SABOTER - “Architects of Evil” (No Remorse Records)

31 Οκτωβρίου, 2018 - 00:45

Τους SABOTER τους γνώρισα (ηχητικά εννοώ) το 2016 όταν και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο “Mankind is Damned”. Θα πω ευθέως πως για τούτη τη δεύτερή τους δουλειά, η πρώτη έπαιξε σημαντικότατο ρόλο, καθώς τότε άκουσα μια μπάντα που μπορεί να μη διεκδικούσε δάφνες πρωτοτυπίας (μας έφαγε η «πρόοδος για τη πρόοδο» και ξεχάσαμε βασικότατες αρχές μου φαίνεται) αλλά το παραδοσιακό metal τους (οι JUDAS PRIEST συναντούν τους RIOT σε προβάδικο της Νέας Υόρκης) ήταν αξιολογότατο. Στα ίδια επίπεδα πάνω κάτω και το πρώτο τους, ομώνυμο EP του 2015. Επομένως, όταν έλαβα στα χέρια μου το “Architects of Evil”, η ακρόαση ξεκίνησε με τουλάχιστον θετική διάθεση.

Όμως… ΜΠΟΥΜ! H βελτίωση για τη μπάντα, σε όλους τους τομείς, είναι τρομερή. Συνθετικά, εκτελεστικά, σε επίπεδο παραγωγής, παντού. Αρχικά, τσεκάρετε το βίντεο για το κομμάτι “The Temple of R 'lyeh”, και πείτε μου αν υπάρχουν πολλές μπάντες ιδίας δυναμικής και ιδίας κατηγορίας στο εξωτερικό, με τα ίδια χρόνια στη πλάτη, που να έχουν να παρουσιάσουν τέτοιο αποτέλεσμα. Σας βοηθώ, δεν υπάρχουν πολλές. Μάλλον λίγες είναι. Πάμε γρήγορα στο μουσικό κομμάτι. Αρχικά, να σταθούμε στο σημείο που η μπάντα προκρίνει πρώτο: την συνεχή και ασταμάτητη PRIEST-ίλα που διακατέχει τον δίσκο. Όταν ξεκινάς από εκεί, έχεις όλα τα ατού με το μέρος σου, εφόσον το κάνεις σωστά. Έπειτα, έρχεται η «μαμά Αμερική» να δώσει τα φώτα της με τους HELSTAR και AGENT STEEL, για να κάνουμε ξανά ταξίδι προς τη Γηραιά Ήπειρο και τον KING DIAMOND. Αν, υποθετικά μιλώντας, πάρεις όλα αυτά τα στοιχεία και θελήσεις να βγάλεις κάτι το αξιοπρόσεκτο, ή θα έχεις ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα, ή θα αποτύχεις πανηγυρικά, μέση οδός δεν υπάρχει. Για να πετύχεις το πρώτο λοιπόν, απαιτείται ιδιαίτερη ικανότητα. Και οι SABOTER δείχνουν πως την έχουν. Γιατί το αποτέλεσμα είναι όντως κάτι παραπάνω από αξιοπρόσεκτο!

Προσόν πρώτο: rhythm section. Ο Νίκος Μαρκουτσάκης (μπάσο) συνεργάζεται εξαιρετικά με τον Γιάννη Βότση (τύμπανα). Εντυπωσιακό το δέσιμό τους. Τον δεύτερο τον έχω δει και ζωντανά και μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως είναι κάτι μεταξύ ρομπότ και φαντάσματος. Ευφάνταστος, «γεμίζει», «ρολάρει» ιδανικά, τρέχει ξέφρενα στο ανοικτό γήπεδο. Προσόν δεύτερο: κιθάρες. Τεχνικές χωρίς να είναι «δύσπεπτες», χωρίς να κάνουν άσκοπη επίδειξη με αποτέλεσμα να ακούγονται φλύαρες, ειδικά στο ρυθμικό κομμάτι άκουσα τρομερά riffs. Τσακιρόπουλος και Παπαδημητρίου, μπράβο σας. Προσόν τρίτο: φωνητικά. Ο Αντώνης Βάιλας χωρίς ακρότητες και υπερβολές κάνει σωστή διαχείριση ικανοτήτων, ανεβαίνει ψηλά όταν πρέπει και όσο πρέπει, τραγουδά θεατρικά εκεί που χρειάζεται. Προσόν τέταρτο: συνθέσεις. Τραγούδια μελετημένα στο έπακρο, με αλλαγές, που δεν κουράζουν, κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο και ξεχειλίζουν από ενέργεια. Προσόν πέμπτο: στίχοι που κινούνται στον χώρο του φανταστικού, του μυστικιστικού και του τρομακτικού, μακριά από τις γνωστές παθογένειες. Standout tracks: “The Temple of R 'lyeh” (tech/speed με KING DIAMOND dna) - “Rose Red” (τρομερά τα riffs του με επική essence) - “To Glory We March” (έπους συνέχεια) - “Sword of the Guardian” (σαρωτικός power/thrash λυρισμός).

