QUIET RIOT – “Road rage” (Frontiers Music)

4 Αυγούστου, 2017 - 09:30

Έρχονται στιγμές που μετανιώνεις για πολλά πράγματα στη ζωή σου. Κάνεις ορισμένες πράξεις, είτε συνειδητά είτε όχι, αλλά μόλις καταλάβεις τι έκανες μετανιώνεις, προσπαθείς να διορθώσεις και να κοιτάξεις μπροστά. Έτσι ακριβώς ένιωσα μόλις τελείωσε και η δέκατη ακρόαση του “Road rage”.

Πώς να το κάνουμε, οι QUIET RIOT είναι ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα της λατρεμένης δεκαετίας των 80s, μιας και είναι από τα πρώτα metal συγκροτήματα που έκαναν πλατινένιο δίσκο με τις κυκλοφορίες των “Metal health” και “Condition critical”. Aλλά αυτό το πράγμα, αυτός ο δίσκος, δε χωνεύεται ρε παιδί μου.  Με τίποτα.

Ο δίσκος είναι ανάξιος σχολιασμού και πριν με πείτε κακεντρεχή, σας προκαλώ να τον ακούσετε. Οι QUIET RIOT ακούγονται εντελώς επίπεδοι, χωρίς όγκο, χωρίς βάθος, χωρίς σπιρτάδα, χωρίς «τσαγανό», ένα νερόβραστο πράγμα που θυμίζει φιδέ νοσοκομείου! Η παραγωγή δε συγκινεί, με τα τύμπανα να είναι ελαφρώς καλύτερα από το “St. Anger” των METALLICA και οι κιθάρες της PINK μοιάζουν να ηχούν σαν PANTERA μπροστά σε αυτές των QUIET RIOT. Έπρεπε να φτάσει το κομμάτι νούμερο πέντε, με τίτλο “Wasted”, για να αναθαρρήσω λιγουλάκι και να πω ότι το κομμάτι με σωστό ήχο θα ήταν σούπερ. Μέχρι να φτάσω εκεί όμως, είχα στομαχικές διαταραχές με αυτό που άκουγα. Είπα στον εαυτό μου να κοιτάξει πιο σφαιρικά τον όλο δίσκο, αλλά αδύνατο, δεν γίνεται ρε φίλε, με τίποτα. Και έχω νεύρα για αυτό το λόγο. Ρε Frankie, τη μνήμη του Kevin DuBrow δεν τη σεβάστηκες καθόλου; Δηλαδή εσύ είσαι περήφανος με το να κυκλοφορείς τραγούδια όπως το “Renegades” και το “The road”; “Shame” (προτελευταίο τραγούδι του δίσκου) on you. Πραγματικά, με έβγαλαν νοκ άουτ, όπως αναφέρει και το τελευταίο τραγούδι του δίσκου, “Knock ‘em down”, που παρεμπίπτοντος είναι ωραίο τραγούδι, πάντα σε συνάρτηση με τον υπόλοιπο δίσκο.

Πίστευα ότι η κυκλοφορία των RAW SILK ήταν ότι χειρότερο είχα ακούσει τη φετινή χρονιά, αλλά έκανα λάθος. Το “Road rage”  όχι απλά το πλησιάζει, αλλά το ξεπερνάει και με χαρακτηριστική άνεση. Απευθύνεται σε άτομα ηλικίας μέχρι 10 χρονών, που θα το ακούσουν και θα γίνουν οι μάγκες της τετάρτης δημοτικού στο σχολείο το οποίο πηγαίνουν. Τίποτα παραπάνω. Δε θέλω να γράψω κάτι παραπάνω, γιατί θεωρώ ότι χάνω το χρόνο μου να ασχοληθώ έστω και έτσι με τον εν λόγω δίσκο. Ας ακούσω πάλι το “Metal health” μπας και έρθω στα συγκαλά μου. Ένα γιατρό ρεεεε!

2/10

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ANVIL - "Pounding the pavement" (SPV/Steamhammer)

16 Ιανουαρίου, 2018 - 02:00 Δημήτρης Τσέλλος

Καναδικό speed metal. Εγγύηση ποιότητας. ANNIHILATOR, EXCITER, RAZOR, και φυσικά ANVIL. Όλοι τους με πολλά χρόνια στη πλάτη και σχεδόν συνεχή δισκογραφική παρουσία. Το 2016 οι τελευταίοι μας...

[περισσότερα]

THE ATOMIC BITCHWAX – “Force field” (Tee Pee Records)

16 Ιανουαρίου, 2018 - 00:15 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Το παραπαίδι για αρκετούς των MONSTER MAGNET  φτάνει αισίως στο έβδομο άλμπουμ του. Οι προσδοκίες από τους φίλους του χώρου πολλές και δικαιώνονται. Το “Force field” είναι το άλμπουμ που θα...

[περισσότερα]

CORROSION OF CONFORMITY – “No Cross No Crown” (Nuclear Blast)

12 Ιανουαρίου, 2018 - 20:15 Θάνος Κολοκυθάς

Τι πιο ωραία είδηση από το ότι οι CORROSION OF CONFORMITY κυκλοφορούν νέο δίσκο με τον «θείο» Pepper στην σύνθεση της μπάντας. Πέρασαν κιόλας 12 «διαβολεμένα» χρόνια από τον τελευταίο τους δίσκο “In...

[περισσότερα]

KING’S CALL – “Showdown” (Lions Pride Music)

11 Ιανουαρίου, 2018 - 17:45 Σάκης Νίκας

Αυτή είναι η τρίτη δισκογραφική προσπάθεια των KING’S CALL ύστερα από τέσσερα ολόκληρα χρόνια αναμονής από το πολύ καλό “Lion’s Den”. Το συγκρότημα του Alex Garoufalidis πραγματοποιεί δυναμική...

[περισσότερα]

THE ERKONAUTS - “I Shall Forgive” (Indie Recordings)

11 Ιανουαρίου, 2018 - 17:45 Κώστας Αλατάς

Ιδιαίτερη περίπτωση αυτοί οι Ελβετοί… Με έδρα τη Γενεύη, την πόλη των NOSTROMO, MUMAKIL, KNUT και SYBREED κι έχοντας prog πρόσημο θετικό και με αφηρημένη τη χρήση του όπως παρατηρούμε σε τόσα...

[περισσότερα]