PROTECTOR – “Summon the hordes” (High Roller Records)

23 Ιουλίου, 2019 - 15:45

Όταν οι Γερμανοί παίζουν thrash metal, δεν αστειεύονται. Αυτό, είναι γνωστό στο ευρύ κοινό από τους KREATOR, SODOM, DESTRUCTION και TANKARD. Όταν όμως παίζουν ΑΚΡΑΙΟ thrash metal, εκεί να δεις για πότε κόβονται μαχαίρι τα γελάκια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποτελούν οι PROTECTOR. Αγγίζοντας τα όρια του death metal με τα φωνητικά, τη παικτική τους λύσσα, τον όγκο και την εν γένει επικινδυνότητα που αποπνέουν, οι Τεύτονες μακελάρηδες, έχαιραν ανέκαθεν μεγάλης εκτίμησης από το ακραίο metal underground. Ε βέβαια, όταν η δισκογραφία σου περιέχει οδοστρωτήρες όπως τα "Golem", "A shedding of skin" και "Urm the mad" πως να μη συμβεί αυτό? 

Οι PROTECTOR επίσης, ανήκουν στη κατηγορία εκείνων των Γερμανικών συγκροτημάτων (αγκαζέ με EXUMER, DARKNESS, ASSASSIN, DEATHROW κλπ.) που ναι μεν έδρασαν στη δεκαετία του '80, αλλά ποτέ δεν απόλαυσαν συνολικά τη δημοτικότητα των διάσημων τεσσάρων συμπατριωτών τους. Ο λόγος είναι πολύ απλός: εξαφανίστηκαν από τα πράγματα στη δύση της συγκεκριμένης δεκαετίας, βαριά την αυγή της επόμενης. Οι λόγοι που μπορεί αυτό να γίνει ποικίλουν, και σίγουρα υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες για τα συγκροτήματα. Επίσης, σίγουρα δικαιούνται, κατά τη γνώμη μου, δεύτερη ευκαιρία όσοι δείχνουν διάθεση να δουλέψουν σοβαρά. Οι PROTECTOR, προς τιμήν τους, επανήλθαν στα πράγματα το 2011, υπέρ του δέοντως δυναμικά με δίσκους που αγκαλιάστηκαν από όλους τους thrashers που σέβονται τα ραφτά τους ("Reanimated homunculus" (2013), "Cursed and coronated" (2016) ) και συνεχίζουν ακάθεκτοι με το φετινό "Summon the hordes" που κυκλοφόρησε στα τέλη Απριλίου. 

Προτού καν πατήσω play, κοιτάζω τη διάρκεια, και με χαρά βλέπω την αγαπημένη μου διάρκεια σε thrash metal δίσκο. Ανάμεσα στο διάστημα 35-40 λεπτά. Έτσι, να φεύγει το υλικό και να αναπαράγεται ξανά και ξανά με άνεση. Βέβαια, έχουμε (πέραν των θεών CORONER, DARK ANGEL και SADUS που παίζουν Διηπειρωτική μπάλα στο τομέα αυτό) τα φετινά παραδείγματα νέων πραγματικά εκπληκτικών δίσκων (LEGION OF THE DAMNED, FLOTSAM AND JETSAM, XENTRIX, POSSESSED ως τώρα) που το ξεπερνάνε, αλλά νομίζω όλοι συμφωνούμε ότι θέλει μαεστρία να το κάνεις καλά στο συγκεκριμένο είδος. Στο θέμα μας τώρα, το "Summon the hordes" ανοίγει με το ντουέτο των “Stillwell avenue”/"Steel caravan", και τα πάντα μπαίνουν με τη μια στη θέση τους. Πρωτίστως, η παραγωγή βρίσκεται στα καλύτερα των χεριών, μια και την ανέλαβε ο σπουδαίος Harris Johns (δεν νομίζω ότι χρειάζεται συστάσεις ο κύριος, ειδικά για όποιον ακούει SODOM), για πρώτη φορά μετά το “A shedding of skin”! Καταστροφική και φυσική παραγωγή, μετατρέποντας την φρενήρη απόδοση της μπάντας σε μια μπουλντόζα που διαλύει τα πάντα. Ειδικά δε όταν τσιτώνει παραπάνω, σκέφτομαι τις ακόλουθες εικόνες: γηπεδικές κυκλικές κλωτσοπατινάδες, καλλιτεχνικές βουτιές προς περιγραφή Αλέξη Κωστάλα (...να και κάτι που δε περιμένατε να διαβάσετε σε κριτική thrash δίσκου!), τσιτωμένες μούρες... Ωραία πράγματα! Λίγο αφήνουμε το γκάζι χάριν δυναμικής στο "Realm of crime" που μοιράζει το χρόνο του μεταξύ του σκαμπιλιάσματος και των midtempo στιγμών, με πολύ έξυπνη δομή και ωραία ροή. Το "The celtic hammer" παίρνει τη mid-tempo σκυτάλη, δείχνοντας την ικανότητα της μπάντας να γράφει εξαιρετικά, ακόμα και όταν ΔΕΝ κοπανάει με τους κόφτες στο τέρμα, χώρια που ακούγεται ακόμα απειλητική. Το "Two ton behemoth" (τι τιτλάρα διάολε....), αναλαμβάνει να ξανανεβάσει τα γκάζια, έτσι, επειδή πολύ χαλαρώσαμε ρε παιδί μου! Όταν λέω εγώ ότι δεν αστειεύονται... Ένα σπάσιμο του ρυθμού στη μέση περίπου για να πάρεις ανάσα, και μέχρι να το καταλάβεις, πάλι πίσω στο pit! 

