RICHIE KOTZEN - “The essential Richie Kotzen” (Ear music)

24 Σεπτεμβρίου, 2014 - 11:15

Πόσο άγνωστος μπορεί να είναι κάποιος που έχει χρηματίσει κιθαρίστας στους POISON  και τους έχει προσδώσει μουσική βαρύτητα; Που έχει αντικαταστήσει επάξια τον Paul Gilbert  στους MR.BIG κι έχει «σώσει» τη φθίνουσα καριέρα του Mike Portnoy με τη μουσική τους σύμπραξη (μαζί και με τον Billy Sheehan) στους WINERY DOGS; Πολύ. Η προσωπική του καριέρα, αριθμεί πλέον περισσότερα από εικοσιπέντε  άλμπουμ, περιλαμβάνοντας  τις δουλειές του με τους Greg Howe, MOTHER HEAD’S FAMILY REUNION, VERTU, FORTY DEUCE  και τα προσωπικά instrumental και μη άλμπουμ του. Όσοι τον γνωρίζετε ήδη, δεν θα χρειαστείτε τίποτα άλλο, παρά το ότι αυτή η συλλογή, περιέχει δύο νέα τραγούδια τα πολύ καλά “War Paint” και “Walk With Me”, καθώς και κάποιες demo εκδόσεις και ζωντανές ηχογραφήσεις και ακουστικές εκτελέσεις.

Για τους υπόλοιπους που αποτελούν και την σιωπηλή πλειοψηφία, που αγοράζει μόνο αφού το προϊόν έχει ωριμάσει και παρουσιαστεί σε συνεντεύξεις, συναυλίες και ενηλικιωθεί, θα κάνω μια συνοπτική περιγραφή της προσωπικής δουλειάς του Kotzen. Είναι  ο λευκός Lenny Kravitz, το χαμένο παιδί του Jimi Hendrix. Αν αυτό δεν αρκεί, θα μιλήσω για την πιο γλυκιά heavy, soul, funk, blues κιθάρα, με αναφορές σε Hendrix, SVR, Clapton, Vai και τον δικό του προσωπικό ήχο. Έναν κιθαρίστα με «γλυκιές» συνθέσεις, γεμάτες ρυθμό, μελωδία, συναίσθημα, «μαύρο» ηχόχρωμα, μια 70’s αισθητική, που αγοράζει νότες τόσο από την Motown όσο και από το Fillmore East. Funky μελωδίες, φωνητικά γεμάτα αρμονίες και μέλι, πραγματικά «σοροπιαστά» και το ρυθμικό μέρος, μια συνεχής παρακίνηση, να κουνηθείς και να χορέψεις. Το Hammond  γεμίζει τον ήχο, συμπληρώνει τις ογκώδεις μπασογραμμές και σε μεταφέρει στην Νέα Υόρκη, με τα δερμάτινα σακάκια, τα παντελόνια καμπάνες και τα μακριά μαλλιά και μούσια να είναι όλα η επιβαλλόμενη εμφάνιση. Όλα αυτά περασμένα μέσα από μια γνήσια rock νοοτροπία, με παλιομοδίτικη παραμόρφωση και δυναμισμό, που κάνει τους RHCP να ακούγονται σαν τους BOYZONE. Μια αντιπροσωπευτική συλλογή, από έναν παραγωγικό καλλιτέχνη, που περιοδεύει ήδη σε μικρά κλαμπ, δίχως συμπλέγματα, αλλά για την αγάπη της μουσικής. Ακούστε τα “Love is blind”, “Go faster”, “You can’t save me” και θα καταλάβατε τι χάνατε τόσα χρόνια. Μια εισαγωγή σ’ έναν πραγματικά παραγνωρισμένο από το mainstream ραδιόφωνο καλλιτέχνη, με rock αισθητική και rock δυναμική. Έναν κιθαρίστα που συνδυάζει το εμπορικό με το παλιομοδίτικο, το rock με τη soul και το blues, με απαράμιλλη τέχνη και μαεστρία. Ένα διπλό άλμπουμ, συνοδευόμενο από DVD που αποτελεί μια άριστη εισαγωγή σ’ έναν καταπληκτικό καλλιτέχνη, κιθαρίστα, συνθέτη και τραγουδιστή.

8.5 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

KONKHRA – “The alpha and the omega” (Hammerheart Records)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Γιάννης Σαββίδης

Από την εποχή των θεών του μαύρου heavy metal, MERCYFUL FATE και του Lars Ulrich (αν δεν ξέρεις ποιών, λάθος σελίδα διαβάζεις), στους εκπληκτικούς tech-thrashers INVOCATOR ("Excursion demise" και τα...

[περισσότερα]

HORIZON’S END - “Skeleton keys” (Steel Gallery Records)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Φίλιππος Φίλης

Οι HORIZON’S END αποτελούν πολύ σημαντικό, κατ εμέ, κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού heavy metal. Έκαναν την παρθενική τους εμφάνιση το 1998, με το αριστουργηματικό “Sculpture on ice”, ένα δίσκο...

[περισσότερα]

AIRBOURNE- “Boneshaker” (Spinefarm)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

AC/DC. Tέσσερα γράμματα, που συμβολίζουν τη μεγαλύτερη προσφορά της Αυστραλίας στο hard rock. AIRBOURNE. Oι τίμιοι διάδοχοί τους, εδώ στο πέμπτο  στούντιο άλμπουμ τους. Με νέο κιθαρίστα και...

[περισσότερα]

1349 – “The infernal pathway” (Season of mist)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 22:15 Λευτέρης Τσουρέας

Οι Νορβηγοί στο έβδομο album τους πραγματοποιούν δραστική στροφή στον ήχο τους προς μια πιο thrash ηχητική κατεύθυνση, που οφείλει τα μέγιστα στην αμερικάνικη σκηνή, κάτι που καθιστά το νέο τους...

[περισσότερα]

VILLAGERS OF IOANNINA CITY – “Age of Aquarius” (Mantra Records)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 14:45 Πάνος Δρόλιας

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που κυκλοφόρησε το “Riza” και ο ντόρος γύρω από τους VILLAGERS OF IOANNINA CITY καλά κρατεί. Μολονότι αδυνατώ ακόμα να κατασταλάξω αν ο συγκεκριμένος ντόρος, που...

[περισσότερα]