JUNKSTARS - “French Hot Dog” (Despotz Records)

19 Ιουνίου, 2014 - 10:30

Πόσο με προβληματίζουν αυτά τα άλμπουμ από «μικρές» ανεξάρτητες, εταιρίες, που τα έχουν όλα και στο τέλος δεν έχουν τίποτα. Οι Σουηδοί JUNKSTARS ξεκινάνε με όλα όσα αγαπώ, κιθάρες, παραμόρφωση, πεντατονικές, δωδεκάμετρα, μυρωδιά από Νέα Υόρκη, χαλαρές αλλά εμφανείς επιδράσεις από SEX PISTOLS, THE CLASH, RAMONES, NEW YORK DOLLS, SHAM 69, λίγο METALLICA, ROSE TATTOO, ANGELS, SOCIAL DISTORTION, όλα είναι εδώ και περισσότερο από όλα οι θεϊκοί HANOI ROCKS.

Κιθάρες, πολλές κιθάρες, riff, αλλαγές χρόνων, κοφτά ντραμς που θυμίζουν συγκέντρωση στην πίσω αυλή κακοφωτισμένου στενού της Νέας Υόρκης από αλητόγατες, φωνητικά με τη βρώμα του αλκοόλ και της αντίδρασης σε κάθε μορφή εξουσία. Οι τίτλοι των τραγουδιών ταιριαστοί, οι διάρκειες το ίδιο, όλα κάτω από 4 λεπτά . Ζούμε γρήγορα, αποφασίζουμε γρηγορότερα, λατρεύουμε το rock n’ roll, τα δερμάτινα και το «παραμύθι» του περιθωρίου. Οι MISFITS τζαμάρουν με τους HANOI ROCKS σε τραγούδια των STIFF LITTLE FINGERS κι εγώ απολαμβάνω τα “You ‘re knock out’’, “Old school”, “Fucked forever” και τον ύμνο και αυτοβιογραφικό “First time I heard THE CLASH” αλλά το δεύτερο μισό της υπόθεσης/άλμπουμ είναι και το πραγματικό πρόβλημα.

Επειδή στις επιρροές είναι και οι ANGELS και οι ROSE TATOO, άρα και εν μέρει οι AC/DC, η επανάληψη δίχως έμπνευση κουράζει. Έτσι αν και μικρό σε διάρκεια, το άλμπουμ μετά τη μέση κάνει κοιλιά και δεδομένου ότι ο ήχος αυτής της σκηνής αν δεν έχει ευρηματικότητα στη σύνθεση σε συνθλίβει, κάπου με άφησε αδιάφορο. Τραγούδια σαν τα “Black devil”, “Go to hell”, “Belladona” είναι καλά, αλλά αναιμικά μπροστά στο πακέτο των τραγουδιών που ανοίγουν το άλμπουμ. Συνολικά μιλάμε για μια αξιόλογη προσπάθεια, από τους συνεχιστές των HELLACOPTERS, TURBONEGRO κτλπ. Δεν φοβούνται να αγκαλιάσουν το punk και το κλασικό hard rock της Αυστραλίας σε ένα χαρμάνι που αφήνει γλυκιά ανάμνηση και πόνο στο σβέρκο από το συνεχές χτύπημα. Απλά θέλει λίγη ακόμα προσπάθεια για να ανεβούν στην μεγάλη κατηγορία.

Με αυτό το άλμπουμ έφτασαν στα μπαράζ, αλλά προδόθηκαν από την άμυνά τους. Με λίγη προπόνηση τους βλέπω στην μεγάλη κατηγορία σύντομα.

6,5 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

GENTIHAA – “Reverse Entropy” (Symmetric Records)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:00 Δημήτρης Μπούκης

Μία πολύ ευχάριστη έκπληξη περιμένει την ελληνική σκηνή και λέγεται GENTIHAA. Αν δεν σας λέει κάτι το όνομα είναι λογικό και αυτό γιατί το συγκρότημα πραγματοποιεί το πρώτο του βήμα σε λίγες ημέρες...

[περισσότερα]

ALICE COOPER – “Breadcrumbs” (earMusic)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:00 Σάκης Νίκας

Υπάρχουν ελάχιστοι καλλιτέχνες που χαίρουν καθολικής εκτίμησης και ταυτόχρονα οι ίδιοι παραμένουν απίστευτα προσγειωμένοι και δεν ξεχνούν ποτέ από πού ξεκίνησαν και ποιες είναι οι ρίζες τους. Ο Alice...

[περισσότερα]

SLADE – “Feel the Noize – The Singlez Box!” (BMG)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 16:45 Σάκης Φράγκος

Νομίζω ότι είναι απόλυτα φυσιολογική η πρώτη επαφή που είχα με τους SLADE, έστω κι έμμεσα… Πολύ πιτσιρικάς, γύρω στο 1984, ένα από τα πρώτα rock/hard ακούσματα που είχα, ήταν η διασκευή στο “Cum on...

[περισσότερα]

O.Y.D. - “Indigo” (Ikaros Records)

8 Σεπτεμβρίου, 2019 - 10:30 Νίκος Ζέρης

Δεύτερος δίσκος για τους O.Y.D., και αναρωτιέμαι αν έχω απομακρυνθεί τόσο από τα μουσικά δρώμενα της πόλης μας, ή αν το συγκρότημα κράτησε τον πρώτο δίσκο για τον εαυτό του. Οι ONE YEAR DELAY...

[περισσότερα]

ATLANTEAN KODEX - “The Course of Empire” (Ván Records)

6 Σεπτεμβρίου, 2019 - 14:30 Δημήτρης Τσέλλος

«Ο κρύος άνεμος στους αφιλόξενους τευτονικούς δρυμούς προμηνύει την έλευση του χειμώνα. Κάπου, σε ένα παλαιό μεσαιωνικό μοναστήρι, καλόγεροι μελετούν υπό το λιγοστό φως των καντηλιών περίεργα...

[περισσότερα]