SOULFLY – “Archangel” (Nuclear Blast)

24 Σεπτεμβρίου, 2015 - 22:15

Το “Dark Ages”, η εκπληκτική κυκλοφορία των SOULFLY, πίσω στο 2005 πιθανολογώ ότι ήταν η τελευταία, φυσιολογική διαδικασία σύνθεσης και ηχογράφησης τραγουδιών από τον Max Cavalera. Από το 2008 και μέσα σε μόλις επτά χρόνια έχει γράψει σχεδόν τα πάντα σε 8-9 full lengths (προσμετρούνται τα άλμπουμ των CAVALERA CONSPIRACY και το ντεμπούτο των KILLER BE KILLED). Αυτά όμως είναι λίγο έως πολύ γνωστά και από μόνα τους δεν σημαίνουν τίποτα για την αξία καθεαυτή των έργων. Η φετινή κυκλοφορία τιτλοφορείται “Archangel” και ως μεμονωμένο δημιούργημα θα μπορούσε να αποτελεί το ντεμπούτο νεόκοπου γκρουπ που νομίζει ότι ανακαλύπτει τον τροχό στο groove metal. Με λίγα λόγια, δηλαδή, πάνω κάτω θα βρείτε πολυφορεμένα riffs, back-to-the-roots-back-to-the-primitive nu-metal αισθητική της προηγούμενης δεκαετίας και κυρίως θα αισθανθείτε ένα ενοχλητικό déjà-vu εάν έχετε ασχοληθεί έστω και στο ελάχιστο με την Max Cavalera παρακαταθήκη.

Υπάρχουν και κάποια θετικά στοιχεία που δύναται να εντοπίσει ο ακροατής, όμως αυτά δεν περισώζουν την κατάσταση. Π.χ στο εξαιρετικό “Ishtar Rising” οι lead κιθάρες του Rizzo χτίζουν πανέξυπνα την σινεματική ατμόσφαιρα αποκάλυψης που οραματίστηκε ο δημιουργός, χωρίς να βασιστεί σε πλήκτρα και τζιριτζάτζουλα. Ομολογουμένως και το πωρωτικό “Sodomites” (συμμετέχει και ο Todd Jones από τους NAILS στα φωνητικά) περιέχει όλα τα trademarks του ήχου που ο ίδιος ο Καβαλέρας επινόησε, αλλά θεωρώ ότι πλέον απευθύνεται μονάχα στους οπαδούς και στους νεολαίους. Τέλος ίσως ψαρώσετε με το “Mother of Dragons”, που κλείνει τον δίσκο, όχι τόσο με την “Game of Thrones” θεματολογία των στίχων, όσο με την thrash πολυφωνική καταιγίδα στην έναρξη και το σόλο του Rizzo κάπου στα μέσα του κομματιού. Και κάπου εδώ τελειώνουν τα καλά του δίσκου. Εάν υπάρχουν κάποια πιο έξυπνα περάσματα (νιώθω έντονη την κούραση με τις βαλκανικές, oriental, folklore αναφορές άνευ λόγου και αιτίας) αυτά θάβονται πίσω από τις γνωστές χοροπηδηχτάδικες μανιέρες και το copy-paste-mid-tempo drumming.

Απευθύνομαι στους μετριοπαθείς: προσπεράστε με ταχύτητα το “Archangel”.

Απευθύνομαι στους ορκισμένους fans: Αν πιστεύετε ότι πραγματικά ο Max πούλησε την ψυχή του στο metal, όπως αγριοτραγουδάει στο εναρκτήριο άσμα, ας το ξανασκεφτείτε. Το διαχρονικό διάγραμμα ποιότητας φθίνει με γεωμετρικό ρυθμό, γεγονός που αποδεικνύει ότι ενώ ο μουσικός έχει προσφέρει στην metal μουσική αρκετά χρόνια πριν, πλέον φαίνεται απλά να απολαμβάνει τους καρπούς της τεράστιας συνεισφοράς σ’ αυτή. Δεν έχει κάτι καινούργιο να πει, δεν προκύπτει από πουθενά ότι δουλεύει ουσιαστικά πάνω σε νέες συνθέσεις. Ακόμα και στιχουργικά κάνει κύκλους γύρω από τον εαυτό του. Ας κάνει ένα μεγάλο διάλειμμα και βλέπουμε.

5 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEE SNIDER – “For the Love of Metal” (Napalm)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:45 Σάκης Νίκας

Η επιστροφή του Dee Snider σε γνώριμα ηχητικά μονοπάτια μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι. Μην ξεχνάτε ότι μόλις πριν από δύο χρόνια ο εμβληματικός frontman μας είχε σερβίρει μία πατάτα μεγατόνων με...

[περισσότερα]

THE SEA WITHIN – “The Sea Within” (Inside out)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Οι THE SEA WITHIN είναι ένα νεοσύστατο progressive rock σχήμα που αν και δεν θέλει να αποκαλείται super group, τίτλος που έχει γίνει της μόδας και που πάντοτε ανεβάζει το hype σε τρομερά ύψη, πληροί...

[περισσότερα]

OPEN BURN - “Divine Intermission” (No Remorse Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

LETHAL. “Programmed”. Δύο λέξεις που αρκούν ώστε να δημιουργήσουν τα καλύτερα των συναισθημάτων στον οποιονδήποτε φίλο του τεχνικού, προοδευτικού power metal. Αυτού που δεν διστάζει να μπει στα...

[περισσότερα]

MICHAEL ROMEO – “War of the worlds // Pt. 1” (Mascot)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Έχω εκφράσει τόσες φορές τη λατρεία μου για την μουσική των SYMPHONY X (βασικός υπεύθυνος της οποίας είναι ο κιθαρίστας τους, Michael Romeo), που είναι δεδομένο πως έχω μπει στη σφαίρα της...

[περισσότερα]

RYAN ROXIE – “Imagine your reality” (Cargo Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 15:45 Σάκης Νίκας

Ο Ryan Roxie ήταν πάντα ο αγαπημένος μου κιθαρίστας στη μπάντα του Alice Cooper, μετά τη διάλυση της κλασικής σύνθεσης των late 60’s/early 70’s. Δεν ήταν μόνο ότι είχε ένα ταλέντο στη σύνθεση αλλά...

[περισσότερα]