SABOTER - “Architects of Evil” (No Remorse Records)

31 Οκτωβρίου, 2018 - 00:45

Τους SABOTER τους γνώρισα (ηχητικά εννοώ) το 2016 όταν και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο “Mankind is Damned”. Θα πω ευθέως πως για τούτη τη δεύτερή τους δουλειά, η πρώτη έπαιξε σημαντικότατο ρόλο, καθώς τότε άκουσα μια μπάντα που μπορεί να μη διεκδικούσε δάφνες πρωτοτυπίας (μας έφαγε η «πρόοδος για τη πρόοδο» και ξεχάσαμε βασικότατες αρχές μου φαίνεται) αλλά το παραδοσιακό metal τους (οι JUDAS PRIEST συναντούν τους RIOT σε προβάδικο της Νέας Υόρκης) ήταν αξιολογότατο. Στα ίδια επίπεδα πάνω κάτω και το πρώτο τους, ομώνυμο EP του 2015. Επομένως, όταν έλαβα στα χέρια μου το “Architects of Evil”, η ακρόαση ξεκίνησε με τουλάχιστον θετική διάθεση.

Όμως… ΜΠΟΥΜ! H βελτίωση για τη μπάντα, σε όλους τους τομείς, είναι τρομερή. Συνθετικά, εκτελεστικά, σε επίπεδο παραγωγής, παντού. Αρχικά, τσεκάρετε το βίντεο για το κομμάτι “The Temple of R 'lyeh”, και πείτε μου αν υπάρχουν πολλές μπάντες ιδίας δυναμικής και ιδίας κατηγορίας στο εξωτερικό, με τα ίδια χρόνια στη πλάτη, που να έχουν να παρουσιάσουν τέτοιο αποτέλεσμα. Σας βοηθώ, δεν υπάρχουν πολλές. Μάλλον λίγες είναι. Πάμε γρήγορα στο μουσικό κομμάτι. Αρχικά, να σταθούμε στο σημείο που η μπάντα προκρίνει πρώτο: την συνεχή και ασταμάτητη PRIEST-ίλα που διακατέχει τον δίσκο. Όταν ξεκινάς από εκεί, έχεις όλα τα ατού με το μέρος σου, εφόσον το κάνεις σωστά. Έπειτα, έρχεται η «μαμά Αμερική» να δώσει τα φώτα της με τους HELSTAR και AGENT STEEL, για να κάνουμε ξανά ταξίδι προς τη Γηραιά Ήπειρο και τον KING DIAMOND. Αν, υποθετικά μιλώντας, πάρεις όλα αυτά τα στοιχεία και θελήσεις να βγάλεις κάτι το αξιοπρόσεκτο, ή θα έχεις ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα, ή θα αποτύχεις πανηγυρικά, μέση οδός δεν υπάρχει. Για να πετύχεις το πρώτο λοιπόν, απαιτείται ιδιαίτερη ικανότητα. Και οι SABOTER δείχνουν πως την έχουν. Γιατί το αποτέλεσμα είναι όντως κάτι παραπάνω από αξιοπρόσεκτο!

Προσόν πρώτο: rhythm section. Ο Νίκος Μαρκουτσάκης (μπάσο) συνεργάζεται εξαιρετικά με τον Γιάννη Βότση (τύμπανα). Εντυπωσιακό το δέσιμό τους. Τον δεύτερο τον έχω δει και ζωντανά και μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως είναι κάτι μεταξύ ρομπότ και φαντάσματος. Ευφάνταστος, «γεμίζει», «ρολάρει» ιδανικά, τρέχει ξέφρενα στο ανοικτό γήπεδο. Προσόν δεύτερο: κιθάρες. Τεχνικές χωρίς να είναι «δύσπεπτες», χωρίς να κάνουν άσκοπη επίδειξη με αποτέλεσμα να ακούγονται φλύαρες, ειδικά στο ρυθμικό κομμάτι άκουσα τρομερά riffs. Τσακιρόπουλος και Παπαδημητρίου, μπράβο σας. Προσόν τρίτο: φωνητικά. Ο Αντώνης Βάιλας χωρίς ακρότητες και υπερβολές κάνει σωστή διαχείριση ικανοτήτων, ανεβαίνει ψηλά όταν πρέπει και όσο πρέπει, τραγουδά θεατρικά εκεί που χρειάζεται. Προσόν τέταρτο: συνθέσεις. Τραγούδια μελετημένα στο έπακρο, με αλλαγές, που δεν κουράζουν, κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο και ξεχειλίζουν από ενέργεια. Προσόν πέμπτο: στίχοι που κινούνται στον χώρο του φανταστικού, του μυστικιστικού και του τρομακτικού, μακριά από τις γνωστές παθογένειες. Standout tracks: “The Temple of R 'lyeh” (tech/speed με KING DIAMOND dna) - “Rose Red” (τρομερά τα riffs του με επική essence) - “To Glory We March” (έπους συνέχεια) - “Sword of the Guardian” (σαρωτικός power/thrash λυρισμός).

