REDEMPTION – “Long Night’s Journey into Day” (Metal Blade)

18 Σεπτεμβρίου, 2018 - 12:00

Πριν περίπου 1,5 χρόνο είχα στα χέρια μου το “Art of Loss” των REDEMPTION και με χαρά είχα επισημάνει ότι πρόκειται για έναν πολύ καλό δίσκο, αφού ο Adler βρισκόταν σε δαιμονιώδη φόρμα (το απέδειξε και με το αριστούργημα των FATES) αλλά και οι συνθέσεις ήταν εξίσου ποιοτικές. Δυστυχώς για την ομοιογένεια της δισκογραφίας του group, οι REDEMPTION αντικατέστησαν τον Adler με τον Tom Englund των EVERGREY και η αλήθεια είναι ότι περίμενα με σκεπτικισμό την επίδραση που θα είχε στον ήχο τους. Μετά από πολλές ακροάσεις αποδέχομαι ότι η επιλογή ήταν σωστή και λογική, όμως στοιχίζει τρομερά στους REDEMPTION όσον αφορά την αναγνωρισιμότητα. Η μουσική τους ανέκαθεν βρισκόταν πολύ κοντά σε αυτό που έπρατταν οι EVERGREY, την μίξη του δυναμικού heavy metal των SYMPHONY X με το λυρικό progressive metal των DREAM THEATER, με συνέπεια πλέον οι διαφορές μεταξύ των δύο σχημάτων να είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτες.

Το “Long Night’s…” επ’ ουδενί δεν είναι ένα κακό άλμπουμ και μάλιστα μπορώ να πω ότι το απόλαυσα περισσότερο από την τελευταία κυκλοφορία των EVERGREY. Ο Nick van Dyk αποδεικνύεται άξιος συνθέτης, με τις περισσότερες εκ των συνθέσεων να διαθέτουν το minimum βάθος κι εάν μπορούσε να τους προσδώσει και μια πιο περίτεχνη όψη, ίσως να μιλάγαμε για ένα διαφορετικό άλμπουμ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το “Impermanent”, που πλήθος από ενδιαφέροντα riffs και solos διαδέχονται το ένα το άλλο, χωρίς κάποια προσπάθεια σύνδεσης, χωρίς να εντάσσονται σε ένα συγκεκριμένο πλάνο (μάλιστα το εν λόγω τραγούδι διαθέτει και όμορφο refrain). Κάπως έτσι χάνονται αρκετές ευκαιρίες για τους REDEMPTION, που φαίνονται να ακροβατούν στην έμπνευση και την μεταλλάδικη τσαπατσουλιά.

Όμως υπάρχουν και συνθέσεις που διατηρούν την ποιότητα υψηλή και το συνολικό πρόσημο, θετικό. Τα “Indulge in Color”, “Little Men” και “Noonday Devil” διαθέτουν λιγότερα θέματα, άρα ακούγονται λιγότερο μπερδεμένα, με ευδιάκριτα τα στοιχεία που τα αποτελούν, χωρίς κιθαριστικές πολυλογίες και αχρείαστα, ασύνδετα περάσματα. Α!!! Υπάρχει και μια διασκευή στο New Year’s Day των U2, που καλό θα ήταν να λείπει, γιατί οι λαρυγγισμοί του Englund δεν είναι και ότι καλύτερο έχω ακούσει (για να το θέσω κομψά).

6 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

LAST IN LINE – “II” (Frontiers)

11 Φεβρουαρίου, 2019 - 10:00 Σάκης Νίκας

Κι όμως πέρασαν τρία ολόκληρα χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου των LAST IN LINE. Ένα άλμπουμ που δίχασε τους μακροχρόνιους fans των DIO καθώς οι απόψεις ήταν μοιρασμένες σχετικά με το αν...

[περισσότερα]

SADHUS (THE SMOKING COMMUNITY) – “Big Fish” (Fuzz Ink. Records)

8 Φεβρουαρίου, 2019 - 09:30 Πάνος Δρόλιας

Δεν χρειάζεται να είσαι στυγνός ρεαλιστής για να αντιληφθείς ότι η προοπτική εδραίωσης μιας ελληνικής doom/sludge σκηνής φαντάζει πέρα για πέρα ουτοπική με τα υπάρχοντα δεδομένα. Τουλάχιστον μπορούμε...

[περισσότερα]

GATHERING OF KINGS – “First Mission” (RN Records)

8 Φεβρουαρίου, 2019 - 09:15 Ντίνος Γανίτης

Η σύναξη των Βασιλέων. Ένας χαρισματικός συνθέτης που ακούει στο όνομα Victor Olsson (SAFFIRE). Ένα μουσικό project που σχηματίστηκε για να μπορέσει ο κόσμος να ακούσει καλή μουσική. Καλή; Πολύ μικρή...

[περισσότερα]

DESERTED FEAR – “Drowned by Humanity” (Century Media)

7 Φεβρουαρίου, 2019 - 17:00 Άγγελος Κατσούρας

Πολύ ωραία περίπτωση μπάντας οι DESERTED FEAR από το Eisenberg της Γερμανίας. Το λέω αυτό γιατί 7 χρονάκια πριν, ως άγνωστοι μέσα στη λαίλαπα πολλών συγκροτημάτων ξεκινούσαν την προσπάθεια τους με το...

[περισσότερα]

HERMAN FRANK - “Fight the Fear” (AFM Records)

7 Φεβρουαρίου, 2019 - 16:45 Δημήτρης Μπούκης

Είσαι λάτρης του κλασικού heavy metal; Γουστάρεις την μουσική κληρονομιά που άφησαν οι τιτάνες του είδους και τρελαίνεσαι όταν το παραδοσιακό μετατρέπεται σε μοντέρνο, με έναν όγκο στον ήχο που σε...

[περισσότερα]