LAMB OF GOD – VII: Sturm Und Drang (Nuclear Blast)

23 Ιουλίου, 2015 - 07:15

Ήμουνα από τους πολύ επιφυλακτικούς με τη νέα αυτή δουλειά των LAMB OF GOD. Από τη μία, η σχετικά καθοδική πορεία τους μετά το “Sacrament” (2006), που μπορεί να μην έβγαζαν άσχημα άλμπουμ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν ισάξια με εκείνα μέχρι και το 2006. Από την άλλη, όλη αυτή η περιπέτεια του Randy Blythe με τον άδικο θάνατο του παιδιού στην Τσεχία, τη φυλάκισή του και όσα ακολούθησαν μέχρι και την απελευθέρωσή του, γεγονότα που δε μπορούν να μη συγκλόνισαν το είναι του. Πίστευα ότι οι LAMB OF GOD θα συνέχιζαν ίσως και με περισσότερη φόρα την καθοδική πορεία τους, ή ακόμα και ότι θα κατέληγαν στη διάλυση. Αλλά ευτυχώς, έπεσα τελείως έξω!

Όταν μας «έσκασε» το “Still echoes”, ενθουσιάστηκα, με μέτρο όμως. Ήταν απλά ένα κομμάτι, το πρώτο. Όταν όμως κάθε καινούργιο που έβγαζαν ήταν εξίσου καλό, αλλά και με τον τρόπο του διαφορετικό, τα σημάδια ήταν καθαρά ότι οι Αμερικάνοι είχαν γυρίσει στις εντυπωσιακές μέρες τους. Και μία και μόνο ακρόαση του έβδομου αυτού άλμπουμ τους, αρκεί για να το πιστοποιήσεις αυτό.

Ο τίτλος του δίσκου, μεταφρασμένος στα αγγλικά, σημαίνει “storm and stress”. “Sturm und drang” ήταν ένα Γερμανικό κίνημα του 18ου αιώνα, στη λογοτεχνία και τις τέχνες, το οποίο είχε σαν επίκεντρο τον συναισθηματικό εξαναγκασμό και μία άρνηση των συμβάσεων της μέρας. Ο ίδιος ο κιθαρίστας της μπάντας, ο Mark Morton, είχε δηλώσει πως κατέληξαν στο όνομα όταν έκατσαν με τον Blythe και έψαχναν για έναν τίτλο που να περικλύει τα θέματα με τα οποία καταπιάνονται οι στίχοι των τραγουδιών του δίσκου. “Αντιπροσώπευε αυτή την εσωτερική διαμάχη και την πίεση και τον αναβρασμό και το χάος και το πως αντιδράει κάποιος σε αυτά τα πράγματα”. Και μια χαρά το πέτυχαν!

Το “VII: Sturm und drang”, είναι από αυτούς τους δίσκους που πιστοποιούν το πόσο μεγάλη είναι μία μπάντα. Μία μπάντα, που εδώ πειραματίζεται (μέχρι και ALICE IN CHAINS έγιναν στο “Overlord”) και όχι μόνο δεν χάνει την ταυτότητά της σε κανένα σημείο, αλλά περνάει τους όποιους νεοτερισμούς με εξαιρετικό τρόπο στη μουσική της. Δίσκος γεμάτος groove, αλλά και τσαμπουκά, δίσκος με ξύλο, αλλά και ωραίες μελωδίες, με τον Blythe να φτύνει τα εσώψυχά του, αλλά να μας δίνει και στιγμές με καθαρά φωνητικά. Δίσκος πολυδιάστατος, αλλά σταθερά σε πολύ υψηλά ποιοτικά επίπεδα. Δίσκος χωρίς fillers, όπου τα δύο «χειρότερα» κομμάτια του, τα “Engage the fear machine” και “Delusion pandemic”, μπορεί να μην είναι στα επίπεδα των υπολοίπων του δίσκου, αλλά θα ήταν στα πολύ καλά των δύο προηγούμενων άλμπουμ. Δίσκος που οι συμμετοχές των Chino Moreno (DEFTONES) και Greg Puciato (THE DILLINGER ESCAPE PLAN) στα “Embers” και “Torches” αντίστοιχα, δεν υπάρχουν για να «σπρώξουν» εμπορικά το άλμπουμ, αλλά γιατί ταιριάζουν απόλυτα στο ύφος των κομματιών και τους δίνουν την έξτρα ώθηση. Το σημαντικότερο για μένα προσωπικά; Δίσκος που όταν βγαίνει μετά από τέτοια περιπέτεια του συγκροτήματος, δείχνει αν μη τι άλλο, πίστη, θέληση και πρωτίστως αγάπη για τη μουσική που βγάζεις. Πως περιμένει μετά ο Mustaine τον Adler να αφήσει τους LAMB OF GOD για τους MEGADETH; Δεν είναι θέμα εμπορικότητας ή οτιδήποτε άλλο. Δεν αμφισβητεί κανείς το ποιό είναι το μεγαλύτερο όνομα. Είναι θέμα της πίστης.

