JONATHAN DAVIS – “Black Labyrinth” (Sumerian Records)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:30

Οι KORN ανέκαθεν ήταν ένα σχήμα που δεν φοβόταν να πειραματιστεί ακόμα και με φαινομενικά εντελώς ετερόκλητα ιδιώματα. Πολλοί τους θεωρούν υπερτιμημένους, εγώ αυτό που ξέρω όμως, χωρίς να έχω υπάρξει οπαδός τους, είναι ότι είναι υπεύθυνοι για την έκρηξη ενός ολόκληρου ιδιώματος και μάλιστα κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό. Με καθαρά προσωπικό ήχο, που δεν έχει να κάνει μόνο με τον χαρακτηριστικό ήχο του μπάσου τους, αλλά και με τα φωνητικά του Jonathan Davis.

Ο τραγουδιστής των KORN, που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μας χάρισαν πριν λίγα χρόνια το αριστουργηματικό “The paradigm shift” εντελώς από το πουθενά, αποφάσισε να βγάλει σόλο άλμπουμ, με τίτλο “Black labyrinth”, ύστερα από 11 χρόνια και το “Alone I play” με τους SFA. Χωρίς να έχω καμία ιδιαίτερη πρεμούρα να ακούσω το άλμπουμ αυτό, μέχρι που έπεσα πάνω στο πρώτο single του, το “What it is” (που είναι 13ο και τελευταίο στο tracklisting!!!) κι έπαθα μεγάλη πλάκα, οπότε έσπευσα να ακούσω και ολόκληρο το δίσκο.

Μέχρι τη μέση του, εκεί που μοιάζει με τις δουλειές του με τους KORN (άλλωστε έχει πάρει και τον ντράμερ τους, Ray Luzier), το “Black labyrinth”, είναι καταπληκτικός δίσκος. Από το old school KORN “Walk on by”, το εναρκτήριο “Underneath my skin”, το “Everyone”, το “Your God”… Ποίημα… Από ένα σημείο και μετά όμως, ξαφνικά πέφτουν οι ρυθμοί, αρχίζουν οι πειραματισμοί και το τελικό αποτέλεσμα του δίσκου είναι αρκετά χειρότερο απ’ αυτό που έδειχνε το άκουσμά του μέχρι τη μέση του. Από έναν καλλιτέχνη που κάνει σόλο προσπάθεια, περιμένω οπωσδήποτε να διαφοροποιηθεί από τις δουλειές του με το κανονικό του συγκρότημα και ειλικρινά με προβληματίζει το γεγονός ότι τα κομμάτια που μου άρεσαν στον σόλο δίσκο του Jonathan Davis, είναι αυτά που μοιάζουν με τους KORN. Κι έτσι όμως, ο δίσκος συνολικά είναι άνω του μετρίου και μου αφήνει μία ιδιαίτερα θετική γεύση στο τέλος των ακουσμάτων του. Είναι κι αυτό το “What it is” που είναι στο τέλος ρε παιδιά…

7 / 10

Σάκης Φράγκος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

MANIMAL – “Purgatorio” (AFM Records)

8 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Το μελωδικό heavy/power είναι η αλήθεια ότι δεν περνάει και τα καλύτερα χρόνια του, όμως είναι επίσης αλήθεια ότι τα τελευταία 2-3 χρόνια υπάρχει μία σταθερή ανάκαμψη, με ωραίες κυκλοφορίες, μερικές...

[περισσότερα]

ALCATRAZZ – “Live in Japan 1984” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Σάκης Νίκας

Οι ALCATRAZZ την περίοδο που ο Malmsteen ήταν στη μπάντα είχαν μία απίστευτη δυναμική. Όχι ότι πήγαιναν πίσω με τον Vai, αλλά θεωρώ ότι ο Bonnet «έδενε» καλύτερα με τον Σουηδό κιθαρίστα με τον οποίο...

[περισσότερα]

JOE BONAMASSA – “Redemption” (Provogue/Mascot)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Στο κρίσιμο ερώτημα, ήρθε η ώρα ο Joe Bonamassa να κυκλοφορήσει κακό άλμπουμ, ακόμη μια φορά η απάντηση είναι όχι. Ο παραγωγικότατος, πολυγραφότατος και παίκτης ολκής, απόστολος των μπλουζ στον 21o...

[περισσότερα]

NASHVILLE PUSSY - “Pleased to eat you” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

Οι πιο παλιοί φίλοι του περιοδικού, αυτοί που μας παρακολουθούσαν ως έντυπο τότε που λεγόμασταν Rock On, ίσως και να θυμάστε την στήλη “Ι told you first” που παρουσίαζα μαζί με τον Κώστα Αλατά...

[περισσότερα]

STRATOVARIUS – “Enigma: Intermission II” (earMUSIC)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Απ’ την αρχή πρέπει να σας πω πως γενικά δεν είμαι οπαδός της ύστερης περιόδου των STRATOVARIUS, μπάντα που για μένα αποτελούσε κάποτε τον ορισμό του Ευρωπαϊκού power metal. Το δίδυμο των δύο Timo...

[περισσότερα]