NIGHTRAGE – “The puritan” (Despotz)

1 Απριλίου, 2015 - 17:45

Η επιστροφή των NIGHTRAGE μόνο από τον τίτλο του άλμπουμ δεν χαρακτηρίζεται. Είναι μια επιστροφή επιθετική όσο και φρέσκια για ένα σχήμα που μας έχει χαρίσει καλές στιγμές σε όλη του την δισκογραφική πορεία.

Ο Μάριος Ηλιόπουλος, ανέκαθεν είχε την τάση να γράφει ογκώδη και επιθετικά ριφ, ως γνήσιος thrasher, ενώ παράλληλα ως μαθητής της Σουηδικής σχολής, έχει ασπαστεί την μελωδία στο γράψιμό του. Οι κιθάρες του ξεσπάνε στο “The puritan” όσο ποτέ άλλοτε, με μια κάπως πιο απλουστευμένη προσέγγιση συνθετικά. Αυτό, αντί να αφαιρέσει από το αποτέλεσμα, αντιθέτως προσδίδει ένα καλύτερο groove και το άλμπουμ ενδείκνυται για ανελέητο headbanging. Οι στίχοι δίνουν ελπίδα, προτρέπουν να μην το βάζεις ποτέ κάτω, ίσως σε μια αυτοβιογραφική έκρηξη, όπως ο ίδιος συνεχίζει ξεπερνώντας μεγάλα εμπόδια.

Όσο κι αν κυριαρχούν οι mid-tempo συνθέσεις, το άλμπουμ έχει αρκετές εξάρσεις που γνέφουν προς το πιο επιθετικό παρελθόν των NIGHTRAGE, με το ομώνυμο τραγούδι να είναι μια καλή αρχή. Ακούς το “Son of sorrow”, ίσως το γρηγορότερο κομμάτι που έχει γράψει ποτέ και ξαφνικά γυρίζεις σχεδόν 20 χρόνια πίσω και θυμάσαι το “Seas of eternal silence” των EXHUMATION. Το μόνο που έχουμε να αναπολήσουμε όμως από τότε είναι η αθωώτητά μας, αφού ο Μάριος, έχει εξελιχθεί σε τρομερό και πολύπλευρο συνθέτη. Τρανό παράδειγμα το ακριβώς επόμενο κομμάτι, το “When gold turns to rust”, μια νέα πνοή στο ύφος των NIGHTRAGE, με την βοήθεια του Gus G.  

Θυμάμαι την πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με το ντεμπούτο τους, αισθάνθηκα περήφανος που κάποιος συμπατριώτης μας, ενάντια στην κοινή λογική, έφυγε για την Σουηδία, κατάφερε μέσα από αντίξοες συνθήκες να βγάλει δίσκο από την Century Media, με τον Tomas Lindberg στο μικρόφωνο και την βοήθεια του πανταχού παρόντως Fredrik Nordstrom. Λίγους μήνες αργότερα, ήταν ακόμα μεγαλύτερη η ευχαρίστηση, να τους βλέπω να ανοίγουν την τρομερή συναυλία στο Hammersmith, με THE HAUNTED, DARK TRANQUILLITY και ARCH ENEMY, το απόλυτο Σουηδικό πακέτο της εποχής. Αν και οι NIGHTRAGE δεν είχαν την εμπορική συνέχεια των υπόλοιπων, ο Μάριος Ηλιόπουλος, παρά τις συνεχείς αλλαγές μελών, εξακολουθεί να βγάζει καλούς δίσκους.

Με την έκτη κυκλοφορία, το “The puritan” είναι μάλλον και η καλύτερή τους στιγμή. Ποικιλία, δύναμη, ταχύτητα αλλά και ακουστικές κιθάρες, μελωδία με γεμάτο σύγχρονο ήχο. Αν και μια πρόγευση με τα ψηφιακά singles πρέπει να έχετε πάρει κι εσείς φαντάζομαι, αφού για να διαβάζετε αυτές τις γραμμές πρέπει να σας ενδιαφέρει το σχήμα. Αν σας διέφυγε ακούστε πόσο διαφορετικά είναι τα “Kiss of a sycophant”, “Stare into infinity” και “Desperate vows” και θα καταλάβετε γιατί το άλμπουμ είναι τόσο υπέροχο. Το πρώτο ακροβατεί ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν των NIGHTRAGE, το δεύτερο φανερώνει τις κλασικές επιρροές του Μάριου στα κιθαριστικά μέρη, ενώ το τελευταίο δείχνει τα πιο groove, ίσως και κάπως hardcore μπολιάσματα του σημερινού χαρακτήρα της μπάντας. Υπάρχει και το “Endless night” που θα έκανε τον Michael Amott να ζηλέψει που δεν το έγραψε αυτός για τους ARCH ENEMY.

