MEMORIAM - “Requiem for Mankind” (Nuclear Blast)

24 Οκτωβρίου, 2019 - 01:00

Δύσκολο πράγμα το να συνεχίσεις μετά την απώλεια σημαντικού προσώπου. Υπάρχουν διάφοροι δρόμοι για να ακολουθήσεις. Ο δρόμος της παραίτησης, του να μη βρίσκεις νόημα πουθενά και σε τίποτα. Και ένας άλλος δρόμος, ο δύσκολος, ο δύσβατος. Του ψυχικού σθένους, της αναγέννησης ψυχικά από το τραγικό αυτό συμβάν, σκεπτόμενος κάτι στο στυλ "έτσι θα το ήθελε, να μην τα παρατήσω". Τον δεύτερο δρόμο, επέλεξαν οι Βρετανοί MEMORIAM. 

Υπάρχοντας ήδη 3 χρόνια τώρα, από μέλη των BOLT THROWER, BENEDICTION και CEREBRAL FIX, εις μνήμην του αδικοχαμένου γίγαντα των τυμπάνων Martin Kearns, έχουν βγάλει 2 άλμπουμ: το "For the fallen" (2017) και "The silent vigil" (2018). Συμπαθητικά άλμπουμ (με το δεύτερο να παίρνει οριακά κάτω από τη βάση), αλλά ξεκάθαρα άνισα, μη τρελαθούμε κιόλας. Ειδικά όταν αμφότερα έρχονται καπάκια από το κύκνειο άσμα των BOLT THROWER, το φανταστικό “Those once loyal”, οι απαιτήσεις είναι υψηλότατες από τους συμμετέχοντες. Μουσικά δε, κινούνται στο ύφος των BOLT THROWER, χωρίς τη συνθετική δεινότητα που τους έκανε τεράστιους, με μικρές αναφορές στα γρήγορα σημεία των συμπατριωτών τους BENEDICTION. Όσοι τα αγκάλιασαν, ήταν πρωτίστως οπαδοί των BOLT THROWER που χάρηκαν με την επάνοδο του έτερου βασανιστή των δερμάτων Andy Whale στο πλευρό της φωνάρας Karl Willets. Προσωπικά, θεωρούσα ότι τα φωνητικά του Karl, είχαν χάσει πολύ από τον όγκο τους και την ορμή τους. 

Και είναι πικρό αυτό να το λέω, γιατί οι BOLT THROWER, αγκαζέ με VADER και ASPHYX, αποτελούν την προσωπική μου αγαπημένη τριάδα στο ευρωπαϊκό death metal. Η συναυλία τους βέβαια, στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς, στο πλευρό των AT THE GATES και UNLEASHED, μου έδειξε ότι αυτό ήταν κάτι παροδικό και ότι επανήλθε στο γνωστό καταστροφικό γρύλισμα που αγαπήσαμε στους Βρετανούς. Χωρίς να χρονοτριβεί η μπάντα (πόντοι για την εργατικότητά τους, το σωστό να λέγεται), κυκλοφόρησε τον τρίτο σερί δίσκο επ' ονόματι "Requiem for mankind". 

Το φορμάρισμα του Willets συνεχίζεται, με το έμπα του δίσκου. “Shell shock” και το βασικό σιχτίρι του πρότερου δισκογραφικού τους βίου, εξαφανίζεται. Τραγουδάει όπως τον μάθαμε, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Και σωστή αναφορά, ΠΑΛΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, στην κλασσική περίοδο των BOLT THROWER, κυρίως στα γκάζια, τόσο σε αυτό όσο και στο “Never the victim” (στο οποίο υπάρχει και μια σχετική μελωδικότητα). Κανονικά, αυτό εδώ έπρεπε να ‘ναι το ντεμπούτο. Στο δια ταύτα τώρα, η μπάντα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ακούγεται φορμαρισμένη. Κομμάτια σαν το “Undefeated”, “Austerity kills” και “In the midst of desolation” θυμίζουν τη γκρούβα όπως πρέπει να την ακούμε σε ένα τέτοιο δίσκο. 

Ειδική μνεία στο video clip του δίσκου “The veteran” στο γνωστό πολεμικό ύφος της μπάντας, αποδίδοντας πραγματικό φόρο τιμής (όχι στα χαρτιά δηλαδή, αλλά ουσιαστικό) στους BOLT THROWER. Κατά τα λοιπά, το “Fixed bayonets” και το πολύ ωραίο instrumental “Interment” κλείνουν υπέροχα το όλο δίσκο. Ένα δίσκο που πλησιάζει περισσότερο από τους προκατόχους τους, τον δίσκο που έστειλαν στα σκουπίδια οι BOLT THROWER επειδή δε φτουρούσε μπροστά στο “Those once loyal” (έχω κάθε δικαίωμα να ονειρεύομαι ότι το μελλοντικό τέταρτο άλμπουμ τους, θα το πλησιάσει έτι περισσότερο).

