HARLOTT - “Detritus of the Final Age” (Metal Blade)

5 Νοεμβρίου, 2020 - 09:45

“I come from a land down under” μας είπαν οι Αυστραλοί thrashers HARLOTT το έτος 2006. Μετά από μια σειρά EP’s, κυκλοφορούν το πρώτο τους ξυλάτο άλμπουμ, “Origin” (2013), μόνοι τους, όπως και το αισθητά πιο ποικιλόμορφο “Proliferation” (2015). Ένα άλμπουμ που όχι μόνο επανακυκλοφόρησε η Metal Blade, υπογράφοντας τους πάραυτα, αλλά και που τους εξασφάλισε την κολακευτική θέση σαν support στους ANNIHILATOR στα πλαίσια της Europe Ιn Τhe Βlood περιοδείας, όπου οι Καναδοί θρύλοι προμοτάρανε το “Suicide society”. Δύο χρόνια μετά, ήρθε το πλέον μεστό άλμπουμ της μπάντας, το “Extinction” (2017). Πλέον, το μείγμα επιρροών της μπάντας έχει ωριμάσει, αντλώντας τα ανηλεή γκάζια από το δίπολο των SLAYER/EXODUS, τα τεχνικά σημεία από το δίπολο των ANNIHILATOR/TESTAMENT και φωνητικές/κιθαριστικές μελωδίες από το παρελθόν και το παρόν αυτής της μουσικής. Έτσι, ο καιρός έρχεται για το αμέσως επόμενο βήμα τους, “Detritus of the final age”, σε μία από τις πλέον δυσοίωνες χρονιές, άρα ταιριαστός τίτλος. Θα κυκλοφορήσει στις 13 του μήνα, από τη Metal Blade.

Το άλμπουμ ξεκινάει με το ποικιλόμορφο και άκρως τεχνικό “As we breach” (πρώτο single του δίσκου), που δείχνει ακριβώς πόσο σπουδαία συνθετικά και πόσο καταρτισμένη είναι αυτή η μπάντα. Mid-tempo, μοντέρνο τόσο - όσο, γκαζωμένο όπου πρέπει, σαν βόμβες σε στρατηγικά σημεία, εκτυφλωτικά solos και ένας στοιχειωτικός επίλογος. Ανάλογη ποικιλία, επιδεικνύει και το “Bring on the war”, που έχει έντονη τη γκρούβα και τη μελωδία, παρά τα γρήγορα ξεσπάσματα. Για να έρθει το “Idol minded” και αργότερα το “Prime evil” να μας θυμίσει ότι ένας thrash δίσκος πρέπει να μοιράζει και τις προβλεπόμενες φάπες, με ένα riff που θα έκανε μπάντες όπως οι GRIP INC και φυσικά οι άρχοντες SLAYER να φουσκώσουν από υπερηφάνεια, σε ένα δίλεπτο τυφώνα. Τυφώνα όπως το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου που κυκλοφόρησε πρόσφατα, με ένα ρεφρέν ύπουλα και έξυπνα μελωδικό, χωρίς να χάνει γραμμάριο τσίτας.

Η δεύτερη «πλευρά», ξεκινάει με ένα από τα δύο μεγαλύτερα σε διάρκεια κομμάτια του δίσκου. Το σχεδόν οκτάλεπτο “Nemesis” και το σχεδόν εννιάλεπτο “Miserere of the dead”. Το πρώτο, είναι υπνωτικό, με ακουστικές κιθάρες στην αρχή, προτού εξελιχθεί σε ένα mid-tempo ογκόλιθο, που βρίθει μελωδιών, ατμόσφαιρας (όση χωράει σε έναν thrash δίσκο) και γκρούβας που σπάει το σβέρκο στη μέση, χωρίς να ξεχνάει να ξεσπάει όπου πρέπει. Το δεύτερο, έχει σχεδόν μία black metal εισαγωγή, με μία υπέροχη mid-tempo ανάπτυξη από το ένα riff στο επόμενο, με ένα πανέμορφο ακουστικό σπάσιμο (όπου το μπάσο «αναπνέει» παραπάνω), στο ξεκάθαρα πιο σκοτεινό κομμάτι του δίσκου. Να σταθώ επίσης ξεχωριστά στο γκρουβάτο, μελωδικό και θρηνητικό σχεδόν “Grief”, όπου η πιο ευαίσθητη πτυχή της μπάντας αποκαλύπτεται, φυσικά με ένα γερό ξέσπασμα στο τέλος (μέχρι και blastbeat πετάξανε μέσα!). Και εκεί, έρχεται το ενδιάμεσο κομμάτι. “Slaughter”… σκέτοι κόφτες! Φαντάζομαι κύκλους ήδη σε αυτό το κομμάτι. Πολλούς και άκρως βίαιους. Άμα σου βαστάει, μπες. Δεν σου εγγυώμαι ότι θα βγεις. Tο κλείσιμο, αποτελεί την έκπληξη που μου κρατούσαν για το τέλος. Διασκευή σε CANNIBAL CORPSE. “The time to kill is now”, από το θεϊκό “Kill”. Και το σκίσανε! Οι αλήτες, οι αρκουδέηδες, το σκίσανε!

