SOULFLY – “Archangel” (Nuclear Blast)

24 Σεπτεμβρίου, 2015 - 22:15

Το “Dark Ages”, η εκπληκτική κυκλοφορία των SOULFLY, πίσω στο 2005 πιθανολογώ ότι ήταν η τελευταία, φυσιολογική διαδικασία σύνθεσης και ηχογράφησης τραγουδιών από τον Max Cavalera. Από το 2008 και μέσα σε μόλις επτά χρόνια έχει γράψει σχεδόν τα πάντα σε 8-9 full lengths (προσμετρούνται τα άλμπουμ των CAVALERA CONSPIRACY και το ντεμπούτο των KILLER BE KILLED). Αυτά όμως είναι λίγο έως πολύ γνωστά και από μόνα τους δεν σημαίνουν τίποτα για την αξία καθεαυτή των έργων. Η φετινή κυκλοφορία τιτλοφορείται “Archangel” και ως μεμονωμένο δημιούργημα θα μπορούσε να αποτελεί το ντεμπούτο νεόκοπου γκρουπ που νομίζει ότι ανακαλύπτει τον τροχό στο groove metal. Με λίγα λόγια, δηλαδή, πάνω κάτω θα βρείτε πολυφορεμένα riffs, back-to-the-roots-back-to-the-primitive nu-metal αισθητική της προηγούμενης δεκαετίας και κυρίως θα αισθανθείτε ένα ενοχλητικό déjà-vu εάν έχετε ασχοληθεί έστω και στο ελάχιστο με την Max Cavalera παρακαταθήκη.

Υπάρχουν και κάποια θετικά στοιχεία που δύναται να εντοπίσει ο ακροατής, όμως αυτά δεν περισώζουν την κατάσταση. Π.χ στο εξαιρετικό “Ishtar Rising” οι lead κιθάρες του Rizzo χτίζουν πανέξυπνα την σινεματική ατμόσφαιρα αποκάλυψης που οραματίστηκε ο δημιουργός, χωρίς να βασιστεί σε πλήκτρα και τζιριτζάτζουλα. Ομολογουμένως και το πωρωτικό “Sodomites” (συμμετέχει και ο Todd Jones από τους NAILS στα φωνητικά) περιέχει όλα τα trademarks του ήχου που ο ίδιος ο Καβαλέρας επινόησε, αλλά θεωρώ ότι πλέον απευθύνεται μονάχα στους οπαδούς και στους νεολαίους. Τέλος ίσως ψαρώσετε με το “Mother of Dragons”, που κλείνει τον δίσκο, όχι τόσο με την “Game of Thrones” θεματολογία των στίχων, όσο με την thrash πολυφωνική καταιγίδα στην έναρξη και το σόλο του Rizzo κάπου στα μέσα του κομματιού. Και κάπου εδώ τελειώνουν τα καλά του δίσκου. Εάν υπάρχουν κάποια πιο έξυπνα περάσματα (νιώθω έντονη την κούραση με τις βαλκανικές, oriental, folklore αναφορές άνευ λόγου και αιτίας) αυτά θάβονται πίσω από τις γνωστές χοροπηδηχτάδικες μανιέρες και το copy-paste-mid-tempo drumming.

Απευθύνομαι στους μετριοπαθείς: προσπεράστε με ταχύτητα το “Archangel”.

Απευθύνομαι στους ορκισμένους fans: Αν πιστεύετε ότι πραγματικά ο Max πούλησε την ψυχή του στο metal, όπως αγριοτραγουδάει στο εναρκτήριο άσμα, ας το ξανασκεφτείτε. Το διαχρονικό διάγραμμα ποιότητας φθίνει με γεωμετρικό ρυθμό, γεγονός που αποδεικνύει ότι ενώ ο μουσικός έχει προσφέρει στην metal μουσική αρκετά χρόνια πριν, πλέον φαίνεται απλά να απολαμβάνει τους καρπούς της τεράστιας συνεισφοράς σ’ αυτή. Δεν έχει κάτι καινούργιο να πει, δεν προκύπτει από πουθενά ότι δουλεύει ουσιαστικά πάνω σε νέες συνθέσεις. Ακόμα και στιχουργικά κάνει κύκλους γύρω από τον εαυτό του. Ας κάνει ένα μεγάλο διάλειμμα και βλέπουμε.

5 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

MANIMAL – “Purgatorio” (AFM Records)

8 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Το μελωδικό heavy/power είναι η αλήθεια ότι δεν περνάει και τα καλύτερα χρόνια του, όμως είναι επίσης αλήθεια ότι τα τελευταία 2-3 χρόνια υπάρχει μία σταθερή ανάκαμψη, με ωραίες κυκλοφορίες, μερικές...

[περισσότερα]

ALCATRAZZ – “Live in Japan 1984” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Σάκης Νίκας

Οι ALCATRAZZ την περίοδο που ο Malmsteen ήταν στη μπάντα είχαν μία απίστευτη δυναμική. Όχι ότι πήγαιναν πίσω με τον Vai, αλλά θεωρώ ότι ο Bonnet «έδενε» καλύτερα με τον Σουηδό κιθαρίστα με τον οποίο...

[περισσότερα]

JOE BONAMASSA – “Redemption” (Provogue/Mascot)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Στο κρίσιμο ερώτημα, ήρθε η ώρα ο Joe Bonamassa να κυκλοφορήσει κακό άλμπουμ, ακόμη μια φορά η απάντηση είναι όχι. Ο παραγωγικότατος, πολυγραφότατος και παίκτης ολκής, απόστολος των μπλουζ στον 21o...

[περισσότερα]

NASHVILLE PUSSY - “Pleased to eat you” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

Οι πιο παλιοί φίλοι του περιοδικού, αυτοί που μας παρακολουθούσαν ως έντυπο τότε που λεγόμασταν Rock On, ίσως και να θυμάστε την στήλη “Ι told you first” που παρουσίαζα μαζί με τον Κώστα Αλατά...

[περισσότερα]

STRATOVARIUS – “Enigma: Intermission II” (earMUSIC)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Απ’ την αρχή πρέπει να σας πω πως γενικά δεν είμαι οπαδός της ύστερης περιόδου των STRATOVARIUS, μπάντα που για μένα αποτελούσε κάποτε τον ορισμό του Ευρωπαϊκού power metal. Το δίδυμο των δύο Timo...

[περισσότερα]