QUIET RIOT – “Road rage” (Frontiers Music)

4 Αυγούστου, 2017 - 09:30

Έρχονται στιγμές που μετανιώνεις για πολλά πράγματα στη ζωή σου. Κάνεις ορισμένες πράξεις, είτε συνειδητά είτε όχι, αλλά μόλις καταλάβεις τι έκανες μετανιώνεις, προσπαθείς να διορθώσεις και να κοιτάξεις μπροστά. Έτσι ακριβώς ένιωσα μόλις τελείωσε και η δέκατη ακρόαση του “Road rage”.

Πώς να το κάνουμε, οι QUIET RIOT είναι ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα της λατρεμένης δεκαετίας των 80s, μιας και είναι από τα πρώτα metal συγκροτήματα που έκαναν πλατινένιο δίσκο με τις κυκλοφορίες των “Metal health” και “Condition critical”. Aλλά αυτό το πράγμα, αυτός ο δίσκος, δε χωνεύεται ρε παιδί μου.  Με τίποτα.

Ο δίσκος είναι ανάξιος σχολιασμού και πριν με πείτε κακεντρεχή, σας προκαλώ να τον ακούσετε. Οι QUIET RIOT ακούγονται εντελώς επίπεδοι, χωρίς όγκο, χωρίς βάθος, χωρίς σπιρτάδα, χωρίς «τσαγανό», ένα νερόβραστο πράγμα που θυμίζει φιδέ νοσοκομείου! Η παραγωγή δε συγκινεί, με τα τύμπανα να είναι ελαφρώς καλύτερα από το “St. Anger” των METALLICA και οι κιθάρες της PINK μοιάζουν να ηχούν σαν PANTERA μπροστά σε αυτές των QUIET RIOT. Έπρεπε να φτάσει το κομμάτι νούμερο πέντε, με τίτλο “Wasted”, για να αναθαρρήσω λιγουλάκι και να πω ότι το κομμάτι με σωστό ήχο θα ήταν σούπερ. Μέχρι να φτάσω εκεί όμως, είχα στομαχικές διαταραχές με αυτό που άκουγα. Είπα στον εαυτό μου να κοιτάξει πιο σφαιρικά τον όλο δίσκο, αλλά αδύνατο, δεν γίνεται ρε φίλε, με τίποτα. Και έχω νεύρα για αυτό το λόγο. Ρε Frankie, τη μνήμη του Kevin DuBrow δεν τη σεβάστηκες καθόλου; Δηλαδή εσύ είσαι περήφανος με το να κυκλοφορείς τραγούδια όπως το “Renegades” και το “The road”; “Shame” (προτελευταίο τραγούδι του δίσκου) on you. Πραγματικά, με έβγαλαν νοκ άουτ, όπως αναφέρει και το τελευταίο τραγούδι του δίσκου, “Knock ‘em down”, που παρεμπίπτοντος είναι ωραίο τραγούδι, πάντα σε συνάρτηση με τον υπόλοιπο δίσκο.

Πίστευα ότι η κυκλοφορία των RAW SILK ήταν ότι χειρότερο είχα ακούσει τη φετινή χρονιά, αλλά έκανα λάθος. Το “Road rage”  όχι απλά το πλησιάζει, αλλά το ξεπερνάει και με χαρακτηριστική άνεση. Απευθύνεται σε άτομα ηλικίας μέχρι 10 χρονών, που θα το ακούσουν και θα γίνουν οι μάγκες της τετάρτης δημοτικού στο σχολείο το οποίο πηγαίνουν. Τίποτα παραπάνω. Δε θέλω να γράψω κάτι παραπάνω, γιατί θεωρώ ότι χάνω το χρόνο μου να ασχοληθώ έστω και έτσι με τον εν λόγω δίσκο. Ας ακούσω πάλι το “Metal health” μπας και έρθω στα συγκαλά μου. Ένα γιατρό ρεεεε!

2/10

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEE SNIDER – “For the Love of Metal” (Napalm)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:45 Σάκης Νίκας

Η επιστροφή του Dee Snider σε γνώριμα ηχητικά μονοπάτια μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι. Μην ξεχνάτε ότι μόλις πριν από δύο χρόνια ο εμβληματικός frontman μας είχε σερβίρει μία πατάτα μεγατόνων με...

[περισσότερα]

THE SEA WITHIN – “The Sea Within” (Inside out)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Οι THE SEA WITHIN είναι ένα νεοσύστατο progressive rock σχήμα που αν και δεν θέλει να αποκαλείται super group, τίτλος που έχει γίνει της μόδας και που πάντοτε ανεβάζει το hype σε τρομερά ύψη, πληροί...

[περισσότερα]

OPEN BURN - “Divine Intermission” (No Remorse Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

LETHAL. “Programmed”. Δύο λέξεις που αρκούν ώστε να δημιουργήσουν τα καλύτερα των συναισθημάτων στον οποιονδήποτε φίλο του τεχνικού, προοδευτικού power metal. Αυτού που δεν διστάζει να μπει στα...

[περισσότερα]

MICHAEL ROMEO – “War of the worlds // Pt. 1” (Mascot)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Έχω εκφράσει τόσες φορές τη λατρεία μου για την μουσική των SYMPHONY X (βασικός υπεύθυνος της οποίας είναι ο κιθαρίστας τους, Michael Romeo), που είναι δεδομένο πως έχω μπει στη σφαίρα της...

[περισσότερα]

RYAN ROXIE – “Imagine your reality” (Cargo Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 15:45 Σάκης Νίκας

Ο Ryan Roxie ήταν πάντα ο αγαπημένος μου κιθαρίστας στη μπάντα του Alice Cooper, μετά τη διάλυση της κλασικής σύνθεσης των late 60’s/early 70’s. Δεν ήταν μόνο ότι είχε ένα ταλέντο στη σύνθεση αλλά...

[περισσότερα]