TOGETHER TO THE STARS - "An Oblivion Above" (Northern Silence Productions)

6 Φεβρουαρίου, 2019 - 10:30

Μπήκαμε στον Φεβρουάριο του 2019 και οι νέες κυκλοφορίες άρχισαν να έρχονται σιγά σιγά, αφού πάντα ο Ιανουάριος είναι ένας σχετικά φτωχός μήνας για τη μουσική βιομηχανία. Πέρα από αυτά που έρχονται όμως, υπάρχουν και αυτά που όλοι μας ανακαλύπτουμε τυχαία, είτε στα social media, είτε στο autoplay του Youtube. Προσωπικά, κάπως έτσι ανακάλυψα και το ντεμπούτο της σχετικά νεοσυσταθείσας Σουηδικής post-black metal μπάντας TOGETHER TO THE STARS, "An oblivion above", το οποίο κυκλοφόρησε στα τέλη του προηγούμενου μήνα.

Από το πρώτο άκουσμα του δίσκου κολλάς. Έτσι απλά. Οι Σουηδοί έχουν δημιουργήσει ένα μελωδικότατο δίσκο, με αρκετές εναλλαγές σε ταχύτητες, ενώ τα φωνητικά του προσδίδουν μία ταιριαστή επιθετική αύρα. Δίνουν πολύ βάση στη lead κιθάρα, με μελωδικά riffs να διέπουν το άλμπουμ στην ολότητα του. Οι συνθέσεις είναι τόσο δεμένες και προσεγμένες, που δεν σε αφήνουν να ξεκολλήσεις από την ακρόαση του δίσκου. Γενικά, η lead κλέβει τη παράσταση, αφού πέρα από τις catchy μελωδίες, «ντύνει» υπέροχα όλο το δίσκο, χωρίς να επαναλαμβάνεται. Υπεύθυνος για αυτήν, όπως και για όλα τα όργανα αλλά και την παραγωγή, είναι ο νεαρός multi-instrumentalist David Steinmarck, ο οποίος κάνει έχει τρομερή δουλειά στο άλμπουμ. Τα φωνητικά του Franco Fuentes είναι πολύ καλού επιπέδου, αν και προσωπικά θα τα προτιμούσα πιο «τσιριχτά», ώστε να προσδίδουν ένα πιο «εφιαλτικό» ήχο στο "An oblivion above". Κάποιος θα μπορούσε να τους παρομοιάσει με τους Αμερικανούς DEAFHEAVEN, αν και κατ’ εμέ έχουν πιο καλά φωνητικά και πιο ωραίες συνθέσεις. Εγώ θα έλεγα ότι ακούγονται σαν πολύ πιο ακραίοι ALCEST, αν και το instrumental “Shrine” είναι πιο κοντά στον ήχο των Γάλλων. Από τα πέντε τραγούδια του δίσκου, συνολικής διάρκειας 42 λεπτών, δύσκολα ξεχωρίζεις κομμάτι, αφού όλα είναι αξιομνημόνευτα, ωστόσο προσωπικά σπαμάρω λίγο περισσότερο το δωδεκάλεπτο “Apathy”. Κάθε φορά όμως που το ακούω, κολλάω ακόμη περισσότερο στην ολότητα του δίσκου. Η κρυστάλλινη παραγωγή, ιδιαίτερα στις κιθάρες, βοηθά πολύ στο αποτέλεσμα, σε ένα δίσκο που συνδυάζει πεσιμισμό αλλά και αισιοδοξία με έναν πολύ ωραίο τρόπο.

Το ντουέτο των TOGETHER TO THE STARS, έχει τα φόντα να φτάσει τα μεγαθήρια του είδους σε φήμη, αν συνεχίσει να κυκλοφορεί τόσο εμπνευσμένους δίσκους. Με ένα ντεμπούτο σαν το "An oblivion above", δε ξέρω αν θα φτάσει στα αστέρια η μπάντα όπως λέει και το όνομα της, αλλά σίγουρα ταράζει τα νερά του post black και ταυτόχρονα βάζει τον πήχη ψηλά για το μέλλον. Ας ελπίσουμε να συνεχίσουν στο ίδιο μοτίβο.

8.5/10

Γιώργος Δρογγίτης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

NIGHT IN GALES - “Dawnlight garden” (Apostasy Records)

6 Αυγούστου, 2020 - 09:15 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Για όσους αγαπήσαμε το melodic death metal από τα... γεννοφάσκια του, οι Γερμανοί NIGHT IN GALES ήταν μία από τις κλασικές μπάντες, ένα κλικ κάτω σίγουρα από τις μεγάλες της εποχής, που είχαν μείνει...

[περισσότερα]

VOIDCEREMONY – "Entropic reflections continuum: Dimensional unravel" (20 Buck Spin)

5 Αυγούστου, 2020 - 08:45 Νίκος Χασούρας

Άργησε πολύ, αλλά το ντεμπούτο full-length των VOIDCEREMONY είναι γεγονός, 6 χρόνια μετά την πρώτη τους κασέτα, “Dystheism”. Σε αυτά τα 6 χρόνια που μεσολάβησαν, καταγράφουμε 3 EP's από ένα εκ των...

[περισσότερα]

THE OBLYVION – “Amygdala” (Oblyvion)

5 Αυγούστου, 2020 - 08:30 Σάκης Φράγκος

Εννοείται ότι το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό (όπως και σε σας, να υποθέσω), είναι η κλασική ελληνική ταινία με τον Γιάννη Βόγλη να κυνηγά την τουρίστρια φωνάζοντας «Στάσου που πας; Μύγδαλα,...

[περισσότερα]

RAMBOMESSER – “Krawall am Kiosk” (self-financed)

5 Αυγούστου, 2020 - 08:30 Σάκης Φράγκος

Πολύ θυμωμένοι τούτοι εδώ οι τύποι από το Ulm της Γερμανίας, οι RAMBOMESSER. Από το όνομά τους, καταλαβαίνει κανείς ότι «δεν μασάνε», αφού κουβαλάνε τα μαχαίρια του Ράμπο!!! Προσοχή, δεν είναι...

[περισσότερα]

DEEP PURPLE – “Whoosh!” (earMusic)

27 Ιουλίου, 2020 - 19:00 Σάκης Νίκας

Νέος δίσκος από τους DEEP PURPLE και από τη μία σημαίνει γενικός συναγερμός στους απανταχού fans του classic rock και από την άλλη υπάρχει μία ολόκληρη γενιά εκεί έξω (για να μην πω δύο) όπου δεν θα...

[περισσότερα]