HELLOWEEN – My God Given Right (Nuclear Blast)

12 Μαίου, 2015 - 06:45

Όταν μιλάμε για τη μεγαλύτερη εν ενεργεία και σε συνέχεια power metal μπάντα, κάθε νέα της κυκλοφορία είναι σημαντικό γεγονός για αυτό τον ήχο του metal. Μπορεί φέτος να κλείνουμε 30 χρόνια από την κυκλοφορία των θρυλικών ΕΡ και άλμπουμ τους, “Helloween” και “Walls of Jericho” αντίστοιχα, αλλά 15 άλμπουμ μετά, οι κολοκύθες δείχνουν ακόμα κραταιές και με έμπνευση.

Μπορεί να είχαν τα πάνω και τα κάτω τους και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό όλα αυτά τα 30 χρόνια ιστορίας, αλλά ειδικά στα τελευταία 3 άλμπουμ δείχνουν σε σταθερά υψηλό επίπεδο, παρόλο που το τελευταίο, “Straight out of hell” (διαβάστε την παρουσίασή του εδώ), ήταν κατώτερο των “Gambling with the devil” και “7 sinners” ειδικά.

Το 15ο άλμπουμ λοιπόν των Γερμανών λέγεται “My God given right” και μας δείχνει την πιο old-school ας πούμε πλευρά τους τα τελευταία πάρα πολλά χρόνια. Η επιλογή του “Battle’s won” σαν πρώτο single, μπορεί να μην ήταν η καλύτερη από ποιοτικής απόψεως, καθώς ο δίσκος έχει πολύ καλύτερα, όπως και χειρότερα κομμάτια μέσα (μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες επιλογές στα τελευταία άλμπουμ πάντως σε βίντεο και singles), αλλά είναι σωστή για να δείξει το πνεύμα του άλμπουμ, καθώς το κομμάτι έχει έντονες αναφορές από τις speed εποχές του συγκροτήματος και κυρίως των 2 αξεπέραστων και ακρογονιαίων λίθων του euro-power, των “Keeper of the seven keys I & II”.

Ακούγοντας το άλμπουμ, σου δίνεται η αίσθηση ότι οι HELLOWEEN έκαναν μία βουτιά στις αναμνήσεις τους, οι οποίες όμως δεν περιορίζονται στα ντουζένια της εποχής του Michael Kiske, αλλά και σε διάφορες εποχές της περιόδου του Andi Deris, καθώς πέραν από στοιχεία των “Keepers”, θα βρούμε και κομμάτι «καρφί» της εποχής του “The dark ride” (το “The swing of a fallen world”), ενώ και σημάδια του “Time of the oath” κάνουν εδώ και εκεί την εμφάνισή τους. Δεν έγιναν ξαφνικά η speed/power metal μπάντα του παρελθόντος. Το πιο speed/power κομμάτι είναι το “Battle’s won”. Έχουν αφήσει σε μεγάλο βαθμό όμως την πιο μοντέρνα και heavy προσέγγιση και δημιούργησαν έναν πιο άμεσο δίσκο, λες και μπήκαν στο στούντιο, έπαιξαν και δημιούργησαν χωρίς να κάτσουν να κουράσουν τα κομμάτια προσπαθώντας να βρούνε περίεργα και διαφορετικά πράγματα και σχετικά. Δοκιμασμένες συνταγές, δισολίες, leads, χαβαλετζίδικη διάθεση σε κάποια κομμάτια, η οποία ξυπνάει όμορφες αναμνήσεις εννοείται. Ωραία παραγωγή, καθόλου υπερφορτωμένη και με πιο «αληθινό» ήχο, καθαρά όργανα, ωραία παιξίματα, κλασικές τεχνοτροπίες HELLOWEEN σε γέφυρες και σόλο, κάποια πιασάρικα ρεφρέν, αυτόν τον ελαφρά πιο hard rock χαρακτήρα σε κάποια κομμάτια και γενικά ένας δίσκος που σου βγάζει μία οικειότητα, χωρίς όμως να είναι αναμάσημα, η κωλοτούμπα ή επιστροφή, καθώς είναι ταυτόχρονα και στη γενικότερη νοοτροπία της εποχής του Deris στη μπάντα και των τελευταίων δίσκων.

