SOULBURN - “Noa's D'ark” (Century Media)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:00

Η Ολλανδική σκηνή φέτος, τα πάει πραγματικά καλά, και αυτό μόνο καλό είναι. Σε μια χρονιά που το λιγότερο καλό είναι το νέο GOD DETHRONED (καλός δίσκος, μη λέμε ότι θέλουμε), το τελευταίο THANATOS μοίρασε φάπες μαζί με το τελευταίο SINISTER και με μπροστάρη όλων το τελευταίο εκπληκτικό DISAVOWED, έρχονται και κάποιοι παλαιοί γνώριμοι, που προσπαθούν να διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο από τη πίτα. Ο λόγος για τους SOULBURN. Το συγκρότημα που έβγαλε εκείνο το φοβερό “Feeding on angels” (1998) όταν οι θεοί ASPHYX διαλύθηκαν και που το reunion των δεύτερων ενώ μπήκε στη μέση του δεύτερου άλμπουμ, ενέπνευσε την επιστροφή όλης τους της φουρνιάς στο death metal. Βάλτε και την άνοδο των LEGION OF THE DAMNED (πρώην OCCULT) σε δημοτικότητα, και έδεσε το γλυκό. Οι SOULBURN, πρωτίστως με το “The suffocating darkness” (2014) και δευτερευόντως με το “Earthless pagan spirit” (2016), βροντοφώναξαν παρών στη σκηνή και φυσικά διαφοροποιήθηκαν έντονα από το παρελθόν τους με τους ASPHYX. Έτσι, φτάνουμε στο 2020, με τη μπάντα να κυκλοφορεί το 4ο της άλμπουμ “Noa’s d’ark”.  

Ο τίτλος, είναι ξεκάθαρο λογοπαίγνιο, με τη Κιβωτό του Νώε, όπως δήλωσε και ο τραγουδιστής της μπάντας στο δελτίο τύπου. Η δε ηχητική προσέγγιση της μπάντας, θυμίζει ας το πούμε έτσι μια κιβωτό. Όπως βρέθηκαν στην Κιβωτό του Νώε, διαφορετικά μεταξύ τους ζώα, έτσι και στην κιβωτό των SOULBURN μπορεί να πει κανείς ότι βρέθηκαν ιδιώματα, τα οποία υπό άλλες συνθήκες δε θα βρισκόντουσαν ποτέ μαζί. Στη πρώτη γωνία της κιβωτού, έχεις το black metal του Νορβηγικού τύπου (MAYHEM, DARKTHRONE κυρίως). Στη δεύτερη γωνία έχεις το επικό, proto-black metal των BATHORY της περιόδου “Under the sign of the black mark”/”Blood fire death”. Στη τρίτη γωνία έχεις το death/doom metal όπως το δίδαξαν μπάντες όπως οι ASPHYX και οι WINTER. Αυτοί οι 3 κόσμοι, συνυπάρχουν, μπλέκονται αναμεταξύ τους, ζυμώνονται και δίνουν λογιών λογιών αποτελέσματα στον ακροατή. Αποτελέσματα, όχι αχταρμά, αλλά άκρως ισορροπημένα, μια και έρχονται εν τέλει σε μια αρμονία όλα, όπως ακριβώς συμβαίνει και σε ένα οικοσύστημα.

Όταν το πρώτο δίνει τα χέρια με το τρίτο, ο καρπός της ένωσης αυτής είναι κομμάτια σαν το “Anarchrist”, ”The godless I” (με μια έκπληξη καθαρών φωνητικών, στη μέση του χάους) ή το video clip του δίσκου “Shrines of apathy”. Όταν δε, το death/doom υπερτερεί ξεκάθαρα στο χώρο, έχουμε κομμάτια σαν το “Tempter ov the white light”, στο εναρκτήριο 8λεπτο “The morgue of hope” και φυσικά στο ομώνυμο κομμάτι. Ας μη ξεχνάμε βέβαια, στο σημείο αυτό, τον επίτιμο καλεσμένο του δίσκου. Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω, στο κομμάτι “Anointed - blessed - and born for burning” τον κύριο Martin Van Drunen (ASPHYX)! Ο εν λόγω τιτάνας, δεν χρειάζεται και πολύ προσπάθεια να σπείρει το πανικό, και δείχνει να το διασκεδάζει όπως και η υπόλοιπη μπάντα. Όταν σε αυτό το τουρλουμπούκι μουσικών επιρροών θέλει να περάσει μια ηλιαχτίδα, μια πιο ελαφρά μελωδική προσέγγιση, έχουμε κομμάτια όπως τα άρρηκτα συνδεόμενα “Assailed by cosmic lightning”/”Triumphant one”, όπου το πρώτο εμφανίζει επίσης ορισμένα καθαρά φωνητικά, που ενώ ακούγονται στη διατύπωση παράταιρα, είναι δοσμένα με γούστο, χωρίς να ξενίζουν τον ακροατή. Το δε δεύτερο, ενώ είναι υπερμελωδικό outro του προηγούμενο κομματιού, έγινε τόσο όμορφα που αντιμετωπίζεται ως μια όμορφη πινελιά, κι όχι ως ένα ξεκάρφωτο σημείο. 

