MURDER ANGELS – “The Σpell” (Self-Released)

11 Ιανουαρίου, 2018 - 17:15

Οι MURDER ANGELS είναι μια από αυτές τις μπάντες που θέλω δεν θέλω, με ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο και ενεργοποιούν τα πλέον μεταλλικά μου συναισθήματα. Είναι η εικόνα τους, η στάση τους αλλά κυρίως είναι η μουσική τους. Το ομότιτλο ντεμπούτο τους με είχε αφήσει απόλυτα ικανοποιημένο ως ακροατή και οπαδό του speed metal. Γιατί αυτό είναι οι MURDER ANGELS: μια speed metal μπάντα, που με αυτό το υλικό, αν περπατούσαν σε κάποια αμερικανική μεγαλούπολη κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80, σήμερα ή θα λογίζονταν ως μεγάλο όνομα, ή θα ήταν θα ανήκαν σε αυτά τα σχήματα που με 1-2 δίσκους άφησαν το δικό τους «στίγμα» στην αγαπημένη μας μουσική και οι κυκλοφορίες τους θα άλλαζαν χέρια έναντι διόλου ευκαταφρόνητων ποσών.

Ως ενδιάμεσος κρίκος λοιπόν μεταξύ ντεμπούτου και επερχόμενου νέου δίσκου, έρχεται και παίρνει τη θέση του το “The Spell” EP, που είναι 100% δική μας υπόθεση, αφού ηχογραφήθηκε και μιξαρίστηκε στα Infected Studios της Λιβαδιάς και το εξώφυλλό του επιμελήθηκε ο Φοίβος Τσόλκας. Με τη πρώτη κιόλας ακρόαση, δύο λέξεις μου έρχονται στο μυαλό: AGENT STEEL. Ή μάλλον τρεις… AGENT FUCKING STEEL! Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο tribute στη θρυλική αυτή μπάντα. Τα πάντα πλέον, μα τα πάντα, είναι λες και έχουν βγει από το “Unstoppable force”. Μόνο σε ένα σημείο, επειδή είμαι πολύ «ψείρας», παρατήρησα μια έμμεση αναφορά στους ICED EARTH και συγκεκριμένα σε κάποια «κοπανιαμέντα» του “A question of heaven”. Όχι ως απροκάλυπτη και προκλητική αντιγραφή, αλλά ως επιρροή ή ασυναίσθητη έκφραση ακουσμάτων. Οι κιθάρες «γαζώνουν», το rhythm section ακούγεται όπως πρέπει, τεχνικό αλλά όχι επιδεικτικό, τα ακόμη πιο βελτιωμένα φωνητικά προσκυνούν τον τεράστιο John Cyriis αν και σε πιο «ανθρώπινα» επίπεδα (εξάλλου ο τύπος δεν πιανόταν με τίποτα)… Τέσσερις κομματάρες (με προσωπικά αγαπημένα τα ισοπεδωτικά “Fiend without a face” και “Resistance is futile”), με σωστή παραγωγή, που με κάνουν να ανυπομονώ για τον επόμενο δίσκο των Θεσσαλών. Μπράβο στους Τόλη, Βαγγέλη, Tziou, Δημήτρη και Μιχάλη για μια ακόμη φορά. Περισσότερα θα πούμε στο άμεσο μέλλον.

Τώρα αυτή η κυκλοφορία μετράει για δίσκος του 2017 ή του 2018; Παραμονή Πρωτοχρονιάς κυκλοφόρησε. Αν είναι το πρώτο, μιλάμε για το απόλυτο outro του 2017. Αν είναι το δεύτερο, για το μεγάλο intro του 2018! Το μόνο σίγουρο είναι πως με τη πρώτη ευκαιρία, με βλέπω μπροστά-μπροστά σε κάποια ζωντανή τους εμφάνιση. Η μπάντα να ρίξει σήμα και σεις οι υπόλοιποι να τους τσεκάρετε σε Facebook, YouTube και γενικά σε όλα εκείνα τα εργαλεία του διαβόλου, οκ; Ξηγηθήκαμε.

9 / 10

Δημήτρης “Rager” Τσέλλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

CIRCUS OF POWER - “The Process of Illumination” ΕΡ (Noize In The Attic Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Η καραντίνα, λόγω του κορονοϊού, δεν φόβισε τους Αμερικανούς CIRCUS OF POWER, που αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν το νέο τους ΕΡ, μέσα στον Ιούνη. Ίσως ακριβώς επειδή εδώ και χρόνια ζούνε από τη μουσική...

[περισσότερα]

U.D.O. – “We are One” (AFM Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Σάκης Νίκας

Γιατί ρε Στρατηγέ; Γιατί μας στεναχώρησες τόσο πολύ; Ύστερα από 40 και πλέον χρόνια συνεχούς δισκογραφικής παρουσίας, με τόσες κλασικές δισκάρες στο ενεργητικό σου, γιατί αποφάσισες ότι τώρα ήταν η...

[περισσότερα]

ENSIFERUM - “Thalassic” (Metal Blade)

29 Ιουνίου, 2020 - 09:45 Δημήτρης Μπούκης

Το 2017, είχα κλείσει την κριτική μου στο “Two paths” των ENSIFERUM, λέγοντας πως εκτός από το μονοπάτι της επιτυχίας, υπάρχει και το μονοπάτι της κατηφόρας και ότι στο χέρι τους είναι να το...

[περισσότερα]

FM – “Synchronized” (Frontiers Records)

25 Ιουνίου, 2020 - 10:15 Ντίνος Γανίτης

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Οι FM είναι μία από τις σημαντικότερες μπάντες που έβγαλε ποτέ το AOR και σίγουρα η καλύτερη μπάντα που βγήκε από την Ευρώπη. Από τη στιγμή που αποφάσισαν να...

[περισσότερα]

MCSTINE & MINNEMANN – "McStine & Minnemann" (self-released)

24 Ιουνίου, 2020 - 10:15 Φίλιππος Φίλης

Όταν διάβασα το νέο, πως οι πολυοργανίστες, μουσικάρες και εν γένει πίδακες έμπνευσης, Randy McStine και Marco Minnemann θα συνεργαζόντουσαν για πρώτη φορά, πέταξα τη σκούφια μου που λένε και...

[περισσότερα]