SOILWORK – The Ride Majestic (Nuclear Blast)

19 Αυγούστου, 2015 - 06:45

Θεωρώ τους SOILWORK μία παρεξηγημένη μπάντα. Μία μπάντα που ίσως θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη απήχηση και δημοτικότητα από ότι έχει, ειδικά με τη συνέπεια που δείχνει δισκογραφικά, Γιατί όταν φτάνεις στα 10 άλμπουμ (με το φετινό) και σε αυτά έχεις μόνο δύο αποτυχημένα (“Figure number five” και “Sworn to a great divide”), αλλάζοντας ταυτόχρονα τον ήχο σου αρκετές φορές, έχοντας ξανασηκωθεί από τα χαμηλά και μάλιστα εμφατικά άλλες δύο φορές, δείχνει ποιότητα, αλλά και «κοχόνες» (σικάτος).

Το προπέρσινο “The living infinite” ήταν μία πολύ ευχάριστη έκπληξη από τους Σουηδούς του Bjorn “Speed” Strid. Μετά τη δεύτερη αποχώρηση του «αδερφού» του στη μπάντα, Peter Wichers, κατάφερε και έβγαλε ένα δίσκο που ελάχιστοι περίμεναν, ενώ και σε αυτό το δίσκο υπάρχει σημαντική αποχώρηση, καθώς ο «πάλιουρας» μπασίστας της μπάντας, Ola Flink, αντικαταστάθηκε από τον Markus Wibom. Και η συνέχεια πάντως, με το φετινό “The ride majestic”, είναι στα ίδια περίπου επίπεδα.

Δεν είναι όμως και ίδιο άλμπουμ! Μπορεί να είναι μία φυσική εξέλιξη του προηγούμενου, καθώς ξεκινάει από εκεί που τελειώνει το “The living infinite”, μπορεί να έχει πολλά κοινά σημεία στον ήχο του, όμως, ταυτόχρονα, είναι ακόμη ένα βήμα μπροστά για τη μπάντα, που για ακόμη μία φορά πειραματίζεται και εξελίσσει τη μουσική της. Και δεν είναι τυχαίο, ότι σε αυτό το άλμπουμ, τα καλύτερα κομμάτια είναι και τα πιο πειραματικά, αν μπορούμε να τα χαρακτηρίσουμε έτσι.

Μεγάλη ποικιλία, από γρήγορα και σχετικά extreme μέρη, σε groove-άτα, σε λυρικά, σε μελωδικά, σε πιο ατμοσφαιρικά, με τη Σουηδίλα να είναι αναπόσπαστη, αλλά την Αμερικανική groove-ιά να εμφανίζεται σε πολλές στιγμές. Είναι στιγμές που οι SOILWORK θυμούνται τα ένδοξα 90s της Σουηδίας (το riff στο “The phantom” θα θυμίσει τα μεγάλα χρόνια των EDGE OF SANITY και HYPOCRISY), σε άλλες είναι στο σήμερα, πάντα όμως καταφέρνοντας να ακούγεται ένα ομοιογενές και «φυσικό» σύνολο. Το άλμπουμ αποπνέει ένα γενικότερο πιο σκοτεινό χαρακτήρα από όσο μας έχουν συνηθίσει οι Σουηδοί, κάτι που τους ταιριάζει πολύ καλά. Επίσης, το εμπορικό στοιχείο δεν είναι κυρίαρχο, έστω και αν υπάρχουν τα υποψήφια «χιτάκια», καθώς είναι τέτοιες οι αλλαγές ακόμα και μέσα στο ίδιο κομμάτι, που δείχνουν μία απόφαση της μπάντας να παίξει όπως νιώθει, χωρίς να υπολογίζει τις πωλήσεις. Και αν έλειπαν 3 τραγούδια (“Enemies in fidelidy”, “Petrichor by suplhur” και “Father and son…”), που είναι εμφανέστατα πολύ κατώτερου επιπέδου από τα υπόλοιπα, θα μιλάγαμε σίγουρα για έναν από τους κορυφαίους δίσκους τους και καλύτερο και του “The living infinite”. Αλλά από την άλλη έχεις τα εξαιρετικά “Death in general”, “The phantom”, “Whirl of pain”, “All along echoing paths” και “Shining lights” και δε μπορείς να μη γουστάρεις το άλμπουμ.

