TERAMAZE – “Are we Soldiers” (Mascot Label Group)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:15

Τι καταπληκτική χρονιά που είναι μέχρι τώρα το 2019 για το progressive ιδίωμα. Από τους DREAM THEATER στους SOEN, απ’ τον Devin Townsend στους OPETH, αυτή η χρονιά δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Και τώρα στη λίστα έρχεται να προστεθεί και ο νέος δίσκος των πιο άγνωστων, Αυστραλών TERAMAZE ο οποίος ανεβάζει ακόμα περισσότερο το πήχη για φέτος και το μέλλον. Με το “Are we soldiers” οι TERAMAZE κάνουν πιστεύω ένα σοβαρό breakthrough και ασφαλίζουν τη θέση τους στη λίστα με τα νέα, υποσχόμενα ονόματα που ανανεώνουν το είδος. 

Ο τέταρτος δίσκος λοιπόν των TERAMAZE, όπως είπα, φέρνει έναν σοβαρό αέρα ανανέωσης. Μακριά από τα κλισέ του progressive (παπάδες, ψυχεδέλεια, «δύσκολα» χρονικά μέτρα, τεράστιες διάρκειες) η μπάντα αυτή ξέρει να γράφει όμορφα τραγούδια με απίστευτα ρεφραίν που σου μένουν για τη μελωδικότητα και ευκολία τους αλλά και για όλα όσα τα κάνουν προοδευτικά: λυρισμός, δεξιοτεχνία, πολυπλοκότητα και κινηματογραφικός ήχος. Παράλληλα, κάτι που δεν έλειπε σε προηγούμενες κυκλοφορίες αλλά τώρα είναι σίγουρα πιο ολοκληρωμένο, οι δέκα συνθέσεις του δίσκου έχουν κάτι το νεανικό και μοντέρνο πράγμα που τους ξεχωρίζει από τις προαναφερθείσες μπάντες. Αυτό  διαφαίνεται στη λυρική φωνή του Nathan Peachey και στο πως συνδυάζουν το Djent χωρίς τον επιτηδευμένα βαρύ ήχο του είδους, αφήνοντας χώρο για όμορφα, μελωδικά περάσματα γεμάτα συναίσθημα και νόημα. Το αποτέλεσμα είναι μια εκπληκτική όσμωση του σύγχρονου progressive των CALIGULA’S HORSE, LEPROUS, PERIPHERY, TESSERACT αλλά με αρκετά συμβατικά χαρακτηριστικά που κάνει το “Are we soldiers” πιο προσιτό σ’ ένα κοινό που δεν ακούει αποκλειστικά progressive. Το κομμάτι του songwriting επομένως είναι ίσως το μεγαλύτερο ατού μιας μπάντας που πραγματικά ξέρει να γράφει ωραία τραγούδια που διανθίζονται από ένα τέλειο πάρε-δώσε κιθάρας πλήκτρων, ατμόσφαιρα και τέλος πάντων, προσωπικότητα. Αυτό ξεχωρίζει τους TERAMAZE από το συρμό – η προσωπικότητα τους που επίσης εκπέμπει ωριμότητα. Ωριμότητα είναι η ιδανική λέξη που έρχεται στο νου όταν μια μπάντα καταφέρνει να γράψει όμορφα τραγούδια που σε προκαλούν να τα ακούσεις μέχρι το τέλος, δεν κουράζουν αλλά παράλληλα ηχούν απολύτως προοδευτικά σε κάθε σκέλος – μουσικότητα, ήχο, παραγωγή, στίχους, artwork. 

8,5 / 10

Φίλιππος Φίλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

GOST – “Valediction” (Century Media)

13 Οκτωβρίου, 2019 - 12:00 Γιώργος Δρογγίτης

Το synthwave και τα παρακλάδια του έχουν επιστρέψει για τα καλά στις ζωές μας, ιδιαίτερα μετά το hype της λατρεμένης σειράς “Stranger Things” του Netflix. PERTURBATOR και CARPENTER BRUT, είναι δύο...

[περισσότερα]

FREEDOM CALL – “M.E.T.A.L” (SPV/Steamhammer)

13 Οκτωβρίου, 2019 - 12:00 Ντίνος Γανίτης

Φέτος είναι η χρονιά που οι FREEDOM CALL κλείνουν 20 χρόνια ζωής και θέλουν να το γιορτάσουν κυκλοφορώντας τον δέκατο δίσκο της καριέρας τους που φέρει τον τίτλο “M.E.T.A.L”....

[περισσότερα]

LAST TEMPTATION – “Last Temptation” (earMusic)

9 Οκτωβρίου, 2019 - 09:30 Ντίνος Γανίτης

Για να δούμε τι έχουμε εδώ. Έχουμε μία καινούργια μπάντα ονόματι LAST TEMPTATION, η οποία κυκλοφορεί τον πρώτο της δίσκο. Σε αυτή τη μπάντα βρίσκουμε τους Peter Scheithauer...

[περισσότερα]

ΑΙΜΑ – “Τράγος” (Nuclear War Now! Productions)

9 Οκτωβρίου, 2019 - 09:30 Νίκος Χασούρας

Άργησε να έρθει όπως συχνά συμβαίνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις, αλλά το ντεμπούτο full-length των ΑΙΜΑ είναι γεγονός και κυκλοφορεί από την Nuclear War Now!, σημείο αναφοράς για τον σημερινό black/...

[περισσότερα]

RAM – “The Throne Within” (Metal Blade)

7 Οκτωβρίου, 2019 - 18:30 Άγγελος Κατσούρας

Τα Κριάρια από το Γκέτεμποργκ (ίσως η πιο αντρίκεια μπάντα της πόλης τα τελευταία… αμέτρητα χρόνια) επιστρέφουν με ένα δίσκο ο οποίος είναι σίγουρα αχτίδα φωτός, έμπνευσης και φρεσκάδας για τον...

[περισσότερα]