LONG DISTANCE CALLING - “How do we Want to Live?” (InsideOut Music)

6 Ιουλίου, 2020 - 15:45

Πρέπει κάποια στιγμή, οι μαθηματικοί metalheads να φτιάξουν μια εξίσωση που θα υπολογίζει τον βαθμό μιας κυκλοφορίας, συνυπολογίζοντας την ποιότητα των συνθέσεων και την παραγωγή, με το μέγεθος των προσδοκιών που έχει δημιουργήσει το συγκρότημα και φυσικά την ηχητική σχετικότητα με το εκάστοτε trend που επικρατεί. Κι αν για κάποιες κυκλοφορίες τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, για το νέο δίσκο των LONG DISTANCE CALLING συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.  

Είναι το ασίγαστο πάθος για πειραματισμό που κάνει αυτό το συγκρότημα τόσο απρόβλεπτο. Ποιος άλλωστε θα περίμενε ότι το 2013 στο “Flood Inside” θα ακούγαμε φωνητικά στα κομμάτια τους, και τρία χρόνια μετά με το “TRIPS” θα εξακολουθούσαν να αφήνουν πίσω τους τον αμιγώς instrumental χαρακτήρα της μουσικής τους. Νομίζω εκεί κάπου μπήκε και η ταφόπλακα των προσδοκιών για όλους εμάς που αγαπήσαμε την μπάντα για τη βιρτουόζικη προσέγγιση στο post rock που πραγματεύονταν. Και εκεί που όλα είχαν πάρει τον κατηφορικό δρόμο έρχεται το “Boundless” να βάλει πάλι το τρένο στις ράγες. Ε και με το δίκιο μας, μετά από τόσα σκαμπανεβάσματα, η αναμονή για το “How do we Want to Live?” δεν θα την έλεγε κανείς έντονη.  

Έτσι λοιπόν, με μηδαμινές προσδοκίες και παρέα με δύο αδιάφορα (στην πρώτη ακρόαση) singles έρχεται η μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του συγκροτήματος. Έχοντας αργήσει μερικά χρονάκια, επιβιβάζονται κι αυτοί στο σκάφανδρο που ταξιδεύει τις μπάντες στα 80’s, αποδεικνύοντας έτσι ότι το new retro wave έχει έρθει για να μείνει. Σε μια χρονιά όπου έχει ανακοινωθεί η μεταφορά στην οθόνη των ογκόλιθων της επιστημονικής φαντασίας “Dune”, του Frank Herbert και “Foundation” του Isaac Asimov, έρχονται κι οι LDC να μας παρουσιάσουν έναν concept δίσκο, ο οποίος εντάσσεται στο ίδιο θεματικό πλαίσιο. Και αν κάποιος δεν έτυχε να έχει επαφή με το φουτουριστικό εξώφυλλο, και μόνο οι αφηγήσεις από τα πρώτα δύο κομμάτια, που ξεδιπλώνουν ένα μέλλον όπου η τεχνητή νοημοσύνη έχει πάρει τα ηνία, είναι ικανές για να σε βάλει στο σενάριο που θα εκτυλιχθεί στη συνέχεια.  

Και ακριβώς εδώ είναι που γίνεται η ανατροπή των δεδομένων. Το συγκρότημα έχει δημιουργήσει ένα τόσο συμπαγές συνθετικό/θεματικό κόσμο, όπου τα πρώτα δύο κομμάτια μετά την εισαγωγή (ναι είναι τα δύο singles που λέγαμε), “Hazard” και “Voices”, ακούγονται εντελώς διαφορετικά από ότι μεμονωμένα. Μάλιστα η PINK FLOYED χροιά του “Voices” κατατάσσει το κομμάτι σε ένα από τα πιο δυνατά του δίσκου. Αν προσθέσουμε και το εντελώς ιντριγκαδόρικο video clip, τότε μιλάμε για άλλα δεδομένα στη μουσική βιομηχανία. Ωστόσο, όπως κάθε θεματικός δίσκος, έτσι κι εδώ το “How do we want to live?” έχει τα πάνω του και τα κάτω. Κομμάτια όπως τα “Fail/Opportunity” και “Immunity” θα μπορούσαν να παραληφθούν υπό κανονικές συνθήκες, κάνοντας την κυκλοφορία συντομότερη (53 λεπτά είναι πολλά) και πιο ενδιαφέρουσα. Ωστόσο χωρίς αυτά δεν θα μπορούσαμε να φτάσουμε στην κορύφωση των “Sharing Thoughts” και “Beyond Your Limits”. Μάλιστα στο “Beyond Your Limits” Φαντάζει σχεδόν ειδυλλιακός ο ήχος της πρώτης ανθρώπινης φωνής μέσα στον δίσκο, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις “ρομποτικές” αφηγήσεις που έχουν προηγηθεί. Βέβαια βοηθάει και η Phil Collins αλά “In the Air Tonight” προσέγγιση του Eric A. Pulverich. Εν γένει ο δίσκος δείχνει να φλυαρεί σε κάποια σημεία, ενώ σε άλλα το down tempo και η χλιαρός συνθετικός πλουραλισμός απογοητεύει. Ωστόσο αν σκεφτεί κανείς το θεματικό πλαίσιο τότε όλα τα κομμάτια ταιριάζουν απόλυτα στο παζλ της επιτυχίας.  

