PHIL CAMPBELL AND THE BASTARD SONS- “We’re The Bastards” (Nuclear Blast)

13 Νοεμβρίου, 2020 - 03:15

Το ονοματεπώνυμο Phil Campbell θεωρώ ότι σίγουρα δεν χρήζει ιδιαίτερης σύστασης στο κοινό, αφού για 31 χρόνια μοιραζόταν την σκηνή με τον φίλο του Ian Fraser Kilmister, ή όπως τον ήξερε ο περισσότερος κόσμος, “Lemmy” Kilmister, στην front line των MOTORHEAD. Μετά τον θάνατο του Lemmy και την αναγκαστική διάλυση του group, αποφάσισε το 2016 να δημιουργήσει τους PHIL CAMPBELL AND THE BASTARD SONS. Το group δεν έχει τυχαία αυτό το όνομα, αφού οι Todd Campbell (κιθάρα), Dane Campbell (drums) και Tyla Campbell (μπάσο) είναι όντως οι γιοι του, ενώ στα φωνητικά ο Neil Starr είναι φίλος των γιων του. Σίγουρα πρωτότυπο line up μα και συνάμα πολύ όμορφο σαν πράξη! Δισκογραφικά μας συστήθηκαν το 2016 κυκλοφορόντας ένα EP (“Phil Campbell and his bastard sons”) και δυο χρόνια μετά το πρώτο full length album τους (“The age of absurdity”). Άξιο λόγου είναι ότι παρόλο που βρίσκονται μικρό διάστημα στην σκηνή, εντούτοις έχουν ήδη παίξει ζωντανά στο Wacken Open Air Festival της Γερμανίας και έχουν κάνει αρκετά headline shows.  

Η φετινή χρονιά τους βρίσκει να κυκλοφορούν την δεύτερη full length δουλειά τους με τίτλο “We’re the bastards”. Δεν σας κρύβω ότι ήμουν πολύ περίεργος για το τελικό αποτέλεσμα, αφού οι προηγούμενες δουλειές τους ήταν πολύ αξιόλογες και έτσι ήθελα να δω αν θα συνεχιζόταν η ποιότητα και στην καινούργια προσπάθεια. Μετά από πολλές ακροάσεις το πρόσημο είναι κάτι παραπάνω από θετικό. Οι PHIL CAMPBELL AND THE BASTARD SONS από την αρχή της καριέρας τους, έχουν εμφανισιακά όλο το attitude που υπήρχε στην πολύ πετυχημένη σειρά Sons Of Anarchy. Το λογότυπο του group αλλά και η γενικότερη εμφάνισή τους με τα γιλέκα και τα ραφτά πλάτης με το γενειόφορο κρανίο, παραπέμπουν ευθέως στην σειρά, κάτι που ίσως δεν είναι τυχαίο και στο πως εκφράζονται μουσικά εν μέρη. Ο Campbell, νομίζω πολύ εύκολα, θα μπορούσε να έχει έναν τραγουδιστή που να θυμίζει ελαφρώς τον Lemmy, αφού κανείς δεν μπορεί να τον κοπιάρει, να έχει μαζί του διάσημους μουσικούς και να συνθέτει (συνθέτουν) μόνο τραγούδια λίγο ή πολύ πιστής αντιγραφής των MOTORHEAD, θέλοντας να έχει μια πιο «σίγουρη» καριέρα. Εκείνος όμως διάλεξε να έχει δίπλα του τα παιδιά του κι έναν τραγουδιστή που έχει μοντέρνα, πιο alternative και νέο rock χροιά έτσι ώστε να συνθέτει και πιο φρέσκα τραγούδια που να εναρμονίζονται με την τωρινή εποχή. Στα συν του επίσης είναι και το γεγονός ότι την παραγωγή στο νέο album έχει αναλάβει ο Todd Campbell, ένα από τα παιδιά του.  

Στην καινούργια δουλειά έχει δοθεί μεγάλη βαρύτητα στην συνθετική δομή των τραγουδιών. Όπως είναι λογικό, δεν μπορεί να διαγράψει την καριέρα του με τους MOTORHEAD, στην οποία το σκληρό rock ‘n’ roll ήταν η ηχητική καθημερινότητά του. Έτσι η βάση σχεδόν όλων των τραγουδιών, έχει σαφή αναφορά στις τελευταίες κυρίως δουλειές του group που τον ανέδειξε. Όσοι τον έχουν ακούσει έστω και λίγο παρελθοντικά, θα αναγνωρίσουν άμεσα όλα τα ηχητικά και μουσικά του στοιχεία, αφού είναι παρόντα στην μεγαλύτερη διάρκεια του δίσκου, με κάποια από αυτά να νομίζεις για δευτερόλεπτα ότι θα ακουστεί ο Lemmy από τα ηχεία μετά το ριφ. Το πολύ ενδιαφέρον στοιχείο που υπάρχει όμως στον δίσκο είναι ότι ο Campbell και οι γιοι του έχουν «δέσει» αρμονικά τα MOTORHEAD-ικά ρίφ με πιο heavy, νέο rock, blues και ψήγματα grunge και punk στοιχεία, τα οποία όμως είναι τόσο όμορφα και παιγμένα και τοποθετημένα σε κάθε σύνθεση, που ο ακροατής σε καμία στιγμή δεν θα βαρεθεί ή θα απηυδήσει με ότι βγαίνει από τα ηχεία, φυσικά αν δεν είναι «κολλημένος» με το ηχητικό παρελθόν του Campbell. Αν κάποιος περιμένει να ακούσει ένα καινούργιο δίσκο MOTORHEAD, ας μην κάνει καν ακρόαση.