48 λεπτά ουσιώδους και καλοπαιγμένης μουσικής, κολακευμένης από μία μοντέρνα, καθαρή και γεμάτη παραγωγή. Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω, έχω να πω πως αυτός ο δίσκος, στέκεται ως ένα ακόμα στάδιο εξέλιξης των HARLOTT, με τους σπουδαίους Αυστραλούς να είναι ανερχόμενη δύναμη στο μοντέρνο thrash metal, δείχνοντας τα δόντια σε Αμερικάνους συναδέλφους τους και κοιτώντας στα μάτια ακόμα και τις άκρως εδραιωμένες μπάντες των καιρών μας. Το μέλλον τους ανήκει. Αρκεί να συνεχίσουν έτσι.

 

8.5/10

Γιάννης Σαββίδης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

THE DEAD DAISIES – “Holy ground” (SPV/Steamhammer)

19 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Σάκης Νίκας

Οι THE DEAD DAISIES μου θυμίζουν αρκετά το πολύ πρώιμο concept που είχε ο drummer των SEARCHERS, Chris Curtis, όταν προσέγγισε τον επιχειρηματία Tony Edwards για μία ιδέα ενός συγκροτήματος όπου θα...

[περισσότερα]

MANOWAR – “Black wind, fire & steel – The Atlantic Albums 1987-1992” (box set) (Cherry Red)

19 Ιανουαρίου, 2021 - 02:30 Σάκης Φράγκος

Νομίζω ότι σας έχω πει αρκετές φορές πόσο γουστάρω τα box set που βγάζει η Cherry Red κι εξοικονομεί χώρο η δισκοθήκη μου! Αυτή τη φορά, κυκλοφορεί ένα box set που περιέχει τα τρία άλμπουμ που...

[περισσότερα]

ARIA - HARDRAW - HUMAN FORTRESS / Επανηχογραφήσεις - Συλλογές

19 Ιανουαρίου, 2021 - 01:30 Δημήτρης Τσέλλος

ARIA - “Baptism by fire” & “Armageddon” (M2BA) HARDRAW - “Night of the wolf” (Self-Financed) HUMAN FORTRESS - “Epic tales & untold stories” (Massacre) Δύσκολο πράγμα η επανηχογράφηση...

[περισσότερα]

UNVERKALT – “L' Origine Du Monde” (Self – Released)

11 Ιανουαρίου, 2021 - 14:45 Νίκος Ζέρης

Και αφού καταλάγιασε η σκόνη από τον ορυμαγδό των κυκλοφοριών του περασμένου δίμηνου ήρθε η ώρα να γίνει ένα σοβαρό ξεσκαρτάρισμα, ξεχωρίζοντας τις πιο ενδιαφέρουσες και πετώντας στον κάδο των ...

[περισσότερα]

ACCEPT – “Too mean to die” (Nuclear Blast) (ομαδική κριτική)

8 Ιανουαρίου, 2021 - 19:30 Rockhard

Οι Γερμανοί metallers, ACCEPT, έχουν έτοιμο το 16ο στούντιο άλμπουμ τους, με τίτλο “Too mean to die”, το οποίο πήρε μία μικρή παράταση στην ημερομηνία κυκλοφορίας του για τις 29 Ιανουαρίου, την...

[περισσότερα]