PARADISE LOST – “Tragic idol” (Century Media)

29 Μαρτίου, 2012 - 23:06

7,5 / 10

paradise-lost-tragic-idol

 

Αν κάνουμε μία ανασκόπηση στην πρόσφατη δισκογραφία των PARADISE LOST, θα δούμε ότι από την κυκλοφορία του “Believe in nothing” κι έπειτα προσπαθούν να προσεγγίσουν/αναβιώσουν/αναπαράγουν (με αυτή τη σειρά...) τον ήχο που οι περισσότεροί τους οπαδοί λάτρεψαν πίσω στις αρχές με μέσα των 90’s. Το δέκατο τρίτο άλμπουμ των metallers από το Yorkshire αποδεικνύει περίτρανα τα παραπάνω και είναι μέχρι στιγμής ότι πιο κοντινό ηχητικά στα κλασικά “Icon” και “Draconian times”. Έχοντας προλειάνει το έδαφος με την πρόσφατη περιοδεία τους όπου έπαιζαν ολόκληρο το “Draconian times”, οι PARADISE LOST ομολογουμένως προσφέρουν στους οπαδούς τους αυτό που όπως έχει αποδειχτεί ξέρουν να κάνουν καλύτερα και κάποιες χαρακτηριστικές πατέντες τους όπως η κλαίουσα κιθάρα του Greg Mackintosh με τα χαρακτηριστικά effect που εναρμονίζεται για λίγο με τις ρυθμικές του Aaron Aedy μέχρι να ξαναχαθεί στο vibrato της, το γρέζι και η βαθιά φωνή του Nick Holmes και ο διάχυτος βρετανικός αέρας τις ξανασυναντάμε σε επίπεδα σχεδόν deja-vu. Προσθέστε σε όλα τα παραπάνω και την επιστροφή του κλασικού λογότυπου στο εξώφυλλο και έχετε όλα τα «στοιχεία του εγκλήματος» που πολύ καλά έχουν στήσει οι PARADISE LOST. Το αποτέλεσμα είναι καλαίσθητο και συγκριτικά με τον προκάτοχό του “Faith divides us - Death unites us”, το “Tragic idol” ακούγεται λιγότερο gloomy και πιο μελωδικό ενώ είναι πιο σωστά προσανατολισμένο προς τον παλιό ήχο καταφέρνοντας να γοητεύσει μέχρι και τους πιο απαιτητικούς παλιούς ακροατές τους σε κάποιο βαθμό. Με εξαίρεση τα φωνητικά όπου έλαβαν μέρος στα Fascination Street Studios της Σουηδίας, το υπόλοιπο μέρος των ηχογραφήσεων πραγματοποιήθηκε στο Lincolnshire της Αγγλίας, με τη παραγωγή, μίξη και mastering να αναλαμβάνει ο Jens Bogren (OPETH, KATATONIA, SOILWORK), προσφέροντάς τους έναν πιο οργανικό αέρα σε σύγκριση με τον Rhys Fulber που τους έδινε μία πιο μοντέρνα, με ψήγματα industrial στα άλμπουμ που είχαν συνεργαστεί μαζί του. Σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα όμορφο άλμπουμ και προσωπικά προσπαθώ να το ευχαριστιέμαι χωρίς να βασανίζω το μυαλό μου τους λόγους που έχουν οδηγήσει του πάλαι ποτέ ανήσυχους καλλιτεχνικά PARADISE LOST να κινιούνται πλέον σε πιο ασφαλή μονοπάτια και το ίδιο ίσως θα πρέπει να πράξετε κι εσείς.

Κώστας Αλατάς

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

GREY RIVER AND THE SMOKEY MOUNTAIN - “Live to Tell the Tale” (Ikaros Records)

29 Μαίου, 2020 - 09:45 Δημήτρης Τσέλλος

Η παρουσίαση αυτή, είναι πολύ ξεχωριστή. Ως Rock Hard, έχουμε μία συγκεκριμένη φιλοσοφία και μία ακόμη πιο συγκεκριμένη γκάμα καλλιτεχνών/κυκλοφοριών/ακουσμάτων που παρουσιάζεται εντός του περιοδικού...

[περισσότερα]

SHOK PARIS - "Full metal Jacket" (No Remorse Records)

26 Μαίου, 2020 - 09:30 Δημήτρης Τσέλλος

Νέος δίσκος για τους SHOK PARIS μετά το… 1989, όταν και κυκλοφόρησε το “Concrete killers”. Από τα μεγαλύτερα ονόματα του underground US metal, κάποτε μεγαλούργησαν με δίσκους όπως το “Concrete…” που...

[περισσότερα]

ABYSSUS - “Relics of the Past” ΕΡ (Death In Pieces Records)

26 Μαίου, 2020 - 09:30 Γιάννης Σαββίδης

Στο κείμενο για την old school συναυλία των ROTTING CHRIST, είχα μιλήσει για την εμφάνιση των πολύ αγαπητών μου ABYSSUS. Των Αθηναίων deathsters, που τους περιέγραψα ως «παλαιάς κοπής death metal στο...

[περισσότερα]

FALLEN ARISE - “Enigma” (ROAR! Rock Of Angels Records)

22 Μαίου, 2020 - 10:15 Γιάννης Σαββίδης

Ήταν Μάρτιος. Δύο μόλις μήνες πίσω και φαίνεται λες και άλλαξαν τα πάντα. Από εκείνη την προακρόαση του τρίτου δίσκου των FALLEN ARISE, “Enigma”, στα Underground studios στο Περιστέρι, πέρασε τόσος...

[περισσότερα]

COURSE OF FATE – “Mindweaver” (ROAR! Rock Of Angels Records)

22 Μαίου, 2020 - 10:00 Φίλιππος Φίλης

Ακούγοντας μπάντες που ακολουθούν τα μονοπάτια που άνοιξαν οι DREAM THEATER, όπως τους ENCHANT, IVANHOE, ZEN, HORIZON’S END και τώρα τους Νορβηγούς COURSE OF FATE, μου γίνεται φανερό πως το...

[περισσότερα]