Στο σχεδόν εξάλεπτο “From archaeon to oblivion”, εκτός του ότι συνοψίζεται όλος ο χαρακτήρας του δίσκου ως εκείνο το σημείο, κλείνοντας τον, έχουμε την εντονότερη παρουσία του δεύτερου στοιχείου του δίσκου, όπως τα απαριθμήσαμε προηγουμένως. Για την ακρίβεια όμως, σε αυτή τη μουσική σύναξη, αυτό ήταν πανταχού παρών, προσθέτοντας στοιχεία όπου και όσο χρειαζόταν από τη πλούσια κληρονομιά που μας άφησε ο κύριος Tomas Forsberg. Όσον αφορά τώρα, το κομμάτι αυτό καθ’ αυτό, γράφτηκε σίγουρα έχοντας κατά νου, ύμνους όπως το “Enter the eternal fire”. Εδώ, και με αυτό το τρόπο, τελειώνει λοιπόν ο δίσκος. Ή τουλάχιστον η έκδοση του βινυλίου, μια και το CD θα περιέχει άλλα δύο κομμάτια, το “Abyssica” και “On the crimson wings of my ruin”. Έτσι, συνεχίζουν τη παράδοση που ξεκίνησε το “Earthless pagan spirit”, με το αντίστοιχο επιπλέον κομμάτι να είναι το “The last monument of god”. Θυμίζει αυτό που έκαναν οι MORBID ANGEL με το “Lord of all fevers and plagues” στο ”Altars of madness”, και άλλες μπάντες της “σειράς” τους, μια και οι χρονικοί περιορισμοί του βινυλίου καθώς και το κόστος της επιπλέον κοπής, δεν τους το επέτρεπαν. Εγώ το αντιμετωπίζω, ως φόρο τιμής από μια μπάντα παλαιάς κοπής, που καλώς ή κακώς, έτσι έμαθε.

Εν κατακλείδι, οι SOULBURN καταφέρνουν, να ανανεώσουν εαυτούς, να παρουσιάσουν το πιο πλήρες και ισορροπημένο ως τώρα, μουσικό τους πρόσωπο, αναζωπυρώνοντας το ενδιαφέρον των οπαδών τους για τα καλά, μη μένοντας μόνο στο να πάρουν κεκτημένη ταχύτητα από το πόσο old school ή cult μπάντα θεωρούνται. Αντιθέτως, κάνουν τα βήματα παραπέρα, που αποπνέουν μια υγεία, και μια ανάγκη για καλλιτεχνική έκφραση στο σήμερα, στο τώρα. 

8 / 10

Γιάννης Σαββίδης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

SODOM – “Genesis XIX” (SPV / Steamhammer) (ομαδική κριτική)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Rockhard

Οι Γερμανοί thrashers, SODOM, τέσσερα χρόνια μετά την προηγούμενη δισκογραφική τους προσπάθεια, ως τετράδα πλέον, με τον Frank Blackfire στην κιθάρα μετά από πάρα πολλά χρόνια, επιστρέφουν με το “...

[περισσότερα]

DREAM THEATER – “Distant Memories – Live in London” (Inside Out)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 15:00 Σάκης Φράγκος

Υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω που γνωρίζει πόσο βλαμμένος είμαι με τους DREAM THEATER. Από την άλλη όμως, δεν έχω διστάσει να τους κριτικάρω και μάλιστα έντονα σε σχέση με διάφορες κινήσεις τους που...

[περισσότερα]

BLACK FATE – “Ithaca” (Rockshots Records)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Σάκης Φράγκος

…ή αλλιώς «έτσι γ@@@ει η Λάρισα». «Τσκ τσκ», θα πείτε. «Μαζέψτε τη γλώσσα σας κύριε Φράγκο». Κι εγώ θα απαντήσω: «έχετε ακούσει το “Ithaca” των BLACK FATE; Αν όχι, έχετε το δικαίωμα να παραμείνετε...

[περισσότερα]

BLACK SABBATH – “Vol. 4 (Redux)” (Magnetic Eye Records)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Γιάννης Παπαευθυμίου

Η Αμερικάνικη εταιρία έχει κάνει και άλλες “αναβιώσεις” κάποιων σπουδαίων δίσκων του παρελθόντος, και πλέον στην σειρά ακολουθεί στη θρυλικό τέταρτο album των αρχιερέων του heavy metal από το...

[περισσότερα]

DARK TRANQUILLITY - “Moment” (Century Media)

18 Νοεμβρίου, 2020 - 09:30 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Αν υπάρχει μία μπάντα εκεί έξω, που ήταν εκεί, από την αρχή του melodic death metal και ακόμα και σήμερα έχει καταφέρει (με τα πάνω και τα κάτω της φυσικά) να κρατάει τη σημαία ψηλά ποιοτικά, αλλά...

[περισσότερα]