Τελευταίες λέξεις… Το “Architects of Evil” σίγουρα θα κάνει ιδιαίτερη αίσθηση. Είναι μια εξαίσια δουλειά, που ανεβάζει πολύ ψηλά τον πήχη τόσο για την ίδια τη μπάντα, όσο και για τις υπόλοιπες της σκηνής που θέλουν να παίξουν έτσι. Heavy/power/speed metal όπως πρέπει να είναι, σε νόρμες γνώριμες και τόσο λατρεμένες. Οι γνωστοί και «φακελωμένοι», μόλις βρήκατε το νέο σας «φετίχ». Οι υπόλοιποι, ακούστε το “The Temple of R 'lyeh” και αν σας «κερδίσει», κάντε το επόμενο βήμα και ακούστε το άλμπουμ. Προσωπικά, μόλις βρήκα τον ενδιάμεσο δίσκο που θα παίζει όταν τελειώσει το “Redemption Through Force” των SOLITARY SABRED και πριν ξεκινήσει το “Illusions In Infinite Void” ή το “Beyond Celestial Echoes” των SACRAL RAGE. Μιας και ανέφερα τους SACRAL RAGE, 23/11 θα παίξουν μαζί στας Αθήνας, με τρίτους στη παρέα τους κλασσικομεταλλάδες Θεσσαλονικείς STYGIAN OATH. Δεν χάνεται αυτό το live. Ο βαθμός που ακολουθεί ήρθε αβίαστα, μετά τη νιοστή ακρόαση.

ΥΓ: Όταν κάτι αξίζει, ανταμείβεται. Όποιος μπορεί, προοδεύει. Αυτό είναι ένα μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση και ΔΕΝ θα αυτοκαταστραφεί.

8,5 / 10

Δημήτρης Τσέλλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

MONSTER TRUCK - “True Rockers” (Mascot)

8 Νοεμβρίου, 2018 - 12:45 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Αν και Καναδοί έχουν μικρότερη σχέση με τους RUSH, VOIVOD, EXCITER και περισσότερη με τον Frank Marino, Lee Aaron, SANTERS. Οι FREE, TERROVISION, REEF, AC/DC, Delta Blues, ZZ TOP, 70’s Hard rock,...

[περισσότερα]

LETHEAN – “The Waters of Death” (Cruz Del Sur)

8 Νοεμβρίου, 2018 - 12:45 Γρηγόρης Μπαξεβανίδης

Για κάθε κυκλοφορία που τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά τις δίνουν την δυνατότητα να ξεχωρίζει στον γενικό δισκογραφικό χαμό, θα υπάρχουν πάμπολλες άλλες που δεν κατορθώνουν να ξεφύγουν από τα επίπεδα...

[περισσότερα]

SERPENT LORD - “Towards the Damned” (Alcyone Music Records)

8 Νοεμβρίου, 2018 - 12:30 Δημήτρης Τσέλλος

Μια νέα μπάντα από τη Θεσσαλονίκη, οι SERPENT LORD, κάνουν την πρώτη στους δισκογραφική εμφάνιση με το άλμπουμ “Towards The Damned” και ευελπιστούν να ξεχωρίσουν από τις δεκάδες - εκατοντάδες -...

[περισσότερα]

ACE FREHLEY – “Spaceman” (SPV)

8 Νοεμβρίου, 2018 - 11:45 Σάκης Νίκας

Μπορεί ο Ace να χρειάστηκε 20 ολόκληρα χρόνια για να κυκλοφορήσει το comeback άλμπουμ του, το 2009, αλλά έκτοτε μας έχει προσφέρει τρεις δίσκους ικανοποιώντας τους φανατικούς οπαδούς του οι οποίοι η...

[περισσότερα]

SKULL FIST – “Way of the Road” (Napalm Records)

8 Νοεμβρίου, 2018 - 11:15 Νίκος Ανδρέου

Τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία τους εξαιρετική δισκογραφική δουλειά “Chasing the dream” και μια μικρή περιπέτεια κατά την οποία ο τραγουδιστής και ιδρυτής του συγκροτήματος Zach Slaughter απείχε...

[περισσότερα]