SAOR - “Forgotten Paths” (Avantgarde Music)

22 Ιανουαρίου, 2019 - 19:00

Highlands… τόπος μαγευτικός, όσο και αφιλόξενος. Σκληρός, βάρβαρος, απάτητος. Πατρίδα των ορεσίβιων Σκώτων (ή Σκότων, πάντως όχι Σκωτσέζων όπως έχει κακώς επικρατήσει). Πατρίδα μιας από τις ομορφότερες μουσικές παραδόσεις όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά ολόκληρου του κόσμου. Ο 30χρονος Andy Marshall λοιπόν, όντας ο ιθύνων νους πίσω από τους SAOR (που σημαίνει “ελεύθερος” στα Γαελικά, μητρική γλώσσα των συμπατριωτών του), θέλει από το 2013 που κυκλοφόρησε το ντεμπούτο τους με τίτλο “Roots”, να μας μεταφέρει με κάθε δίσκο τους στα υψίπεδα της πατρίδας του. Μέσον του τη φορά αυτή, τέσσερα τραγούδια, που απαρτίζουν το νέο του πόνημα με τίτλο “Forgotten paths”. Τέσσερα τραγούδια, με τα τρία εξ αυτών να έχουν κλασσικά διάρκεια δέκα με δώδεκα λεπτά.

Σε αυτό το πανέμορφο ηχητικό ταξίδι, ο ακροατής θα έχει την ευκαιρία να ακούσει έναν αριστουργηματικό συνδυασμό black metal και φολκλορικών μελωδιών. “Ψυχωμένες” metal μελωδίες, “παγωμένα” και άκρως “ηρωικά” riffs, «απλωτές» ακουστικές κιθάρες… ΕΠΙΚΟ metal. Όλα αυτά, αποτελούν έναν ηχητικό καμβά που πάνω του μια ομάδα κελτικών παραδοσιακών οργάνων (βιολί, fiddle και bagpipes) θα ζωγραφίσουν την εικόνα του “ηττημένου αλλά υπερήφανου” πολεμιστή που πρώτος ο τιτάνας Quorthon (R.I.P) μας έκανε γνωστή, μέσω των θρυλικών BATHORY. Θα μπορούσα να συγκρίνω τη νέα δουλειά των SAOR με τις πρώιμες των PRIMORDIAL (“Imrama” και “A journey’s end”), όσον αφορά τη καθαρά metal προσέγγισή τους. Κάτι τέτοιους δίσκους πρέπει να ακούν καθημερινά μουσικές «τσιχλόφουσκες» σαν τους ELUVEITIE και τους ENSIFERUM, μπας και καταλάβουν ποιο είναι το πραγματικό νόημα και η σωστή προσέγγιση του folk metal. Ο Andy Marshall τραγουδά και παίζει κιθάρα και μπάσο, τα τύμπανα τη φορά αυτή είναι παιγμένα από τον Carlos Vivas των HIRANYA και PHOENIX RISING (στο προηγούμενο τα είχε αναλάβει ο Bryan Hamilton των CNOC AN TURSA) ενώ συμμετέχουν επίσης ο Neige των ALCEST στα φωνητικά (στο εναρκτήριο ομώνυμο κομμάτι) ο Kevin Murphy των doomsters CHALICE OF SUFFERING στις γκάιντες, ο Lambert Segura σε βιολί/fiddle, η Sophie Rogers στα γυναικεία φωνητικά και η Glorya Lyr στις ambient μελωδίες του “Exile”. Στα συν, και το χαρακτηριστικό εξώφυλλο του Stefan Todorović των GORGOROTH. Σε επίπεδο συναυλιών, το Wacken Open Air και το Brutal Assault ήδη έχουν ρίξει τα τείχη. Ευελπιστώ κάποιος να τους φέρει και εδώ.

