Yngwie Malmsteen - “Blue Lightning" (Mascot)

14 Μαρτίου, 2019 - 15:45

Ας αρχίσουμε από τα θετικά το άκουσα πάνω από τέσσερις φορές χωρίς να προχωρήσω ούτε ένα τραγούδι. Το επόμενο θετικό είναι πως ό,τι και να δώσεις στον Σουηδό, νεοκλασσικό θα το καταλήξει και μιας κι ο Hendrix έχει πεθάνει, δεν θα τον πειράξει. Διαβάζοντας ότι ο Yngwie Malmsteen θα κάνει ένα άλμπουμ βασισμένο πάνω σε μπλουζ στάνταρντ, προβληματίστηκα. Γενικά δεν το έχει το ζητούμενο όταν πρόκειται για συναίσθημα στο παίξιμο. Ίσως φταίει η κλασική του παιδεία, ίσως ;oτι η ζωή του δεν ήταν και πολύ δύσκολη και μακάρι να μην γίνει, αλλά δεν το έχει. Βλέποντας την επιλογή των τραγουδιών τρόμαξα λίγο. Πολλά μπλουζ δεν έχει. Έχει εκπλήξεις (χαχαχα) “Smoke on the water” , “Demons eye”, Hendrix “Purple haze”, “Foxey lady”, ROLLING STONES “Paint it black”, “BEATLES-George Harrison “While my guitar gently weeps”, ZZ TOP “Blue jean blues”, E.Clapton “Forever man” και τέσσερις νέες δικές του συνθέσεις, με βάση τα μπλουζ περασμένα από γραμμικό επιταχυντή, από τις οποίες το “Peace please” ξεχωρίζει. Ένα άλμπουμ με λίγο απ’ όλα. 

Τί δεν έχει αυτό το άλμπουμ; Δεν έχει έναν τραγουδιστή της προκοπής, μιας και τα φωνητικά τα έχει αναλάβει το παλικάρι με τη Ferrari, ο ίδιος που έχει αναλάβει και τις κιθάρες. Μέτρια φωνή, θυμίζει τον Gary Barden, απλά υποφερτός, δυστυχώς. Μουσικά τώρα, εξοντώνει το “Smoke on the water” κάνοντάς το να ακούγεται σαν ένα ατελείωτο σόλο. Αποστειρώνει την μελωδία του “While my guitar gently weeps” γιατί δεν έχει προφανώς ακούσει την τρομερή εκτέλεση του  Vinnie Moore, σκοτώνει το“Paint it black” με την κλασικότροπη προσέγγισή του, που αν ακούσει ο Keith Richards θα πέσει μόνος από τον φοίνικα στοχεύοντας την κοντινότερη πέτρα, αλλά καταφέρνει να δώσει έναν άλλο τόνο στο “Blue jean blues” και στο “Forever man”. Δεν νομίζω ότι θα απογοητεύσει όσους αρέσκονται στο ύφος του, αλλά ούτε και θα κερδίσει νέους οπαδούς και σίγουρα δεν θα πλήρωνα για να δω περιοδεία βασισμένη στις διασκευές αυτές και του προηγουμένου άλμπουμ του. 

Αντικειμενικά είναι ένα τίμιο άλμπουμ ενός κιθαρίστα που βρίσκει χρόνο να αλλάξει πραγματικά κάποια τραγούδια προσαρμόζοντάς τα στο προσωπικό του ύφος και δείχνοντας μας, οτι όσο και να θέλει δεν έχει καμία σχέση με τα μπλουζ και ούτε θα αποκτήσει. Τίμια κυκλοφορία για να γεμίζει συνθετικά και άλλα κενά και παίρνει ένα τίμιο 

6,5 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

NIGHT IN GALES - “Dawnlight garden” (Apostasy Records)

6 Αυγούστου, 2020 - 09:15 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Για όσους αγαπήσαμε το melodic death metal από τα... γεννοφάσκια του, οι Γερμανοί NIGHT IN GALES ήταν μία από τις κλασικές μπάντες, ένα κλικ κάτω σίγουρα από τις μεγάλες της εποχής, που είχαν μείνει...

[περισσότερα]

VOIDCEREMONY – "Entropic reflections continuum: Dimensional unravel" (20 Buck Spin)

5 Αυγούστου, 2020 - 08:45 Νίκος Χασούρας

Άργησε πολύ, αλλά το ντεμπούτο full-length των VOIDCEREMONY είναι γεγονός, 6 χρόνια μετά την πρώτη τους κασέτα, “Dystheism”. Σε αυτά τα 6 χρόνια που μεσολάβησαν, καταγράφουμε 3 EP's από ένα εκ των...

[περισσότερα]

THE OBLYVION – “Amygdala” (Oblyvion)

5 Αυγούστου, 2020 - 08:30 Σάκης Φράγκος

Εννοείται ότι το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό (όπως και σε σας, να υποθέσω), είναι η κλασική ελληνική ταινία με τον Γιάννη Βόγλη να κυνηγά την τουρίστρια φωνάζοντας «Στάσου που πας; Μύγδαλα,...

[περισσότερα]

RAMBOMESSER – “Krawall am Kiosk” (self-financed)

5 Αυγούστου, 2020 - 08:30 Σάκης Φράγκος

Πολύ θυμωμένοι τούτοι εδώ οι τύποι από το Ulm της Γερμανίας, οι RAMBOMESSER. Από το όνομά τους, καταλαβαίνει κανείς ότι «δεν μασάνε», αφού κουβαλάνε τα μαχαίρια του Ράμπο!!! Προσοχή, δεν είναι...

[περισσότερα]

DEEP PURPLE – “Whoosh!” (earMusic)

27 Ιουλίου, 2020 - 19:00 Σάκης Νίκας

Νέος δίσκος από τους DEEP PURPLE και από τη μία σημαίνει γενικός συναγερμός στους απανταχού fans του classic rock και από την άλλη υπάρχει μία ολόκληρη γενιά εκεί έξω (για να μην πω δύο) όπου δεν θα...

[περισσότερα]