ROTTING CHRIST – “Rituals” (Season Of Mist)

8 Φεβρουαρίου, 2016 - 18:15

Σε μια αναδυόμενη σκηνή που επιτέλους κάνει βήματα μπροστά, η μπάντα που χρεώνεται την ύπαρξη της εν λόγω δυναμικής, είναι φυσικό να έχει τους προβολείς πάνω της σε κάθε νέα κυκλοφορία. Οι ROTTING CHRIST ήταν, είναι και θα είναι ότι καλύτερο διαχρονικά παρήγαγε η χώρα μας στον metal ήχο και λογικά θα παραμείνουν ένα άπιαστο όνειρο για κάθε νεόκοπο μουσικό που θέλει να δραστηριοποιηθεί εντός των τειχών. Με γνώμονα αυτό, αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι το group δεν έχει πλέον να αποδείξει τίποτα και συνεπώς κινείται σε καλλιτεχνικά επίπεδα, που το ίδιο ορίζει. Από το “Theogonia” και μετά, ο Σάκης ως βασικός συνθέτης, έχει υιοθετήσει ένα νέο στυλ γραψίματος των συνθέσεων, με μεγαλύτερη ποικιλία στα φωνητικά, με πιο σφιχτές συνθέσεις, λιγότερα solos, αργό tempo και αρκετές αναφορές σε ανατολίτικους, ελληνικούς και βαλκανικούς ρυθμούς. Η αλλαγή αυτή πρόσφερε στην μπάντα μια νέα εποχή και κρίνεται ως απόλυτα επιτυχημένη. Και δυστυχώς με το “Rituals” έρχεται να ολοκληρώσει την παραγωγική περίοδο της. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι ο δίσκος με τα απόνερα της δεκαετίας, όμως υστερεί σημαντικά σε σχέση με τα προηγούμενα τρία και ο λόγος είναι προφανής. Η ιδέα είναι πάνω-κάτω η ίδια. Και όσο μπορείς να το δικαιολογήσεις αυτό σε μια τυπική rock'n'roll μπάντα, είναι αδύνατο να το παρακάμψεις σε ένα γκρουπ που παίζει με τις εντυπώσεις. Και το “Rituals” προσπαθεί να κάνει εντύπωση, όχι με την μουσική που διαθέτει, αλλά κυρίως με τερτίπια.

Το εναρκτήριο “In Nomine Dei Nostri” μπορεί να διαθέτει το μπλαστμπιτιλίκι μεν στα πρώτα δευτερόλεπτα του δίσκου, όμως τα αλλεπάλληλα “Hail...” από τα gang vocals της μεραρχίας χαλάνε πολύ την brutal φύση της σύνθεσης, η οποία ευτυχώς διασώζεται στο δεύτερο μέρος της, όπου τα trademark μελωδικά riffs του Σάκη εμφανίζονται στο προσκήνιο. Το “Ze Nigmar” που ακολουθεί, γραμμένη στα αραβικά, παραπέμπει σε μια τυπική doom σύνθεση και είναι ίσως με διαφορά η καλύτερη του άλμπουμ. Καθηλωτικά φωνητικά, πολλαπλές κορυφώσεις και κυρίως πειστική χρήση των ανατολίτικων στοιχείων. Το “Elthe Kyrie”, ως πρώτο επίσημο leak του αλμπουμ, έχει εμπεδωθεί πλέον από όλους τους φίλους του γκρουπ, με τον συνδυασμό της δραματικής ερμηνείας της Δανάης Κατσαμένη και των blastbeat του Θέμη να εντυπωσιάζει. Όμως το βασικό riff δεν είναι κάτι καινούργιο και ουσιαστικά το ζουμί βρίσκεται στο εκπληκτικό solo στο δεύτερο μισό της σύνθεσης, όπου όλα τα “όμορφα συστατικά” ενώνονται και απογειώνουν το αποτέλεσμα.

To “Apage Satana” θα μπορούσε σίγουρα να λείπει. Τα tribal τύμπανα (δεν μπορώ να βρω πιο κατάλληλο προσδιορισμό) και το ψιθυριστό “Πάτερ Ημών”, ακολουθούμενο από δαιμονισμένες ιαχές του Σάκη και τα γνωστά gang vocals της μεραρχίας να ξαποστέλνουν τον εξαποδώ, είναι αρκετά παιδικό σκηνικό για μια σοβαρή μπάντα σαν τους CHRIST. Μια από τα ίδια ισχύουν και για το γαλλόφωνο “Les Litanies De Satan”. Ενώ τα φωνητικά του Vorph (SAMAEL) δημιουργούν μια κατασκότεινη ατμόσφαιρα, η μουσική δεν αναπτύσσει καμία νέα πτυχή στο κομμάτι και μένει απλά να διατηρεί στο προσκήνιο την ερμηνεία. Στο “For A Voice Like Thunder”, την πιο τυπική ROTTING CHRIST σύνθεση του άλμπουμ, τα πάντα είναι τακτοποιημένα, το στιχουργικό κομμάτι είναι ιδιαίτερα προσεγμένο, συμμετέχει και ο Nick Holmes (PARADISE LOST), δεν θέλουμε κάτι παραπάνω. Ή μήπως, όχι;

