KAMELOT – "Haven" (Napalm Records)

4 Μαίου, 2015 - 07:30

Ενδέκατο άλμπουμ για τους KAMELOT λοιπόν, μία από τις καλύτερες και πιο ιδιαίτερες μπάντες του γενικότερου prog/power metal. Μίας μπάντας που «σημαδεύτηκε» από τη φωνή του μέγιστου Roy Khan, του οποίου η αποχώρηση όμως, έφερε στο προσκήνιο έναν άλλο εξαιρετικό τραγουδιστή, τον Tommy Karevik (SEVENTH WONDER).

Μετά το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος στη μετα-Khan εποχή, το “Silverthorn” (διαβάστε την παρουσίασή του εδώ), ήρθε η ώρα για το δεύτερο, το “Haven”, ταυτόχρονα και για πιο ασφαλή συμπεράσματα όσον αφορά τη μουσική πορεία τους.

Αν κάτι είναι σίγουρα το “Haven”, αυτό είναι μία συνέχεια, αρκετά ασφαλής κιόλας, του “Silverthorn”. Όχι πολύ γρήγορα κομμάτια, ωραίες ατμόσφαιρες, με την ελαφρώς πιο progressive αισθητική που έχουν υιοθετήσει στα τελευταία 3 άλμπουμ, αυτή τη φορά όμως με έναν πιο σκοτεινό ακόμη ήχο και ταυτόχρονα μία κάπως πιο μοντέρνα σε στιγμές οπτική στην ενορχήστρωση.

Τα πλήκτρα του Oliver Palotai είναι φυσικά και πάλι μπροστά και δυνατό χαρτί της μπάντας, οι κιθάρες του Youngblood κλασικές και είτε τεχνικές, είτε groove-άτες, ενώ το rhythm section κάνει για ακόμη μία φορά εξαιρετικά τη δουλειά του, με τον Casey Grillo να συνδυάζεται άψογα με τον Sean Tibbets. O Karevik, δυστυχώς κατά την ταπεινή μου άποψη, παραμένει όμως ένας κλώνος του Roy Khan. Πραγματικά κρίμα, γιατί μπορεί σαν κλώνος να είναι εξαιρετικός, όμως, από την άλλη, ο άνθρωπος έχει τόσο ωραία δική του φωνή, που θα ταίριαζε και θα διαφοροποιούσε κάπως τον ήχο της μπάντας, η οποία χάνεται, αφού ο Youngblood δε δείχνει διατεθειμένος να απαγκιστρωθεί από τα φωνητικά του Khan, μη ρισκάροντας ίσως να χάσει οπαδούς; Δεν καταλαβαίνω το γιατί και το θεωρώ λάθος και άδικο για τον Kaverik.

Ο δίσκος ξεκινάει με ένα mid tempo, groove-άτο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό ταυτόχρονα κομμάτι και με ένα ωραίο ρεφρέν, το “A fallen star”. Το “Insomnia” που ακολουθεί (και είναι και το πρώτο βίντεο μέσα από το άλμπουμ), είναι μία από τις καλύτερες στιγμές του. Το “Citizen zero” είναι mid tempo επίσης, συμφωνικό, με πιο σκοτεινό χαρακτήρα και χρήση χορωδιακών φωνητικών ως backing στο ρεφρέν. Ωραίο κομμάτι. Το “Veil of Elysium” είναι από εκείνα τα up tempo power και μελωδικά κομμάτια που ο Youngblood πρέπει να γράφει για πλάκα, βλέποντας ταυτόχρονα ειδήσεις στην τηλεόραση. Μία από τα ίδια; Ναι. Αλλά καλό. Το “Under grey skies” που ακολουθεί, είναι μία πολύ ωραία μπαλάντα, με τις συμμετοχές της Charlotte Wessels (DELAIN) και του Troy Donockley (NIGHTWISH) να την κάνουν ακόμα ομορφότερη. Το “My therapy” είναι από τα αγαπημένα μου κομμάτι στο “Haven”. Groove-άτο και με πολύ ωραίο ρεφρέν! Από την άλλη, το “End of innocence”, είναι το χειρότερό μου. Αδιάφορο τραγούδι για KAMELOT. Το “Beautiful apocalypse” βελτιώνει κάπως την κατάσταση, όχι και πολύ όμως. Mid tempo, ζωντανό, groove-άτο επίσης, καλό ρεφρέν, αλλά όχι σαν τα αντίστοιχα άλλα κομμάτια του δίσκου. Το “Liar liar (Wasteland monarchy)” όμως, ανεβάζει και το tempo, αλλά και το επίπεδο. Up tempo melodic power κομμάτι στο γνώριμο ύφος των Αμερικάνων, με τη συμμετοχή της Alissa White-Gluz (ARCH ENEMY) να «δίνει» ένα ξεχωριστό και ταιριαστό μαζί τόνο. Το “Heroes to the fall”, ξαναρίχνει το tempo, καθότι μπαλάντα, ατμοσφαιρική, συμπαθητική, αλλά τίποτα περισσότερο. Αυτό που έρχεται όμως να κλείσει ουσιαστικά το δίσκο (υπάρχει και ένα ωραίο ορχηστρικό outro μετά) και να «κλέψει» κατά κάποιο τρόπο την παράσταση, είναι το “Revolution”. Ίσως η πιο διαφορετική σύνθεση που έχουν κάνει οι KAMELOT, up tempo, groove-άτο μεν, σκοτεινό και βαρύ από την άλλη, με την Alissa να προσφέρει και εδώ τα brutal φωνητικά της και το μεσαίο σημείο του τραγουδιού να πωρώνει, όσο «ξένο» και ας ακούγεται για KAMELOT. Πολύ ωραίο κομμάτι.

