KRYPTS - “Remnants Of Expansion” (Dark Descent Records)

7 Νοεμβρίου, 2016 - 09:45

Αγαπημένο Φινλανδικό death metal… μεγάλο κεφάλαιο για το είδος.

Αν και μοιράζονταν κοινά στοιχεία με τα γειτονάκια στη Σουηδία που παίρνουν όλα τα credits και τη δημοφιλία, οι εκεί μπάντες είχαν ένα δικό τους ήχο, σίγουρα πολύ βαρύ, αλλά λιγότερο πάνκικο και περισσότερο σκοτεινό και doomy. Και ενώ κλασσικά άλμπουμ, όπως τα “World Without God”, “Slumber Of Sullen Eyes” ή ακόμη και το “The Karelian Isthmus” μνημονεύονται μέχρι και σήμερα, το ευχάριστο είναι ότι η σκηνή έχει και ισχυρό παρόν, με τους KRYPTS να είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση και πιο κοντά στον ορισμό του ήχου, μαζί με τους αρκετά υποτιμημένους DESECRESY.

Το “Remnants Of Expansion”, αποτελεί τη δεύτερη ολοκληρωμένη κυκλοφορία των Φινλανδών και συνεχίζει στα μονοπάτια που είχαν χάραξει ήδη από την εποχή του demo - ακόμη και τα εξώφυλλο έχει φιλοτεχνηθεί από τον Timo Ketola όπως και στο ντεμπούτο - και κυκλοφορεί κάτω από την ίδια δισκογραφική στέγη, αυτή της Dark Descent. Οι εκπλήξεις που επιφυλάσσουν οι KRYPTS με το νέο τους αυτό πόνημα, είναι σχεδόν ανύπαρκτες, ωστόσο, το θετικό είναι πως μάλλον έχουμε να κάνουμε με το καλύτερο υλικό, συνολικά, που έχουν προσφέρει μέχρι στιγμής. Η ατμόσφαιρα είναι εκεί, πιο πυκνή και υποβλητική από ποτέ, ως αποτέλεσμα κυρίως της εξέλιξης της μπάντας στον τομέα της σύνθεσης και ως εκ τούτου, το τελικό αποτέλεσμα είναι ακόμη πιο δεμένο και συγκεντρωμένο σε σχέση με το παρελθόν και 100% στο στόχο του. Τα περάσματα από τα doom σημεία στα blasting ξεσπάσματα είναι άψογα, τα BOLT THROWER-ικά mid-tempo σαρωτικά, αλλά όλα τα λεφτά είναι τα κιθαριστικά lead, που απλώνουν το δυσοίωνο πέπλο τους πάνω από τις απλωτές συγχορδίες όταν οι ταχύτητες πέφτουν, επινόηση που κατά την ταπεινή μου γνώμη αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη προσφορά της Ευρωπαϊκής death metal σχολής στο είδος.

Αν υπάρχουν δύο παράπονα από τους KRYPTS, αυτά είναι σε πρώτη φάση η παραγωγικότητα, μιας και επί της ουσίας μιλάμε για 54 περίπου λεπτά νέας μουσικής μέσα σe ένα διάστημα 4 ετών και κατά δεύτερον τα ρίσκα που δεν έχουν μέχρι στιγμής πάρει. Το “Remnants Of Expansion” διαφέρει ελάχιστα από το “Unending Degradation” και παρόλο που δεν είναι καθόλου κακό να διατηρείς μία σταθερή μουσική ταυτότητα, η μπάντα θα πρέπει να κάνει το βήμα παραπάνω στον επόμενο δίσκο της αν έχει βλέψεις να θεωρείται κάτι παραπάνω από μία πολύ καλή death metal μπάντα στο μέλλον. Η ουσία όμως είναι –και για να είμαστε δίκαιοι - πως το δεύτερο άλμπουμ των Φινλανδών αποτελεί μία από τις καλύτερες φετινές προτάσεις στο χώρο, ιδιαίτερα για όσους προτιμούν το death metal τους συνθλιπτικά βαρύ και ατμοσφαιρικό.

7.5/10

Νίκος Χασούρας

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEE SNIDER – “For the Love of Metal” (Napalm)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:45 Σάκης Νίκας

Η επιστροφή του Dee Snider σε γνώριμα ηχητικά μονοπάτια μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι. Μην ξεχνάτε ότι μόλις πριν από δύο χρόνια ο εμβληματικός frontman μας είχε σερβίρει μία πατάτα μεγατόνων με...

[περισσότερα]

THE SEA WITHIN – “The Sea Within” (Inside out)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Οι THE SEA WITHIN είναι ένα νεοσύστατο progressive rock σχήμα που αν και δεν θέλει να αποκαλείται super group, τίτλος που έχει γίνει της μόδας και που πάντοτε ανεβάζει το hype σε τρομερά ύψη, πληροί...

[περισσότερα]

OPEN BURN - “Divine Intermission” (No Remorse Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

LETHAL. “Programmed”. Δύο λέξεις που αρκούν ώστε να δημιουργήσουν τα καλύτερα των συναισθημάτων στον οποιονδήποτε φίλο του τεχνικού, προοδευτικού power metal. Αυτού που δεν διστάζει να μπει στα...

[περισσότερα]

MICHAEL ROMEO – “War of the worlds // Pt. 1” (Mascot)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Έχω εκφράσει τόσες φορές τη λατρεία μου για την μουσική των SYMPHONY X (βασικός υπεύθυνος της οποίας είναι ο κιθαρίστας τους, Michael Romeo), που είναι δεδομένο πως έχω μπει στη σφαίρα της...

[περισσότερα]

RYAN ROXIE – “Imagine your reality” (Cargo Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 15:45 Σάκης Νίκας

Ο Ryan Roxie ήταν πάντα ο αγαπημένος μου κιθαρίστας στη μπάντα του Alice Cooper, μετά τη διάλυση της κλασικής σύνθεσης των late 60’s/early 70’s. Δεν ήταν μόνο ότι είχε ένα ταλέντο στη σύνθεση αλλά...

[περισσότερα]