Το μεγαλεπήβολο “Komx Om Pax”, βρίσκει τους CHRIST στα πρώτο λεπτό του κομματιού πιο doom από ποτέ, με θεόρατα riffs να σκάνε το ένα δίπλα στο άλλο. Και εκεί που μουσικά, ίσως είσαι πιο ευχαριστημένος από ποτέ στα πλαίσια του “Rituals”, η σύνθεση το γυρίζει σε ένα βαρετό mid-tempo σφυροκόπημα και τα πάντα καταστρέφονται. Το “Devadevam”, ως αδερφάκι του “Ze Nigmar”, αποτελεί επίσης μια εξαιρετικά επιτυχημένη προσπάθεια του γκρουπ να εξερευνήσει την Ανατολή. Τα τελευταία δύο κομμάτια ως διασκευές, επιδέχονται διάφορες ερμηνείες και εκτιμήσεις. Το γκρουπ σίγουρα παίρνει ρίσκο στο να διασκευάσει Νίκο Ξυλούρη και APHRODITE'S CHILD, αφού δεν υπάρχει καμία ηχητική συγγένεια. Και μόνο το γεγονός ότι οι εντυπώσεις από το εξωτερικό για την διασκευή του “Tou Thanatou” αποδεικνύουν ότι οι CHRIST έφεραν στα μέτρα τους το τραγούδι. Επίσης κατανοώ και πόσο δύσκολο είναι για τους ντόπιους ακροατές, που γνώριζαν την σύνθεση στην αρχική εκδοχή της, να αποδεχτούν το εγχείρημα (μετρήστε με στους τελευταίους). Το “The Four Horsemen”, εμβληματική σύνθεση του prog rock, διαθέτει την βασική μελωδία που εννοείται ότι εισήχθη αυτούσια στην διασκευή. Ο Σάκης πρόσθεσε μπόλικη ατμόσφαιρα στην αρχή, ένταση στην φωνητική ερμηνεία του refrain και κάποιες μελωδικές κιθάρες στα ενδιάμεσα. Αρκετές παρεμβάσεις σε μια ήδη τέλεια σύνθεση και πιστεύω ότι η προσέγγιση έπρεπε να είναι πιο αφαιρετική. Γενικά το σύνολο κρίνεται ως αρχικά εντυπωσιακό, όμως ο χρόνος που θα προσφέρει ο ακροατής στο άλμπουμ λειτουργεί αρνητικά. Τα περισσότερα χαρακτηριστικά σημεία γρήγορα θα ξεφτίσουν και στο τέλος, ο πυρήνας των περισσότερων συνθέσεων κρίνεται ασθενής να διατηρήσει το ενδιαφέρον. Ελπίζουμε στην νέα στροφή των CHRIST, όπως μας έχουν συνηθίσει να κάνουν ανά 4-5 αλμπουμ. Ο κύκλος εδώ τελειώνει.

6 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

FALL HAS COME – “Nowhere” (Sliptrick Records)

8 Δεκεμβρίου, 2017 - 19:30 Σάκης Φράγκος

Τι σου είναι οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα… Ξεκινάς να ακούσεις έναν δίσκο και βλέπεις ότι οι FALL HAS COME, είναι ένα ιταλικό alternative rock σχήμα και ξεκινάς με πολύ επιφύλαξη… Ευτυχώς όμως...

[περισσότερα]

SPEEDBLOW – “When Giants walked the Earth” (Self-Released)

8 Δεκεμβρίου, 2017 - 09:45 Πάνος Δρόλιας

Οι SPEEDBLOW έχουν κερδίσει την εκτίμηση μου ήδη από το ομώνυμο τους EP που κυκλοφόρησε πριν από οκτώ χρόνια. Από τότε μέχρι και σήμερα, βέβαια, ελέω διάφορων συγκυριών και κάποιων αλλαγών στο line-...

[περισσότερα]

VENOM – “Assault!” (Dissonance)

8 Δεκεμβρίου, 2017 - 09:45 Θοδωρής Κλώνης

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 και τουλάχιστον μέχρι και το “Possessed” το όνομα των VENOM ήταν κυριολεκτικά larger than life. Η ανίερη τριάδα των Cronos, Abaddon και Mantas όργωνε τον κόσμο...

[περισσότερα]

JESS AND THE ANCIENT ONES - “The horse and other weird tales” (Svart Records)

6 Δεκεμβρίου, 2017 - 16:45 Δημήτρης Τσέλλος

Και το ταξίδι συνεχίζεται… Η Jess σε νέες περιπέτειες, συντροφιά με τους Αρχαίους της. Σύντομη αυτή εδώ, διάρκειας ούτε 35 λεπτών, που όμως σε «γεμίζει» εικόνες από θαυμάσια ηχοτόπια, όπως άλλωστε...

[περισσότερα]

BANDEMONIC - “Against all odds” (Steel Gallery Records)

6 Δεκεμβρίου, 2017 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

Η πόλη των Ιωαννίνων, εκτός από μια αδιαπραγμάτευτη ομορφιά, έχει και μια ενεργή τοπική σκηνή, μέλος της οποίας είναι και οι BANDEMONIC. Υπάρχουν από το 2009 και μέσα στα πρώτα τους 8 χρόνια,...

[περισσότερα]