ROTTING CHRIST – “Rituals” (Season Of Mist)

8 Φεβρουαρίου, 2016 - 18:15

Σε μια αναδυόμενη σκηνή που επιτέλους κάνει βήματα μπροστά, η μπάντα που χρεώνεται την ύπαρξη της εν λόγω δυναμικής, είναι φυσικό να έχει τους προβολείς πάνω της σε κάθε νέα κυκλοφορία. Οι ROTTING CHRIST ήταν, είναι και θα είναι ότι καλύτερο διαχρονικά παρήγαγε η χώρα μας στον metal ήχο και λογικά θα παραμείνουν ένα άπιαστο όνειρο για κάθε νεόκοπο μουσικό που θέλει να δραστηριοποιηθεί εντός των τειχών. Με γνώμονα αυτό, αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι το group δεν έχει πλέον να αποδείξει τίποτα και συνεπώς κινείται σε καλλιτεχνικά επίπεδα, που το ίδιο ορίζει. Από το “Theogonia” και μετά, ο Σάκης ως βασικός συνθέτης, έχει υιοθετήσει ένα νέο στυλ γραψίματος των συνθέσεων, με μεγαλύτερη ποικιλία στα φωνητικά, με πιο σφιχτές συνθέσεις, λιγότερα solos, αργό tempo και αρκετές αναφορές σε ανατολίτικους, ελληνικούς και βαλκανικούς ρυθμούς. Η αλλαγή αυτή πρόσφερε στην μπάντα μια νέα εποχή και κρίνεται ως απόλυτα επιτυχημένη. Και δυστυχώς με το “Rituals” έρχεται να ολοκληρώσει την παραγωγική περίοδο της. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι ο δίσκος με τα απόνερα της δεκαετίας, όμως υστερεί σημαντικά σε σχέση με τα προηγούμενα τρία και ο λόγος είναι προφανής. Η ιδέα είναι πάνω-κάτω η ίδια. Και όσο μπορείς να το δικαιολογήσεις αυτό σε μια τυπική rock'n'roll μπάντα, είναι αδύνατο να το παρακάμψεις σε ένα γκρουπ που παίζει με τις εντυπώσεις. Και το “Rituals” προσπαθεί να κάνει εντύπωση, όχι με την μουσική που διαθέτει, αλλά κυρίως με τερτίπια.

Το εναρκτήριο “In Nomine Dei Nostri” μπορεί να διαθέτει το μπλαστμπιτιλίκι μεν στα πρώτα δευτερόλεπτα του δίσκου, όμως τα αλλεπάλληλα “Hail...” από τα gang vocals της μεραρχίας χαλάνε πολύ την brutal φύση της σύνθεσης, η οποία ευτυχώς διασώζεται στο δεύτερο μέρος της, όπου τα trademark μελωδικά riffs του Σάκη εμφανίζονται στο προσκήνιο. Το “Ze Nigmar” που ακολουθεί, γραμμένη στα αραβικά, παραπέμπει σε μια τυπική doom σύνθεση και είναι ίσως με διαφορά η καλύτερη του άλμπουμ. Καθηλωτικά φωνητικά, πολλαπλές κορυφώσεις και κυρίως πειστική χρήση των ανατολίτικων στοιχείων. Το “Elthe Kyrie”, ως πρώτο επίσημο leak του αλμπουμ, έχει εμπεδωθεί πλέον από όλους τους φίλους του γκρουπ, με τον συνδυασμό της δραματικής ερμηνείας της Δανάης Κατσαμένη και των blastbeat του Θέμη να εντυπωσιάζει. Όμως το βασικό riff δεν είναι κάτι καινούργιο και ουσιαστικά το ζουμί βρίσκεται στο εκπληκτικό solo στο δεύτερο μισό της σύνθεσης, όπου όλα τα “όμορφα συστατικά” ενώνονται και απογειώνουν το αποτέλεσμα.

To “Apage Satana” θα μπορούσε σίγουρα να λείπει. Τα tribal τύμπανα (δεν μπορώ να βρω πιο κατάλληλο προσδιορισμό) και το ψιθυριστό “Πάτερ Ημών”, ακολουθούμενο από δαιμονισμένες ιαχές του Σάκη και τα γνωστά gang vocals της μεραρχίας να ξαποστέλνουν τον εξαποδώ, είναι αρκετά παιδικό σκηνικό για μια σοβαρή μπάντα σαν τους CHRIST. Μια από τα ίδια ισχύουν και για το γαλλόφωνο “Les Litanies De Satan”. Ενώ τα φωνητικά του Vorph (SAMAEL) δημιουργούν μια κατασκότεινη ατμόσφαιρα, η μουσική δεν αναπτύσσει καμία νέα πτυχή στο κομμάτι και μένει απλά να διατηρεί στο προσκήνιο την ερμηνεία. Στο “For A Voice Like Thunder”, την πιο τυπική ROTTING CHRIST σύνθεση του άλμπουμ, τα πάντα είναι τακτοποιημένα, το στιχουργικό κομμάτι είναι ιδιαίτερα προσεγμένο, συμμετέχει και ο Nick Holmes (PARADISE LOST), δεν θέλουμε κάτι παραπάνω. Ή μήπως, όχι;

