ROTTING CHRIST – “Κατά τον δαίμονα εαυτού” (Season of mist)

22 Φεβρουαρίου, 2013 - 12:15

Με αυτή την κυκλοφορία φαίνεται να κλείνει άτυπα η περίοδος της αναγέννησης του ονόματος της μεγαλύτερης εγχώριας metal μπάντας. Η προσμονή για την κυκλοφορία του και οι ατέρμονες συζητήσεις για το πώς θα είναι ο δίσκος κάθε φορά που παρουσιαζόταν ένα ακόμα μέρος του από την εταιρία μέσω Internet, αρκούνε για να αποδείξουν ότι θα είναι ο πιο πολυσυζητημένος δίσκος της, μέχρι τώρα, πορείας τους.

Αποφεύγοντας να περιαυτολογήσω αναφέροντας ξανά στοιχεία του preview που είχαμε κάνει όταν το πρωτακούσαμε ολοκληρωμένα πριν ένα μήνα, θα ήθελα να επισημάνω τις πτυχές που θαρρώ πως είναι αδύνατο να προσεγγιστούν στις πρώτες ακροάσεις. Ο Σάκης Τόλης επέμενε ότι είναι ο πιο σκοτεινός δίσκος τους και αυτό συντελείται αν προσεγγίσετε όλες τις συνθέσεις, δίνοντας τη δέουσα σημασία στα φωνητικά μέρη. Σε όλες τις συνθέσεις τα φωνητικά κυριαρχούν σε τέτοιο βαθμό, που αν τον ακούσετε σε μεγάλη ένταση ή με ακουστικά, ίσως αντιληφθείτε πως υποκαθιστούν τις «ατμόσφαιρες», για τις οποίες είναι περίφημοι από τις πρώτες μέρες τους. Ουσιαστικά μιλάμε για μια ηχητική προσέγγιση, που είναι πρωτοφανής όχι μόνο για τα δικά τους δεδομένα, αλλά και για το σύνολο του ακραίου ήχου που περιλαμβάνει και την ατμόσφαιρα στην ηχητική του ταυτότητα! Μπορούμε, λοιπόν, να μιλάμε ακόμα και για επαναπροσδιορισμό του όρου «ατμόσφαιρα» με αυτό το δίσκο με κομμάτια όπως τo “ΧΞΣ”;

Θεωρώ πως οι περισσότεροι θα εστιάσουν – και καλά θα κάνουν ως ένα μεγάλο βαθμό – στις «συγγένειες» που έχει το “Κατά τον δαίμονα εαυτού” με τα δυο albums που προηγήθηκαν και καθιέρωσαν, κατά κάποιο τρόπο, τον τωρινό ήχο τους. Αν μπούμε, όμως, στη διαδικασία να θεωρήσουμε πως με αυτό το δίσκο οι ROTTING CHRIST απλώς επανασυστήνουν ό,τι έκαναν στο “Theogonia” και στο “Aealo”, θεωρώ πως αδικούν μια πολύ πρωτοποριακή προσπάθεια της τοποθέτησης των πολυεπίπεδων φωνητικών σε πρωταγωνιστικό ρόλο και της χρήσης πολλών γλωσσών με αξιοθαύμαστο τρόπο. Μάλλον μας έχουν «κακομάθει» σε επιτυχημένα αποτελέσματα, αλλά για θυμηθείτε πόσο αναποτελεσματικές ήταν οι προσπάθειές τους στα “Khronos” και “Genesis”, στέλνοντας το group στο καλλιτεχνικό τους ναδίρ. Ο Σάκης στα δικά μου μάτια πήρε το ύφος που έχει καθιερώσει και το έφτασε στο τελικό στάδιο της ολοκλήρωσης του, εστιάζοντας σε παραμέτρους που δεν έχει ξανασχοληθεί - εκεί κρύβεται το ελιξήριο της νεότητας του ως συνθέτης;

Πήρε βασικούς ρυθμούς και τους εμπλούτισε με υμνικά φωνητικά, τα οποία παρουσιάζουν τον old school χαρακτήρα της μπάντας πλήρως μεταλλαγμένο στο εθιστικό “Grandis spiritus diavolos” – μόνο οι ENSLAVED έχουν καταφέρει τόσο πετυχημένα κάτι τέτοιο!

Άφησε τη Σουζάνα και την Ελένη Βουγιουκλή στη μέση του δίσκου να φτάσουν στην κορύφωση με την ανασύνθεση της ρουμάνικης κατάρας! Το “Cine Iubeste Si Lasa” είναι υποδειγματική απόδειξη του τι μπορεί να κάνει ένας συνθέτης όταν μπορεί να ενορχηστρώσει αρμονικά ετερόκλητα στοιχεία, επιβάλλοντας όσα κυριαρχούν στη δική του συνθετική αντίληψη! Είμαι πεπεισμένος ότι αν δε μας έλεγε κανείς πως αυτή είναι ουσιαστικά μια διασκευή, δε θα περνούσε από κανενός το μυαλό να ψάξει μήπως και δεν είναι σύνθεση του Σάκη Τόλη!

