REDEMPTION – “The Art of Loss” (Metal Blade)

21 Μαρτίου, 2016 - 19:00

Το 90’s progressive metal είναι μια όμορφη ιστορία. Πιο περιπετειώδες από τις αμέτρητες heavy/power metal μετριότητες, εξίσου μελωδικό με τις αντίστοιχα ενδιαφέρουσες μπάντες του χώρου, άσε που μπορεί να ακούσεις και κανένα όμορφο jam ή solo.  Τα groups που δραστηριοποιήθηκαν εκείνη την εποχή, παραμένουν σε σημαντικό ποσοστό ενεργά, όμως η αίγλη έχει χαθεί μαζί με την δυνατότητά τους να μας προσφέρουν κάποιο πραγματικά ρηξικέλευθο δίσκο. Σε αυτά τα πλαίσια κινούνται αυστηρά και οι REDEMPTION, που μπορεί να πλασάρονται ως το άλλο group του Ray Alder, όμως βασικά αποτελούν το όχημα της συνεργασίας του τραγουδιστή των FATES WARNING με τους Bernie Versailles (κιθάρες) και Nick Van Dyk (κιθάρες-πλήκτρα). Ένα χαλαρό project που αισίως μετρά 6 αξιόλογα album, τα οποία δεν είχαν καμία φιλοδοξία να αλλάξουν τον χάρτη του progressive metal, αλλά κυρίως να τον συμπληρώσουν.

Το “Art of Loss” έρχεται έπειτα από πέντε χρόνια δισκογραφικής απουσίας και δυστυχώς βρίσκεται υπό την σκιά της επιβαρημένης υγείας του Bernie Versailles (διεγνώσθη με ανεύρυσμα το 2014 και αυτό τον καιρό αναρρώνει). Οι υπόλοιποι αποφασίζουν να προχωρήσουν χωρίς αυτόν μεν, αλλά χωρίς μόνιμο αντικαταστάτη, περιλαμβάνοντας έτσι αρκετά ενδιαφέροντες guest παρουσίες στις κιθάρες (Chris Poland, Marty Friedman, Chris Broderick, Simone Mularoni). H ex-MEGADETH τριάδα κάνει την δουλειά της και με το παραπάνω, όμως αυτό το «επιπλέον» είναι που χαλάει ολίγον το τελικό αποτέλεσμα. Με συνθέσεις που βασίζονται στις πανέξυπνες μελωδίες και συναισθηματικές κλιμακώσεις της φωνής του Adler, δυστυχώς οι κιθάρες εντυπωσιάζουν κυρίως ως προς το τεχνικό/εκτελεστικό σκέλος και όχι τόσο με το εύρος των ιδεών που προσφέρουν οι συνθέτες, με πολλά από τα riffs να είναι δανεισμένα από την μεγάλη των DREAM THEATER σχολή (εύκολη λύση). Λογικά η απουσία του Versailles, οδήγησε το γκρουπ σε πιο βιρτουοζικα παιξίματα, σολίδια, δισολίδια κτλ που διαφοροποιούν μεν την εικόνα που έχουμε γι’ αυτούς, αλλά σε κάποια σημεία δεν πετυχαίνουν τον στόχο τους.

Έτσι στο “Art of Loss” δεν μπορούμε να διακρίνουμε άσχημες συνθέσεις ή κάποια χτυπητή παραφωνία, που θα λερώσει το υπόλοιπο υλικό. Υπάρχει μια safe ομοιομορφία, που είναι γοητευτική για όποιον επιθυμεί τις βατές οδούς του αμερικάνικου progressive metal. Ειδικά στις πέντε πρώτες συνθέσεις ξεδιπλώνεται όλη η ομορφιά ενός σχήματος που αγαπάει τις καταβολές του και την σκηνή που εκπροσωπεί. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για τους fans, μια χαρά δίσκος για όλους τους υπόλοιπους.

7 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

MANIMAL – “Purgatorio” (AFM Records)

8 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Το μελωδικό heavy/power είναι η αλήθεια ότι δεν περνάει και τα καλύτερα χρόνια του, όμως είναι επίσης αλήθεια ότι τα τελευταία 2-3 χρόνια υπάρχει μία σταθερή ανάκαμψη, με ωραίες κυκλοφορίες, μερικές...

[περισσότερα]

ALCATRAZZ – “Live in Japan 1984” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Σάκης Νίκας

Οι ALCATRAZZ την περίοδο που ο Malmsteen ήταν στη μπάντα είχαν μία απίστευτη δυναμική. Όχι ότι πήγαιναν πίσω με τον Vai, αλλά θεωρώ ότι ο Bonnet «έδενε» καλύτερα με τον Σουηδό κιθαρίστα με τον οποίο...

[περισσότερα]

JOE BONAMASSA – “Redemption” (Provogue/Mascot)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Στο κρίσιμο ερώτημα, ήρθε η ώρα ο Joe Bonamassa να κυκλοφορήσει κακό άλμπουμ, ακόμη μια φορά η απάντηση είναι όχι. Ο παραγωγικότατος, πολυγραφότατος και παίκτης ολκής, απόστολος των μπλουζ στον 21o...

[περισσότερα]

NASHVILLE PUSSY - “Pleased to eat you” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

Οι πιο παλιοί φίλοι του περιοδικού, αυτοί που μας παρακολουθούσαν ως έντυπο τότε που λεγόμασταν Rock On, ίσως και να θυμάστε την στήλη “Ι told you first” που παρουσίαζα μαζί με τον Κώστα Αλατά...

[περισσότερα]

STRATOVARIUS – “Enigma: Intermission II” (earMUSIC)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Απ’ την αρχή πρέπει να σας πω πως γενικά δεν είμαι οπαδός της ύστερης περιόδου των STRATOVARIUS, μπάντα που για μένα αποτελούσε κάποτε τον ορισμό του Ευρωπαϊκού power metal. Το δίδυμο των δύο Timo...

[περισσότερα]