Μπορεί να ακούγομαι υπερβολικός είναι η αλήθεια, αλλά με κομμάτια όπως σαν το “Still echoes”, το “Overlord”, το “512”, το “Footprints”, το “Anthropoid” και το “Embers”, πως μπορείς να πεις ότι δε μιλάμε για δισκάρα;

Οι LAMB OF GOD επέστρεψαν δυνατοί και κυκλοφορούν το καλύτερο άλμπουμ τους στη μετά-“Sacrament” εποχή. Ακούστε το, πωρωθείτε ελεύθερα, ξανακούστε το και οδηγηθείτε στο ίδιο συμπέρασμα.
 

8.5/10

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

SLAYER – “The repentless killogy” (Nuclear Blast)

6 Δεκεμβρίου, 2019 - 09:45 Γιάννης Σαββίδης

Μετά από το κείμενο που εστιάσαμε στο παρελθόν και στο “World painted blood” (2009), μεταφερόμαστε στο παρόν, το 2019, όπου οι SLAYER, αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, έδωσαν την τελευταία τους συναυλία...

[περισσότερα]

SODOM – “Out of the frontline trench” (SPV/Steamhammer)

5 Δεκεμβρίου, 2019 - 14:00 Σάκης Νίκας

Δεν σας κρύβω, ότι είχα τις επιφυλάξεις μου όταν ο Angelripper πήρε την απόφαση να αλλάξει ριζικά τη σύνθεση των SODOM και να προσθέσει έναν επιπλέον κιθαρίστα, προκειμένου να δώσει μεγαλύτερο όγκο...

[περισσότερα]

BOMBUS - “Vulture culture” (Century Media)

5 Δεκεμβρίου, 2019 - 14:00 Κώστας Αλατάς

Με τους Σουηδούς BOMBUS, είχα έρθει σε επαφή, λόγω του κιθαρίστα των BURST, Jonas Rydberg, ο οποίος και είχε αποτελέσει μέλος τους στο “The poet and the parrot”, το δεύτερο full-length άλμπουμ τους...

[περισσότερα]

STEEL PANTHER - “Heavy metal rules” (Steel Panther Inc)

5 Δεκεμβρίου, 2019 - 13:45 Δημήτρης Σειρηνάκης

Θα προσπαθήσω να είμαι άμεσος και απλά κατανοητός. Δεν ξέρω αν φταίει η ηλικία μου, θεωρώ πως όχι, αλλά έφτασα να θεωρώ τους STEEL PANTHER σαν ένα κακόγουστο αστείο. ΟΚ, μου άρεσαν όταν...

[περισσότερα]

LINDEMANN – “F & M” (Universal/Vertigo)

2 Δεκεμβρίου, 2019 - 11:45 Γιώργος Δρογγίτης

Μετά τη δισκάρα (ύστερα από πολλά χρόνια), που έβγαλαν φέτος οι RAMMSTEIN, ήρθε η ώρα για τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά του ιδιόρρυθμου frontman της γερμανικής μεγαμπάντας, Till Lindemann, με τίτλο...

[περισσότερα]