U.D.O. – “We are One” (AFM Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00

Γιατί ρε Στρατηγέ; Γιατί μας στεναχώρησες τόσο πολύ; Ύστερα από 40 και πλέον χρόνια συνεχούς δισκογραφικής παρουσίας, με τόσες κλασικές δισκάρες στο ενεργητικό σου, γιατί αποφάσισες ότι τώρα ήταν η κατάλληλη στιγμή να πειραματιστείς με ορχήστρες, συμφωνικές μουσικές και… οικολογικές ανησυχίες; Όταν αγοράζω ένα άλμπουμ των U.D.O, θέλω να ακούσω ατόφιο, τευτονικό metal, όπως μας έχει συνηθίσει όλες αυτές τις δεκαετίες. Τι σε έπιασε στα 70 σου και θέλεις να συνεργαστείς με τη Συμφωνική Ορχήστρα των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας σου; Θα πει κάποιος ότι τα έκανε και τη διετία 2014-2015, αλλά όχι διάολε για ένα άλμπουμ με ολοκαίνουργιο υλικό!

Και να πεις ότι τα πρώτα μηνύματα δεν ήταν ενθαρρυντικά; Το αντίθετο! Οι Peter Baltes και Stefan Kaufmann, θα βοηθούσαν στη σύνθεση, ενώ τόσο ο ίδιος ο Udo, όσο και ο βασικός του κιθαρίστας, Andrey Smirnov δήλωναν πριν από μερικούς μήνες ότι ο νέος δίσκος θα συνέχιζε στα ίδια μονοπάτια με το εξαιρετικό “Steelfactory”, με κάποιες επιπλέον εκπλήξεις. Που να φανταστούμε τι εννοούσαν όταν έκαναν λόγο για εκπλήξεις

Κοιτάξτε… θέλω να είμαι ακριβοδίκαιος. Υπάρχουν ορισμένες καλές στιγμές στο “We are one”. Για την ακρίβεια… πέντε. Μόνο που τα κομμάτια είναι… δεκαπέντε, δηλαδή γκολ από τα αποδυτήρια! Το ομώνυμο κομμάτι έχει μία δομή που θυμίζει πράγματι καλές ημέρες, το “Love and sin” είναι καλό και ας έχει κλέψει κάπου στη μέση τη μελωδία από το “Glory to the brave” (HAMMERFALL). Το “Future is the reason why” έχει ένα φανταστικό riff, που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε γραφτεί την τριετία 2002-2005. Το ίδιο θα μπορούσα να πω και για το “Mother earth”, αλλά και το “Neon diamond”, μία πολύ όμορφη σύνθεση που κάπου χάνεται με ένα τραγικό solo από… σαξόφωνο (!), που θυμίζει κάτι ανάμεσα σε Ρακιντζή και Michael Bolton! Όμως όλα αυτά εξαφανίζονται από την παρουσία της συμφωνικής ορχήστρας και των οικολογικών μηνυμάτων. Από εκεί και πέρα, το απόλυτο χάος, με ορισμένα γυναικεία lead φωνητικά να μας δίνουν τη χαριστική βολή. Όχι, μισό λεπτό. Αυτή έρχεται με το κομμάτι “Here we go again”, που με το χέρι στην καρδιά, είναι το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ τραγούδι που έχει ηχογραφήσει ποτέ ο Στρατηγός στην καριέρα του. Και αυτό λέει πολλά αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχει και το “Predator” κάπου εκεί έξω.

Στρατηγέ, ξέρεις πόσο πολύ σε αγαπάμε και σε στηρίζουμε. Δεν μας είχες απογοητεύσει ποτέ μέχρι σήμερα. Ναι, κάποιοι δίσκοι δεν ήταν τόσο καλοί, αλλά όχι για πέταμα. Το “We are one” είναι μία μαύρη κηλίδα στο μέχρι πρότινος πεντακάθαρο βιογραφικό σου. Αν ήθελα να ακούσω συμφωνικές ορχήστρες και να ταυτιστώ με οικολογικά μηνύματα, θα έβαζα ξέρω εγώ NIGHTWISH και U2. Όμως, Στρατηγέ, δεν είσαι και ούτε θέλουμε να είσαι Holopainen ή Bono. Το μόνο που θέλουμε είναι τον Udo Dirkschneider που ξέρουμε και αγαπάμε. Θα πρέπει να περιμένουμε δύο χρόνια ακόμη για αυτό…

 

4/10

Σάκης Νίκας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

VENOM – “Sons of Satan” (BMG)

9 Ιουλίου, 2020 - 12:00 Θοδωρής Κλώνης

“ Όχι άλλη συλλογή VENOM!” , θα μπορούσε να αναφωνήσει κανείς, ως άλλος Νίκος Κούρκουλος στο “Ορατότης μηδέν”, βλέποντας την κριτική του συγκεκριμένου δίσκου. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;  Όχι...

[περισσότερα]

LONG DISTANCE CALLING - “How do we Want to Live?” (InsideOut Music)

6 Ιουλίου, 2020 - 15:45 Νίκος Ζέρης

Πρέπει κάποια στιγμή, οι μαθηματικοί metalheads να φτιάξουν μια εξίσωση που θα υπολογίζει τον βαθμό μιας κυκλοφορίας, συνυπολογίζοντας την ποιότητα των συνθέσεων και την παραγωγή, με το...

[περισσότερα]

IMPIETY - “Versus all Gods” (Evil Dead Production)

6 Ιουλίου, 2020 - 15:15 Θοδωρής Κλώνης

Είναι από εκείνες τις στιγμές που έρχεται μια μπάντα από εκεί που δεν το περιμένεις και σου παίρνει κυριολεκτικά τα μυαλά και στα αλέθει στο μπλέντερ. Αν ανήκετε σε αυτούς που θεωρείτε ότι καλές...

[περισσότερα]

CIRCUS OF POWER - “The Process of Illumination” ΕΡ (Noize In The Attic Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Η καραντίνα, λόγω του κορονοϊού, δεν φόβισε τους Αμερικανούς CIRCUS OF POWER, που αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν το νέο τους ΕΡ, μέσα στον Ιούνη. Ίσως ακριβώς επειδή εδώ και χρόνια ζούνε από τη μουσική...

[περισσότερα]

ENSIFERUM - “Thalassic” (Metal Blade)

29 Ιουνίου, 2020 - 09:45 Δημήτρης Μπούκης

Το 2017, είχα κλείσει την κριτική μου στο “Two paths” των ENSIFERUM, λέγοντας πως εκτός από το μονοπάτι της επιτυχίας, υπάρχει και το μονοπάτι της κατηφόρας και ότι στο χέρι τους είναι να το...

[περισσότερα]