MONSTROSITY – “The Passage of Existence” (Metal Blade)

10 Ιανουαρίου, 2019 - 12:15

Ένα νέο που οι οπαδοί του Αμερικάνικου death metal περίμεναν εδώ και 11 ολόκληρα χρόνια μετά το “Spiritual apocalypse” (2007), από τους MONSTROSITY: κυκλοφορία ολοκαίνουργιου υλικού. Προερχόμενοι από την τιμημένη Florida, ένα συγκρότημα με μοναδική πολυπλοκότητα στο riffing χωρίς να κουράζει, παραμένοντας δολοφονικά ισοπεδωτικοί ως κάθε death metal συγκρότημα οφείλει να ακούγεται. “Imperial doom”, “Millenium” και “In dark purity” είναι τα πιο φωτεινά παραδείγματα αυτού, δίσκοι που έχουν περίοπτη θέση στη συλλογή κάθε deathster που σέβεται τον εαυτό του. Ας δούμε τι γίνεται με το ολοκαίνουργιο πόνημά τους.

“The passage of existence” λοιπόν ο τίτλος, με ένα πανέμορφο χρωματιστό εξώφυλλο, γεμάτο λεπτομέρεια, σε old school πνεύμα και μοντέρνα προσέγγιση. Το μπάσιμο με το “Cosmic pandemia” παρουσιάζει τους MONSTROSITY πλήρως αποφασισμένους να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος. Με mid-tempo διαθέσεις, ένα τρομερά πιασάρικο ρεφρέν, ένα φανταστικό solo (ο δίσκος είναι γεμάτος από αυτά, εξαιρετική lead δουλειά) και τον γνωστό και μη εξαιρετέο Lee Harrison να λυσσομανάει στα τύμπανα, ο ακροατής έχει ήδη μπει στο κλίμα του δίσκου. Τα γκάζια ανεβαίνουν στο “Kingdom of fire”, για να κατέβουν στο ογκώδες ρεφρέν του, καταλήγωντας μέσω ενός ατμοσφαιρικού περάσματος πίσω στον ρεφρέν, με μια φυσικότητα που πολλές μπάντες θα ζήλευαν. 

“Radiated” για τη συνέχεια: old school death metal ορυμαγδός, κομμάτι φτιαγμένο για να ανοίγει κεφάλια και να διαλύει συναυλιακούς χώρους, κατεβάζοντας στροφές για να ξεβιδωθούν με το ογκώδες και γκρουβάτο ρεφρέν του όσο το δυνατόν περισσότεροι σβέρκοι. Ο ρυθμός σπάει ίσα ίσα στο τέλος για να κλείσει με ένα ανατολίτικου τύπου solo. Η βία συνεχίζεται με το “Solar vacuum”, με μια ελαφρά μελωδική δόση στο riffing, που έχει ενσωματωθεί με τόση μαεστρία, που είναι για σεμινάριο. Ένα ογκώδες και πιασάρικο riff μας περνάει στο “The proselygeist”, δίνοντας στα τύμπανα επιπλέον χώρο να αναδείξουν τη δουλειά που έχει ρίξει στις δυναμικές το συγκρότημα, και άλλη μια ευκαιρία για εκπληκτικά leads. Το πιο industrial intro μας οδηγεί στο “Maelstrom”, ένα χαρακτηριστικό δείγμα μοντέρνου death metal τραγουδιού, που πατάει στη παράδοση του ήχου αλλά δημιουργεί κάτι δικό του, δίνοντας μας και ένα φοβερό breakdown riff στο ρεφρέν. Και κάπως έτσι κλείνει το πρώτο μισό του δίσκου.  

Με fade in ξεκινάει το δεύτερο μισό, και συγκεκριμένα με το “Eyes upon the abyss”, ένα επιθετικότατο κομμάτι, που ανήκει στη κατηγορία “ανοίγω κεφάλια αν παιχτώ live” που περιέγραψα παραπάνω, κόβοντας ταχύτητα για ένα πιασάρικο γκρουβάτο ρεφρέν καθώς και για άλλο ένα solo πρώτης ποιότητας. Τα γκάζια συνεχίζουν στο πρώτο μισό του “Dark matter invocation”, και ένα πολύ έξυπνο μελωδικό riff να “προλογίζει” το ρεφρέν, με το δεύτερο μισό να ισορροπεί μεταξύ των leads, και των γκρουβάτων riffs. Τα πράγματα αλλάζουν, με ένα πιο τεχνικό riff να ανοίγει το “The hive”, αλλά μετά η δίκαση επιστρέφει τον ακροατή στα γνωστά λημέρια, σε mid-tempo προς ανεβασμένες ταχύτητες, με πιο τεχνικό riffing και την ίδια αξιοζήλευτη ροή στα solos. 

