MONSTER MAGNET - “ Cobras and Fire (The Mastermind redux)” (Napalm)

13 Οκτωβρίου, 2015 - 13:15

David Wyndorf, ο εφιάλτης κάθε δισκοκριτικού, μιας και μετά από την απεξάρτησή του από τα βαριά ηρεμιστικά, αποφάσισε να αρχίσει να ξαναγράφει τα άλμπουμ του, όπως θα τα ήθελε όταν δεν ταξίδευε στις ομιχλώδεις ζώνες του λυκόφωτος. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ξανακούμε το πρωτότυπο και μετά την νέα δουλειά, στην οποία όπως και στην  προηγούμενη απόπειρα με την τελευταία δουλειά των MONSTER MAGNET, έχει προσθέσει τραγούδια, έχει αλλάξει δομές και έχει δημιουργήσει μια νέα αγοραστική τάση.

Το να έχεις ένα άλμπουμ στην συλλογή σου, δυο και τρεις φορές είναι συνηθισμένο για τους φίλους των  LED ZEPPELIN, DEEP PURPLE, URIAH HEEP, MOTORHEAD, λόγω remix, επανεκδόσεων με ακυκλοφόρητα τραγούδια , προσθήκη demo και ζωντανών ηχογραφήσεων, όμως ο Wyndorf ξεπερνά κάθε προηγούμενο, σεβόμενος ΠΑΝΤΑ το κοινό του.

Παρουσιάζει το άλμπουμ μέσα από μια άλλη διάσταση, πολύ λιγότερο μεταλλική, Hard rock και περισσότερο ψυχεδελική, με στοιχεία από τα μέσα των 60’s και τα πρώιμα 70’s, σκληρός αλλά και «ταξιδιάρης», με διάθεση να ανακαλύψει τους πλανήτες που τα διαστημόπλοια της ΝΑΣΑ θα προσπερνούσαν ως αδιάφορους και μη κατοικήσιμους. Ο Wyndorf είναι ένας παράγοντας της μεταλλικής σκηνής, πατέρας του stoner, παιδί του grunge, αδέλφι της ψυχεδελικής σκηνής, αλλά παραγνωρισμένος, αν και περιόδευσε με ονόματα σαν τους ΜETALLICA, επειδή δεν επέλεξε τον εύκολο δρόμο του “Powertrip” αλλά τον δύσκολο, των προσωπικών δαιμόνων του. ΟΙ HAWKWIND είναι η επιρροή του αλλά και το παράθυρο του στη δημιουργικότητα. Παίζει garage rock πολύ πριν τους διάφορους WHITE STRIPES και BLACK KEYS, αλλά garage rock για για τις διάφορες θύρες των φανατικών οπαδών και όχι για τα ροκ παιδιά του Ψυρρή και του Γκαζιού. Λερώνει τα χέρια του με τα υπολείμματα μίας νύχτας σε αναλογικά στούντιο, που τη ζέστη δίνει η φωτιά από τα σπασμένα pro tool, των νεαρών με τα τατουάζ και τα μούσια και το piercing, που κλαίνε στη γωνία, καθώς εκείνος και οι μουσικοί του, παραδίνονται σε σόλο, που ακουμπάνε νωχελικά σε νυσταγμένες φαρφίσες, γλύφουν τον πόνο από τα πλήκτρα του γερασμένου όργανου και ρουφάνε τον καπνό από τα μεθυσμένα σιτάρ.

Αν έχετε διάθεση για ένα ακόμα ταξίδι στη σκοτεινή ζούγκλα του Βιετνάμ, νύχτα πριν οι σχιστομάτηδες διαλύσουν το αμπρί των νεοσύλλεκτων (με το έτσι θέλω- ελλείψει πτυχίου, που έδινε αναβολή) νότιου ροκαμπιλά από την Αλαμπάμα, μαζί με τον κουρεμένο χιπιό από το Φρίσκο και τον μαύρο νεαρό από την Τζώρτζια. Τριών ανθρώπων, που πριν ένα χρόνο δεν γνωριζόντουσαν, αλλά τώρα τους ενώνει το χρώμα της φαιοπράσινης και ο κίνδυνος του θανάτου, σε μια ξένη χώρα, από ανθρώπους που απλά τους μισούν (ταξικό μίσος-εθνικό μίσος). Ακούστε αυτό το άλμπουμ, δυνατά, βράδυ, χωρίς περισπασμούς. Χωρίς η οθόνη, να δείχνει τηλεοπτικές σειρές και αγώνες. Ακούστε την προσθήκη της διασκευής στο “Ball of confusion” των ΤEMPTATIONS (το έχουν διασκευάσει και πιο κοντά στο πρωτότυπο και οι ANTHRAX). Μια γενναία διασκευή, που δεν καταφέρνει να φτάσει το πρωτότυπο. Έχει όμως την αγωνία και την οδύνη αυτού του σπουδαίου soul τραγουδιού της εποχής του αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα (60’s), που δεν έχει τελειώσει ακόμα και ο Wyndorf το βλέπει μέσα από τον καπνό της τελευταίας τζούρας του τσιγάρου του. Ακούστε το  “Time machine”, ένα ακόμα τζαμάρισμα, που σε ταξιδεύει στα παγωμένα φεγγάρια του Κρόνου . Την μίξη του Μπαρέζι “I live behind the paradise machine” που κάνει το κορμί να νιώθει τις εντολές του πραγματικού θεού. Προσέξτε τα “When the planes fell from the sky (Sitar and psych version)”, “Cobras and fire (Hallucination bomb)” και νιώστε τις αλλαγές που έχουν συμβεί στην μουσική ιδιοσυγκρασία του Wyndorf και τον φέρνουν πιο κοντά στην ουσιαστική δημιουργικότητα και ελευθερία.