Οι MEMORIAM, μέσα στα 48 λεπτά που διαρκούν οι συνθέσεις τους, επιτέλους με πείθουν για τη ποιότητα των συμμετεχόντων των μελών τους, γιατί, συγνώμη κιόλας, τα 2 προηγούμενα, αν τα είχαν βγάλει κάποιοι χωρίς το βιογραφικό των κυρίων, δεν θα τα προσέχαμε (το δεύτερο δε, δηλώνω μετά ειλικρίνειας ότι το άκουσα κατόπιν εορτής). Μη περιμένετε μεγαλεία όπως των BOLT THROWER, επ’ ουδενί. Αλλά αυτό εδώ είναι ο ορισμός του τίμιου δίσκου. Όγκος παραγωγικά όπως πρέπει, φωνητικά όπως πρέπει, συνθέσεις όπως πρέπει, για να κοπανηθούμε και να γουστάρουμε, όπως ακριβώς προβλέπεται. Και όσο θρηνητικός κι αν είναι ο τίτλος του δίσκου, το μέλλον των MEMORIAM, αν συνεχίσουν σε αυτό το επίπεδο, διαγράφεται, πέρα για πέρα αισιόδοξο. Honoring the brave (at last)! 

Υ.Γ.: Το παρόν κείμενο, αφιερώνεται ταπεινά, στον Martin Kearns, ως ελάχιστος φόρος τιμής στις στιγμές που διέλυσε το drum kit με τους ταγματάρχες του death metal. Σε μια από αυτές, ο γράφων βροντοφώναξε στρατιωτικά “ΠΑΡΩΝ”: τη σφαγή της 30ης Μαΐου 2010 στο Gagarin 205. ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

7 / 10

Γιάννης Σαββίδης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

WILLIAM DUVALL - “One alone” (DVL Recordings)

10 Δεκεμβρίου, 2019 - 13:30 Κώστας Αλατάς

Απογυμνωμένος, απλά με τη συνοδεία μίας ακουστικής κιθάρας, ο William Duvall αποκόπτεται  προσωρινά από τους ALICE IN CHAINS και στην πρώτη του προσωπική δουλειά, εντυπωσιάζει με το πόσο άμεσος...

[περισσότερα]

SL THEORY – “Cipher” (Roar! Rock Of Angels)

10 Δεκεμβρίου, 2019 - 13:30 Φίλιππος Φίλης

Τους τελευταίους μήνες, έχει υπάρξει έντονο hype στις επάλξεις του Rock Hard γύρω από το καινούργιο δίσκο των Ελλήνων AOR progsters SL THEORY, με τίτλο “Cipher”. Οι SL THEORY ιδρύθηκαν το 2009, από...

[περισσότερα]

MOCK THE MANKIND – “Sorge” (Ikaros Records)

9 Δεκεμβρίου, 2019 - 09:15 Πάνος Δρόλιας

Σε μία μουσική κοινότητα που αυτοπροσδιορίζεται μονίμως ως underground, αλλά δεν παύει να διατρανώνει την έλξη που ασκούν πάνω της οι σκοτεινές αποχρώσεις του μεταλλικού μινιμαλισμού, οι MOCK THE...

[περισσότερα]

SLAYER – “The repentless killogy” (Nuclear Blast)

6 Δεκεμβρίου, 2019 - 09:45 Γιάννης Σαββίδης

Μετά από το κείμενο που εστιάσαμε στο παρελθόν και στο “World painted blood” (2009), μεταφερόμαστε στο παρόν, το 2019, όπου οι SLAYER, αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, έδωσαν την τελευταία τους συναυλία...

[περισσότερα]

SODOM – “Out of the frontline trench” (SPV/Steamhammer)

5 Δεκεμβρίου, 2019 - 14:00 Σάκης Νίκας

Δεν σας κρύβω, ότι είχα τις επιφυλάξεις μου όταν ο Angelripper πήρε την απόφαση να αλλάξει ριζικά τη σύνθεση των SODOM και να προσθέσει έναν επιπλέον κιθαρίστα, προκειμένου να δώσει μεγαλύτερο όγκο...

[περισσότερα]