Το “The puritan” έχει όλα τα στοιχεία που αγαπήσαμε, σε όλες της μπάντες της σκηνής του Γκέτεμποργκ, που σήμερα αυτές άφησαν πίσω τους, ενώ παράλληλα δεν έχει ένα ιδιαίτερο στοιχείο: κάποιον γνωστό μουσικό να εμπλέκεται ως μέλος. Αυτό είναι ίσως κάτι που απέτρεψε την μπάντα από το να διατηρήσει έναν σταθερό κορμό, αλλά και που συχνά αποσπούσε την προσοχή του κοινού από την ίδια την μουσική. O Daniel Bergstrand (MESHUGGAH, IN FLAMES, DEVIN TOWNSEND, EVERGREY, SOILWORK) είναι από τους καλύτερους για να αναδείξει τον ήχο της μπάντας και το κάνει εξαίσια.

Επειδή μακρυγορώ, να κλείσω με την απλούστατη δήλωση πως πρόκειται για μια καταπληκτική δουλειά, σίγουρα την αγαπημένη μου πλέον από τους NIGHTRAGE. Το “The puritan” είναι μια καλογραμμένη και καλοφτιαγμένη κυκλοφορία που ακουμπά πάνω στον προσωπικό ήχο των NIGHTRAGE, φανερώνει την εξέλιξή τους και προσφέρεται για στιγμές αδρεναλίνης! Εγώ κόλλησα...

8,5/10

Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

OMNIUM GATHERUM – “The burning cold” (Century Media)

14 Σεπτεμβρίου, 2018 - 18:30 Δημήτρης Μπούκης

Οι OMNIUM GATHERUM είναι ένα από τα πιο σταθερά συγκροτήματα, από άποψη συνεχών, πολύ καλών, κυκλοφοριών, και συνάμα μία από τις πιο ήρεμες δυνάμεις του σκανδιναβικού melodeath, αν αναλογιστούμε πως...

[περισσότερα]

TREMONTI - “A dying machine” (Napalm Records)

14 Σεπτεμβρίου, 2018 - 14:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

Tέταρτο album για την μπάντα του Mark Tremonti, πιο γνωστού ως κιθαρίστας των ALTER BRIDGE , που εδώ με το σχήμα που βαφτίζεται κάτω από το επίθετο του, επιχειρεί να μας μεταδώσει μια πιο heavy metal...

[περισσότερα]

OUTLOUD – “Virtual hero society” (ROAR! Rock Of Angels Records)

14 Σεπτεμβρίου, 2018 - 14:30 Σάκης Φράγκος

Τέταρτο στούντιο άλμπουμ, αισίως, για τους OUTLOUD, το σχήμα που παίζει μελωδικό hard rock, με βάση την Ελλάδα και τον Αμερικάνο τραγουδιστή Chandler Mogel. Κατ’ αρχήν, με τσάκωσε με τον πανέξυπνο...

[περισσότερα]

STYGIAN OATH - “Stygian Oath” (Stormspell Records)

10 Σεπτεμβρίου, 2018 - 17:00 Δημήτρης Τσέλλος

Πρώτη προσπάθεια από μια καινούργια μπάντα που μας έρχεται από τη πόλη της Θεσσαλονίκης. Οι STYGIAN OATH παίζουν σε τούτο το EP των έξι τραγουδιών κλασσικό heavy metal. Κλασσικό όσο οι κολώνες στον...

[περισσότερα]

VIRGIN STEELE – “Virgin Steele I” & “Guardians of the flame” (Επανεκδόσεις) (No Remorse)

10 Σεπτεμβρίου, 2018 - 17:00 Σάκης Νίκας

Και όμως πέρασαν 16 ολόκληρα χρόνια από την τελευταία φορά που βγήκε στην αγορά μία επανέκδοση των δύο πρώτων δίσκων των VIRGIN STEELE. Τότε ήταν η Sanctuary (στην Αμερική) και η T&T (στην Ευρώπη...

[περισσότερα]