MURDER ANGELS – “The Σpell” (Self-Released)

11 Ιανουαρίου, 2018 - 17:15

Οι MURDER ANGELS είναι μια από αυτές τις μπάντες που θέλω δεν θέλω, με ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο και ενεργοποιούν τα πλέον μεταλλικά μου συναισθήματα. Είναι η εικόνα τους, η στάση τους αλλά κυρίως είναι η μουσική τους. Το ομότιτλο ντεμπούτο τους με είχε αφήσει απόλυτα ικανοποιημένο ως ακροατή και οπαδό του speed metal. Γιατί αυτό είναι οι MURDER ANGELS: μια speed metal μπάντα, που με αυτό το υλικό, αν περπατούσαν σε κάποια αμερικανική μεγαλούπολη κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80, σήμερα ή θα λογίζονταν ως μεγάλο όνομα, ή θα ήταν θα ανήκαν σε αυτά τα σχήματα που με 1-2 δίσκους άφησαν το δικό τους «στίγμα» στην αγαπημένη μας μουσική και οι κυκλοφορίες τους θα άλλαζαν χέρια έναντι διόλου ευκαταφρόνητων ποσών.

Ως ενδιάμεσος κρίκος λοιπόν μεταξύ ντεμπούτου και επερχόμενου νέου δίσκου, έρχεται και παίρνει τη θέση του το “The Spell” EP, που είναι 100% δική μας υπόθεση, αφού ηχογραφήθηκε και μιξαρίστηκε στα Infected Studios της Λιβαδιάς και το εξώφυλλό του επιμελήθηκε ο Φοίβος Τσόλκας. Με τη πρώτη κιόλας ακρόαση, δύο λέξεις μου έρχονται στο μυαλό: AGENT STEEL. Ή μάλλον τρεις… AGENT FUCKING STEEL! Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο tribute στη θρυλική αυτή μπάντα. Τα πάντα πλέον, μα τα πάντα, είναι λες και έχουν βγει από το “Unstoppable force”. Μόνο σε ένα σημείο, επειδή είμαι πολύ «ψείρας», παρατήρησα μια έμμεση αναφορά στους ICED EARTH και συγκεκριμένα σε κάποια «κοπανιαμέντα» του “A question of heaven”. Όχι ως απροκάλυπτη και προκλητική αντιγραφή, αλλά ως επιρροή ή ασυναίσθητη έκφραση ακουσμάτων. Οι κιθάρες «γαζώνουν», το rhythm section ακούγεται όπως πρέπει, τεχνικό αλλά όχι επιδεικτικό, τα ακόμη πιο βελτιωμένα φωνητικά προσκυνούν τον τεράστιο John Cyriis αν και σε πιο «ανθρώπινα» επίπεδα (εξάλλου ο τύπος δεν πιανόταν με τίποτα)… Τέσσερις κομματάρες (με προσωπικά αγαπημένα τα ισοπεδωτικά “Fiend without a face” και “Resistance is futile”), με σωστή παραγωγή, που με κάνουν να ανυπομονώ για τον επόμενο δίσκο των Θεσσαλών. Μπράβο στους Τόλη, Βαγγέλη, Tziou, Δημήτρη και Μιχάλη για μια ακόμη φορά. Περισσότερα θα πούμε στο άμεσο μέλλον.

Τώρα αυτή η κυκλοφορία μετράει για δίσκος του 2017 ή του 2018; Παραμονή Πρωτοχρονιάς κυκλοφόρησε. Αν είναι το πρώτο, μιλάμε για το απόλυτο outro του 2017. Αν είναι το δεύτερο, για το μεγάλο intro του 2018! Το μόνο σίγουρο είναι πως με τη πρώτη ευκαιρία, με βλέπω μπροστά-μπροστά σε κάποια ζωντανή τους εμφάνιση. Η μπάντα να ρίξει σήμα και σεις οι υπόλοιποι να τους τσεκάρετε σε Facebook, YouTube και γενικά σε όλα εκείνα τα εργαλεία του διαβόλου, οκ; Ξηγηθήκαμε.

9 / 10

Δημήτρης “Rager” Τσέλλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

BLOOD OF ANGELS – “Rise of the Fallen Gods” (Hollywood Collective)

18 Ιανουαρίου, 2018 - 02:45 Σάκης Φράγκος

Ένα EP τριών κομματιών κυκλοφορούν οι Αμερικάνοι deathsters από τη Florida, BLOOD OF ANGELS, οι οποίοι όμως, μου κίνησαν την προσοχή, γιατί δεν αντλούν τις κύριες επιρροές τους από τα death metal...

[περισσότερα]

LEAVES’ EYES - “Sign of the Dragonhead” (AFM Records)

17 Ιανουαρίου, 2018 - 10:30 Δημήτρης Μπούκης

Τα πράγματα στο στρατόπεδο των LEAVES’ EYES, έχουν διαφοροποιηθεί αρκετά σε σχέση με το πως ήταν στην τελευταία τους κυκλοφορία, “King of Κings”. Ο χωρισμός της Liv Kristine με τον Alexander Krull...

[περισσότερα]

TRESPASS – “Footprints in the Rock” (Mighty Music)

17 Ιανουαρίου, 2018 - 10:15 Ντίνος Γανίτης

Τα λεβεντόπαιδα από την Αγγλία έχουν βαλθεί σώνει και καλά να αναστήσουν το κίνημα που τους ανέδειξε (τι εννοείς ποιο κίνημα;) μετά από 38 χρόνια. Πρώτα ήταν οι TYGERS OF PAN TANG πριν από δύο χρόνια...

[περισσότερα]

MACHINE HEAD - “Catharsis” (Nuclear Blast)

16 Ιανουαρίου, 2018 - 02:45 Κώστας Αλατάς

Ας ξηγηθούμε για να μην παρεξηγηθούμε… Η σχέση μου με τους MACHINE HEAD ενώ ξεκίνησε εξαιρετικά με τις δύο πρώτες τους δουλειές τους, στην πορεία άρχισε να φθίνει, παρόλο που την τελευταία δεκαετία...

[περισσότερα]

ANVIL - "Pounding the pavement" (SPV/Steamhammer)

16 Ιανουαρίου, 2018 - 02:00 Δημήτρης Τσέλλος

Καναδικό speed metal. Εγγύηση ποιότητας. ANNIHILATOR, EXCITER, RAZOR, και φυσικά ANVIL. Όλοι τους με πολλά χρόνια στη πλάτη και σχεδόν συνεχή δισκογραφική παρουσία. Το 2016 οι τελευταίοι μας...

[περισσότερα]