ROTTING CHRIST – “Rituals” (Season Of Mist)

8 Φεβρουαρίου, 2016 - 18:15

Σε μια αναδυόμενη σκηνή που επιτέλους κάνει βήματα μπροστά, η μπάντα που χρεώνεται την ύπαρξη της εν λόγω δυναμικής, είναι φυσικό να έχει τους προβολείς πάνω της σε κάθε νέα κυκλοφορία. Οι ROTTING CHRIST ήταν, είναι και θα είναι ότι καλύτερο διαχρονικά παρήγαγε η χώρα μας στον metal ήχο και λογικά θα παραμείνουν ένα άπιαστο όνειρο για κάθε νεόκοπο μουσικό που θέλει να δραστηριοποιηθεί εντός των τειχών. Με γνώμονα αυτό, αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι το group δεν έχει πλέον να αποδείξει τίποτα και συνεπώς κινείται σε καλλιτεχνικά επίπεδα, που το ίδιο ορίζει. Από το “Theogonia” και μετά, ο Σάκης ως βασικός συνθέτης, έχει υιοθετήσει ένα νέο στυλ γραψίματος των συνθέσεων, με μεγαλύτερη ποικιλία στα φωνητικά, με πιο σφιχτές συνθέσεις, λιγότερα solos, αργό tempo και αρκετές αναφορές σε ανατολίτικους, ελληνικούς και βαλκανικούς ρυθμούς. Η αλλαγή αυτή πρόσφερε στην μπάντα μια νέα εποχή και κρίνεται ως απόλυτα επιτυχημένη. Και δυστυχώς με το “Rituals” έρχεται να ολοκληρώσει την παραγωγική περίοδο της. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι ο δίσκος με τα απόνερα της δεκαετίας, όμως υστερεί σημαντικά σε σχέση με τα προηγούμενα τρία και ο λόγος είναι προφανής. Η ιδέα είναι πάνω-κάτω η ίδια. Και όσο μπορείς να το δικαιολογήσεις αυτό σε μια τυπική rock'n'roll μπάντα, είναι αδύνατο να το παρακάμψεις σε ένα γκρουπ που παίζει με τις εντυπώσεις. Και το “Rituals” προσπαθεί να κάνει εντύπωση, όχι με την μουσική που διαθέτει, αλλά κυρίως με τερτίπια.

Το εναρκτήριο “In Nomine Dei Nostri” μπορεί να διαθέτει το μπλαστμπιτιλίκι μεν στα πρώτα δευτερόλεπτα του δίσκου, όμως τα αλλεπάλληλα “Hail...” από τα gang vocals της μεραρχίας χαλάνε πολύ την brutal φύση της σύνθεσης, η οποία ευτυχώς διασώζεται στο δεύτερο μέρος της, όπου τα trademark μελωδικά riffs του Σάκη εμφανίζονται στο προσκήνιο. Το “Ze Nigmar” που ακολουθεί, γραμμένη στα αραβικά, παραπέμπει σε μια τυπική doom σύνθεση και είναι ίσως με διαφορά η καλύτερη του άλμπουμ. Καθηλωτικά φωνητικά, πολλαπλές κορυφώσεις και κυρίως πειστική χρήση των ανατολίτικων στοιχείων. Το “Elthe Kyrie”, ως πρώτο επίσημο leak του αλμπουμ, έχει εμπεδωθεί πλέον από όλους τους φίλους του γκρουπ, με τον συνδυασμό της δραματικής ερμηνείας της Δανάης Κατσαμένη και των blastbeat του Θέμη να εντυπωσιάζει. Όμως το βασικό riff δεν είναι κάτι καινούργιο και ουσιαστικά το ζουμί βρίσκεται στο εκπληκτικό solo στο δεύτερο μισό της σύνθεσης, όπου όλα τα “όμορφα συστατικά” ενώνονται και απογειώνουν το αποτέλεσμα.

To “Apage Satana” θα μπορούσε σίγουρα να λείπει. Τα tribal τύμπανα (δεν μπορώ να βρω πιο κατάλληλο προσδιορισμό) και το ψιθυριστό “Πάτερ Ημών”, ακολουθούμενο από δαιμονισμένες ιαχές του Σάκη και τα γνωστά gang vocals της μεραρχίας να ξαποστέλνουν τον εξαποδώ, είναι αρκετά παιδικό σκηνικό για μια σοβαρή μπάντα σαν τους CHRIST. Μια από τα ίδια ισχύουν και για το γαλλόφωνο “Les Litanies De Satan”. Ενώ τα φωνητικά του Vorph (SAMAEL) δημιουργούν μια κατασκότεινη ατμόσφαιρα, η μουσική δεν αναπτύσσει καμία νέα πτυχή στο κομμάτι και μένει απλά να διατηρεί στο προσκήνιο την ερμηνεία. Στο “For A Voice Like Thunder”, την πιο τυπική ROTTING CHRIST σύνθεση του άλμπουμ, τα πάντα είναι τακτοποιημένα, το στιχουργικό κομμάτι είναι ιδιαίτερα προσεγμένο, συμμετέχει και ο Nick Holmes (PARADISE LOST), δεν θέλουμε κάτι παραπάνω. Ή μήπως, όχι;

