REDEMPTION – “Long Night’s Journey into Day” (Metal Blade)

18 Σεπτεμβρίου, 2018 - 12:00

Πριν περίπου 1,5 χρόνο είχα στα χέρια μου το “Art of Loss” των REDEMPTION και με χαρά είχα επισημάνει ότι πρόκειται για έναν πολύ καλό δίσκο, αφού ο Adler βρισκόταν σε δαιμονιώδη φόρμα (το απέδειξε και με το αριστούργημα των FATES) αλλά και οι συνθέσεις ήταν εξίσου ποιοτικές. Δυστυχώς για την ομοιογένεια της δισκογραφίας του group, οι REDEMPTION αντικατέστησαν τον Adler με τον Tom Englund των EVERGREY και η αλήθεια είναι ότι περίμενα με σκεπτικισμό την επίδραση που θα είχε στον ήχο τους. Μετά από πολλές ακροάσεις αποδέχομαι ότι η επιλογή ήταν σωστή και λογική, όμως στοιχίζει τρομερά στους REDEMPTION όσον αφορά την αναγνωρισιμότητα. Η μουσική τους ανέκαθεν βρισκόταν πολύ κοντά σε αυτό που έπρατταν οι EVERGREY, την μίξη του δυναμικού heavy metal των SYMPHONY X με το λυρικό progressive metal των DREAM THEATER, με συνέπεια πλέον οι διαφορές μεταξύ των δύο σχημάτων να είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτες.

Το “Long Night’s…” επ’ ουδενί δεν είναι ένα κακό άλμπουμ και μάλιστα μπορώ να πω ότι το απόλαυσα περισσότερο από την τελευταία κυκλοφορία των EVERGREY. Ο Nick van Dyk αποδεικνύεται άξιος συνθέτης, με τις περισσότερες εκ των συνθέσεων να διαθέτουν το minimum βάθος κι εάν μπορούσε να τους προσδώσει και μια πιο περίτεχνη όψη, ίσως να μιλάγαμε για ένα διαφορετικό άλμπουμ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το “Impermanent”, που πλήθος από ενδιαφέροντα riffs και solos διαδέχονται το ένα το άλλο, χωρίς κάποια προσπάθεια σύνδεσης, χωρίς να εντάσσονται σε ένα συγκεκριμένο πλάνο (μάλιστα το εν λόγω τραγούδι διαθέτει και όμορφο refrain). Κάπως έτσι χάνονται αρκετές ευκαιρίες για τους REDEMPTION, που φαίνονται να ακροβατούν στην έμπνευση και την μεταλλάδικη τσαπατσουλιά.

Όμως υπάρχουν και συνθέσεις που διατηρούν την ποιότητα υψηλή και το συνολικό πρόσημο, θετικό. Τα “Indulge in Color”, “Little Men” και “Noonday Devil” διαθέτουν λιγότερα θέματα, άρα ακούγονται λιγότερο μπερδεμένα, με ευδιάκριτα τα στοιχεία που τα αποτελούν, χωρίς κιθαριστικές πολυλογίες και αχρείαστα, ασύνδετα περάσματα. Α!!! Υπάρχει και μια διασκευή στο New Year’s Day των U2, που καλό θα ήταν να λείπει, γιατί οι λαρυγγισμοί του Englund δεν είναι και ότι καλύτερο έχω ακούσει (για να το θέσω κομψά).

6 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

NIGHTMARE - “Aeternam” (AFM Records)

27 Σεπτεμβρίου, 2020 - 09:15 Θοδωρής Κλώνης

Βετεράνοι πια στο χώρο, οι Γάλλοι heavy power metallers NIGHTMARE δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Με μια πλούσια δισκογραφία πίσω τους, οι ...

[περισσότερα]

DEREK SHERINIAN – “The Phoenix” (Inside Out)

25 Σεπτεμβρίου, 2020 - 10:15 Φίλιππος Φίλης

Μία ακόμη σόλο κυκλοφορία, από έναν σημαντικό και περίφημο σολίστα μουσικό για σήμερα, αφού ακούσαμε ήδη τις πρόσφατες κυκλοφορίες των John Petrucci και Kiko Loureiro, που ανέβασαν τον πήχη ψηλά....

[περισσότερα]

KATAKLYSM - “Unconquered” (Nuclear Βlast)

25 Σεπτεμβρίου, 2020 - 10:15 Γιάννης Σαββίδης

Οι Καναδοί KATAKLYSM, εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες, βρίσκονται στην καλύτερη φάση της καριέρας τους. Σταθερό κεφάλαιο στην Nuclear Blast από τον πρώτο τους δίσκο, 25 χρόνια πίσω, ως και σήμερα, με...

[περισσότερα]

CLOUDKICKER - “Solitude” (Self – Released)

25 Σεπτεμβρίου, 2020 - 10:15 Νίκος Ζέρης

Είναι πολλά για τα οποία μπορείς να θαυμάσεις τον Ben Sharp, τον ιθύνοντα νου των CLOUDKICKER. Από το μουσικά ιδιοφυές μυαλό του, έως την στάση του να μοιράζει την δουλειά του δωρεάν,...

[περισσότερα]

PIRANHA – “Arise From the Shadows” (7hard)

25 Σεπτεμβρίου, 2020 - 03:30 Σάκης Φράγκος

Θυμάμαι τον εαυτό μου πιτσιρικά, να πηγαίνει όπου έπαιζαν ελληνικά σχήματα στα νότια προάστια στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και να ξεσαλώνουμε. Αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, ανοιχτά θέατρα, οπουδήποτε...

[περισσότερα]