TEN – “Heresy and Creed” (Frontiers)

22 Οκτωβρίου, 2012 - 14:00

Οι Βρετανοί TEN, δημιούργημα του χαρισματικού (κάποτε) Gary Hughes (φωνητικά, κιθάρες), κατάφεραν με δίσκους όπως “The robe” και “The spellbound” να παρουσιάσουν κάτι φρέσκο στο χώρο του μελωδικού hard rock με πομπώδη και επικό ήχο, που τράβηξε την προσοχή. Όπως οι DOKKEN στα 80’s έτσι και οι TEN στα 90’s γνώρισαν την αναγνώριση τόσο από φίλους του hard rock όσο και των metallers. Ο ιδιαίτερος ήχος που είχε έντονα τα χαρακτηριστικά που ανέφερα, συν τα εκπληκτικά μελωδικά τραγούδια ήταν αρκετό για την επιτυχία. Στο νέο όμως αιώνα το λαμπερό αστέρι άρχισε να φθίνει. Το “Babylon” είχε αρκετές μέτριες στιγμές, ενώ το “Far beyond the world” που ακολούθησε ήταν ότι πιο μέτριο είχαν δημιουργήσει. Οι δύο δίσκοι, όπως απεδείχθη, αποτέλεσαν εμπόδιο στην ανοδική πορεία που είχαν. Από εκεί και πέρα ακολούθησαν καλοί δίσκοι, αλλά χωρίς να διαθέτουν το κάτι ιδιαίτερο.

Φέτος κυκλοφορούν το “Heresy and creed”, το δέκατο στη δισκογραφική τους ιστορία. Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει σε σύγκριση με τις τελευταίες δισκογραφικές δουλειές τους. Ο Gary Hughes συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο που γνωρίζει πολύ καλά, μελωδικό hard rock με αρκετά επικά στοιχεία, όπως στο εκπληκτικό πρώτο τραγούδι “Arabian knights”, αλλά χωρίς πάλι να παρουσιάζει κάτι το φανταστικό. Είναι ένας αξιοπρεπής δίσκος που έχει αρκετές αδυναμίες. Πρώτα από όλα θα μπορούσε να έχει λιγότερα τραγούδια ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι μέτριες στιγμές που παρουσιάζονται έντονα σε τραγούδια όπως “Unbelievable”, “Insatiable” και “Right now”. Επίσης δεν θεωρώ πολύ καλή την παραγωγή, καθώς κάπου μου φαίνεται ότι χωλαίνει και προκαλεί μια κούραση στη συνολική ακρόαση.

Οι καλές εποχές φαίνεται ότι έχουν περάσει και είναι κρίμα, ειδικά αν αναλογιστούμε το συνθετικό οίστρο του Hughes και τα μαγευτικά τραγούδια που μας χάρισε τόσο με τους TEN, όσο και στις πρώτες προσωπικές δουλειές του Bob Catley (MAGNUM) όσο και στη rock operaOnce and future king”. Το “Heresy and creed” ίσως ικανοποιήσει τους πολύ φανατικούς, για εμένα είναι απλά ένας δίσκος με αρκετές αδυναμίες.

6.5 / 10

Παναγιώτης Δημητρόπουλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ARMORED SAINT - "Punching the Sky" (Metal Blade) (ομαδική κριτική)

17 Οκτωβρίου, 2020 - 11:30 Rockhard

Σε λίγες μέρες κυκλοφορεί ένας από τους δίσκους που σχεδόν σύσσωμη η συντακτική ομάδα του Rock Hard, περίμενε με αγωνία και δεν είναι άλλος από το “Punching the sky” των ARMORED SAINT, ιδιαίτερα μετά...

[περισσότερα]

WYTCH HAZEL - “III: Pentecost” (Bad Omen Records)

16 Οκτωβρίου, 2020 - 09:45 Δημήτρης Τσέλλος

To εντυπωσιακότερο, βάσει αποτελεσμάτων, σχήμα που ξεπρόβαλλε από τον οργασμικό χώρο του vintage rock τα τελευταία πέντε τουλάχιστον χρόνια, επιστρέφει με την τρίτη του δισκογραφική δουλειά. Η...

[περισσότερα]

IT’sALIE – “Lilith” (ROAR! Rock Of Angels Records)

15 Οκτωβρίου, 2020 - 15:00 Κώστας Τσιρανίδης

Από την όμορφη Βενετία μας έρχονται οι IT'sALIE, το ιταλικό hard rock συγκρότημα που κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του με τίτλο “ Lilith”, πριν λίγες μέρες μέσω της ROAR! Rock Οf Angels Records....

[περισσότερα]

FLYING COLORS – “Third stage: Live in London” (Music Theories Recordings)

15 Οκτωβρίου, 2020 - 14:45 Σάκης Φράγκος

Δεν αισθάνομαι άνετα με αυτό, αλλά νιώθω ότι πρέπει να το κάνω. Ξεκινώ με τα κλασικά, για όσους δεν γνωρίζουν: Οι FLYING COLORS είναι το γκρουπ με τον Mike Portnoy (τι σημαίνει που έχει παίξει;), τον...

[περισσότερα]

SATAN – “Early Rituals” (Listenable Records)

14 Οκτωβρίου, 2020 - 09:15 Θοδωρής Μηνιάτης

Οι SATAN θα είναι για πάντα ένα από τα χαρακτηριστικότερα συγκροτήματα του New Wave Of British Heavy Metal κινήματος. Από την πρώτη δισκογραφική τους παρουσία το 1983, με το all time classic “Court...

[περισσότερα]