ILL NINO – “Epidemia” (AFM)

25 Οκτωβρίου, 2012 - 13:39

6 / 10

ill nino epidemia

 

Πρέπει να ομολογήσω ότι οι ILL NINO υπήρξαν πολύ αγαπημένο σχήμα στους τρεις πρώτους δίσκους τους (“Revolution revolucion”, “Confessions” και ιδιαίτερα στο “One nation underground”), με την αξιοζήλευτη ικανότητά τους να βάζουν latin ρυθμούς στο μοντέρνο, nu metal τους, σε σημείο που θεωρούσα ότι σε αρκετές στιγμές το έκαναν καλύτερα από τους SEPULTURA στο “Roots”!!! Πολύ καλή ήταν και η εμφάνισή τους σ’ ένα Rockwave που είχε γίνει ανήμερα των γενεθλίων μου το 2004 και είχαν εμφανιστεί (άκουσον-άκουσον) μαζί με τους RAINING PLEASURE, τους MOGWAI, τους PIXIES και τους BLACK REBEL MOTORCYCLE CLUB!!! Από εκεί και πέρα όμως, άρχισε η φθίνουσα πορεία τους, με το συγκρότημα να εκδιώκεται κακήν κακώς από τη Roadrunner, προφανώς λόγω χαμηλών πωλήσεων, παρά τη μαζική προώθηση που είχαν, τη συμμετοχή τους σε soundtrack και τις πολύ σπουδαίες περιοδείες που έκαναν. Από εκεί και πέρα οι δουλειές τους, έδειχναν ένα σχήμα απογοητευμένο, λες και ήταν συνταξιούχοι, που κάθε δουλειά τους είχε βαριά 2-3 καλά τραγούδια και τα υπόλοιπα ήταν μετριότητες. Το “Epidemia”, που κυκλοφορεί κι αυτό στην Ευρώπη από την AFM Records, είναι σαφώς καλύτερος δίσκος από το “Enigma” και το Dead new world”, αλλά αδυνατεί να κοιτάξει στα μάτια τις πρώτες δουλειές τους. Ξεκινά δυναμικά με το πολύ trademarkDepression” (που μου φαίνεται ότι έχει το riff του “Be all end all” σε πιο ‘core μορφή), το “Only the unloved” και το “La Epidemia”, αλλά στη συνέχεια η κάμψη του είναι φοβερή. Κάνει μία κοιλιά, που μόνο το “Demi God” σώζεται. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο ντράμερ τους και ιδρυτικό μέλος, Dave Chavarri, κάνει εκπληκτική δουλειά για μία ακόμη φορά με τους tribal ρυθμούς, αλλά πλέον μου είναι δύσκολο να χωνέψω τα καθαρά φωνητικά του Cristian Machado. Οι ILL NINO, είχαν όλα τα εχέγγυα να κάνουν μία σπουδαία καριέρα, αλλά απ’ ότι φαίνεται, απόλυτα δίκαια έμειναν στη δεύτερη κατηγορία, ακολουθώντας σχήματα όπως οι CHIMAIRA, που από τη στιγμή που τους έδιωξε η Roadrunner, κινούνται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, παρά το πολύ ελπιδοφόρο ξεκίνημά τους.

Σάκης Φράγκος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

MONSTER TRUCK - “True Rockers” (Mascot)

8 Νοεμβρίου, 2018 - 12:45 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Αν και Καναδοί έχουν μικρότερη σχέση με τους RUSH, VOIVOD, EXCITER και περισσότερη με τον Frank Marino, Lee Aaron, SANTERS. Οι FREE, TERROVISION, REEF, AC/DC, Delta Blues, ZZ TOP, 70’s Hard rock,...

[περισσότερα]

LETHEAN – “The Waters of Death” (Cruz Del Sur)

8 Νοεμβρίου, 2018 - 12:45 Γρηγόρης Μπαξεβανίδης

Για κάθε κυκλοφορία που τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά τις δίνουν την δυνατότητα να ξεχωρίζει στον γενικό δισκογραφικό χαμό, θα υπάρχουν πάμπολλες άλλες που δεν κατορθώνουν να ξεφύγουν από τα επίπεδα...

[περισσότερα]

SERPENT LORD - “Towards the Damned” (Alcyone Music Records)

8 Νοεμβρίου, 2018 - 12:30 Δημήτρης Τσέλλος

Μια νέα μπάντα από τη Θεσσαλονίκη, οι SERPENT LORD, κάνουν την πρώτη στους δισκογραφική εμφάνιση με το άλμπουμ “Towards The Damned” και ευελπιστούν να ξεχωρίσουν από τις δεκάδες - εκατοντάδες -...

[περισσότερα]

ACE FREHLEY – “Spaceman” (SPV)

8 Νοεμβρίου, 2018 - 11:45 Σάκης Νίκας

Μπορεί ο Ace να χρειάστηκε 20 ολόκληρα χρόνια για να κυκλοφορήσει το comeback άλμπουμ του, το 2009, αλλά έκτοτε μας έχει προσφέρει τρεις δίσκους ικανοποιώντας τους φανατικούς οπαδούς του οι οποίοι η...

[περισσότερα]

SKULL FIST – “Way of the Road” (Napalm Records)

8 Νοεμβρίου, 2018 - 11:15 Νίκος Ανδρέου

Τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία τους εξαιρετική δισκογραφική δουλειά “Chasing the dream” και μια μικρή περιπέτεια κατά την οποία ο τραγουδιστής και ιδρυτής του συγκροτήματος Zach Slaughter απείχε...

[περισσότερα]