Το ομώνυμο και το "Three legions", συνεχίζουν τη ανηλεή σφαγή, με το τελευταίο να σπάει ίσα-ίσα στο κατάλληλο σημείο πριν το σόλο. Γενικά, εξαιρετική δουλειά με τις δυναμικές των κομματιών που ανταμείβει τη μπάντα στο τομέα της ροής του δίσκου. Το "Meaningless eradication" ξεγελάει με την γκρουβάτη εισαγωγή του, γιατί μετά πάει από πρώτη σε τρίτη-τετάρτη-πέμπτη-Παρασκευή-η-κηδεία, σε ένα ατελείωτο μακελειό που δεν υπάρχει δυνατότητα διαφυγής! Τελευταία αφήσαμε την δυάδα "Unity anthems and pandemonium"/"Glove of love" (πολλή αγάπη όμως!) με συνολική διάρκεια ούτε 5 λεπτά.... Το δε "Glove of love" κάτω από 2 λεπτά, στέλνοντας τον ακροατή για αντικατάσταση σπονδυλικής στήλης, αφού πρώτα το νοικοκυριό του θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο! Συμπαγές, αιματοβαμμένο, παλαιάς κοπής αλλά όχι παρωχημένο, δολοφονικό και με το μάτι να γυαλίζει, το νέο πόνημα των PROTECTOR λοιπόν, κρίνεται ως άξιο μιας θέσης ανάμεσα στις καλύτερες κυκλοφορίες του είδους, αγκαζέ με το εξίσου φοβερό "Hostile defiance" των συμπατριωτών τους EXUMER (ΆΝΕΤΑ το καλύτερο τους μετά το reunion, συνεχίζοντας την ανοδική τους πορεία), αποδεικνύοντας αυτό που είπα παραπάνω: όποιος προτίθεται να δουλέψει, αξίζει και δεύτερη ευκαιρία. Τελικά, στο thrash, οι Γερμανοί είναι όχι απλά φίλοι μας....είναι αδέρφια μας! Βάλτε το να βαράει, ανοίξτε μπύρες (έλα, μη δουλευόμαστε, δεν θα ανοίξετε ΜΟΝΟ ΜΙΑ!), και ουρλιάξτε: THRASH BIS ZUM TOD! 

8,5 / 10 

Γιάννης Σαββίδης
 

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

KONKHRA – “The alpha and the omega” (Hammerheart Records)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Γιάννης Σαββίδης

Από την εποχή των θεών του μαύρου heavy metal, MERCYFUL FATE και του Lars Ulrich (αν δεν ξέρεις ποιών, λάθος σελίδα διαβάζεις), στους εκπληκτικούς tech-thrashers INVOCATOR ("Excursion demise" και τα...

[περισσότερα]

AIRBOURNE- “Boneshaker” (Spinefarm)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

AC/DC. Tέσσερα γράμματα, που συμβολίζουν τη μεγαλύτερη προσφορά της Αυστραλίας στο hard rock. AIRBOURNE. Oι τίμιοι διάδοχοί τους, εδώ στο πέμπτο  στούντιο άλμπουμ τους. Με νέο κιθαρίστα και...

[περισσότερα]

HORIZON’S END - “Skeleton keys” (Steel Gallery Records)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Φίλιππος Φίλης

Οι HORIZON’S END αποτελούν πολύ σημαντικό, κατ εμέ, κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού heavy metal. Έκαναν την παρθενική τους εμφάνιση το 1998, με το αριστουργηματικό “Sculpture on ice”, ένα δίσκο...

[περισσότερα]

1349 – “The infernal pathway” (Season of mist)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 22:15 Λευτέρης Τσουρέας

Οι Νορβηγοί στο έβδομο album τους πραγματοποιούν δραστική στροφή στον ήχο τους προς μια πιο thrash ηχητική κατεύθυνση, που οφείλει τα μέγιστα στην αμερικάνικη σκηνή, κάτι που καθιστά το νέο τους...

[περισσότερα]

VILLAGERS OF IOANNINA CITY – “Age of Aquarius” (Mantra Records)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 14:45 Πάνος Δρόλιας

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που κυκλοφόρησε το “Riza” και ο ντόρος γύρω από τους VILLAGERS OF IOANNINA CITY καλά κρατεί. Μολονότι αδυνατώ ακόμα να κατασταλάξω αν ο συγκεκριμένος ντόρος, που...

[περισσότερα]