Για το τέλος, επιτρέψτε μου μια προσωπική παρατήρηση. Στη παρουσίαση του “Guardians”, είχα κάνει κάποιες σκέψεις. Τις κάνω και τώρα. Η πατρίδα μας έχει τόσο πλούσια μουσική παράδοση, που θα μπορούσε να σοκάρει (με τη καλή έννοια) τους πάντες εκεί έξω. Η δημοτική μας παράδοση, από τη Καππαδοκία ως τη Σικελία και από τη Μακεδονία και την Ήπειρο ως τη Κρήτη, καθώς και η κοσμική μουσική του Βυζαντίου (η οποία είναι υπέροχη και θα συνιστούσα να τη ψάξετε όσο το δυνατόν), θα μπορούσαν να δώσουν πολλά στοιχεία στον metal ήχο και να δημιουργήσουν τη δική μας σχολή. Θεωρώ λοιπόν πως θα πρέπει να γίνουμε πολύ περισσότερο εξωστρεφείς. Άλλωστε τα όποια “πειράματα” έχουν ήδη γίνει από κάποιες δικές μας μπάντες (ROTTING CHRIST, BATTLEROAR, ACHELOUS, REFLECTION κ.α), απέδειξαν περίτρανα πως μπορούν να “γεννήσουν” ως και αριστουργήματα.
Όπως και ο προκάτοχός του, έτσι και το “Forgotten paths” αναμένεται να είναι μια από τις ποιοτικότερες κυκλοφορίες του 2019, τουλάχιστον στο χώρο του ακραίου ήχου. Παραθέτω τους στίχους του καταπληκτικού “Bròn”, για να καταλάβετε τι συμβαίνει και στιχουργικά σε τούτο το μικρό, επικό αριστούργημα.
“There's deer upon the mountain, 
There's sheep along the glen, 
The forests hum with feather, 
But where are now the men? 
Here's but my mother's garden 
Where soft the footsteps fall, 
My folk are quite forgotten, 
But the nettle's over all. 

O! black might be that ruin 
Where my fathers dwelt so long, 
And nothing hide the shame of it, 
The ugliness and wrong; 
The cabar and the corner-stone 
Might bleach in wind and rains, 
But for the gentle nettle 
That took such a courtier's pains.

The friends are all departed, 
The hearth-stone is black and cold, 
And sturdy grows the nettle 
On the place beloved of old”

Alba gu bràth!

8,5 / 10

Δημήτρης Τσέλλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

LAST IN LINE – “II” (Frontiers)

11 Φεβρουαρίου, 2019 - 10:00 Σάκης Νίκας

Κι όμως πέρασαν τρία ολόκληρα χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου των LAST IN LINE. Ένα άλμπουμ που δίχασε τους μακροχρόνιους fans των DIO καθώς οι απόψεις ήταν μοιρασμένες σχετικά με το αν...

[περισσότερα]

SADHUS (THE SMOKING COMMUNITY) – “Big Fish” (Fuzz Ink. Records)

8 Φεβρουαρίου, 2019 - 09:30 Πάνος Δρόλιας

Δεν χρειάζεται να είσαι στυγνός ρεαλιστής για να αντιληφθείς ότι η προοπτική εδραίωσης μιας ελληνικής doom/sludge σκηνής φαντάζει πέρα για πέρα ουτοπική με τα υπάρχοντα δεδομένα. Τουλάχιστον μπορούμε...

[περισσότερα]

GATHERING OF KINGS – “First Mission” (RN Records)

8 Φεβρουαρίου, 2019 - 09:15 Ντίνος Γανίτης

Η σύναξη των Βασιλέων. Ένας χαρισματικός συνθέτης που ακούει στο όνομα Victor Olsson (SAFFIRE). Ένα μουσικό project που σχηματίστηκε για να μπορέσει ο κόσμος να ακούσει καλή μουσική. Καλή; Πολύ μικρή...

[περισσότερα]

DESERTED FEAR – “Drowned by Humanity” (Century Media)

7 Φεβρουαρίου, 2019 - 17:00 Άγγελος Κατσούρας

Πολύ ωραία περίπτωση μπάντας οι DESERTED FEAR από το Eisenberg της Γερμανίας. Το λέω αυτό γιατί 7 χρονάκια πριν, ως άγνωστοι μέσα στη λαίλαπα πολλών συγκροτημάτων ξεκινούσαν την προσπάθεια τους με το...

[περισσότερα]

HERMAN FRANK - “Fight the Fear” (AFM Records)

7 Φεβρουαρίου, 2019 - 16:45 Δημήτρης Μπούκης

Είσαι λάτρης του κλασικού heavy metal; Γουστάρεις την μουσική κληρονομιά που άφησαν οι τιτάνες του είδους και τρελαίνεσαι όταν το παραδοσιακό μετατρέπεται σε μοντέρνο, με έναν όγκο στον ήχο που σε...

[περισσότερα]