UFOMAMMUT – "Ecate" (Neurot Recordings)

26 Μαρτίου, 2015 - 07:45

Κάθε αρχή έχει και τέλος. Αντιστοίχως, για κάθε κύκλο που κλείνει, υπάρχει πάντα ένας καινούργιος που ανοίγει στη θέση του. Σε αυτές τις δυο φράσεις, θα μπορούσα να συνοψίσω την αίσθηση που μου άφησε η χρυσαφένιων αποχρώσεων και νοημάτων διλογία των “Opus primum” και “Opus alter”, με την οποία οι UFOMAMMUT έκλεισαν, κάτι παραπάνω από επιτυχημένα, μία ξέφρενη πορεία οκτώ δίσκων. που άλλαξαν σχεδόν άρδην εκείνο που σήμερα ορίζεται ως ψυχεδελική έκφανση του doom. Ταυτόχρονα όμως. άφησαν πίσω τους και ένα τεράστιο ερωτηματικό. σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι από εδώ και στο εξής.

Την απάντηση στο παραπάνω ερωτηματικό έρχεται να δώσει με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο το “Ecate”. Δε χρειάζεται να φανταστείτε ένα δίσκο υπέρμετρα πειραματικό και ενάντια στις αρχές και τις νόρμες που έφεραν μέχρι εδώ τους UFOMAMMUT. Το μοτίβο εξάλλου, παραμένει για πολλοστή φορά αποκλειστικά δέσμιο μιας grotesque ψυχεδέλειας, αντάξιας της space αισθητικής επικών κινηματογραφικών αριστουργημάτων, σαν το “2001: A Space Odyssey” και εσχάτως το “Interstellar”. Ωστόσο, η διαφοροποίηση εντοπίζεται στο γεγονός ότι, σε σχέση τουλάχιστον με τα δύο μέρη του “Oro”, η μινιμαλιστική υφή του “Ecate”, διαθέτει σαφώς μεγαλύτερο βάθος, ενώ είναι προικισμένη με περισσότερη ενέργεια, ένταση και βαρύτητα, με συνέπεια το σχεδόν αλυσοδεμένο μυαλό του ακροατή να καθοδηγείται με υπολογισμένη ακρίβεια σε μία κατατονική κατάσταση, που δεν αφήνει παρά ελάχιστες διεξόδους διαφυγής.

Ρόλο οδηγού στο ταξίδι παραισθήσεων του “Ecate” έχουν αναλάβει και πάλι οι κιθάρες του Poia, με τα riffs να διατρανώνουν την ένταση, όσο και την αμεσότητα τους, από την πρώτη κιόλας στιγμή, σκορπώντας κατά βούληση στο πέρασμα τους μεγατόνους διαστημικής τέφρας. Με βάση μάλιστα τις διαθέσεις που αποκαλύπτουν στα γιγάντια “Somnium”, “Plouton” και “Temple”, δε θα ήταν διόλου υπερβολή να θεωρήσουμε πως καταφέρνουν να κοντράρουν στα ίσα τις κλίμακες του επικού “Dopesmoker” των SLEEP. Παρόλα αυτά, φρονώ πως το πραγματικό ρεσιτάλ του δίσκου δεν είναι άλλο από τον άκρως υποβλητικό και υπνωτικό ρυθμό που επιβάλλεται από το rhythm section του σχήματος, από κοινού με την εκτεταμένη χρήση synths. Ένας ρυθμός που αισθάνεσαι να διαπερνάει τις φλέβες σου σαν σκληρό ναρκωτικό, φυτεύοντας ηδονική ανατριχίλα σε όλο σου το είναι, με κάθε πιθανή παρέκκλιση από αυτόν να σου δίνει ταυτόχρονα την εντύπωση πως απειλεί να γκρεμίσει σαν χάρτινο πύργο το Σύμπαν, το οποίο έχει πλάσει με υψηλή αρτιότητα και λεπτότητα το ιταλικό τρίο. Αρκεί να ακούσετε τα “Chaosecret” και “Daemons” και θα νιώσετε να σας περιβάλλει μία μυσταγωγική αύρα, που θυμίζει κάτι από σενάριο ταινίας του John Carpenter και τους NEUROSIS στα μεγαλεία τους.