Το “Heroes” με το οποίο ξεκινάει το άλμπουμ, είναι ένα πολύ ωραίο up tempo melodic power κομμάτι, τίγκα HELLOWEEN-ίστικο. Το “Battle’s won”, το έχουν ακούσει όλοι πλέον, speed/power, με έντονο 80s συναίσθημα. Καλό κομμάτι, προσωπικά δεν πέταξα την σκούφια μου όμως. Αντιθέτως, το ομότιτλο, το “My god given right”, είναι ακόμα καλύτερο και του “Heroes”. Up tempo επίσης, melodic power, με το κουπλέ να πηγαίνει «καρφί» στο “Power” (ειδικά η αρχή κάθε στίχου είναι ακριβώς ίδια με του “Power”) και το ρεφρέν να είναι από τα καλύτερα του δίσκου. Θα μου έκανε για βίντεο. Η πρώτη αδιάφορη στιγμή (δεν είναι η μόνη) έρχεται με το “Stay crazy”, το οποίο είναι επίσης up tempo, αλλά περνάει και δεν ακουμπάει ούτε στο ελάχιστο. Αντιθέτως, το “Lost in America” έχει στοιχεία από “I want out” κυρίως, αλλά και το “Future world”, ενώ ταυτόχρονα μοιάζει αρκετά και με το “Master of confusion”. Είναι όμως ένα πολύ ωραίο κομμάτι! Το “Russial rouli” είναι επίσης up tempo, groove-άτο, πιο hard rock, συμπαθητικό και τίποτα περισσότερο από αυτό. Όμως το “The swing of a fallen world” είναι το πιο διαφορετικό κομμάτι μέσα στο άλμπουμ, καθώς θα μπορούσε να βρίσκεται και στο εκπληκτικό “The dark ride”. Σκοτεινό, groove-άτο, mid tempo κομμάτι, πολύ καλό! Το “Like everybody else”, είναι η μπαλάντα του δίσκου. Και μία πολύ ωραία μελωδική μπαλάντα για την ακρίβεια. Το “Creatures in heaven” από την άλλη, είναι το δεύτερο παντελώς αδιάφορο κομμάτι με μία τελείως ό,τι να ‘ναι αίσθηση. Τo “If God loves rock ‘n’ roll”, με το εύθυμο ρεφρέν του και το παιχνιδιάρικο κουπλέ του, θα μπορούσε να είναι το αντίστοιχο “Dr. Stein” (δεν τίθεται θέμα σύγκρισης), όντας ένα πολύ ευχάριστο και ωραίο κομμάτι. Τo “Living on the edge” που ακολουθεί, επαναφέρει το power metal στοιχείο, αλλά όχι ιδιαίτερα επιτυχημένα, καθώς περνάει αρκετά αδιάφορα και αυτό. Στα ίδια και το “Claws” που έχει κάποια ωραία περάσματα, αλλά σαν σύνολο δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Τέλος, το “You, still of war”, με τα 7:21 λεπτά της διάρκειάς του, είναι το πιο ποικίλο κομμάτι του δίσκου και κλείνει με έναν ωραίο τρόπο το άλμπουμ.

Το πέμπτο άλμπουμ των HELLOWEEN με το ίδιο ακριβώς line up (ρεκόρ για τους ίδιους!) και δέκατοπέμπτο της καριέρας τους, αλλά και το άλμπουμ-επιστροφή τους στη Nuclear Blast (μέσω αυτής είχαν βγάλει και τα “The dark ride” και “Rabbit don’t come easy”), δεν απογοητεύει σίγουρα! Από την άλλη, δεν είναι ισάξιο των “Gambling…” και “7 sinners”. Είναι όμως ένας δίσκος που δείχνει ότι 30 χρόνια μετά, δεν υπάρχει η μπάντα στο power metal που μπορεί να τους ρίξει από το θρόνο και ακόμα το έχουν, καταφέρνοντας να παίζουν όπως θέλουν, όποτε θέλουν, διατηρώντας ένα επίπεδο με καλές και πάνω κυκλοφορίες. Ίσως με λιγότερα κομμάτια, καθώς κάποια εξ αυτών είναι ανούσια, να ήταν ακόμα καλύτερα. Παρόλα αυτά, είναι ένα καλό άλμπουμ.
 

7/10

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

METALIAN - “Vortex” (High Roller Records)

7 Αυγούστου, 2019 - 11:00 Δημήτρης Τσέλλος

Γνωστοί και μη εξαιρετέοι στους κύκλους των απανταχού «αμανικοραφτάκηδων» (aka NWOTHM fans), οι Καναδοί METALIAN επανέρχονται για να καλύψουν το χαμένο έδαφος. Μπορεί να θεωρούνται, και να είναι...

[περισσότερα]

EARTH – “Full upon her burning lips” (Sargent House)

6 Αυγούστου, 2019 - 09:45 Πάνος Δρόλιας

Σκαλίζοντας ανάμεσα στον ορυμαγδό των λέξεων και των εκφράσεων που είναι ικανές να περιγράψουν ή έστω να προσεγγίσουν τη μουσική κληρονομιά που με περίσσια αποθέματα υπομονής και μεθοδικότητας έχουν...

[περισσότερα]

GRAVE VIOLATOR - “Back to the cult” (Reaper Metal Productions)

5 Αυγούστου, 2019 - 13:30 Θοδωρής Κλώνης

Από τη Φινλανδία, την χώρα των χιλίων λιμνών και συγκεκριμένα από το Ελσίνκι, έρχονται ετούτοι εδώ οι λεβέντες που ύστερα από δύο demo και ένα EP, κυκλοφορούν το πρώτο τους full length άλμπουμ, με...

[περισσότερα]

VULTURE - “Ghastly waves & battered graves” (Metal Blade Records)

5 Αυγούστου, 2019 - 13:30 Θοδωρής Κλώνης

Δεύτερος δίσκος για τους  Γερμανούς VULTURE, μετά από το εξαιρετικό ντεμπούτο τους “The guillotine”, που κυκλοφόρησε δύο χρόνια πριν και έκανε πολύ κόσμο να παραμιλάει με το εκπληκτικό speed...

[περισσότερα]

SUICIDAL ANGELS – “Years of aggression” (NoiseArt Records)

1 Αυγούστου, 2019 - 12:00 Ντίνος Γανίτης

Τα δικά μας παιδιά! Θυμάμαι όταν είχαμε τους SUICIDAL ANGELS μπάντα της εβδομάδας είχα γράψει τα εξής: “ Ήμουν εκεί… Το διάστημα που το συγκρότημα έκανε τα πρώτα του βήματα στο μαγικό χώρο του heavy...

[περισσότερα]