Συνεχίζουμε στο βίαιο μοτίβο με το “Eternal void”, με πανέξυπνα κοψίματα στα τύμπανα, που δε κόβουν το παραμικρό κομμάτι από την επιθετικότητα του κομματιού. “Century” ο τίτλος του επόμενου κομματιού, με κάπως πιο κατεβασμένα γκάζια, αλλά επιθετικότατου. Και ήρθε η ώρα ενός από τα μεγαλύτερα σε διάρκεια κομματιών του δίσκου, το “Slaves to the evermore”. Ένα δολοφονικά τεχνικό riff-o-rama 6,5 λεπτών που συνοψίζει όλες τις ταχύτητες στις οποίες έτρεξε ο δίσκος, κλείνοντας με ένα από αυτά, σε fade out. Ένας δίσκος, διάρκειας 58 λεπτών παρακαλώ, που ούτε ένα από αυτά δεν είναι για πέταμα. Το λες και επίτευγμα θεωρώ, για τα δεδομένα του ιδιώματος. 

Τα 11 χρόνια αναμονής, μόνο κακό δεν έκαναν στους MONSTROSITY. Αντιθέτως η μπάντα μέστωσε, ραφινάρισε τον ήχο της και με την εμπειρία της ως οδηγό, παραδίδει μαθήματα σύγχρονου death metal από τη θέση της παλιάς φρουράς, με μια αντίληψη μελωδικότητας και ποικιλίας, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε φοβερά τραγούδια. Αυτό που ξεχωρίζει τους σπουδαίους από τους υπόλοιπους. Και μαντέψτε που ανήκουν οι MONSTROSITY... Συγκινητική επιστροφή!

Υ.Γ.: Το συγκεκριμένο άλμπουμ, κυκλοφόρησε και σε slipcase κασέτα από την ελληνική εταιρεία Repulsive Echo (www.repulsiveecho.com), μια εταιρεία εξειδικευμένη στο underground ακραίο metal και αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες τιμές να αναλαμβάνει τη κυκλοφορία ενός τόσο σημαντικού για το είδος συγκροτήματος.

 

8,5 / 10

Γιάννης Σαββίδης

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

CORNERS OF SANCTUARY – “The Galloping Hordes” (Killer Metal Records)

9 Ιανουαρίου, 2019 - 12:00 Ντίνος Γανίτης

Η νοσταλγία είναι ένα φαινόμενο που επικρατεί στην μουσική που ακούμε τα τελευταία χρόνια. Πολλές μπάντες προσπαθούν να επαναφέρουν στο προσκήνιο μουσικές άλλων δεκαετιών, άλλες καλύτερα, άλλες όχι...

[περισσότερα]

AFTERIMAGE - “Traveler in Crystal Visions” (Steel Gallery)

9 Ιανουαρίου, 2019 - 12:00 Δημήτρης Τσέλλος

Ντεμπούτο για τους AFTERIMAGE από τη Σύρο. Ναι, τη Σύρο. Να λοιπόν που και η νησιωτική Ελλάδα δηλώνει «παρούσα» στα εγχώρια metal δρώμενα, προς απάντηση στις διαρκείς κυκλοφορίες από πλευράς της...

[περισσότερα]

MURDER ANGELS - “Beyond the Dark” (Self - Financed)

8 Ιανουαρίου, 2019 - 15:45 Δημήτρης Τσέλλος

Οι MURDER ANGELS κυκλοφορούν το τρίτο τους πόνημα αυτόν τον καιρό, και δεύτερο full LP, μετά από το δυνατό ομότιτλο ντεμπούτο τους και το καταπληκτικό “The spell” EP. Οι Θεσσαλοί θεωρητικά, αλλά και...

[περισσότερα]

STELIOS GATZIOLIS – “Sphere of Resonance” (self-financed)

8 Ιανουαρίου, 2019 - 12:00 Φίλιππος Φίλης

Στο νέο του EP “Sphere of resonance”, ο Στέλιος Γκατζιόλης προσφέρει ένα μικρό αν και πλήρες δείγμα της δουλειάς του ως κιθαρίστας και συνθέτης. Πρόκειται για τέσσερα κομμάτια μεσαίας διάρκειας που...

[περισσότερα]

SOILWORK – “Verkligheten” (Nuclear Blast)

7 Ιανουαρίου, 2019 - 16:30 Άγγελος Κατσούρας

Ποιος θα το περίμενε κάποτε πριν πολλά χρόνια, το σωτήριον έτος 1998 που ανακάλυπτα τους SOILWORK ότι θα φτάναμε αρχές του 2019 και θα μιλούσαμε για το 11ο παρακαλώ άλμπουμ τους. Αν αυτό δε δείχνει...

[περισσότερα]