L.A. GUNS – “The Missing Peace” (Frontiers)

21 Νοεμβρίου, 2017 - 17:45
Οι L.A. GUNS είναι από τις πιο ιστορικές μπάντες του Sunset strip, που γρήγορα εδραιώθηκαν με το ντεμπούτο τους το 1988, αλλά και για τα επόμενα 3-4 χρόνια γεύτηκαν την επιτυχία. Τελικά όμως η χημεία του Phil Lewis με τον Tracii Guns δεν άντεξε παραπέρα και η διάσπαση ήταν αναπόφευκτη. Ακόμα κι όταν το επιχείρησαν ξανά και ξανά, το αποτέλεσμα δεν ήταν επιτυχημένο. Πάντως ο Lewis είναι το “L” στους L.A. GUNS και χωρίς αυτόν, ο Tracii δεν έχει καταφέρει κάτι αξιόλογο.
 
Έτσι η επιστροφή του, σίγουρα δεν περνά απαρατήρητη, όμως για πρώτη φορά, μετά από 25 χρόνια, η συνεργασία τους αποφέρει και καλή κυκλοφορία. Σε σχέση με άλλους συνοδοιπόρους τους από την πόλη των Αγγέλων, είχαν μια πιο punk αισθητική κι έναν πιο βρώμικο ήχο. Κάτι σαν τους CIRCUS OF POWER, τους TSOL αλλά και τους Βρετανούς THE ALMIGHTY, σε στυλ που στην νεώτερη ιστορία μόνο οι VELVET REVOLVER κατάφεραν. Οι δισκογραφικές τους παραγυάλιζαν, αλλά ο street χαρακτήρας τους έβρισκε χώρο να ξεχειλίσει.
 
Ο δίσκος ανοίγει με το εκρηκτικό “It’s all the same to me” που βουτάει στο παρελθόν και μαζί με το “Speed” και το “A drop of bleach” που ακολουθούν μας ανοίγουν την όρεξη. Δυνατό, γρήγορο rock n’ roll με ενέργεια και attitude πέραν από κάθε μου προσδοκία. Ρεφραίν που σε ξεσηκώνουν και πάνω που αναφωνούμε “οι L.A. GUNS αναστηθήκανε” προσγειωνόμαστε στην πραγματικότητα. Δυστυχώς υπάρχουν οι συνθέσεις που ρίχνουν τον μέσο όρο της ποιότητας και οι επιτιδευμένες προσπάθειες να αναστήσουν τον πάλαι ποτέ αυθόρμητο ενθουσιασμό.
 
Προτιμώ να σταθώ περισσότερο στις καλές στιγμές. Μια από αυτές είναι και το εντυπωσιακό “Gave it all away” που βρίσκει τον Lewis να βγάζει πάθος, θυμίζοντας μέχρι SAVATAGE τολμώ να πω. Καλή κι η μπαλάντα, το “Christine”, με πιο κλασικές αναφορές, που σε ταξιδεύει στ παρελθόν. Δεν αναζητούμε καινοτομίες. Άλλωστε μιλάμε για το ενδέκατο ολοκληρωμένο στούντιο άλμπουμ μιας μπάντας που παίζει hard rock για 30 χρόνια! 
 
Συνοψίζοντας, πρέπει να παραδεχτώ πως το “The missing peace” είναι ό,τι καλύτερο έχουν κάνει μετά το “Hollywood vampires”, δηλαδή εδώ και 26 χρόνια! Αυτό από μόνο του είναι έπαινος. Είναι μια πραγματικά αξιόλογη δουλειά, που δείχνει ότι η παλιοπαρέα ίδρωσε για να μην τα θαλασώσει. Ίσως με γνώση της ηλικίας τους ( ο Lewis 60άρησε) να προσδοκούν υστεροφημία. Για εμάς, πάντως το “The missing peace” είναι ό,τι έπρεπε.
 
7.5 / 10
 
Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEE SNIDER – “For the Love of Metal” (Napalm)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:45 Σάκης Νίκας

Η επιστροφή του Dee Snider σε γνώριμα ηχητικά μονοπάτια μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι. Μην ξεχνάτε ότι μόλις πριν από δύο χρόνια ο εμβληματικός frontman μας είχε σερβίρει μία πατάτα μεγατόνων με...

[περισσότερα]

THE SEA WITHIN – “The Sea Within” (Inside out)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Οι THE SEA WITHIN είναι ένα νεοσύστατο progressive rock σχήμα που αν και δεν θέλει να αποκαλείται super group, τίτλος που έχει γίνει της μόδας και που πάντοτε ανεβάζει το hype σε τρομερά ύψη, πληροί...

[περισσότερα]

OPEN BURN - “Divine Intermission” (No Remorse Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

LETHAL. “Programmed”. Δύο λέξεις που αρκούν ώστε να δημιουργήσουν τα καλύτερα των συναισθημάτων στον οποιονδήποτε φίλο του τεχνικού, προοδευτικού power metal. Αυτού που δεν διστάζει να μπει στα...

[περισσότερα]

MICHAEL ROMEO – “War of the worlds // Pt. 1” (Mascot)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Έχω εκφράσει τόσες φορές τη λατρεία μου για την μουσική των SYMPHONY X (βασικός υπεύθυνος της οποίας είναι ο κιθαρίστας τους, Michael Romeo), που είναι δεδομένο πως έχω μπει στη σφαίρα της...

[περισσότερα]

RYAN ROXIE – “Imagine your reality” (Cargo Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 15:45 Σάκης Νίκας

Ο Ryan Roxie ήταν πάντα ο αγαπημένος μου κιθαρίστας στη μπάντα του Alice Cooper, μετά τη διάλυση της κλασικής σύνθεσης των late 60’s/early 70’s. Δεν ήταν μόνο ότι είχε ένα ταλέντο στη σύνθεση αλλά...

[περισσότερα]