O Strid δείχνει να είναι σε εξαιρετική κατάσταση! Έχοντας κυκλοφορήσει παράλληλα και το πολύ όμορφο νέο άλμπουμ των THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA (παρουσίαση του οποίου μπορείτε να διαβάσετε εδώ), έρχεται τώρα και το “The ride majestic” με τους SOILWORK, για να πιστοποιήσει αυτό που είπα στην αρχή. Ότι κάποιοι άνθρωποι και μπάντες ίσως έπρεπε να έχουν μεγαλύτερης αναγνωρισιμότητας, σύμφωνα με το ταλέντο τους. Και για να γίνω και αιρετικό, τα τελευταία 6-7 χρόνια, νομίζω πως οι SOILWORK κυκλοφορούν καλύτερες δουλειές από τους IN FLAMES. Το είπα, πάμε παρακάτω.

Για να κλείσουμε. Το “The ride majestic”, βρίσκει τους SOILWORK σε μία συνεχή πολύ καλή κατάσταση και φόρμα. Είναι ένας δίσκος που θα ικανοποιήσει όσους αγκάλιασαν το “The living infinite” και που αν ήταν μείον 2-3 συγκεκριμένα κομμάτια, θα το ξεπερνούσε κιόλας. Οι SOILWORK δείχνουν να ξαναπερνάνε την (όσο μπορούμε να την πούμε) «χρυσή περίοδο» τους.
 

7.5/10

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

KONKHRA – “The alpha and the omega” (Hammerheart Records)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Γιάννης Σαββίδης

Από την εποχή των θεών του μαύρου heavy metal, MERCYFUL FATE και του Lars Ulrich (αν δεν ξέρεις ποιών, λάθος σελίδα διαβάζεις), στους εκπληκτικούς tech-thrashers INVOCATOR ("Excursion demise" και τα...

[περισσότερα]

AIRBOURNE- “Boneshaker” (Spinefarm)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

AC/DC. Tέσσερα γράμματα, που συμβολίζουν τη μεγαλύτερη προσφορά της Αυστραλίας στο hard rock. AIRBOURNE. Oι τίμιοι διάδοχοί τους, εδώ στο πέμπτο  στούντιο άλμπουμ τους. Με νέο κιθαρίστα και...

[περισσότερα]

HORIZON’S END - “Skeleton keys” (Steel Gallery Records)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Φίλιππος Φίλης

Οι HORIZON’S END αποτελούν πολύ σημαντικό, κατ εμέ, κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού heavy metal. Έκαναν την παρθενική τους εμφάνιση το 1998, με το αριστουργηματικό “Sculpture on ice”, ένα δίσκο...

[περισσότερα]

1349 – “The infernal pathway” (Season of mist)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 22:15 Λευτέρης Τσουρέας

Οι Νορβηγοί στο έβδομο album τους πραγματοποιούν δραστική στροφή στον ήχο τους προς μια πιο thrash ηχητική κατεύθυνση, που οφείλει τα μέγιστα στην αμερικάνικη σκηνή, κάτι που καθιστά το νέο τους...

[περισσότερα]

VILLAGERS OF IOANNINA CITY – “Age of Aquarius” (Mantra Records)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 14:45 Πάνος Δρόλιας

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που κυκλοφόρησε το “Riza” και ο ντόρος γύρω από τους VILLAGERS OF IOANNINA CITY καλά κρατεί. Μολονότι αδυνατώ ακόμα να κατασταλάξω αν ο συγκεκριμένος ντόρος, που...

[περισσότερα]