Τελευταίες λέξεις… Το “Architects of Evil” σίγουρα θα κάνει ιδιαίτερη αίσθηση. Είναι μια εξαίσια δουλειά, που ανεβάζει πολύ ψηλά τον πήχη τόσο για την ίδια τη μπάντα, όσο και για τις υπόλοιπες της σκηνής που θέλουν να παίξουν έτσι. Heavy/power/speed metal όπως πρέπει να είναι, σε νόρμες γνώριμες και τόσο λατρεμένες. Οι γνωστοί και «φακελωμένοι», μόλις βρήκατε το νέο σας «φετίχ». Οι υπόλοιποι, ακούστε το “The Temple of R 'lyeh” και αν σας «κερδίσει», κάντε το επόμενο βήμα και ακούστε το άλμπουμ. Προσωπικά, μόλις βρήκα τον ενδιάμεσο δίσκο που θα παίζει όταν τελειώσει το “Redemption Through Force” των SOLITARY SABRED και πριν ξεκινήσει το “Illusions In Infinite Void” ή το “Beyond Celestial Echoes” των SACRAL RAGE. Μιας και ανέφερα τους SACRAL RAGE, 23/11 θα παίξουν μαζί στας Αθήνας, με τρίτους στη παρέα τους κλασσικομεταλλάδες Θεσσαλονικείς STYGIAN OATH. Δεν χάνεται αυτό το live. Ο βαθμός που ακολουθεί ήρθε αβίαστα, μετά τη νιοστή ακρόαση.

ΥΓ: Όταν κάτι αξίζει, ανταμείβεται. Όποιος μπορεί, προοδεύει. Αυτό είναι ένα μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση και ΔΕΝ θα αυτοκαταστραφεί.

8,5 / 10

Δημήτρης Τσέλλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

STEEL PROPHET - “The God Machine” (ROAR! Rock of Angels Records)

23 Απριλίου, 2019 - 16:45 Δημήτρης Τσέλλος

Πέντε χρόνια μετά το αρκετά καλό “Omniscient”, οι Αμερικανοί βετεράνοι επιστρέφουν με νέο δίσκο και ανανεωμένη σύνθεση. Νέος δίσκος που ονομάζεται “The God machine”, και νέα σύνθεση η οποία είναι το...

[περισσότερα]

DISILLUSIVE PLAY - “Open Arms” (self-released)

23 Απριλίου, 2019 - 16:30 Γιάννης Σαββίδης

Σαν μουσικόφιλος, έχω μια αρχή: αν ένα συγκρότημα με κερδίσει επί σκηνής, δε σηκώνω κουβέντα γι’ αυτό από τον οποιονδήποτε εφ' όρου ζωής. Ο λόγος πολύ απλός: επί σκηνής, τα πάντα μπορούν να πάνε...

[περισσότερα]

DARKWATER – “Human” (Ulterium)

23 Απριλίου, 2019 - 16:30 Γρηγόρης Μπαξεβανίδης

Eννιά χρόνια αποχής είναι ένα χρονικό διάστημα που δύσκολα συναντάμε στην σύγχρονη δισκογραφία… Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω ποιοί ήταν οι παράγοντες που απέτρεψαν τους DARKWATER από το να...

[περισσότερα]

HEAT OF DAMAGE – “Cataclysm” (Sliptrick Records)

23 Απριλίου, 2019 - 16:30 Σάκης Φράγκος

Από το Sacramento κατάγονται οι Αμερικάνοι HEAT OF DAMAGE, οι οποίοι μόλις κυκλοφόρησαν τον δεύτερο δίσκο τους, που έχει τον τίτλο “Cataclysm”. Στο ντεμπούτο τους, “Open fire”, ο ήχος τους ήταν λίγο...

[περισσότερα]

UNDER FIRE – “Under Fire” (Cherry Red)

23 Απριλίου, 2019 - 16:15 Σάκης Νίκας

Ποιοι είναι οι UNDER FIRE…θα αναρωτηθεί κάποιος και θα έχει κάθε λόγο να το κάνει αφού οι UNDER FIRE ήταν κάποτε μία underground μπάντα που όπως χιλιάδες άλλες στην Αμερική (αλλά και στον υπόλοιπο...

[περισσότερα]