Η παραγωγή του Sascha Paeth, σε συνδυασμό με το mastering του Jacob Hansen, έχουν πιάσει ιδανικά την όλη αισθητική της μουσικής του δίσκου, κάτι που μάλλον δε μας κάνει έκπληξη, αφού μιλάμε για τεράστια ονόματα στο χώρο.

Οι KAMELOT δείχνουν ότι έχουν βρει ένα δρόμο και τον ακολουθούν σταθερά πλέον, αλλάζοντας μικρά πραγματάκια σε κάθε δίσκο. Αυτή τη φορά όμως, το κατάφεραν καλύτερα από ότι στις δύο προηγούμενες και ειδικά από ότι το είχαν καταφέρει στο “Poetry for the poisoned”. Το δεύτερο αυτό άλμπουμ με τον Kaverik στα φωνητικά, είναι ένα κλικ καλύτερο του “Silverthorn” (όχι ότι έχουν τρελές διαφορές πάντως) και μια χαρά άλμπουμ γενικότερα. Μετά το “Ghost opera”, είναι το καλύτερο της μετα-“Black halo” περιόδου της μπάντας και τους δείχνει σε σταθερή ανάκαμψη και πάλι. Όμως δε νομίζω ότι πλέον οι KAMELOT μπορούν να εντυπωσιάσουν όπως κάποτε, κυρίως γιατί έχουν μπει σε έναν κύκλο μεγάλης επανάληψης. Όσο και αν ακόμα ακούω με ευχαρίστηση τις κυκλοφορίες τους και ειδικά το “Haven”.
 

7.5/10

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

FOREVER – “Forever” (Evil Confrontation Records)

15 Μαίου, 2019 - 13:15 Ντίνος Γανίτης

Jonas Wikstrand. ENFORCER! FRANK MARINO αλλά και FRANK STALLONE, KISS, RUSS BALLARD, DESMOND CHILD. Classic rock, Hard rock (ή ROCK HARD;), Disco, AOR. Ημερολόγιο και σωτήριο έτος 2019. Ναι; Χλωμό...

[περισσότερα]

BLACK OAK COUNTY - “Theatre of the Mind” (Mighty Music)

15 Μαίου, 2019 - 13:00 Δημήτρης Τσέλλος

Οι Jack Svendsen (κιθάρα), René Hjelm (μπάσο, φωνή) και Mike Svendsen (τύμπανα) είναι οι BOC, μας έρχονται από την Δανία και ευελπιστούν με το δεύτερο άλμπουμ τους να κάνουν το μεγάλο «μπαμ» και να...

[περισσότερα]

AFTERMATH – “There is Something Wrong” (Sleaszy Rider)

14 Μαίου, 2019 - 12:45 Άγγελος Κατσούρας

Άντε να δούμε τι άλλο θα γίνει φέτος και ποιος άλλος νεκρός θα αναστηθεί εν έτει 2019… Νέο άλμπουμ λέει από τους AFTERMATH. Αν πρόλαβες το μοναδικό τους και απίστευτα σούπερ άλμπουμ “Eyes of tomorrow...

[περισσότερα]

WHITESNAKE – “Flesh & Blood” (Frontiers)

14 Μαίου, 2019 - 12:30 Σάκης Νίκας

Ειλικρινά είμαστε τυχεροί. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι πρέπει μερικές φορές να πάρουμε τα χέρια μας από το πληκτρολόγιο, να σταματήσουμε όλα αυτά τα μίζερα «κατηγορώ» στο Facebook και να ευχαριστούμε τους...

[περισσότερα]

ARCH/MATHEOS – “Winter Ethereal” (Metal Blade Records)

14 Μαίου, 2019 - 12:30 Δημήτρης Τσέλλος

John Arch. Προικισμένος από την Φύση με μια φωνή που όσες δυνατότητες έχει, άλλο τόσο ιδιαίτερη είναι. Φωνή που την λατρεύεις, ή την μισείς. Δεν μπορώ να θυμηθώ να έχω συναντήσει κάπου μια πιο...

[περισσότερα]