SAOR - “Forgotten Paths” (Avantgarde Music)

22 Ιανουαρίου, 2019 - 19:00

Highlands… τόπος μαγευτικός, όσο και αφιλόξενος. Σκληρός, βάρβαρος, απάτητος. Πατρίδα των ορεσίβιων Σκώτων (ή Σκότων, πάντως όχι Σκωτσέζων όπως έχει κακώς επικρατήσει). Πατρίδα μιας από τις ομορφότερες μουσικές παραδόσεις όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά ολόκληρου του κόσμου. Ο 30χρονος Andy Marshall λοιπόν, όντας ο ιθύνων νους πίσω από τους SAOR (που σημαίνει “ελεύθερος” στα Γαελικά, μητρική γλώσσα των συμπατριωτών του), θέλει από το 2013 που κυκλοφόρησε το ντεμπούτο τους με τίτλο “Roots”, να μας μεταφέρει με κάθε δίσκο τους στα υψίπεδα της πατρίδας του. Μέσον του τη φορά αυτή, τέσσερα τραγούδια, που απαρτίζουν το νέο του πόνημα με τίτλο “Forgotten paths”. Τέσσερα τραγούδια, με τα τρία εξ αυτών να έχουν κλασσικά διάρκεια δέκα με δώδεκα λεπτά.

Σε αυτό το πανέμορφο ηχητικό ταξίδι, ο ακροατής θα έχει την ευκαιρία να ακούσει έναν αριστουργηματικό συνδυασμό black metal και φολκλορικών μελωδιών. “Ψυχωμένες” metal μελωδίες, “παγωμένα” και άκρως “ηρωικά” riffs, «απλωτές» ακουστικές κιθάρες… ΕΠΙΚΟ metal. Όλα αυτά, αποτελούν έναν ηχητικό καμβά που πάνω του μια ομάδα κελτικών παραδοσιακών οργάνων (βιολί, fiddle και bagpipes) θα ζωγραφίσουν την εικόνα του “ηττημένου αλλά υπερήφανου” πολεμιστή που πρώτος ο τιτάνας Quorthon (R.I.P) μας έκανε γνωστή, μέσω των θρυλικών BATHORY. Θα μπορούσα να συγκρίνω τη νέα δουλειά των SAOR με τις πρώιμες των PRIMORDIAL (“Imrama” και “A journey’s end”), όσον αφορά τη καθαρά metal προσέγγισή τους. Κάτι τέτοιους δίσκους πρέπει να ακούν καθημερινά μουσικές «τσιχλόφουσκες» σαν τους ELUVEITIE και τους ENSIFERUM, μπας και καταλάβουν ποιο είναι το πραγματικό νόημα και η σωστή προσέγγιση του folk metal. Ο Andy Marshall τραγουδά και παίζει κιθάρα και μπάσο, τα τύμπανα τη φορά αυτή είναι παιγμένα από τον Carlos Vivas των HIRANYA και PHOENIX RISING (στο προηγούμενο τα είχε αναλάβει ο Bryan Hamilton των CNOC AN TURSA) ενώ συμμετέχουν επίσης ο Neige των ALCEST στα φωνητικά (στο εναρκτήριο ομώνυμο κομμάτι) ο Kevin Murphy των doomsters CHALICE OF SUFFERING στις γκάιντες, ο Lambert Segura σε βιολί/fiddle, η Sophie Rogers στα γυναικεία φωνητικά και η Glorya Lyr στις ambient μελωδίες του “Exile”. Στα συν, και το χαρακτηριστικό εξώφυλλο του Stefan Todorović των GORGOROTH. Σε επίπεδο συναυλιών, το Wacken Open Air και το Brutal Assault ήδη έχουν ρίξει τα τείχη. Ευελπιστώ κάποιος να τους φέρει και εδώ.