Το μεγαλεπήβολο “Komx Om Pax”, βρίσκει τους CHRIST στα πρώτο λεπτό του κομματιού πιο doom από ποτέ, με θεόρατα riffs να σκάνε το ένα δίπλα στο άλλο. Και εκεί που μουσικά, ίσως είσαι πιο ευχαριστημένος από ποτέ στα πλαίσια του “Rituals”, η σύνθεση το γυρίζει σε ένα βαρετό mid-tempo σφυροκόπημα και τα πάντα καταστρέφονται. Το “Devadevam”, ως αδερφάκι του “Ze Nigmar”, αποτελεί επίσης μια εξαιρετικά επιτυχημένη προσπάθεια του γκρουπ να εξερευνήσει την Ανατολή. Τα τελευταία δύο κομμάτια ως διασκευές, επιδέχονται διάφορες ερμηνείες και εκτιμήσεις. Το γκρουπ σίγουρα παίρνει ρίσκο στο να διασκευάσει Νίκο Ξυλούρη και APHRODITE'S CHILD, αφού δεν υπάρχει καμία ηχητική συγγένεια. Και μόνο το γεγονός ότι οι εντυπώσεις από το εξωτερικό για την διασκευή του “Tou Thanatou” αποδεικνύουν ότι οι CHRIST έφεραν στα μέτρα τους το τραγούδι. Επίσης κατανοώ και πόσο δύσκολο είναι για τους ντόπιους ακροατές, που γνώριζαν την σύνθεση στην αρχική εκδοχή της, να αποδεχτούν το εγχείρημα (μετρήστε με στους τελευταίους). Το “The Four Horsemen”, εμβληματική σύνθεση του prog rock, διαθέτει την βασική μελωδία που εννοείται ότι εισήχθη αυτούσια στην διασκευή. Ο Σάκης πρόσθεσε μπόλικη ατμόσφαιρα στην αρχή, ένταση στην φωνητική ερμηνεία του refrain και κάποιες μελωδικές κιθάρες στα ενδιάμεσα. Αρκετές παρεμβάσεις σε μια ήδη τέλεια σύνθεση και πιστεύω ότι η προσέγγιση έπρεπε να είναι πιο αφαιρετική. Γενικά το σύνολο κρίνεται ως αρχικά εντυπωσιακό, όμως ο χρόνος που θα προσφέρει ο ακροατής στο άλμπουμ λειτουργεί αρνητικά. Τα περισσότερα χαρακτηριστικά σημεία γρήγορα θα ξεφτίσουν και στο τέλος, ο πυρήνας των περισσότερων συνθέσεων κρίνεται ασθενής να διατηρήσει το ενδιαφέρον. Ελπίζουμε στην νέα στροφή των CHRIST, όπως μας έχουν συνηθίσει να κάνουν ανά 4-5 αλμπουμ. Ο κύκλος εδώ τελειώνει.

6 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEE SNIDER – “For the Love of Metal” (Napalm)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:45 Σάκης Νίκας

Η επιστροφή του Dee Snider σε γνώριμα ηχητικά μονοπάτια μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι. Μην ξεχνάτε ότι μόλις πριν από δύο χρόνια ο εμβληματικός frontman μας είχε σερβίρει μία πατάτα μεγατόνων με...

[περισσότερα]

THE SEA WITHIN – “The Sea Within” (Inside out)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Οι THE SEA WITHIN είναι ένα νεοσύστατο progressive rock σχήμα που αν και δεν θέλει να αποκαλείται super group, τίτλος που έχει γίνει της μόδας και που πάντοτε ανεβάζει το hype σε τρομερά ύψη, πληροί...

[περισσότερα]

OPEN BURN - “Divine Intermission” (No Remorse Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

LETHAL. “Programmed”. Δύο λέξεις που αρκούν ώστε να δημιουργήσουν τα καλύτερα των συναισθημάτων στον οποιονδήποτε φίλο του τεχνικού, προοδευτικού power metal. Αυτού που δεν διστάζει να μπει στα...

[περισσότερα]

MICHAEL ROMEO – “War of the worlds // Pt. 1” (Mascot)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Έχω εκφράσει τόσες φορές τη λατρεία μου για την μουσική των SYMPHONY X (βασικός υπεύθυνος της οποίας είναι ο κιθαρίστας τους, Michael Romeo), που είναι δεδομένο πως έχω μπει στη σφαίρα της...

[περισσότερα]

RYAN ROXIE – “Imagine your reality” (Cargo Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 15:45 Σάκης Νίκας

Ο Ryan Roxie ήταν πάντα ο αγαπημένος μου κιθαρίστας στη μπάντα του Alice Cooper, μετά τη διάλυση της κλασικής σύνθεσης των late 60’s/early 70’s. Δεν ήταν μόνο ότι είχε ένα ταλέντο στη σύνθεση αλλά...

[περισσότερα]