Σε μια εποχή που όλοι αισθάνονται δημιουργικοί βλέπε ΜETALLICA (αλλά δεν προλαβαίνουν να το αποτυπώσουν σε τραγούδια), ή κυκλοφορούν καλά άλμπουμ γιατί πρέπει (ΜOTORHEAD) ή πολύ καλά αλλά στον άξονα που πάντα κινούνταν (IRON MAIDEN) ή μέτρια που τα λέμε καλά γιατί έχουν το όνομα (AC/DC επάνω τους) υπάρχουν οι εξαιρέσεις. Οι ΜONSTER MAGNET, παραδέχονται ότι το καλύτερο ήδη γράφτηκε, αλλά δεν παίχτηκε όπως έπρεπε και το ξαναδουλεύουν. Τo “Cobras and Fire (The Mastermind redux)” δεν έχει ουσιαστικά σχέση με το αρχικό “Mastermind”. Είναι ένα άλλο άλμπουμ με τα τραγούδια διαφορετικά, στα πάντα πλην του ονόματος, όσα επέζησαν εδώ. Ένα άλμπουμ με την μνήμη σε λήθαργο για το παρελθόν.

Όσοι τους είδατε στην τελευταία εμφάνισή τους, ξέρετε ότι πλέον είναι μια jam rock μπάντα, που λογαριάζει το κοινό σαν το επιπλέον μέλλον της, σε ένα ταξίδι στην μουσική ευδαιμονία, που προστάζει η έμπνευση της σκηνής. Συγκρότημα και άλμπουμ που δεν συστήνονται για αγόρια και κορίτσια με διάθεση για τρίλεπτα garage rock αριστουργήματα και εμφανίσεις ροκ σε κοινωνικά γεγονότα στη Μαλακάσα. Dave Wyndorf πες μας τι παίρνεις και δεν μας δίνεις;

8 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ASSASSIN’S BLADE - “Gather Darkness” (Pure Steel Records)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 14:30 Θοδωρής Κλώνης

Οι περισσότεροι από εσάς φαντάζομαι ότι αναγνωρίζουν το όνομα του Jacques Belanger. Για όσους χρειάζεται φρεσκάρισμα η μνήμη τους να θυμίσω ότι είναι ο τύπος με την απίστευτη φωνάρα ...

[περισσότερα]

ARIA - “Guest from the Kingdom of Shadows” (M2BA)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 11:15 Δημήτρης Τσέλλος

Οι θρυλικοί Ρώσοι ARIA, κυκλοφόρησαν πριν λίγο καιρό τούτο το live CD/DVD, το οποίο τους βρίσκει να υποστηρίζουν το τελευταίο τους, πολύ καλό άλμπουμ, “Proklyatiye morey (Curse of the seas)” και να...

[περισσότερα]

THE NEPTUNE POWER FEDERATION – “Memoirs of a Rat Queen” (Cruz Del Sur)

7 Νοεμβρίου, 2019 - 11:45 Δημήτρης Τσέλλος

Μάλιστα. Ε, αυτό δεν το περίμενα. Ή μπορεί και να το περίμενα! «Vintage occult rock Μήτσο, σου κάνω πάσα», ακούστηκε η γνώριμη φωνή του Φράγκου, από το όχι τόσο μακρινό τελικά υπερπέραν. Υποδοχή της...

[περισσότερα]

INNER STRENGTH - “Beyond tomorrow” / ”Within the dream” / ”The common theme” (Divebomb - ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ)

7 Νοεμβρίου, 2019 - 11:30 Δημήτρης Τσέλλος

Γνωστοί μόνο στους “die - hards” του αμερικανικού power/progressive ήχου των αρχών της δεκαετίας του ’90. Λατρεμένοι από όλους τους. Μια ΜΠΑΝΤΑΡΑ, έτσι, με όλα τα γράμματα κεφαλαία, που δυστυχώς...

[περισσότερα]

THE AGONIST - “Orphans” (Napalm Records)

5 Νοεμβρίου, 2019 - 11:15 Γιάννης Σαββίδης

Οι THE AGONIST αποτελούν μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες περιπτώσεις συγκροτημάτων του μοντέρνου metal ήχου. Με οδηγό, από την αρχή τους, την απίστευτα ταλαντούχα (και τουλάχιστον αμφιλεγόμενη...

[περισσότερα]