Στο δια ταύτα, οι LDC έρχονται να ανατρέψουν το αρνητικό ρεκόρ των τελευταίων χρόνων, κυκλοφορώντας έναν δεύτερο σερί καλό δίσκο, αποδεικνύοντας ότι η ικανότητα στο να γράφουν καλή μουσική δεν χάνεται. Κι αν στο “Boundless” διακρίναμε το ξέσπασμα της μπάντας, σήμερα παρατηρούμε κάτι πιο συντονισμένο και οργανωμένο που καταφέρνει να σε ταξιδέψει σε κάθε του νότα. Το “How do we want to live?” είναι ο δίσκος που χρειάζονταν η μπάντα για να επανέλθει στην μουσική επικαιρότητα.  

7,5 / 10 

Νίκος Ζέρης 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

RAMBOMESSER – “Krawall am Kiosk” (self-financed)

5 Αυγούστου, 2020 - 08:30 Σάκης Φράγκος

Πολύ θυμωμένοι τούτοι εδώ οι τύποι από το Ulm της Γερμανίας, οι RAMBOMESSER. Από το όνομά τους, καταλαβαίνει κανείς ότι «δεν μασάνε», αφού κουβαλάνε τα μαχαίρια του Ράμπο!!! Προσοχή, δεν είναι...

[περισσότερα]

DEEP PURPLE – “Whoosh!” (earMusic)

27 Ιουλίου, 2020 - 19:00 Σάκης Νίκας

Νέος δίσκος από τους DEEP PURPLE και από τη μία σημαίνει γενικός συναγερμός στους απανταχού fans του classic rock και από την άλλη υπάρχει μία ολόκληρη γενιά εκεί έξω (για να μην πω δύο) όπου δεν θα...

[περισσότερα]

BPMD – “American made” (Napalm)

20 Ιουλίου, 2020 - 17:30 Σάκης Φράγκος

Δεν έχω πολλά λόγια να πω γι’ αυτό το άλμπουμ διασκευών από τους BPMD, την μπάντα που δημιούργησαν οι Bobby Blitz (OVERKILL), Mike Portnoy (SONS OF APOLLO, THE WINERY DOGS, ex-DREAM THEATER), Mark...

[περισσότερα]

PRIMAL FEAR - “Metal commando” (Nuclear Blast Records)

13 Ιουλίου, 2020 - 08:45 Δημήτρης Τσέλλος

Θυμάμαι το 1998 λες και ήταν χθες. Ο Ralph Scheepers, μόλις είχε χάσει τη θέση του τραγουδιστή των JUDAS PRIEST από τον Tim Owens (αδίκως, δικαίως, μικρή σημασία έχει πλέον) και ήθελε να αποδείξει...

[περισσότερα]

MIKE LE POND’S SILENT ASSASSINS - “Whore of Babylon” (Silver Lining Music)

10 Ιουλίου, 2020 - 09:45 Δημήτρης Τσέλλος

O γητευτής του μπάσου, Michael Anthony LePond III (ο τρίτος δηλαδή), είμαι σίγουρος πως δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. SYMPHONY X, ROSS THE BOSS, ETERNITY’S END, HEATHEN’S RAGE, DISTANT THUNDER...

[περισσότερα]