MASTODON – “Emperor of Sand” (Reprise)

10 Απριλίου, 2017 - 17:30

Με το χαρακτηριστικό χαμηλό τους προφίλ, οι MASTODON από την Atlanta της Georgia, συνεχίζουν το σερί των εκπληκτικών δίσκων, τερματίζοντάς το αυτή τη φορά με την κυκλοφορία του “Emperor of sand”. Στην έβδομη δισκογραφική τους δουλειά, οι MASTODON συνεργάζονται ξανά με τον Brendan O'Brien στην παραγωγή, οκτώ χρόνια μετά το φοβερό εκείνο “Crack the Skye” και η προσμονή ήταν όπως αναμενόταν μεγάλη και αυτό κυρίως λόγω κάποιων δηλώσεων του κιθαρίστα Brent Hinds ο οποίος έλεγε πως υπήρχε μεγάλη πιθανότητα το νέο τους άλμπουμ να είναι διπλό, μιας και ο ίδιος είχε συνθέσει μουσική για ένα ολόκληρο δίσκο με τους υπόλοιπους τρεις να έχουν κι αυτοί με τη σειρά τους εξίσου αρκετό νέο υλικό. Κάτι τέτοιο τελικά δεν συνέβη και στο “Emperor of sand” ακούμε κυρίως υλικό που έγραψε ο Bill Kelliher στο προσωπικό του home-studio, με το άλμπουμ του Brent Hinds να κυκλοφορεί ως solo άλμπουμ με τη συμμετοχή των υπολοίπων μελών, με τίτλο “A cold dark place”, στις 22 Απριλίου στα πλαίσια του Record Store Day.
 
Με την πρώτη ακρόαση τo “Emperor of sand” ακούγεται ως φυσική συνέχεια του “Once more 'round the sun” μονάχα που οι συνθέσεις εδώ έχουν περισσότερο βάθος και συναίσθημα και όλα αυτά σε μία νοητή ευθεία με ότι έχει επακολουθήσει από το “Crack the Skye” μέχρι και σήμερα. Φυσικά και το concept στο οποίο στηρίζεται στιχουργικά το “Emperor of sand” παίζει δραστικό ρόλο στην διαμόρφωσή του και πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά άλλωστε όταν τρία μέλη των MASTODON το τελευταίο χρονικό διάστημα βίωσαν την εμπειρία του καρκίνου μέσω στενών συγγενικών τους πρόσωπων, με τον Hinds να συνοψίζει λέγοντας πως το concept έχει να κάνει με τον χρόνο και το πόσο επίπονο είναι μένεις ζωντανός. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που οι MASTODON επιλέγουν αυτόν τον τρόπο για να αποβάλουν από μέσα τους τη θλίψη για προσωπικά τραγικά γεγονότα, θυμίζοντάς πως η αυτοκτονία της αδερφής του Brann Dailor σε ηλικία 14 ετών και ο απρόσμενος θάνατος του αδερφού του Brent Hinds ενώ κυνηγούσε έπαιξαν δραστικό ρόλο στη δημιουργία των “Crack the Skye” και “The hunter” αντίστοιχα. 

Ανοίγοντας με το “Sultan's curse”, ένα οικείο κλασικό MASTODON τραγούδι χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις, το “Show yourself” που ακολουθεί αποτελεί ένα κολλητικό hit QUEENS OF THE STONE AGE διαστάσεων με τη συνέχεια να γίνεται ολοένα και καλύτερη. Εκπληκτικό τo “Precious stones”, με φοβέρα αρπίσματα στην κιθάρα, κρύβοντας μέσα του την αύρα των κρυστάλλινων μελωδιών των IRON MAIDEN εποχής “Seventh son of a seventh son”, ωραίο ρεφρέν από τον Brann Dailor στο στοιχειωμένο “Steambreather”, ο οποίος έχει αναλάβει περισσότερα καθήκοντα πίσω από το μικρόφωνο και μοιράζεται με αριστοτεχνικό τρόπο τα φωνητικά με τους Sanders και Hinds. H κιθαριστική δουλειά μεταξύ των Kelliher και Hinds είναι ασύλληπτη, με τον πρώτο να χτίζει το κάθε τραγούδι riff-by-riff και τον δεύτερο να τα εμπλουτίζει παίζοντας τα καλύτερα solo της καριέρας του. Όλα τα τραγούδια του δίσκου βγάζουν αρκετά έντονα το συναίσθημα που απαιτείται, με δυνατές μελωδίες στα “Roots remain” και “Ancient kingdom”, ύπουλο slayer-ικό riff στο “Word to the wise” και το “Clandestiny” να αποτελεί μία από τις πιο μεθυστικές συνθέσεις των MASTODON με τα ψυχεδελικά πλήκτρα να συγκρούονται με την απίστευτη μελωδική γραμμή των φωνητικών του Brent Hinds. 

