JOHN PETRUCCI – “Terminal Velocity” (Sound Mind Music)

3 Σεπτεμβρίου, 2020 - 04:00

Ξεκινάμε με τα βασικά. Αν δεν ένιωσες ένα δέος όταν είδες τον John Petrucci με τον Mike Portnoy να δουλεύουν μαζί πάνω στον σόλο δίσκο του κιθαρίστα των DREAM THEATER, δεν υπάρχει λόγος να διαβάσεις τις παρακάτω γραμμές, αφού είσαι πιο κλινικός κι από το παίξιμο των SPASTIC INK… Από μόνη της, η είδηση του reunion, έστω και γι’ αυτόν το δίσκο μόνο, ήταν αρκετή να αυξήσει τις προσδοκίες κατακόρυφα. 

Ήταν δεδομένο ότι στον δίσκο του, ο Petrucci, θα χρησιμοποιούσε κάποια από τα κομμάτια που έπαιζε στις G3 περιοδείες του και ήταν πραγματικά καλά. Κάποιοι πιο «καμένοι» θα αναγνωρίσουν το “Glass-eyed zombies”, για παράδειγμα, που υπάρχει σε clip στο YouTube ή ποιος «κατεστραμμένος» δεν αναφώνησε «ΝΑΙ ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ» όταν είδε στο tracklisting το “Gemini”, ένα κομμάτι που υπάρχει στη βιντεοκασέτα “Rock discipline” από τα μέσα των 90s; (κάποιος να μαζέψει τον φανμπόη που έχω μέσα μου, ΤΩΡΑ όμως!!!)

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, υπήρξα τεράστιος fan των instrumental άλμπουμς, προσκυνώντας κιθαρίστες όπως ο Vinnie Moore, ο Jason Becker, ο Marty Friedman ή ο Joey Tafolla, χωρίς φυσικά να αφήνω απ’ έξω τους Steve Vai και (κυρίως) Joe Satriani. Στην πορεία, κάπου έχασα το ενδιαφέρον μου, καθώς τα περισσότερα άλμπουμ που άκουγα, ήταν στην ουσία μία απλή επίδειξη τεχνικών πάνω στην ταστιέρα, χάνοντας το feeling των τραγουδιών. Αυτό λοιπόν που μου κέντρισε το ενδιαφέρον (κάτι που μου έλειψε στο ντεμπούτο σόλο άλμπουμ του Petrucci, το “Suspended animation”) ήταν το γεγονός ότι όλα τα κομμάτια, θα μπορούσαν να σταθούν ως αυτόνομα τραγούδια σε οποιονδήποτε –ίσως- δίσκο των DREAM THEATER, ακολουθώντας τη σχολή του Joe Satriani, όπου το groove και ο ρυθμός, υπερισχύουν της τεχνικής. Όχι ότι δεν υπάρχει τεχνική, θα πέσει φωτιά να μας κάψει. Της τρελής το μαλλί γίνεται από το παίξιμο. Και η παραγωγή του Andy Sneap, έχει αφήσει το μπάσο το Dave LaRue (που εκτός των άλλων, περιόδευε με τον Petrucci στα G3) και φυσικά τα τύμπανα του Portnoy (αν ήθελε, ας έκανε κι αλλιώς).

Το πνεύμα των LIQUID TENSION EXPERIMENT, βρίσκεται διάχυτο σε κομμάτια όπως το “The oddfather”, αλλά κυρίως το επικών διαστάσεων closer, “Temple of Circadia” που θα γούσταρα πάρα πολύ να το άκουγα με φωνητικά. Το θεωρώ ένα από τα καλύτερα instrumental που έχουν γραφτεί τα τελευταία πάρα πολλά χρόνια, τεχνικό, μελωδικό, με ποικιλία στο παίξιμο. Οι pop/punk επιρροές του σπουδαίου αυτού κιθαρίστα, που εμφανίστηκαν με μεγάλη σαφήνεια στο “Paralyzed” στον τελευταίο στούντιο δίσκο των DREAM THEATER, γίνονται ολοφάνερες στο “Happy song” (που κάλλιστα θα μπορούσε να γίνει και σήμα αθλητικής εκπομπής). Η αγάπη για το blues, εκφράζεται με το “Out of the blue”, ενώ στο “Gemini” που αναφέραμε προηγουμένως, θα ήταν κρίμα να μην σχολιάζαμε την flamenco κιθάρα που κάνει την εμφάνισή της.

Δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν θα επιστρέψει ο Portnoy στους DREAM THEATER. Ότι είναι να γίνει, ας γίνει. Όλοι περνάνε καλά με τις ζωές που έχουν επιλέξει, θα ήταν κρίμα όμως να μην ξανασυνεργάζονταν αυτοί οι δύο τεράστιοι μουσικοί κι επί σειρά ετών κολλητοί φίλοι. Όταν αυτό συμβαίνει μ’ έναν από τους καλύτερους instrumental δίσκους των τελευταίων 25 χρόνων, τότε μιλάμε για χαράς ευαγγέλια. Μπορούμε όλοι να ψάξουμε να βρούμε νέα μεγάλα σχήματα στο prog metal, μπορούμε να ψάξουμε όλοι να βρούμε τους νέους μεγάλους guitar Gods. Όταν όμως έχουμε τέτοιους δίσκους από τον John Petrucci, ο σεβασμός είναι παραπάνω από απαραίτητος. Όποιος θέλει να αμφισβητήσει, μπορεί να περιμένει. Για να έρθει νέος βασιλιάς, πρέπει ο προηγούμενος να κατέβει από το θρόνο του κι αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει. Τουλάχιστον όχι τώρα…

9 / 10

Σάκης Φράγκος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

PIRANHA – “Arise From the Shadows” (7hard)

25 Σεπτεμβρίου, 2020 - 03:30 Σάκης Φράγκος

Θυμάμαι τον εαυτό μου πιτσιρικά, να πηγαίνει όπου έπαιζαν ελληνικά σχήματα στα νότια προάστια στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και να ξεσαλώνουμε. Αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, ανοιχτά θέατρα, οπουδήποτε...

[περισσότερα]

ANAAL NATHRAKH – “Endarkenment” (Metal Blade Records)

24 Σεπτεμβρίου, 2020 - 09:45 Γιώργος Δρογγίτης

Οι Βρετανοί ANAAL NATHRAKH μπορεί οσονούπω να κλείνουν μία 20ετία στα δισκογραφικά δρώμενα, αλλά κατά τη ταπεινή μου άποψη, οι κυκλοφορίες τους κατά τη 2η δεκαετία ύπαρξής τους, είναι ασύγκριτες σε...

[περισσότερα]

DEMOLIZER - “Thrashmageddon” (Mighty Music)

24 Σεπτεμβρίου, 2020 - 09:45 Θοδωρής Κλώνης

ΟΛΕΘΡΟΣ! Και τώρα που έχω την προσοχή σας, αντί προλόγου, ένα σύντομο βιογραφικό. Οι DEMOLIZER έρχονται από τη Δανία και ουσιαστικά υφίστανται από το 2014, αρχικά ως RADTSKAFFEN. To 2018 άλλαξαν...

[περισσότερα]

UNLEASH THE ARCHERS – “Abyss” (Napalm Records)

21 Σεπτεμβρίου, 2020 - 10:15 Γιώργος Κουκουλάκης

Οι UNLEASH THE ARCHERS κατάγονται από τον Καναδά και η αλήθεια είναι πως δύσκολα βρίσκεις κακό συγκρότημα από την βορειότερη χώρα της Αμερικανικής ηπείρου. Πολλά τα παραδείγματα άλλωστε....

[περισσότερα]

PROJECT THEORY – “Blood and Loyalty” (Infinity Entertainment)

21 Σεπτεμβρίου, 2020 - 09:45 Έλενα Μιχαηλίδου

Επειδή έχω μία ιδιαίτερα ενοχλητική συνήθεια να μπαίνω συχνά στο τριπάκι να μεταφράσω λέξεις που δεν μεταφράζονται μεταξύ Αγγλικών και Ελληνικών,το “loyalty” με έχει απασχολήσει αρκετά στο παρελθόν....

[περισσότερα]