THE NEPTUNE POWER FEDERATION – “Memoirs of a Rat Queen” (Cruz Del Sur)

7 Νοεμβρίου, 2019 - 11:45

Μάλιστα. Ε, αυτό δεν το περίμενα. Ή μπορεί και να το περίμενα! «Vintage occult rock Μήτσο, σου κάνω πάσα», ακούστηκε η γνώριμη φωνή του Φράγκου, από το όχι τόσο μακρινό τελικά υπερπέραν. Υποδοχή της μπάλας, control, ντρίμπλα και «κατεβασιά». Σώμα όρθιο, κεφάλι ψηλά, μάτια στο γήπεδο και ας «μοιράσουμε παιχνίδι». Εταιρία γνώριμη, εγγύηση για τα γούστα μου. Είδος αγαπημένο, από αυτά που ευχαριστήθηκα περισσότερο την αναβίωσή τους τα τελευταία χρόνια. Μπάντα όμως άγνωστη παντελώς σε εμένα, οπότε το χαρτί λευκό για να γράψω τις εντυπώσεις μου.

Rock ‘n’ roll τελικά. Έτσι, να συμπεριλαμβάνει τα πάντα. Όνομα περίεργο, που δε σε προδιαθέτει για κάτι συγκεκριμένο. Διαβάζεις δηλαδή “Medieval Steel”, ξέρεις τι θα παίζουν πριν ακούσεις νότα. Εδώ, κινείσαι σε αχαρτογράφητα νερά. Εξώφυλλο «ζωγραφιστό», ψυχεδελικό, μυστηριακό. Μου αρέσουν αυτά, πάρτε ένα credit. Άσε που είναι και σε πορτοκαλοκόκκινη απόχρωση και να ξέρετε πως όταν βλέπετε εξώφυλλο σε αυτά τα χρώματα, ο δίσκος είναι καλός. Πατάω το play. Ένα πραγματικό puzzle ήχων, που έχει τόσα κομμάτια, που μοιάζει με μωσαϊκό. Από πού να ξεκινήσεις και πού να τελειώσεις; Είναι rock ‘n’ roll; Είναι, με τον τρόπο των MOTORHEAD και των AC/DC. Έχει στοιχεία από τα πρώτα rock «θεμέλια»; Έχει, με τον τρόπο των THE STOOGES, THE DOORS, THE BEATLES, CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL και THE GRAND FUNK RAILROAD. Διακατέχεται από ψυχεδέλεια; Εννοείται, αφού το έχει κυριέψει το πνεύμα των JEFFERSON AIRPLANE και αν ακούσεις και λίγο πιο προσεκτικά, θα πιάσει το radar σου και κάτι πτήσεις του αστροσκάφους HAWKWIND. Έχει bluesy «υφή»; Έχει και από αυτή. Νομίζω πως ο Tom Keiffer των CINDERELLA τρύπωσε στο studio καθώς το συγκρότημα ηχογραφούσε. Metal θα ακούσουμε σαν το βάλουμε να παίζει; Φυσικά, γεμάτο από την proto-metal μουσική των BLACK SABBATH είναι. Τι θυμίζει από την σύγχρονή του σκηνή, θα ρωτήσετε τώρα, αυτό έχει σειρά, σωστά; Η απάντηση είναι JEX THOTH, THE DEVIL’S BLOOD, RUBY THE HATCHET. Και από φωνή φωνάρα η Imperial Priestess Screaming Loz Sutch (βοήθειά μας).

Δεν είναι εύκολος δίσκος, απαιτεί ακούσματα. Έχει σεβαστή ποιότητα, ευφάνταστες συνθέσεις, τα καλύτερα στοιχεία από θρυλικούς καλλιτέχνες και ομοτράπεζες μπάντες που όλοι λατρεύουμε, «μοσχοβολάει» 70s, «ροκάρει α λα 60s». Είναι γοητευτικά «πεπαλαιωμένο», αθεράπευτα ρομαντικό και καθόλου επιτηδευμένο. Αλλά και να είναι, ειλικρινά, δεν δίνω δεκάρα! Για αυτούς που αγαπούν το είδος αυτό, είναι πολύ καλό δισκάκι. Βαθμολογία; Μόνο για όσους ηλεκτρίζονται από τα κεφαλαία γράμματα του κειμένου! Οι υπόλοιποι μην ασχοληθείτε καν.

 

7.5/10

Δημήτρης Τσέλλος

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

BPMD – “American made” (Napalm)

20 Ιουλίου, 2020 - 17:30 Σάκης Φράγκος

Δεν έχω πολλά λόγια να πω γι’ αυτό το άλμπουμ διασκευών από τους BPMD, την μπάντα που δημιούργησαν οι Bobby Blitz (OVERKILL), Mike Portnoy (SONS OF APOLLO, THE WINERY DOGS, ex-DREAM THEATER), Mark...

[περισσότερα]

PRIMAL FEAR - “Metal commando” (Nuclear Blast Records)

13 Ιουλίου, 2020 - 08:45 Δημήτρης Τσέλλος

Θυμάμαι το 1998 λες και ήταν χθες. Ο Ralph Scheepers, μόλις είχε χάσει τη θέση του τραγουδιστή των JUDAS PRIEST από τον Tim Owens (αδίκως, δικαίως, μικρή σημασία έχει πλέον) και ήθελε να αποδείξει...

[περισσότερα]

MIKE LE POND’S SILENT ASSASSINS - “Whore of Babylon” (Silver Lining Music)

10 Ιουλίου, 2020 - 09:45 Δημήτρης Τσέλλος

O γητευτής του μπάσου, Michael Anthony LePond III (ο τρίτος δηλαδή), είμαι σίγουρος πως δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. SYMPHONY X, ROSS THE BOSS, ETERNITY’S END, HEATHEN’S RAGE, DISTANT THUNDER...

[περισσότερα]

SOLID FAITH – “The eternal quest” (Alone Records)

9 Ιουλίου, 2020 - 16:00 Σάκης Φράγκος

Το “Images and words” των DREAM THEATER υπήρξε ένα άλμπουμ που άλλαξε τις ισορροπίες στο heavy metal στα 90s κι έκανε πολλούς μουσικούς να μελετήσουν περισσότερο τα όργανά τους και να ξεκινήσουν να...

[περισσότερα]

VENOM – “Sons of Satan” (BMG)

9 Ιουλίου, 2020 - 12:00 Θοδωρής Κλώνης

“ Όχι άλλη συλλογή VENOM!” , θα μπορούσε να αναφωνήσει κανείς, ως άλλος Νίκος Κούρκουλος στο “Ορατότης μηδέν”, βλέποντας την κριτική του συγκεκριμένου δίσκου. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;  Όχι...

[περισσότερα]