MURDER ANGELS – “The Σpell” (Self-Released)

11 Ιανουαρίου, 2018 - 17:15

Οι MURDER ANGELS είναι μια από αυτές τις μπάντες που θέλω δεν θέλω, με ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο και ενεργοποιούν τα πλέον μεταλλικά μου συναισθήματα. Είναι η εικόνα τους, η στάση τους αλλά κυρίως είναι η μουσική τους. Το ομότιτλο ντεμπούτο τους με είχε αφήσει απόλυτα ικανοποιημένο ως ακροατή και οπαδό του speed metal. Γιατί αυτό είναι οι MURDER ANGELS: μια speed metal μπάντα, που με αυτό το υλικό, αν περπατούσαν σε κάποια αμερικανική μεγαλούπολη κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80, σήμερα ή θα λογίζονταν ως μεγάλο όνομα, ή θα ήταν θα ανήκαν σε αυτά τα σχήματα που με 1-2 δίσκους άφησαν το δικό τους «στίγμα» στην αγαπημένη μας μουσική και οι κυκλοφορίες τους θα άλλαζαν χέρια έναντι διόλου ευκαταφρόνητων ποσών.

Ως ενδιάμεσος κρίκος λοιπόν μεταξύ ντεμπούτου και επερχόμενου νέου δίσκου, έρχεται και παίρνει τη θέση του το “The Spell” EP, που είναι 100% δική μας υπόθεση, αφού ηχογραφήθηκε και μιξαρίστηκε στα Infected Studios της Λιβαδιάς και το εξώφυλλό του επιμελήθηκε ο Φοίβος Τσόλκας. Με τη πρώτη κιόλας ακρόαση, δύο λέξεις μου έρχονται στο μυαλό: AGENT STEEL. Ή μάλλον τρεις… AGENT FUCKING STEEL! Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο tribute στη θρυλική αυτή μπάντα. Τα πάντα πλέον, μα τα πάντα, είναι λες και έχουν βγει από το “Unstoppable force”. Μόνο σε ένα σημείο, επειδή είμαι πολύ «ψείρας», παρατήρησα μια έμμεση αναφορά στους ICED EARTH και συγκεκριμένα σε κάποια «κοπανιαμέντα» του “A question of heaven”. Όχι ως απροκάλυπτη και προκλητική αντιγραφή, αλλά ως επιρροή ή ασυναίσθητη έκφραση ακουσμάτων. Οι κιθάρες «γαζώνουν», το rhythm section ακούγεται όπως πρέπει, τεχνικό αλλά όχι επιδεικτικό, τα ακόμη πιο βελτιωμένα φωνητικά προσκυνούν τον τεράστιο John Cyriis αν και σε πιο «ανθρώπινα» επίπεδα (εξάλλου ο τύπος δεν πιανόταν με τίποτα)… Τέσσερις κομματάρες (με προσωπικά αγαπημένα τα ισοπεδωτικά “Fiend without a face” και “Resistance is futile”), με σωστή παραγωγή, που με κάνουν να ανυπομονώ για τον επόμενο δίσκο των Θεσσαλών. Μπράβο στους Τόλη, Βαγγέλη, Tziou, Δημήτρη και Μιχάλη για μια ακόμη φορά. Περισσότερα θα πούμε στο άμεσο μέλλον.

Τώρα αυτή η κυκλοφορία μετράει για δίσκος του 2017 ή του 2018; Παραμονή Πρωτοχρονιάς κυκλοφόρησε. Αν είναι το πρώτο, μιλάμε για το απόλυτο outro του 2017. Αν είναι το δεύτερο, για το μεγάλο intro του 2018! Το μόνο σίγουρο είναι πως με τη πρώτη ευκαιρία, με βλέπω μπροστά-μπροστά σε κάποια ζωντανή τους εμφάνιση. Η μπάντα να ρίξει σήμα και σεις οι υπόλοιποι να τους τσεκάρετε σε Facebook, YouTube και γενικά σε όλα εκείνα τα εργαλεία του διαβόλου, οκ; Ξηγηθήκαμε.

9 / 10

Δημήτρης “Rager” Τσέλλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEE SNIDER – “For the Love of Metal” (Napalm)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:45 Σάκης Νίκας

Η επιστροφή του Dee Snider σε γνώριμα ηχητικά μονοπάτια μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι. Μην ξεχνάτε ότι μόλις πριν από δύο χρόνια ο εμβληματικός frontman μας είχε σερβίρει μία πατάτα μεγατόνων με...

[περισσότερα]

THE SEA WITHIN – “The Sea Within” (Inside out)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Οι THE SEA WITHIN είναι ένα νεοσύστατο progressive rock σχήμα που αν και δεν θέλει να αποκαλείται super group, τίτλος που έχει γίνει της μόδας και που πάντοτε ανεβάζει το hype σε τρομερά ύψη, πληροί...

[περισσότερα]

OPEN BURN - “Divine Intermission” (No Remorse Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

LETHAL. “Programmed”. Δύο λέξεις που αρκούν ώστε να δημιουργήσουν τα καλύτερα των συναισθημάτων στον οποιονδήποτε φίλο του τεχνικού, προοδευτικού power metal. Αυτού που δεν διστάζει να μπει στα...

[περισσότερα]

MICHAEL ROMEO – “War of the worlds // Pt. 1” (Mascot)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Έχω εκφράσει τόσες φορές τη λατρεία μου για την μουσική των SYMPHONY X (βασικός υπεύθυνος της οποίας είναι ο κιθαρίστας τους, Michael Romeo), που είναι δεδομένο πως έχω μπει στη σφαίρα της...

[περισσότερα]

RYAN ROXIE – “Imagine your reality” (Cargo Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 15:45 Σάκης Νίκας

Ο Ryan Roxie ήταν πάντα ο αγαπημένος μου κιθαρίστας στη μπάντα του Alice Cooper, μετά τη διάλυση της κλασικής σύνθεσης των late 60’s/early 70’s. Δεν ήταν μόνο ότι είχε ένα ταλέντο στη σύνθεση αλλά...

[περισσότερα]