MARKO HIETALA - “Pyre of the Black Heart” (Nuclear Blast)

6 Απριλίου, 2020 - 10:15

Ενώ έχουμε μπροστά μας την επικείμενη κυκλοφορία του νέου άλμπουμ των NIGHTWISH, πριν από λίγο καιρό, κυκλοφόρησε τον προσωπικό του δίσκο ο Marko Hietala. Ένας πολύ αγαπημένος μουσικός, με πολύ καλές δουλειές κατά το παρελθόν με τους TAROT και με σημαντική συνεισφορά στους NIGHTWISH, καθώς μιλάμε για ένα από τα μέλη της μπάντας που, όχι απλά δεν περνάει απαρατήρητο, αλλά από την πρώτη μέρα που πάτησε το πόδι του στο συγκρότημα του Tuomas Holopainen, έκανε αμέσως αισθητή την παρουσία του, τόσο με την απίστευτα δυναμική φωνή του, όσο και με την παρουσία του επάνω στη σκηνή.

Στο μικρό διάλειμμα που έκαναν οι NIGHTWISH, ο Hietala βρήκε το χρόνο να γράψει δικό του υλικό και τελικά να μας παραδώσει το προσωπικό του άλμπουμ, “Pyre of the black heart”. Χωρίς καν να μπω στη διαδικασία να διαβάσω δελτία τύπου ή δηλώσεις του ίδιου του Hietala, περίμενα πως θα ήταν κάτι πολύ διαφορετικό από ότι ακούμε στους NIGHTWISH.  Η πραγματικότητα είναι ότι στο “Pyre of the black heart”, ο Hietala, όπως και ο κάθε καλλιτέχνης που γράφει μουσική μακριά από τη βασική του μπάντα, έχει μία κεντρική ιδέα. Αυτή είναι να γράψει αυτό που γουστάρει και δε μπορεί να το εντάξει στο βασικό του συγκρότημα, γιατί είναι τελείως διαφορετικό μουσικά.

Έτσι, στο άλμπουμ αυτό, ακούμε μία διαφορετική προσέγγιση του καλλιτέχνη, όπου προσπαθεί να παίξει hard rock, με αρκετά AOR στοιχεία. Ο λόγος όμως που αναφέρω ότι προσπαθεί και όχι ότι το κάνει, είναι γιατί το “Pyre of the black heart” δεν είναι ακριβώς hard rock. Έχει πολλά διαφορετικά ηχοχρώματα, που με καλύτερες ίσως συνθέσεις, ακούγαμε κάτι πολύ ενδιαφέρον. Όμως το άλμπουμ, κακά τα ψέματα, πάσχει από δυναμική. Η πλειοψηφία των τραγουδιών είναι μπαλαντοειδή και τα πιο ζωηρά κομμάτια είναι το “Stones”, το AOR-άδικο “Star, sand and shadow”, το “Runner of the railways” και το “Death march for freedom”, που έχει αρκετές επιρροές από DEEP PURPLE και πλήκτρα που θυμίζουν τον ήχο του Jon Lord.

Θα μου πει κανείς, είναι κακό τα περισσότερα κομμάτια να είναι αργά και μπαλάντες; Θα απαντήσω ότι όταν δεν υπάρχει ισορροπία στο κομμάτι αυτό, κουράζεσαι. Και ειδικά όταν τα τραγούδια δεν είναι και κάτι το τρομερό, βαριέσαι. Δε μπορώ να κρίνω έναν καλλιτέχνη για αυτό που αισθάνεται και μέσω της τέχνης του το εκφράζει. Το θέμα όμως είναι ότι με τη μουσική προσέγγιση του “Pyre of the black heart”, δε μπορώ να καταλάβω σε ποιούς ακριβώς απευθύνεται ο Hietala. Προφανώς όχι στο metal κοινό. Οι hard rockers έχουν κλάσεις ανώτερο υλικό για να ασχοληθούν. Οπότε εδώ, έχουμε να κάνουμε με ένα άλμπουμ καθαρά για οπαδούς του ιδίου. Ένα άλμπουμ όμως, που δεν είναι ενδιαφέρον, που οι στιγμές που ξεχωρίζουν είναι λίγες και στην ουσία που πέρασε και δεν ακούμπησε. Δεν πειράζει, ο ίδιος έκανε αυτό που ήθελε, έγραψε αυτό που αισθανόταν και τώρα ας ελπίσουμε να μας αποζημιώσει με το νέο άλμπουμ των NIGHTWISH.

 

5/10

Δημήτρης Μπούκης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

BPMD – “American made” (Napalm)

20 Ιουλίου, 2020 - 17:30 Σάκης Φράγκος

Δεν έχω πολλά λόγια να πω γι’ αυτό το άλμπουμ διασκευών από τους BPMD, την μπάντα που δημιούργησαν οι Bobby Blitz (OVERKILL), Mike Portnoy (SONS OF APOLLO, THE WINERY DOGS, ex-DREAM THEATER), Mark...

[περισσότερα]

PRIMAL FEAR - “Metal commando” (Nuclear Blast Records)

13 Ιουλίου, 2020 - 08:45 Δημήτρης Τσέλλος

Θυμάμαι το 1998 λες και ήταν χθες. Ο Ralph Scheepers, μόλις είχε χάσει τη θέση του τραγουδιστή των JUDAS PRIEST από τον Tim Owens (αδίκως, δικαίως, μικρή σημασία έχει πλέον) και ήθελε να αποδείξει...

[περισσότερα]

MIKE LE POND’S SILENT ASSASSINS - “Whore of Babylon” (Silver Lining Music)

10 Ιουλίου, 2020 - 09:45 Δημήτρης Τσέλλος

O γητευτής του μπάσου, Michael Anthony LePond III (ο τρίτος δηλαδή), είμαι σίγουρος πως δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. SYMPHONY X, ROSS THE BOSS, ETERNITY’S END, HEATHEN’S RAGE, DISTANT THUNDER...

[περισσότερα]

SOLID FAITH – “The eternal quest” (Alone Records)

9 Ιουλίου, 2020 - 16:00 Σάκης Φράγκος

Το “Images and words” των DREAM THEATER υπήρξε ένα άλμπουμ που άλλαξε τις ισορροπίες στο heavy metal στα 90s κι έκανε πολλούς μουσικούς να μελετήσουν περισσότερο τα όργανά τους και να ξεκινήσουν να...

[περισσότερα]

VENOM – “Sons of Satan” (BMG)

9 Ιουλίου, 2020 - 12:00 Θοδωρής Κλώνης

“ Όχι άλλη συλλογή VENOM!” , θα μπορούσε να αναφωνήσει κανείς, ως άλλος Νίκος Κούρκουλος στο “Ορατότης μηδέν”, βλέποντας την κριτική του συγκεκριμένου δίσκου. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;  Όχι...

[περισσότερα]