ROSETTA – “Utopioid” (Self-Released)

23 Οκτωβρίου, 2017 - 12:45

Ακάθεκτοι συνεχίζουν οι ROSETTA στον έκτο τους δίσκο, και τρίτο όντες απελευθερωμένοι από τα δεσμά κάθε δισκογραφικής εταιρείας. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι εδώ και εφτά περίπου χρόνια τα αναλαμβάνουν όλα μόνοι τους και βρίσκουν πάντα μια θέση σε κάθε μουσικό site και περιοδικό, καταλαβαίνει κανείς ότι το όνομα που έχουν χτίσει δεν είναι τυχαίο. Από το “The Galilean Satellites” (2005) έως σήμερα έχουμε να πούμε κακό λόγο μόνο για το “The Anaesthete” (2013), κι αυτό γιατί ο εν λόγω δίσκος πέτυχε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι την μπάντα.

Μετά από τόσα χρόνια έχουμε κατασταλάξει πια στο τι ζητάμε από τους ROSETTA. Δεν θέλουμε άλλο ένα “Wake/Lift” (2007), τέτοιοι δίσκοι δύσκολα επαναλαμβάνονται, αλλά μια κυκλοφορία στο ίδιο συνθετικό επίπεδο που να μας προσφέρει τα ίδια συναισθήματα. Το “Utopioid” μοιάζει σε πολλά σημεία με τον προαναφερθέντα δίσκο, καθώς όπως κι εκείνος έτσι κι εδώ έχουμε μια σαφή διάκριση μεταξύ των χαλαρών/post-ατμοσφαιρικών κομματιών και των δυνατών/πιο metal. Βέβαια η μεγάλη διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι στα χαλαρά κομμάτια του “Utopioid” ο Mike Armine ακολουθεί το vibe και η φωνή του γλυκαίνει, σε υπερβολικό έως και παρεξηγήσιμο βαθμό. Αν δηλαδή κάποιος κάνει μια παύση στην ακρόαση του δίσκου στο τέταρτο κομμάτι θα μείνει με την εντύπωση ότι οι ROSETTA μεταμορφώθηκαν σε ALCEST, WITTR ή οποιαδήποτε άλλη μπάντα που παίζει αυτό το shoegaze black. Αυτή η στροφή (και στα φωνητικά) είχε ήδη φανεί από τον προηγούμενο δίσκο ωστόσο εδώ έγινε πιο ευδιάκριτη η διάκριση. Από εκεί και πέρα τα πράγματα αλλάζουν, όχι όμως τόσο ριζικά όσο θα περιμέναμε. Το ατμοσφαιρικό επίπεδο παραμένει στα ίδια επίπεδα, μόνο που την εμφάνισή τους κάνουν αυτά τα λατρεμένα οργιαστικά ξεσπάσματα.

Η μπάντα δεν ξεφεύγει από το γνώριμο βαθμιαίο χτίσιμο των κομματιών, κάνοντας έτσι την όλη διαδικασία της ακρόασης ιδιαίτερα οικεία για τον οπαδό που την ακολουθεί χρόνια. Το “Utopioid” δεν παρουσιάζει κάτι νέο, ωστόσο δίνει με τον καλύτερο τρόπο την μουσική που χρόνια τώρα πραγματεύεται το συγκρότημα. Θα έλεγα πως είναι η καλύτερη full-length στιγμή της μπάντας μετά το restart που πάτησε με το “The Anaesthete”. Τα κομμάτια έχουν μια ξεκάθαρη αυτοτελή ύπαρξη, χωρίς όμως να ξεφεύγουν από την κύρια αισθητική και συνθετική γραμμή του δίσκου. Οι ROSETTA είναι πλέον το καταφύγιο που καταφεύγει ο οπαδός της post-metal σκηνής, όταν νιώθει απογοητευμένος από τις υπόλοιπες κυκλοφορίες της χρονιάς. Τίμιος δίσκος, τίμια μπάντα που μας έχει χαρίσει τρομερές στιγμές στο παρελθόν.

8 / 10

Νίκος Ζέρης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

NERVOSA – “Downfall of Mankind” (Napalm Records)

21 Οκτωβρίου, 2018 - 16:00 Θοδωρής Κλώνης

Στην Ελληνική Μυθολογία οι Μαινάδες ήταν νύμφες που ακολουθούσαν το θεό Διόνυσο και έπεφταν σε εκστατική μανία, δηλαδή σε μια υπερκινητική και βίαιη συμπεριφορά που ξεπερνούσε τη λογική. Στη σύγχρονη...

[περισσότερα]

ANAAL NATHRAKH – “A New Kind Of Horror” (Metal Blade)

21 Οκτωβρίου, 2018 - 15:45 Γιώργος Δρογγίτης

Ποτέ δεν ήμουν fan του grindcore. Δε με ενθουσίαζε ρε παιδί μου. Αλλά και σε άλλα είδη που δεν ακούω, πάντα υπάρχουν 2-3 μπάντες που με συγκινούν. Στο συγκεκριμένο είδος οι ANAAL NATHRAKH είναι αυτοί...

[περισσότερα]

UNCLE ACID AND THE DEADBEATS – “Wasteland” (Rise Above Records)

15 Οκτωβρίου, 2018 - 16:00 Πάνος Δρόλιας

Η μουσική των UNCLE ACID AND THE DEADBEATS ανέκαθεν έμοιαζε να ακολουθεί την πορεία ενός διαρκώς εξελισσόμενου noir film. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εξέλιξης, το “The Night Creeper” κατάφερε να...

[περισσότερα]

VOIVOD - “The Wake” (Century Media)

8 Οκτωβρίου, 2018 - 17:15 Κώστας Αλατάς

Είναι ευχάριστο να συνειδητοποιείς κάθε φορά που οι VOIVOD κυκλοφορούν νέο άλμπουμ πως η ιδιοσυγκρασία του συγκροτήματος παραμένει ακέραια. Έχουν περάσει δεκατρία χρόνια από τον θάνατο του βασικού...

[περισσότερα]

HEIR APPARENT - “The View From Below” (No Remorse Records)

8 Οκτωβρίου, 2018 - 17:15 Δημήτρης Τσέλλος

Ελάτε μαζί μου λίγο πίσω στο χρόνο, να σας πω για μένα… Ο μικρός Δημήτρης έχει αρχίσει να ανακαλύπτει σιγά σιγά τον θαυμαστό κόσμο του heavy metal, έχει πάρει τα πρώτα του εφόδια, ξέρει τουλάχιστον...

[περισσότερα]