MANILLA ROAD: “To Kill A King” (Golden Core Records)

14 Ιουλίου, 2017 - 21:30

Λίγες μπάντες είναι τόσο δημοφιλείς στη χώρα μας όσο οι αειθαλείς MANILLA ROAD. Πιστοί στο ραντεβού τους με τους οπαδούς τους κάθε δύο χρόνια οι βετεράνοι ηγέτες του επικού ήχου επιστρέφουν  με το δέκατο όγδοο, παρακαλώ, δίσκο τους με τίτλο “To Kill A King”. Για μια ακόμη φορά έχουμε αλλαγή στη σύνθεση των μελών της μπάντας και συγκεκριμένα στην ασταθή, κατά τα φαινόμενα, θέση του μπασίστα με τον Phil Ross στη θέση του Josh Castillo. Η ποιότητα όμως της μπάντας από το Κάνσας παραμένει αναλλοίωτη καθώς για μια ακόμη φορά μας προσφέρουν δέκα κομμάτια ανόθευτου ατσαλιού, με το πάθος να ξεχειλίζει.  

O δίσκος γενικά αποπνέει μια σκοτεινή, ατμοσφαιρική αύρα, θυμίζοντας αρκετά το δεύτερο CD της προηγούμενης δουλειάς τους, το “After The Muse” αλλά και το “Mysterium” ενώ ο πιο προσεκτικός ακροατής θα διακρίνει ψήγματα ακόμη και από τις δύο πρώτες δουλειές τους, που θεωρούνται αντικειμενικά οι πιο ατμοσφαιρικές. Ακουστικά μέρη και χαμηλές ταχύτητες εναλλάσσονται αρμονικά με τα ογκώδη, κολοσσιαία riff του Shelton, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μείγμα. Γενικά ο ήχος έχει μια 70’s ατμόσφαιρα, κάτι που προσωπικά δεν με ενοχλεί καθόλου.

Οφείλω όμως να πω εδώ ότι το άλμπουμ είναι πολύ δύσκολο μέσα στην απλότητα του. Θέλει τον χρόνο του καθώς δεν μιλάμε για μια καθόλου εύπεπτη δουλειά. Αντίθετα, μπορεί κάποιους να τους ξενίσει, κυρίως λόγω της σκοτεινής του ατμόσφαιρας που αναφέραμε παραπάνω. Όποιος όμως ξεπεράσει αυτόν τον σκόπελο, θα απολαύσει έπη σαν το ομώνυμο, το ατμοσφαιρικό “Never Again” με το ξέσπασμα στο τέλος, μαζί με το αδερφάκι του, το μελαγχολικό “In The Wake”, το Sabbathιανό “The Talisman” , το “Ghost Warriors” που θυμίζει ένδοξες στιγμές του παρελθόντος, χωρίς κάποιο κομμάτι να υστερεί, με μοναδική εξαίρεση ίσως, το  “ Conqueror” που μου φαίνεται λίγο αταίριαστο με το υπόλοιπο σύνολο.

Επίσης, στα πλην του δίσκου περιλαμβάνεται και η φωνή του Mark Shelton. Καταλαβαίνω ότι για τους οπαδούς η φωνή του ιδρυτή της μπάντας αποτελεί ένα θέμα ταμπού αλλά όσο εκπληκτικός ακούγεται παίζοντας κιθάρα, τόσο κουρασμένη δείχνει η φωνή. Εκτιμώ ότι ήρθε η ώρα να αφήσει τα φωνητικά ολοκληρωτικά πλέον στον Bryan Patrick. Εξάλλου δεν έχουν και μεγάλες διαφορές οι φωνές τους…

Από το εναρκτήριο ομώνυμο δεκάλεπτο κομμάτι, μέχρι το “Blood Island” που κλείνει το δίσκο, το “To Kill a King” αποτελεί μια ωδή στο επικό metal. Φυσικά συγκρίσεις με τα έπη του παρελθόντος καλό είναι να αποφεύγονται. Το σημαντικό είναι ότι εδώ έχουμε ένα τίμιο, ειλικρινές άλμπουμ από μια μπάντα που δεν έχει πλέον να αποδείξει τίποτα. Οι πιστοί οπαδοί των MANILLA ROAD αλλά και του επικού ήχου γενικότερα, είμαι σίγουρος ότι το έχουν αποκτήσει ήδη. Ένας δίσκος που προτείνεται ανεπιφύλακτα.

7.5 / 10

Θοδωρής Κλώνης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ROGER WATERS - “Is This The Life We Really Want?” (Columbia Records)

20 Ιουλίου, 2017 - 11:30 Θάνος Κολοκυθάς

Χρειάστηκε να περάσουν 25 χρόνια από την τελευταία solo δουλειά του ROGER WATERS και τον δίσκο “Amused To Death” για να επανέλθει με το δίσκο/ερώτημα “Ιs This The Life We Really Want?”.  Ένα...

[περισσότερα]

WINTERSUN – “The Forest Seasons” (Nuclear Blast Records)

19 Ιουλίου, 2017 - 13:00 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Περίεργη μπάντα οι WINTERSUN. Περίεργος βασικά ο mainman τους, ο Jari Maenpaa. Όχι ότι μπορεί κανείς να αμφισβητήσει το συνθετικό του ταλέντο! Αυτό που μπορεί να αμφισβητήσει είναι το χαρακτήρα του,...

[περισσότερα]

STEVEN WILSON – “To the Bone” (Caroline)

17 Ιουλίου, 2017 - 11:30 Αλέξανδρος Τοπιντζής

Η κρίση της μέσης ηλικίας που χτύπησε τον υπερταλαντούχο Steven Wilson, στον προηγούμενο προσωπικό του δίσκο, συνέπεσε με μια ακόμα καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία, η οποία φαίνεται ότι τον...

[περισσότερα]

CELLAR DARLING – "This Is The Sound" (Nuclear Blast Records)

17 Ιουλίου, 2017 - 08:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Αγαπημένη μπάντα οι ELUVEITIE. Μπορεί σε κάποια άλμπουμ να μη μας τα είπαν και τόσο καλά, αλλά έχουν δώσει και τουλάχιστον 3 εξαιρετικά άλμπουμ και δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε και άδικο που είναι...

[περισσότερα]

ACCEPT – "The Rise of Chaos" (Nuclear Blast)

17 Ιουλίου, 2017 - 08:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Πρώτα θα ξεκινήσουμε με μία βαθύτατη υπόκλιση (ΟΚ... όχι τόσο βαθύτατη μην πάθουμε και κάνα λουμπάγκο όσο μεγαλώνουμε) στη μπάντα που μάλλον έκανε το πιο απρόσμενο και βροντερό comeback στον καθαρό...

[περισσότερα]