Με περίσσεια δόση ειλικρίνειας, δηλώνω απόλυτα εκστασιασμένος με το “Ecate”. Τόση ζημιά είχα άλλωστε να πάθω από την εποχή των back to back ακροάσεων των “Snailking” και “Eve”. Και αυτό διότι δεν έχουμε να κάνουμε απλά με ένα μνημειώδες δίσκο, αλλά με κάτι που επαναπροσδιορίζει ολοκληρωτικά τα όρια του ήχου και της προσωπικότητας των UFOMAMMUT και συγχρόνως δίνει πίσω λίγη από την χαμένη του αίγλη σε ένα μουσικό είδος, το οποίο ουκ ολίγες φορές έχει κατηγορηθεί για την μονολιθικότητα και την στενότητα της αντίληψης του. Αν δεν συμβεί κάποια τρομερή ανατροπή ή έκπληξη μέσα στους επόμενους μήνες, νομίζω πως έχω ήδη βρει το στανταράκι μου για τον δίσκο της χρονιάς.

9/10

Πάνος Δρόλιας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

INNER STRENGTH - “Beyond tomorrow” / ”Within the dream” / ”The common theme” (Divebomb - ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ)

7 Νοεμβρίου, 2019 - 11:30 Δημήτρης Τσέλλος

Γνωστοί μόνο στους “die - hards” του αμερικανικού power/progressive ήχου των αρχών της δεκαετίας του ’90. Λατρεμένοι από όλους τους. Μια ΜΠΑΝΤΑΡΑ, έτσι, με όλα τα γράμματα κεφαλαία, που δυστυχώς...

[περισσότερα]

THE AGONIST - “Orphans” (Napalm Records)

5 Νοεμβρίου, 2019 - 11:15 Γιάννης Σαββίδης

Οι THE AGONIST αποτελούν μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες περιπτώσεις συγκροτημάτων του μοντέρνου metal ήχου. Με οδηγό, από την αρχή τους, την απίστευτα ταλαντούχα (και τουλάχιστον αμφιλεγόμενη...

[περισσότερα]

AERODYNE – “Damnation” (ROAR)

5 Νοεμβρίου, 2019 - 11:15 Ντίνος Γανίτης

Έφτασε και ο χειμώνας στη χώρα που δεν κάνει ποτέ κρύο, την Ελλάδα! Και σκέφτηκα, πως μιας και ήρθαν τα κρύα, να πεταχτώ νοητά μέχρι τη μεταλλομάνα του ευρωπαϊκού βορρά, την τιμημένη Σουηδία! Και ο...

[περισσότερα]

KADAVAR - “For the dead travel fast” (Nuclear Blast)

5 Νοεμβρίου, 2019 - 10:45 Δημήτρης Τσέλλος

Οι τρεις αυτοί Γερμανοί, ανήκουν στην πρώτη γραμμή της αναβίωσης του rock των 70s. Πολύ καλή δισκογραφική παρουσία, άξιοι πάνω στη σκηνή και με σωστό image. Ξέρετε τώρα τι εννοώ… αναλογικές, «ζεστές...

[περισσότερα]

CIRITH UNGOL - I´m Alive (Metal Blade Records)

4 Νοεμβρίου, 2019 - 11:45 Δημήτρης Τσέλλος

Σε διπλό CD/DVD καθώς και σε βινύλιο κυκλοφορεί αυτό τον καιρό το πρώτο επίσημο live album των θεών του επικού heavy/doom CIRITH UNGOL, ηχογραφημένο και βιντεοσκοπημένο στα Up the Hammers και Hammer...

[περισσότερα]