Θα ήθελα να ήξερα πως γίνεται ένα συγκρότημα στο οποίο κανείς τους δεν είχε την κάψα να τραγουδήσει, να έχει καταλήξει με τρεις τραγουδιστές με εντελώς ξεχωριστό στυλ ο καθένας τους οι οποίοι πατούν στις καλύτερες μελωδικές γραμμές που κυκλοφορούν εκεί έξω. Στα “Andromeda” και “Scorpion breath” τιμούν την μετά “Leviathan” εποχή τους με την αντίστοιχη συμμετοχή των Kevin Sharp (BRUTAL TRUTH) και Scott Kelly (NEUROSIS) στα φωνητικά ενώ ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον επίλογο-ύμνο που ακούει στο όνομα “Jaguar god”, με την χαρακτηριστική εισαγωγή-νανούρισμα στην ακουστική κιθάρα και την εύθραυστη φωνή του Brent Hinds, το οποίο κλιμακώνεται σε ένταση και ενισχύεται από ένα ξέσπασμα ala “Megalodon” για να τα κάνει όλα σκόνη και θρύψαλα το σπαρακτικό solo του Hinds κλείνοντας το “Emperor of sand” με τον καλύτερο τρόπο. 

Έχουμε με λίγα λόγια να κάνουμε με ένα αρκετά δουλεμένο άλμπουμ και το πιο μελωδικό τους, αρκετά πλούσιο χωρίς να ακούγεται φορτωμένο, με αρκετά πετυχημένη χρήση των πλήκτρων και percussion, με έντεκα τραγούδια που μετά τις πρώτες ακροάσεις βγαίνεις στο δρόμο και τα σιγοτραγουδάς έχοντας τη μουσική να παίζει μονίμως στο μυαλό σου.

Όπως συμβαίνει σε κάθε μεγάλη μπάντα, το μοναδικό πράγμα που μπορεί να τους προσάψει κάποιος οπαδός τους είναι πως δεν παίζουν όπως αυτοί θα ήθελαν ή σαν κάποιο παλαιότερο αγαπημένο τους άλμπουμ. Προσωπικά όσο μεγάλος οπαδός κι αν είμαι του πρώιμου υλικού τους δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πως οι MASTODON με τα τελευταία τους άλμπουμ έχουν βρει τον ήχο τους και για την ώρα δείχνουν να έχουν κατασταλάξει σε αυτόν. Αν όπως δείχνει το “Emperor of sand” καταφέρουν να τον εξελίξουν ώστε και στις λεπτομέρειες, τότε έχουμε να ελπίζουμε και να περιμένουμε ακόμα μεγαλύτερα πράγματα από αυτούς. Γνωρίζετε πολλά συγκροτήματα με τόσα άλμπουμ στην πλάτη που μπορούμε να έχουμε ανάλογες προσδοκίες; 

9 / 10

Κώστας Αλατάς

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

RIVERDOGS – “California” (Frontiers Music)

15 Σεπτεμβρίου, 2017 - 17:00 Νίκος Ανδρέου

Έξι ολόκληρα χρόνια απραξίας είναι μάλλον υπερβολικά πολλά για ένα συγκρότημα που αν και υποτιμημένο, έχει αγαπηθεί σε μεγάλο βαθμό από το μουσικόφιλο κοινό. Οι RIVERDOGS που χρωστούν ένα μέρος της...

[περισσότερα]

HOLOCAUST – “The Nightcomers” (Metal Nation Records)

15 Σεπτεμβρίου, 2017 - 17:00 Θοδωρής Μηνιάτης

Υπάρχουν κάποια σχήματα που όσα χρόνια και αν περάσουν, έχοντας κυκλοφορήσει ένα album που έχει θεωρηθεί κλασικό, δεν θα ξεχαστούν ποτέ και πάντα θα μνημονεύονται για την συγκεκριμένη δουλειά. Ο...

[περισσότερα]

YNGWIE MALMSTEEN – “Fire & Ice” (HNE Recordings) (επανακυκλοφορία)

15 Σεπτεμβρίου, 2017 - 16:45 Σάκης Φράγκος

Ταξίδι πίσω στο χρόνο, με την επανακυκλοφορία του έβδομου στούντιο άλμπουμ του βιρτουόζου Yngwie Malmsteen. Το “Fire & ice” κυκλοφόρησε το 1992, δύο χρόνια μετά το “Eclipse”, που προσωπικά μου...

[περισσότερα]

THRESHOLD – “Legends of the Shire” (Nuclear Blast)

14 Σεπτεμβρίου, 2017 - 03:15 Γιώργος Κουκουλάκης

Ας ξεκινήσουμε λίγο διαφορετικά! To “Legends of the shire” είναι ίσως η πληρέστερη και πιο μεστή, κλασική και ώριμη κυκλοφορία των THRESHOLD. Με τέτοια δήλωση, καταλαβαίνετε τι θα ακολουθήσει...

[περισσότερα]

UFO - “The Salentino Cuts” (Cleopatra)

14 Σεπτεμβρίου, 2017 - 02:30 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Έφτασε η ώρα και για τους Βρετανούς γερόλυκους του Hard rock, να κυκλοφορήσουν άλμπουμ διασκευών. Αντικειμενικά η ιδέα είναι τόσο συγκλονιστική όσο τα εφέ του «Στενές επαφές τρίτου τύπου σήμερα»,...

[περισσότερα]