JUNKSTARS - “French Hot Dog” (Despotz Records)

19 Ιουνίου, 2014 - 10:30

Πόσο με προβληματίζουν αυτά τα άλμπουμ από «μικρές» ανεξάρτητες, εταιρίες, που τα έχουν όλα και στο τέλος δεν έχουν τίποτα. Οι Σουηδοί JUNKSTARS ξεκινάνε με όλα όσα αγαπώ, κιθάρες, παραμόρφωση, πεντατονικές, δωδεκάμετρα, μυρωδιά από Νέα Υόρκη, χαλαρές αλλά εμφανείς επιδράσεις από SEX PISTOLS, THE CLASH, RAMONES, NEW YORK DOLLS, SHAM 69, λίγο METALLICA, ROSE TATTOO, ANGELS, SOCIAL DISTORTION, όλα είναι εδώ και περισσότερο από όλα οι θεϊκοί HANOI ROCKS.

Κιθάρες, πολλές κιθάρες, riff, αλλαγές χρόνων, κοφτά ντραμς που θυμίζουν συγκέντρωση στην πίσω αυλή κακοφωτισμένου στενού της Νέας Υόρκης από αλητόγατες, φωνητικά με τη βρώμα του αλκοόλ και της αντίδρασης σε κάθε μορφή εξουσία. Οι τίτλοι των τραγουδιών ταιριαστοί, οι διάρκειες το ίδιο, όλα κάτω από 4 λεπτά . Ζούμε γρήγορα, αποφασίζουμε γρηγορότερα, λατρεύουμε το rock n’ roll, τα δερμάτινα και το «παραμύθι» του περιθωρίου. Οι MISFITS τζαμάρουν με τους HANOI ROCKS σε τραγούδια των STIFF LITTLE FINGERS κι εγώ απολαμβάνω τα “You ‘re knock out’’, “Old school”, “Fucked forever” και τον ύμνο και αυτοβιογραφικό “First time I heard THE CLASH” αλλά το δεύτερο μισό της υπόθεσης/άλμπουμ είναι και το πραγματικό πρόβλημα.

Επειδή στις επιρροές είναι και οι ANGELS και οι ROSE TATOO, άρα και εν μέρει οι AC/DC, η επανάληψη δίχως έμπνευση κουράζει. Έτσι αν και μικρό σε διάρκεια, το άλμπουμ μετά τη μέση κάνει κοιλιά και δεδομένου ότι ο ήχος αυτής της σκηνής αν δεν έχει ευρηματικότητα στη σύνθεση σε συνθλίβει, κάπου με άφησε αδιάφορο. Τραγούδια σαν τα “Black devil”, “Go to hell”, “Belladona” είναι καλά, αλλά αναιμικά μπροστά στο πακέτο των τραγουδιών που ανοίγουν το άλμπουμ. Συνολικά μιλάμε για μια αξιόλογη προσπάθεια, από τους συνεχιστές των HELLACOPTERS, TURBONEGRO κτλπ. Δεν φοβούνται να αγκαλιάσουν το punk και το κλασικό hard rock της Αυστραλίας σε ένα χαρμάνι που αφήνει γλυκιά ανάμνηση και πόνο στο σβέρκο από το συνεχές χτύπημα. Απλά θέλει λίγη ακόμα προσπάθεια για να ανεβούν στην μεγάλη κατηγορία.

Με αυτό το άλμπουμ έφτασαν στα μπαράζ, αλλά προδόθηκαν από την άμυνά τους. Με λίγη προπόνηση τους βλέπω στην μεγάλη κατηγορία σύντομα.

6,5 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

VENOM – “Sons of Satan” (BMG)

9 Ιουλίου, 2020 - 12:00 Θοδωρής Κλώνης

“ Όχι άλλη συλλογή VENOM!” , θα μπορούσε να αναφωνήσει κανείς, ως άλλος Νίκος Κούρκουλος στο “Ορατότης μηδέν”, βλέποντας την κριτική του συγκεκριμένου δίσκου. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;  Όχι...

[περισσότερα]

LONG DISTANCE CALLING - “How do we Want to Live?” (InsideOut Music)

6 Ιουλίου, 2020 - 15:45 Νίκος Ζέρης

Πρέπει κάποια στιγμή, οι μαθηματικοί metalheads να φτιάξουν μια εξίσωση που θα υπολογίζει τον βαθμό μιας κυκλοφορίας, συνυπολογίζοντας την ποιότητα των συνθέσεων και την παραγωγή, με το...

[περισσότερα]

IMPIETY - “Versus all Gods” (Evil Dead Production)

6 Ιουλίου, 2020 - 15:15 Θοδωρής Κλώνης

Είναι από εκείνες τις στιγμές που έρχεται μια μπάντα από εκεί που δεν το περιμένεις και σου παίρνει κυριολεκτικά τα μυαλά και στα αλέθει στο μπλέντερ. Αν ανήκετε σε αυτούς που θεωρείτε ότι καλές...

[περισσότερα]

CIRCUS OF POWER - “The Process of Illumination” ΕΡ (Noize In The Attic Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Η καραντίνα, λόγω του κορονοϊού, δεν φόβισε τους Αμερικανούς CIRCUS OF POWER, που αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν το νέο τους ΕΡ, μέσα στον Ιούνη. Ίσως ακριβώς επειδή εδώ και χρόνια ζούνε από τη μουσική...

[περισσότερα]

U.D.O. – “We are One” (AFM Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Σάκης Νίκας

Γιατί ρε Στρατηγέ; Γιατί μας στεναχώρησες τόσο πολύ; Ύστερα από 40 και πλέον χρόνια συνεχούς δισκογραφικής παρουσίας, με τόσες κλασικές δισκάρες στο ενεργητικό σου, γιατί αποφάσισες ότι τώρα ήταν η...

[περισσότερα]