Michael Monroe - “Blackout states” (Spinefarm)

22 Οκτωβρίου, 2015 - 13:15

Το να παίζεις βρώμικο rock n’ roll, με αλήτικο τρόπο, συμπεριφορά που αψηφά ηλικίες και στερεότυπα και ταυτόχρονα να μην αναλώνεσαι σε δημόσιες σχέσεις και lifestyle κινήσεις, πολλοί το προσπάθησαν και απέτυχαν, παραμένοντας καρικατούρες των εαυτών τους στα χρόνια της νεότητας. Πιο γνωστά παραδείγματα οι ROLLING STONES και BON JOVI, άλλοι τόλμησαν να μην γίνουν ποτέ μέρος του συστήματος, που κορόιδευαν και παρέμειναν αυθεντικοί, ονόματα σαν τους Lemmy, SOCIAL DISTORTION, IRON MAIDEN, NEW YORK DOLLS, Rory Gallagher, άλλοι ποτέ δεν ήταν κάτι παραπάνω από ένα αστείο κι έτσι παρέμειναν, βλέπε MOTLEY CRUE. Στην κατηγορία των αυθεντικών, με εισιτήριο εισόδου, πληρωμένο, με αίμα, πόνο και προσωπικές απώλειες, ανήκει ο Michael Monroe (πρώην HANOI ROCKS), που στην προσωπική του καριέρα, αν και ποτέ δεν γνώρισε την αναγνώριση που θα άξιζε, παραμένει συνεπής και δημιουργός άλμπουμ υψηλής ποιότητας.

Οπαδός, φίλος, εναπομείναν νοσταλγός, του glam, sleaze, punk και 70’s hard rock, ο Michael Monroe, δημιουργεί μικρά σε διάρκεια αριστουργήματα, που έχουν τα αναγκαία χαρακτηριστικά του είδους. Βοηθοί του οι παλιοί γνώριμοι Sami Yaffa – μπάσο (HANOI ROCKS), Steve Conte – κιθάρα  (NEW YORK DOLLS, COMPANY OF WOLVES), Rich Jones – κιθάρα (WILDHEARTS, THE BLACK HALOS), Karl Rockfist – ντραμς (DANZIG). Κιθάρες βγαλμένες από τους βάλτους της Λουιζιάνα, ξεπλυμένες με bourbon και με μόνιμη την παραμόρφωση στο τέρμα, πιο βρώμικες και από συναλλαγές Έλληνα πολιτικού με Γερμανική εταιρεία. Μπάσο, με χορδές από συρματόπλεγμα, που κάθε πέρασμά του αντιστοιχεί σε μαστίγιο στην πλάτη δραπέτη από φυτεία στα 1800, στον Αμερικάνικο Νότο, απάνθρωπο, σκληρό και ρυθμικό, αναγκαίο και λειτουργικό, για τον ντράμερ, που δίνει τον ρυθμό στην γαλέρα του Michael Monroe.Ο ίδιος είναι μια μίξη από αλήτικο rock n’ roll, rockabilly, punk rock από το Λονδίνο του ‘76, αλλά και τον καλύτερο φίλο της οικογένειας RAMONES. Φωνή με γρέζο και αγάπη για πιασάρικα ρεφρέν στα “This Ain‘t No Love Song”, “Old Kings road”, “R.L.F”, “The bastard bash”, μια sleaze  έκδοση των μπλουζ, κατά την άποψη (και πολύ σωστή ) του Michael Monroe και μια μελαγχολία που βγάζει όταν αποφασίσει να πιάσει το σαξόφωνο, όπως στο αυτοβιογραφικό “Permanent Youth”. Μελωδία και συναίσθημα και pop αισθητική των 70’s στο ”Keep your eye on you”. Αν και ο καιρός περνά, η φωνή δεν έχει χάσει ούτε τον τσαμπουκά ούτε τον αισθησιασμό της, όπως δείχνουν τα “Dead hearts on Denmark street”, “Walk away”.Το άλμπουμ κυλσαν το soundtrack στο χειρότερο στριπτήζ κλαμπ ταινίας του Ταραντίνο, με στρίπερ όμως τη Σάλμα Χάγιεκ. Σε καθηλώνει κι ας ξέρεις, ότι το μαγαζί δεν είναι το καλύτερο.

Μουσικά όλα έχουν παιχτεί και ξαναπαίζονται, με την ίδια λογική που δεν θα βαρεθούμε να ακούμε το “Never mind the bollocks”, τα άπαντα των RAMONES και το πρώτο άλμπουμ των THE CLASH. Σκληρός ρυθμικός, βρώμικος, με σαρκαστικούς στίχους, αντισυστεμικός, τσαμπουκάς, ευαίσθητος, μελαγχολικός , γνήσιος , χωρίς την βοήθεια της εικόνας, αφού πάντα ήταν σαν γριά μάγισσα, που ξέφυγε από πάρτι στο Blue Oyster μπαρ, ο Michael Monroe, μας αφήνει να θέλουμε και άλλο, όπως και με κάθε δουλειά του.

Αν το “R.L.F-(Rock like fuck)” μότο του, σας μιλά ακούστε, αγοράστε, απολαύστε. Εγγυημένος όσο μια συναυλία SAXON, ότι θα ευχαριστηθείτε.

8 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

GENTIHAA – “Reverse Entropy” (Symmetric Records)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:00 Δημήτρης Μπούκης

Μία πολύ ευχάριστη έκπληξη περιμένει την ελληνική σκηνή και λέγεται GENTIHAA. Αν δεν σας λέει κάτι το όνομα είναι λογικό και αυτό γιατί το συγκρότημα πραγματοποιεί το πρώτο του βήμα σε λίγες ημέρες...

[περισσότερα]

ALICE COOPER – “Breadcrumbs” (earMusic)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:00 Σάκης Νίκας

Υπάρχουν ελάχιστοι καλλιτέχνες που χαίρουν καθολικής εκτίμησης και ταυτόχρονα οι ίδιοι παραμένουν απίστευτα προσγειωμένοι και δεν ξεχνούν ποτέ από πού ξεκίνησαν και ποιες είναι οι ρίζες τους. Ο Alice...

[περισσότερα]

SLADE – “Feel the Noize – The Singlez Box!” (BMG)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 16:45 Σάκης Φράγκος

Νομίζω ότι είναι απόλυτα φυσιολογική η πρώτη επαφή που είχα με τους SLADE, έστω κι έμμεσα… Πολύ πιτσιρικάς, γύρω στο 1984, ένα από τα πρώτα rock/hard ακούσματα που είχα, ήταν η διασκευή στο “Cum on...

[περισσότερα]

O.Y.D. - “Indigo” (Ikaros Records)

8 Σεπτεμβρίου, 2019 - 10:30 Νίκος Ζέρης

Δεύτερος δίσκος για τους O.Y.D., και αναρωτιέμαι αν έχω απομακρυνθεί τόσο από τα μουσικά δρώμενα της πόλης μας, ή αν το συγκρότημα κράτησε τον πρώτο δίσκο για τον εαυτό του. Οι ONE YEAR DELAY...

[περισσότερα]

ATLANTEAN KODEX - “The Course of Empire” (Ván Records)

6 Σεπτεμβρίου, 2019 - 14:30 Δημήτρης Τσέλλος

«Ο κρύος άνεμος στους αφιλόξενους τευτονικούς δρυμούς προμηνύει την έλευση του χειμώνα. Κάπου, σε ένα παλαιό μεσαιωνικό μοναστήρι, καλόγεροι μελετούν υπό το λιγοστό φως των καντηλιών περίεργα...

[περισσότερα]