TESSERACT – "Polaris" (Kscope)

1 Οκτωβρίου, 2015 - 07:00

Μετά την παλιννόστηση του Daniel Tompkins, οι προσδοκίες για τον τρίτο δίσκο των TESSERACT ήταν κάτι παραπάνω από μεγάλες. Η μπάντα φαντάζει πλήρης, από κάθε άποψη. Έχει στις τάξεις της τη φωνή που τη σύστησε για πρώτη φορά στο κοινό, ενώ κουβαλάει σαν παρακαταθήκη το, από κάθε άποψη, εξαιρετικό “Altered State” (2013). Το βρετανικό djent σχήμα λογικά δεν έχει δικαιολογία, αφού κατέχει όλα τα εφόδια, που θεωρητικά μπορούν να το οδηγήσουν στη δημιουργία ενός δίσκου μεγατόνων. Ωστόσο, κάπου τα πράγματα δε βρήκαν το δρόμο τους. Η ροή της μουσικής βρέθηκε στα ίδια κανάλια, με τις νότες να ανακυκλώνονται και τις συνθέσεις να βρίσκονται εν γένει σε μία απολαυστική περιδίνηση.

Η ενέργεια που εκλύθηκε κατά την ασταμάτητη αναπαραγωγή του “Altered State” τα τελευταία δύο χρόνια, τρύπωσε και στον τελευταίο οπαδό της prog κοινότητας. Η μεγάλη μετάβαση από το ειδικό προς το γενικό, από το ορθόδοξο djent του “One” (2011) προς το πιο λυρικό “Altered State”, φαίνεται πως δελέασε πέραν του δέοντος τον Acle Kahney και την παρέα του. Η ευρύτατη αποδοχή και αναγνωρισιμότητα, τους προκάλεσε το σύνδρομο της μπάντας που φοβάται να καινοτομήσει. Βέβαια, αυτό δεν είναι απόλυτα ορθό. Οι TESSERACT έκαναν ακόμα ένα βήμα, αλλά προς τα πίσω στο γενεαλογικό δένδρο της prog. Από το djent, προς το prog metal με djent στοιχεία, πλέον οδηγούμαστε προς το prog “rock” με djent στοιχεία.

Εντάξει, υπερβολικός ο χαρακτηρισμός. Αλλά το άνευρο “Polaris” φαντάζει με ένα ατελείωτο ατμοσφαιρικό rock κομμάτι, σε σχέση με το τι ακούγαμε στο “One” πριν από τέσσερα χρόνια. Αυτό που απουσιάζει, είναι μία στιβαρή και ευφάνταστη ακολουθία ιδεών. Διότι πέρα από το νωχελικό, ατμόσφαιρα-μικρό ξέσπασμα-ατμόσφαιρα και κλείσιμο, δεν νομίζω πως ακούω και κάτι ιδιαίτερο. Οι τέσσερις πυλώνες του “Altered State” μετατράπηκαν σε κορδέλα που πηγαίνει καταπώς φυσάει ο άνεμος. Λείπει το δυνατό groove και τα σύντομα/απρόβλεπτα ξεσπάσματα.

Από την άλλη, βρίσκεται το κεφάλαιο Daniel Tompkins, ο οποίος μπορεί να προέρχεται από μία εξαιρετική παρουσία στον τελευταίο δίσκο των SKYHARBOR (διαβάστε περισσότερα εδώ), ωστόσο φαντάζει να υστερεί σημαντικά στα σημεία όπου είναι περισσότερο αναγκαίος. Προφανώς και η λυρικότητα της φωνής του δεν υστερεί σε σύγκριση με αυτής του προκατόχου του, ωστόσο ο Ashe O'Hara έδινε την απόλυτη ώθηση στο κρεσέντο του κομματιού. Μεγαλύτερο παράδειγμα το “Tourniquet”, ένα τραγούδι που άνετα θα μπορούσε να βρεθεί στον προηγούμενο δίσκο, όπου ο Tompkins δε μπορεί να φθάσει εκεί όπου απαιτούν οι περιστάσεις. Και φυσικά, το “λάθος” δε μπορεί να το χρεωθεί αυτός καθαυτός ο τραγουδιστής, όταν μάλιστα του δίδεται ένα υλικό που δε μπορεί να υποστηρίξει στο έπακρο. Είναι συνολική η ευθύνη για το “δέσιμο” μουσικής-φωνητικών που δεν ευοδώθηκε. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι το ταλέντο του Tompkins αναδεικνύεται σε κομμάτια όπως τα “Dystopia” και “Messenger” (συνάμα και από τα καλύτερα του δίσκου), όπου η μουσική γίνεται πιο επιθετική.