Για το τέλος, επιτρέψτε μου μια προσωπική παρατήρηση. Στη παρουσίαση του “Guardians”, είχα κάνει κάποιες σκέψεις. Τις κάνω και τώρα. Η πατρίδα μας έχει τόσο πλούσια μουσική παράδοση, που θα μπορούσε να σοκάρει (με τη καλή έννοια) τους πάντες εκεί έξω. Η δημοτική μας παράδοση, από τη Καππαδοκία ως τη Σικελία και από τη Μακεδονία και την Ήπειρο ως τη Κρήτη, καθώς και η κοσμική μουσική του Βυζαντίου (η οποία είναι υπέροχη και θα συνιστούσα να τη ψάξετε όσο το δυνατόν), θα μπορούσαν να δώσουν πολλά στοιχεία στον metal ήχο και να δημιουργήσουν τη δική μας σχολή. Θεωρώ λοιπόν πως θα πρέπει να γίνουμε πολύ περισσότερο εξωστρεφείς. Άλλωστε τα όποια “πειράματα” έχουν ήδη γίνει από κάποιες δικές μας μπάντες (ROTTING CHRIST, BATTLEROAR, ACHELOUS, REFLECTION κ.α), απέδειξαν περίτρανα πως μπορούν να “γεννήσουν” ως και αριστουργήματα.
Όπως και ο προκάτοχός του, έτσι και το “Forgotten paths” αναμένεται να είναι μια από τις ποιοτικότερες κυκλοφορίες του 2019, τουλάχιστον στο χώρο του ακραίου ήχου. Παραθέτω τους στίχους του καταπληκτικού “Bròn”, για να καταλάβετε τι συμβαίνει και στιχουργικά σε τούτο το μικρό, επικό αριστούργημα.
“There's deer upon the mountain, 
There's sheep along the glen, 
The forests hum with feather, 
But where are now the men? 
Here's but my mother's garden 
Where soft the footsteps fall, 
My folk are quite forgotten, 
But the nettle's over all. 

O! black might be that ruin 
Where my fathers dwelt so long, 
And nothing hide the shame of it, 
The ugliness and wrong; 
The cabar and the corner-stone 
Might bleach in wind and rains, 
But for the gentle nettle 
That took such a courtier's pains.

The friends are all departed, 
The hearth-stone is black and cold, 
And sturdy grows the nettle 
On the place beloved of old”

Alba gu bràth!

8,5 / 10

Δημήτρης Τσέλλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

EVIL WITHIN – “Darker Than You” (7hard)

11 Απριλίου, 2019 - 15:45 Γιάννης Σαββίδης

Ένα ολοκαίνουργιο συγκρότημα ξεπηδάει από τα σπλάχνα του ελληνικού underground, οι Αθηναίοι EVIL WITHIN. Τους είχα μάθει σαν όνομα προσωπικά, μια και όχι μόνο έχει αναλάβει τη παραγωγή του εδώ...

[περισσότερα]

TWISTED TOWER DIRE - “Wars in the Unknown” (No Remorse records)

9 Απριλίου, 2019 - 17:15 Δημήτρης Τσέλλος

Έχω σβήσει και έχω ξαναγράψει αυτές τις πρώτες γραμμές…ούτε εγώ θυμάμαι πόσες φορές. Δεν σας κρύβω πως παρουσιάσεις δίσκων όπως αυτή εδώ, είναι εξαιρετικά δύσκολες. Ορισμένοι θα υποψιάζεστε τον λόγο...

[περισσότερα]

666 PACKS - “Sex, Beers & Rock ‘n’ Roll” - Volume II (Iron On Iron)

9 Απριλίου, 2019 - 17:15 Δημήτρης Τσέλλος

Side project ή αν θέλετε με άλλα λόγια δεύτερο συγκρότημα του κιθαρίστα Ανδρέα Τσαουση οι 666 PACKS. Μαζί με τους Γιώργο Γιαννάκη (φωνητικά, WILD MACHINE), Μινά Βασιλάκη (τύμπανα, DOOMOCRACY) και...

[περισσότερα]

ART AGAINST AGONY – “Shiva Appreciation Society” (SAOL)

9 Απριλίου, 2019 - 16:15 Φίλιππος Φίλης

Μια από τις πολύ ενδιαφέρουσες και ομολογώ «δύσκολες» κυκλοφορίες που άκουσα τον τελευταίο καιρό, ήταν ο νέος δίσκος των ART AGAINST AGONY. Η μπάντα, περισσότερο από μια μπάντα, είναι βασικά μια...

[περισσότερα]

WRETCH - “Man or Machine” (Pure Steel Records)

7 Απριλίου, 2019 - 09:15 Θοδωρής Κλώνης

Μια από τις πρώτες μπάντες που είχα την τύχη να ανακαλύψω από τότε που  μου έγινε η τιμή να γίνω συντάκτης στο ROCK HARD είναι οι Αμερικανοί WRETCH που με είχαν εντυπωσιάσει δυο χρόνια νωρίτερα...

[περισσότερα]