LIFEFORMS – “Multidimensional” (Lifeforce)

27 Μαίου, 2013 - 11:00

Κάθε φορά που γεννιέται ένα νέο ιδίωμα στο μουσικό στερέωμα του ακραίου ήχου παρατηρείται ακριβώς η ίδια διαδικασία. Μία – δύο μπάντες φαινόμενο που θέτουν τα θεμέλια, αποθέωση από μερικούς, κατακραυγή από τις μάζες ακροατών και κριτικών, δημιουργία εκατοντάδων πανομοιότυπων συγκροτημάτων και μετά από πέντε χρόνια έρχεται στο απόλυτο ξεσκαρτάρισμα και η τελική παγιοποίηση του είδους. Το έχουμε δει πολλές φορές, έτσι συμβαίνει και με το djent, ένα είδος που την ονομασία του έμαθα πρόσφατα, αλλά την ύπαρξή του τη γνώριζα από τους απόκοσμους MESHUGGAH. Οι LIFEFORMS βρίσκονται στο στάδιο όπου οι μπάντες του είδους ξεπετάγονται σαν τα μαρούλια και προσπαθούν να βρουν τον χώρο τους μέσα στο μουσικό γίγνεσθαι.

Το “Multidimensional” είναι ουσιαστικά το πρώτο full-length άλμπουμ του συγκροτήματος, έχοντας μόνη κληρονομιά δύο EP (“Illusions” και “Synthetic”). Βέβαια η κυκλοφορία οριακά φθάνει τα επίπεδα ενός “κανονικού” δίσκου καθώς δε ξεπερνάει τα 30 λεπτά σε διάρκεια, παρόλα αυτά όμως το συγκρότημα μέσα σε αυτό τον περιορισμένο χρόνο καταφέρνει να παρουσιάσει την πολυδιάστατη μουσική του. Έχοντας σαν βάση το βαρύ τεχνικό riffing, οι LIFEFORMS δεν διστάζουν να δανειστούν στοιχεία από τη γενικότερη prog deathcore σκηνή, αμβλύνοντας έτσι το τραχύ άκουσμα που πραγματεύεται το djent σαν είδος. Ο Howie δε, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τα φωνητικά, εκτείνει το φάσμα της χροιάς του από τα ακραία σκιστά φωνητικά έως σε πιο emo/μελωδικά, θολώνοντας έτσι το τοπίο για το πώς πραγματικά θέλει να ακουστεί το συγκρότημα. Οι υπόλοιποι μουσικοί της μπάντας βρίσκονται σε ένα πολύ καλό επίπεδο (όπως και οι περισσότεροι μουσικοί στις μέρες μας) τόσο συνθετικά όσο και τεχνικά. Ωστόσο παραμένει αυτή απροσδιόριστη μίξη ηλεκτρονικών μελωδιών αλά PERIPHERY, με το στακάτο ρυθμικό καταιγισμό που στον καθένα θυμίζει 1.000.000 διαφορετικά πράγματα. Παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα, αν και πολυδιάστατο, όπως αναφέραμε, ρέει ικανοποιητικά καλά, χωρίς περιττές φλυαρίες. Η αναμενόμενη μονοτονία σπάει από τα ετερόκλητα συστατικά που αναφέραμε, ενώ η μικρή διάρκεια βοηθάει στο να μη προλάβει ο ακροατής να δείξει ίχνος κούρασης.

Ίσως να ήταν καλύτερο για το συγκρότημα να παραμείνει στον πυρήνα του djent ιδιώματος, τουλάχιστον για τους πρώτους δίσκους του, αν θέλει να αποτελεί μέρος αυτού και αργότερα, με την κατάλληλη εμπειρία να επιδοθεί στο συγκερασμό διαφορετικών ειδών.

6 / 10

Νίκος Ζέρης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

NIGHT IN GALES - “Dawnlight garden” (Apostasy Records)

6 Αυγούστου, 2020 - 09:15 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Για όσους αγαπήσαμε το melodic death metal από τα... γεννοφάσκια του, οι Γερμανοί NIGHT IN GALES ήταν μία από τις κλασικές μπάντες, ένα κλικ κάτω σίγουρα από τις μεγάλες της εποχής, που είχαν μείνει...

[περισσότερα]

VOIDCEREMONY – "Entropic reflections continuum: Dimensional unravel" (20 Buck Spin)

5 Αυγούστου, 2020 - 08:45 Νίκος Χασούρας

Άργησε πολύ, αλλά το ντεμπούτο full-length των VOIDCEREMONY είναι γεγονός, 6 χρόνια μετά την πρώτη τους κασέτα, “Dystheism”. Σε αυτά τα 6 χρόνια που μεσολάβησαν, καταγράφουμε 3 EP's από ένα εκ των...

[περισσότερα]

RAMBOMESSER – “Krawall am Kiosk” (self-financed)

5 Αυγούστου, 2020 - 08:30 Σάκης Φράγκος

Πολύ θυμωμένοι τούτοι εδώ οι τύποι από το Ulm της Γερμανίας, οι RAMBOMESSER. Από το όνομά τους, καταλαβαίνει κανείς ότι «δεν μασάνε», αφού κουβαλάνε τα μαχαίρια του Ράμπο!!! Προσοχή, δεν είναι...

[περισσότερα]

THE OBLYVION – “Amygdala” (Oblyvion)

5 Αυγούστου, 2020 - 08:30 Σάκης Φράγκος

Εννοείται ότι το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό (όπως και σε σας, να υποθέσω), είναι η κλασική ελληνική ταινία με τον Γιάννη Βόγλη να κυνηγά την τουρίστρια φωνάζοντας «Στάσου που πας; Μύγδαλα,...

[περισσότερα]

DEEP PURPLE – “Whoosh!” (earMusic)

27 Ιουλίου, 2020 - 19:00 Σάκης Νίκας

Νέος δίσκος από τους DEEP PURPLE και από τη μία σημαίνει γενικός συναγερμός στους απανταχού fans του classic rock και από την άλλη υπάρχει μία ολόκληρη γενιά εκεί έξω (για να μην πω δύο) όπου δεν θα...

[περισσότερα]