IN THE WOODS... - "Cease the Day" (Debemur Morti Productions)

11 Νοεμβρίου, 2018 - 18:00

Η επιστροφή των Νορβηγών με το, προ διετίας, “Pure” ήταν κάτι παραπάνω από απλά αξιοπρεπής για το όνομα που είχαν στα 90s. Δεύτερος δίσκος τους, λοιπόν, με τον Βρετανό James Fogarty πίσω από το μικρόφωνο και οι IN THE WOODS κατάφεραν να εξελίξουν τον ήχο του προκατόχου τους. Τώρα σε ποιο βαθμό είναι το ζήτημα και σίγουρα αυτό είναι ένα ζητούμενο όταν συζητάμε για μπάντες σαν κι αυτούς – σκεφτείτε τι χάος χωρίζει το “Heart of the ages” (1995) και το “Omnio” (1997)!

Αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση στις δηλώσεις τους για το album ήταν ότι κατά κάποιο τρόπο θα είχαν επιστροφή στο “Heart of the ages”. Όλα τα συγκροτήματα λένε πολλές φορές ότι θα επιστρέψουν στον πρώιμο ήχο τους για να κερδίσουν τους παλιούς οπαδούς τους. Δεν ξέρω αν το ίδιο ισχύει και εδώ, αλλά ως ένα βαθμό είναι ειλικρινείς: Ακούστε μόνο το “Substance vortex”, το οποίο έχει εκτεταμένα ακραία φωνητικά και ύφος που θα σας ταξιδέψει στην πρώτη τους εποχή! Και αυτό ισχύει σε μεγάλο μέρος του album, γεγονός που σε σημεία με ξένισε από τη στιγμή που πιστεύω ότι τα καθαρά φωνητικά του Mr. Fog ταιριάζουν πολύ καλύτερα από ό,τι τα ακραία του. Και εντάξει, όσο grim κι αν θέλει να ακούγεται δεν είναι κάτι ιδιαίτερο τα ακραία φωνητικά του! Ειδικά στα σημεία που γίνεται η εναλλαγή ακραίων/καθαρών φωνητικών σε χρόνο dt, φαίνεται ξεκάθαρα τι τους ταιριάζει περισσότερο! Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι είναι χάλια αυτά τα σημεία, απλώς θαρρώ πως είναι επιτηδευμένα σε μεγάλο βαθμό, μιας και το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου είναι πολύ πιο κοντά στο “Pure”. Ας πούμε στο “Respect my solitude” το ακραίο ξέσπασμα έρχεται ομαλά και εκεί κολλάνε μια χαρά τα φωνητικά, αλλά αυτό δε συμβαίνει σε όλο το δίσκο…

Πέρασα 1,5 μήνα ακούγοντας το επανειλημμένα για να βγάλω συμπέρασμα. Στις πρώτες ακροάσεις θεώρησα ότι ήταν ανέμπνευστο, γιατί δεν έχει την αμεσότητα του “Pure”. Κι όταν λέω αμεσότητα, εννοώ τις μελωδικές γραμμές στα φωνητικά και τις μελωδίες στην κιθάρα που σου κολλάνε με τη μία! Για το δεύτερο βέβαια δεν ξέρω αν ευθύνεται το γεγονός ότι έχουν πλέον σαν δεύτερο κιθαρίστα έναν τύπο που και στην Πορτογαλία και στην Αθήνα κατάφερε να αλλοιώσει την εικόνα τους με το a la Slash στήσιμο του και με την αδυναμία του να παίζει στακάτα τα riffs και τα θεματικά τους solo!

 Στην πορεία ακούγοντας το επανειλημμένα, άρχισα να μπαίνω στο πνεύμα τους και κατέληξα πλέον να πιστεύω ότι είναι απλώς ένα σκαλί κάτω από το προηγούμενο τους. Έχει κάποια έντονα prog (“Strike up with the dawn”) ακόμα και σημεία με groove (“Cloud seeder”), τα οποία δε μου φαίνεται να κολλάνε. Όπως και να έχει αυτό που έχω να σας προτείνω είναι να του δώσετε πολλές ευκαιρίες να σας κερδίσει. Δεν είναι ο δίσκος με τις εντυπωσιακές συνθέσεις, φέρνοντας με στο σημείο στην αρχή να πιστεύω ότι παίζουν στα όρια της φόρμας που έχουν σαν μπάντα. Είμαι πεπεισμένος ότι στο τέλος θα σας ικανοποιήσει. Είμαι περίεργος για τον αντίκτυπο που θα προκαλέσει και αν θα έχουμε τη χαρά να τους ξαναδούμε στη χώρα μας και να μη χρειαστεί να τρέχω σε Πορτογαλίες για πάρτη τους!

8/10

Λευτέρης Τσουρέας

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

FLYING COLORS – “Third stage: Live in London” (Music Theories Recordings)

15 Οκτωβρίου, 2020 - 14:45 Σάκης Φράγκος

Δεν αισθάνομαι άνετα με αυτό, αλλά νιώθω ότι πρέπει να το κάνω. Ξεκινώ με τα κλασικά, για όσους δεν γνωρίζουν: Οι FLYING COLORS είναι το γκρουπ με τον Mike Portnoy (τι σημαίνει που έχει παίξει;), τον...

[περισσότερα]

SATAN – “Early Rituals” (Listenable Records)

14 Οκτωβρίου, 2020 - 09:15 Θοδωρής Μηνιάτης

Οι SATAN θα είναι για πάντα ένα από τα χαρακτηριστικότερα συγκροτήματα του New Wave Of British Heavy Metal κινήματος. Από την πρώτη δισκογραφική τους παρουσία το 1983, με το all time classic “Court...

[περισσότερα]

SKELETAL REMAINS – “The entombment of chaos” (Century Media Records)

14 Οκτωβρίου, 2020 - 09:15 Άγγελος Κατσούρας

To death metal είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό. Και αν νομίζετε ότι οι SKELETAL REMAINS έπαθαν ΠΑ.ΣΟ.Κ, είστε πολύ γελασμένοι, καθώς δεν υπόσχονται διάφορα «θα» στον κόσμο, αλλά η δεδομένη υπεροχή τους θα...

[περισσότερα]

CRIPPLED BLACK PHOENIX - “Ellengæst” (Season of Mist)

13 Οκτωβρίου, 2020 - 15:00 Νίκος Ζέρης

Δεν θα σταματήσω να λέω ότι η φετινή είναι μια πολύ πολύ ενδιαφέρουσα χρονιά για την μουσική. Όλα αυτά που έχουν συμβεί έχουν ωθήσει τα συγκροτήματα σε μια αδιάκοπη δημιουργική διαδικασία...

[περισσότερα]

HEATHEN – “Empire of the Blind” (Nuclear Blast)

13 Οκτωβρίου, 2020 - 09:00 Άγγελος Κατσούρας

HEATHEN και δισκογραφική συχνότητα, δυστυχώς δεν πήγαιναν ποτέ μαζί. Και αυτός είναι ξεκάθαρα ο μοναδικός λόγος που δεν έγιναν πολύ μεγαλύτεροι από ότι πραγματικά άξιζαν σαν συγκρότημα. Μιλάμε...

[περισσότερα]