Αν, λοιπόν, προσεγγίσετε το δίσκο με τη νοοτροπία της σύγκρισης του με ό,τι είχαν παρουσιάσει στο πρόσφατο παρελθόν, θα χάσετε μια μοναδική ευκαιρία να θαυμάσετε την αξιοθαύμαστη δομή του “Ahura Mazda Anra Mainiuu” με τα φωνητικά να διακόπτουν συνεχώς τη ροή των ρυθμών να κλιμακώνονται. Θα νιώσετε ξανά την κιθάρα να κυριαρχεί σαν χτυποκάρδι στο “Gilgames” και να παρασυρθείτε από τις αλλεπάλληλες εναλλαγές ρυθμών και μελωδιών. Ναι το ομότιτλο κομμάτι θα μπορούσε να ήταν στο "Aealo", αλλά αυτό το υποβιβάζει ή το εξυψώνει ως ένα κομμάτι εφάμιλλο εκείνων που συνθέτουν ένα ολοκληρωμένο έργο όπως το "Aealo";

Επειδή, λοιπόν, τολμώ να πω ότι το “Thegonia” τείνει να γίνει old school φετίχ πολλών, θα πρότεινα να επανατοποθετήσετε το album αυτό στη θέση που του αξίζει. Και η θέση του ήταν στο να αναγεννήσει με ακατέργαστα υλικά τους ROTTING CHRIST, όπως το “Aealo” να τους παρουσιάσει σε ένα συνολικό έργο με αυτά τα υλικά πλήρως "κατεργασμένα"  και το “Κατά τον δαίμονα εαυτού” στην ολοκλήρωση όλων αυτών των στοιχείων με την προσθήκη εκτεταμένων φωνητικών μερών! Ίσως αν το δείτε με αυτή την ψύχραιμη ματιά θα αποδεσμευτείτε από την νοοτροπία απαξίωσης που είχαμε συνειδητά σε ό,τι έκαναν μεταγενέστερα των early 90s και μετά τα μυθικά “Passage to Arcturo” και “Thy Mighty Contract”, που δικαιωματικά φέρουν τον όρο "old school" για τη μουσική τους! Μόνο που στα late 90s/early 00s η αλλαγή ήταν καθοριστική και η πορεία απέδειξε πως τους οδήγησε σε πολλαπλά αδιέξοδα, από τα οποία έκαναν χρόνια για να βγουν, δικαιώνοντας σήμερα όσους γκρίνιαζαν τότε και απαξιώνοντας όσους τους εξυμνούσαν άκριτα! Εδώ ισχύει κάτι ανάλογο για να έχουμε την ίδια αντιμετώπιση σε μια μπάντα που κυκλοφορεί το 11ο album της και μόλις το τρίτο στη σειρά με ανάλογο ήχο και μάλιστα με συνθέσεις που μόνο απλώς αξιοπρεπείς δεν είναι;

Αυτή η συζήτηση πιστεύω πως έχει αξία να ξεκινήσει από το επόμενο album όταν αποφασίσουν να το παρουσιάσουν και σίγουρα θα είναι μεγάλο στοίχημα για τους ROTTING CHRIST! Μέχρι τότε το album αυτό θα επιβεβαιώνει με τρανό τρόπο ότι ο ήχος αυτού του group είναι τόσο ιδιότυπος, που δεν μπορεί να προσδιοριστεί από ιδιώματα ή τάσεις. Είναι απλώς εξελιγμένος σύγχρονος ήχος ROTTING CHRIST! Κι αυτό είναι ό,τι πιο τιμητικό μπορεί να λεχθεί σε μια εποχή που κυριαρχεί η ρετρολαγνεία και ο μιμητισμος από «παλιούς» και «νέους», έτσι δεν είναι;

9/10

Λευτέρης Τσουρέας

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

HELLRIPPER - “The Affair of the Poisons” (Peaceville Records)

26 Οκτωβρίου, 2020 - 10:00 Θοδωρής Κλώνης

Oι ιδιαίτερα γνωστοί στους cult κύκλους οι Σκωτσέζοι  black speed metallers HELLRIPPER, επανέρχονται δισκογραφικά στο προσκήνιο με το δεύτερο άλμπουμ τους, με τίτλο “The affair of the poisons”...

[περισσότερα]

SPIRIT ADRIFT - “Enlightened in Eternity” (20 Buck Spin/Century Media)

26 Οκτωβρίου, 2020 - 10:00 Δημήτρης Τσέλλος

Ξεκίνησαν ως project του πολυοργανίστα και τραγουδιστή Nate Garrett, μα γρήγορα εξελίχθηκαν σε κανονική μπάντα, με σταθερή δισκογραφία. Στην αρχή, ολομόναχος στο τιμόνι και με διάφορους session...

[περισσότερα]

PALLBEARER - “Forgotten Days” (Nuclear Blast)

25 Οκτωβρίου, 2020 - 12:15 Νίκος Ζέρης

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που οι PALLBEARER αποτελούσαν απλά ένα hype της doom (και όχι μόνο) σκηνής. Από το πρωτόλειο “Sorrow and Extinction” έως το...

[περισσότερα]

VOLSTER – “Arise” (ROAR! Rock Of Angels Records)

20 Οκτωβρίου, 2020 - 10:30 Σάκης Νίκας

Δεύτερο άλμπουμ για τους Σουηδούς VOLSTER και πρώτο με τη δική μας ROAR. Φαντάζομαι σε όλους τους φίλους που παρακολουθούν από κοντά την ευρωπαική μελωδική, hard rock σκηνή, θα είναι οικείο το όνομα...

[περισσότερα]

SATAN’S HOST - “Archidoxes of Evil” (επανακυκλοφορία - Moribund Records)

20 Οκτωβρίου, 2020 - 10:30 Δημήτρης Τσέλλος

Αυτοί εδώ οι Αμερικανοί, είναι από τις πιο ιδιάζουσες περιπτώσεις που θυμάμαι. Δεν πιστεύω πως είναι πολλές οι μπάντες που δεν κράτησαν ένα σταθερό μουσικό προσανατολισμό, αλλά παρόλα ταύτα σε κάθε...

[περισσότερα]