TRESPASS – “Footprints in the Rock” (Mighty Music)

17 Ιανουαρίου, 2018 - 10:15

Τα λεβεντόπαιδα από την Αγγλία έχουν βαλθεί σώνει και καλά να αναστήσουν το κίνημα που τους ανέδειξε (τι εννοείς ποιο κίνημα;) μετά από 38 χρόνια. Πρώτα ήταν οι TYGERS OF PAN TANG πριν από δύο χρόνια, μετά οι DIAMOND HEAD, φέτος οι TRESPASS. Ο Mark Sutcliffe βρήκε άλλους τρεις συνοδοιπόρους και έτσι μετά από πάρα πολλά χρόνια επανέρχεται δισκογραφικά στο μουσικό χάρτη.

Η αλήθεια είναι πως σε κάτι τέτοιες κυκλοφορίες κρατάω μικρό καλάθι όσο και αν μου αρέσουν οι μπάντες. Αλλά από την άλλη σαν οπαδός του N.W.O.B.H.M. δε γίνεται να το προσπεράσω. Το οφείλω στην αγαπημένη μου Αγγλία. Ο δίσκος είναι καλός. Πολύ καλός και ξεπερνάει τις προσδοκίες που είχα πριν ακούσω το πρώτο κομμάτι που ακούει στο ν τίτλο “Momentum”. Και αν αυτό το πρώτο τραγούδι είναι κάπως «παγωμένο», τα “Be brave”, “Beowulf and Grendel”, “Dragons in the Mist”, “Mighty love”, “The green man”, “Prometheus” και “Weed” ανεβάζουν το δίσκο κατακόρυφα! Το πρώτο έχει καταπληκτικές δισολίες, το δεύτερο φλερτάρει με το επικό, το τρίτο θυμίζει πολύ τους METALLICA στα mid tempo (Ποιος αντιγράφει ποιον αλήθεια;), το τέταρτο ξεκινάει με ονειρεμένη μελωδία, το πέμπτο έχει το απαιτούμενο groove και είναι η τέλεια ισορροπία του χθες με το σήμερα, το έκτο είναι σκέτη αλητεία βγαλμένο κατευθείαν από τη λατρεμένη δεκαετία ενώ το τελευταίο είναι τόσο heavy όσο πρέπει για να σε κάνει να κουνήσεις το κεφάλι σου και να κάνεις air drumming. Από εκεί και πέρα υπάρχουν ακόμα τρία τραγούδια, τα “Music of the waves” μπαλάντα και όχι κάτι το ιδιαίτερο, το ομότιτλο που ενώ έχει όλα τα στοιχεία να εξελιχθεί σε υπέρτατο κομμάτι στα δικά μου αυτιά κάπου χωλαίνει χωρίς να είναι απαραίτητα κακό και το “Little Star” που καλό θα ήταν να μην υπήρχε στο δίσκο καθώς είναι με διαφορά η χειρότερη στιγμή του.

Το αποτέλεσμα μετά από πολλές ακροάσεις είναι πως το άλμπουμ είναι ανέλπιστα καλό. Το χαμόγελο έχει μείνει στο πρόσωπό μου καθώς μια μπάντα μετά από 27 χρόνια είναι πάλι εδώ και μάλιστα με έναν εξαιρετικό δίσκο. Οι οπαδοί της μπάντας σίγουρα θα χαρούν, οι πιο έξω από το κίνημα θα γουστάρουν με το heavy της υπόθεσης ενώ οι εντελώς εξωτερικοί αν ακούσουν κάποιο κομμάτι ίσως να μπουν στη διαδικασία να ρωτήσουν ποιο είναι το συγκρότημα. Και αυτό για μένα είναι το μεγάλο κέρδος του άλμπουμ. Let’s go England!

8/10

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

MANIMAL – “Purgatorio” (AFM Records)

8 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Το μελωδικό heavy/power είναι η αλήθεια ότι δεν περνάει και τα καλύτερα χρόνια του, όμως είναι επίσης αλήθεια ότι τα τελευταία 2-3 χρόνια υπάρχει μία σταθερή ανάκαμψη, με ωραίες κυκλοφορίες, μερικές...

[περισσότερα]

ALCATRAZZ – “Live in Japan 1984” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Σάκης Νίκας

Οι ALCATRAZZ την περίοδο που ο Malmsteen ήταν στη μπάντα είχαν μία απίστευτη δυναμική. Όχι ότι πήγαιναν πίσω με τον Vai, αλλά θεωρώ ότι ο Bonnet «έδενε» καλύτερα με τον Σουηδό κιθαρίστα με τον οποίο...

[περισσότερα]

JOE BONAMASSA – “Redemption” (Provogue/Mascot)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Στο κρίσιμο ερώτημα, ήρθε η ώρα ο Joe Bonamassa να κυκλοφορήσει κακό άλμπουμ, ακόμη μια φορά η απάντηση είναι όχι. Ο παραγωγικότατος, πολυγραφότατος και παίκτης ολκής, απόστολος των μπλουζ στον 21o...

[περισσότερα]

NASHVILLE PUSSY - “Pleased to eat you” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

Οι πιο παλιοί φίλοι του περιοδικού, αυτοί που μας παρακολουθούσαν ως έντυπο τότε που λεγόμασταν Rock On, ίσως και να θυμάστε την στήλη “Ι told you first” που παρουσίαζα μαζί με τον Κώστα Αλατά...

[περισσότερα]

STRATOVARIUS – “Enigma: Intermission II” (earMUSIC)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Απ’ την αρχή πρέπει να σας πω πως γενικά δεν είμαι οπαδός της ύστερης περιόδου των STRATOVARIUS, μπάντα που για μένα αποτελούσε κάποτε τον ορισμό του Ευρωπαϊκού power metal. Το δίδυμο των δύο Timo...

[περισσότερα]