Όλοι όσοι έχουν συμμετάσχει στην ηχογράφηση, έχουν βάλει το κάθε τραγούδι στην σωστή του σειρά στο δίσκο, με τις γρήγορες και πιο επιθετικές συνθέσεις να εναλλάσσονται με ωραίο τρόπο με τις πιο mid tempo, και έτσι σου κεντρίζει άμεσα το ενδιαφέρον, το γεγονός ότι όλος ο δίσκος, αν και έχει 13 συνθέσεις, ακούγεται μονομιάς, αφού υπάρχει μια πολύ ωραία ροή χωρίς «κενά» σε όλη της διάρκεια του album. Αυτό που σε «κρατάει» στην ακρόαση, είναι ότι πλην δυο τραγουδιών που είναι πιο μπαλαντοειδή, όλα τα υπόλοιπα έχουν μια άκρως ξεσηκωτική τάση, που σε συνεπαίρνει να μην θες να πατήσεις το stop, αλλά το play για μια ή περισσότερες φορές, για να ακούσεις το album ξανά. Ο καθένας μετά από αρκετές ακροάσεις θα βρει άμεσα αυτό που τον έχει εξιτάρει.

Ο Phil Campbell και οι γιοι του, δημιούργησαν την μέχρι σήμερα καλύτερη δουλειά τους, θέτοντας ψηλά τον πήχη για την επερχόμενη δισκογραφική τους κίνηση. Κατάφεραν να συνδέσουν τα ριφ και το συνθετικό στυλ των τελευταίων albums των MOTORHEAD με την πρόσφατη ηχητική προσέγγιση των συγκροτημάτων που είναι αυτή την στιγμή στο προσκήνιο της rock σκηνής. Έχω ήδη πολύ μεγάλη περιέργεια για το πώς θα ηχεί η καινούργια τους δουλειά. Μακάρι να μας εντυπωσιάσουν και πάλι!    

9 / 10                              

Θοδωρής Μηνιάτης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ETERNAL IDOL – “Renaissance” (Frontiers)

30 Δεκεμβρίου, 2020 - 03:00 Θοδωρής Μηνιάτης

Εν έτει 2020, δεν σας κρύβω ότι είμαι αρκετά επιφυλακτικός με όποιο album αναγράφει στο press release, τους όρους “European power metal/hard rock/melodic rock/melodic metal/female fronted metal”,...

[περισσότερα]

REVOLTING - “The shadow at the world's end” (Transcending Obscurity)

30 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:45 Γιάννης Σαββίδης

Όσοι αγαπάτε το Σουηδικό death metal, γνωρίζετε ένα τύπο με το όνομα Roger “Rogga” Johansson. Το λοιπόν, αυτός ο κύριος, έχει αποφασίσει να αναπνεύσει death metal για το υπόλοιπο της ζωής του, μια...

[περισσότερα]

PHASE REVERSE – “Phase IV: Genocide” (ROAR! Rock Of Angels Records)

30 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:45 Γιώργος Κουκουλάκης

Πώς θα κλείσετε το 2020; Μ’ ένα groovy δίσκο, από μια Ελληνική μπάντα διεθνών προδιαγραφών. Οι PHASE REVERSE κυκλοφορούν ένα άλμπουμ – οδοστρωτήρα που έρχεται για να ισοπεδώσει όλους τους αμφισβητίες...

[περισσότερα]

EXARSIS – “Sentenced to life” (MDD)

23 Δεκεμβρίου, 2020 - 03:00 Σάκης Φράγκος

Νέος δίσκος για τους Έλληνες thrashers, EXARSIS. Το συγκρότημα, έστω κι εκ του μακρόθεν, το ακολουθώ από τα πρώτα του βήματα και πάντα μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση οι ζωντανές τους εμφανίσεις, που...

[περισσότερα]

INSIDIOUS DISEASE - “After death” (Nuclear Blast)

23 Δεκεμβρίου, 2020 - 03:00 Γιάννης Σαββίδης

Το Νορβηγικό death metal αποτελεί μια από τις πιο υποτιμημένες σχολές του ιδιώματος. Όχι ότι έδωσε και πολύ κόσμο από πλευράς μπαντών, αλλά από πλευράς ποιότητας, δεν θα έπρεπε να θεωρείται αμελητέα...

[περισσότερα]