Θα αναρωτηθεί κανείς πως γίνεται, ενώ εκφράζεται τόση γκρίνια παραπάνω, το “Polaris” να βαθμολογείται με τον ίδιο βαθμό με τον προκάτοχό του, παρότι και τα δύο κείμενα γράφτηκαν από το ίδιο άτομο. Πρώτα από όλα, στο κείμενο για το “Altered State” (διαβάστε περισσότερα εδώ) είχα μία συγκρατημένη αισιοδοξία, που με οδήγησε σε μία αυστηρότερη βαθμολόγηση. Κατά δεύτερον, το “Polaris” είναι ένας πολύ ωραίος δίσκος, που περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που αγαπάμε στο συγκρότημα. Διαθέτει την εκπληκτικά σαγηνευτική του ατμόσφαιρα και τα δυναμικά σκαμπανεβάσματα και τις αντίστοιχες ψυχικές μεταπτώσεις. Ωστόσο, κάτι τον κρατάει πίσω και δεν κάνει αυτό το πολυπόθητο άλμα προς τη δημιουργική ολοκλήρωσή του.

Από την άλλη, η όλο κι αυξανόμενη επιρροή των RIVERSIDE στη μουσική των TESSERACT, δεν ξέρω ακόμα πως θα μπορούσε να αξιολογηθεί.

7/10

Νίκος Ζέρης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEE SNIDER – “For the Love of Metal” (Napalm)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:45 Σάκης Νίκας

Η επιστροφή του Dee Snider σε γνώριμα ηχητικά μονοπάτια μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι. Μην ξεχνάτε ότι μόλις πριν από δύο χρόνια ο εμβληματικός frontman μας είχε σερβίρει μία πατάτα μεγατόνων με...

[περισσότερα]

THE SEA WITHIN – “The Sea Within” (Inside out)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Οι THE SEA WITHIN είναι ένα νεοσύστατο progressive rock σχήμα που αν και δεν θέλει να αποκαλείται super group, τίτλος που έχει γίνει της μόδας και που πάντοτε ανεβάζει το hype σε τρομερά ύψη, πληροί...

[περισσότερα]

OPEN BURN - “Divine Intermission” (No Remorse Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

LETHAL. “Programmed”. Δύο λέξεις που αρκούν ώστε να δημιουργήσουν τα καλύτερα των συναισθημάτων στον οποιονδήποτε φίλο του τεχνικού, προοδευτικού power metal. Αυτού που δεν διστάζει να μπει στα...

[περισσότερα]

MICHAEL ROMEO – “War of the worlds // Pt. 1” (Mascot)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Έχω εκφράσει τόσες φορές τη λατρεία μου για την μουσική των SYMPHONY X (βασικός υπεύθυνος της οποίας είναι ο κιθαρίστας τους, Michael Romeo), που είναι δεδομένο πως έχω μπει στη σφαίρα της...

[περισσότερα]

RYAN ROXIE – “Imagine your reality” (Cargo Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 15:45 Σάκης Νίκας

Ο Ryan Roxie ήταν πάντα ο αγαπημένος μου κιθαρίστας στη μπάντα του Alice Cooper, μετά τη διάλυση της κλασικής σύνθεσης των late 60’s/early 70’s. Δεν ήταν μόνο ότι είχε ένα ταλέντο στη σύνθεση αλλά...

[περισσότερα]