Το μεγαλεπήβολο “Komx Om Pax”, βρίσκει τους CHRIST στα πρώτο λεπτό του κομματιού πιο doom από ποτέ, με θεόρατα riffs να σκάνε το ένα δίπλα στο άλλο. Και εκεί που μουσικά, ίσως είσαι πιο ευχαριστημένος από ποτέ στα πλαίσια του “Rituals”, η σύνθεση το γυρίζει σε ένα βαρετό mid-tempo σφυροκόπημα και τα πάντα καταστρέφονται. Το “Devadevam”, ως αδερφάκι του “Ze Nigmar”, αποτελεί επίσης μια εξαιρετικά επιτυχημένη προσπάθεια του γκρουπ να εξερευνήσει την Ανατολή. Τα τελευταία δύο κομμάτια ως διασκευές, επιδέχονται διάφορες ερμηνείες και εκτιμήσεις. Το γκρουπ σίγουρα παίρνει ρίσκο στο να διασκευάσει Νίκο Ξυλούρη και APHRODITE'S CHILD, αφού δεν υπάρχει καμία ηχητική συγγένεια. Και μόνο το γεγονός ότι οι εντυπώσεις από το εξωτερικό για την διασκευή του “Tou Thanatou” αποδεικνύουν ότι οι CHRIST έφεραν στα μέτρα τους το τραγούδι. Επίσης κατανοώ και πόσο δύσκολο είναι για τους ντόπιους ακροατές, που γνώριζαν την σύνθεση στην αρχική εκδοχή της, να αποδεχτούν το εγχείρημα (μετρήστε με στους τελευταίους). Το “The Four Horsemen”, εμβληματική σύνθεση του prog rock, διαθέτει την βασική μελωδία που εννοείται ότι εισήχθη αυτούσια στην διασκευή. Ο Σάκης πρόσθεσε μπόλικη ατμόσφαιρα στην αρχή, ένταση στην φωνητική ερμηνεία του refrain και κάποιες μελωδικές κιθάρες στα ενδιάμεσα. Αρκετές παρεμβάσεις σε μια ήδη τέλεια σύνθεση και πιστεύω ότι η προσέγγιση έπρεπε να είναι πιο αφαιρετική. Γενικά το σύνολο κρίνεται ως αρχικά εντυπωσιακό, όμως ο χρόνος που θα προσφέρει ο ακροατής στο άλμπουμ λειτουργεί αρνητικά. Τα περισσότερα χαρακτηριστικά σημεία γρήγορα θα ξεφτίσουν και στο τέλος, ο πυρήνας των περισσότερων συνθέσεων κρίνεται ασθενής να διατηρήσει το ενδιαφέρον. Ελπίζουμε στην νέα στροφή των CHRIST, όπως μας έχουν συνηθίσει να κάνουν ανά 4-5 αλμπουμ. Ο κύκλος εδώ τελειώνει.

6 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ALCATRAZZ – “Live in Japan 1984” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Σάκης Νίκας

Οι ALCATRAZZ την περίοδο που ο Malmsteen ήταν στη μπάντα είχαν μία απίστευτη δυναμική. Όχι ότι πήγαιναν πίσω με τον Vai, αλλά θεωρώ ότι ο Bonnet «έδενε» καλύτερα με τον Σουηδό κιθαρίστα με τον οποίο...

[περισσότερα]

JOE BONAMASSA – “Redemption” (Provogue/Mascot)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Στο κρίσιμο ερώτημα, ήρθε η ώρα ο Joe Bonamassa να κυκλοφορήσει κακό άλμπουμ, ακόμη μια φορά η απάντηση είναι όχι. Ο παραγωγικότατος, πολυγραφότατος και παίκτης ολκής, απόστολος των μπλουζ στον 21o...

[περισσότερα]

NASHVILLE PUSSY - “Pleased to eat you” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

Οι πιο παλιοί φίλοι του περιοδικού, αυτοί που μας παρακολουθούσαν ως έντυπο τότε που λεγόμασταν Rock On, ίσως και να θυμάστε την στήλη “Ι told you first” που παρουσίαζα μαζί με τον Κώστα Αλατά...

[περισσότερα]

STRATOVARIUS – “Enigma: Intermission II” (earMUSIC)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Απ’ την αρχή πρέπει να σας πω πως γενικά δεν είμαι οπαδός της ύστερης περιόδου των STRATOVARIUS, μπάντα που για μένα αποτελούσε κάποτε τον ορισμό του Ευρωπαϊκού power metal. Το δίδυμο των δύο Timo...

[περισσότερα]

WOLFHEART - “Constellation of the black light” (Napalm Records)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Μπούκης

Για ένα πράγμα δεν μπορεί να κατηγορηθεί ο Tuomas Saukkonen και αυτό δεν είναι άλλο από την συνεχόμενη παραγωγικότητα του. Έχοντας αλλάξει πολλά συγκροτήματα, με μεγαλύτερη ευκολία από όση χρειάζεται...

[περισσότερα]