AVATAR interview (Johannes Michael Gustaf Eckerström)

28 Ιουνίου, 2016 - 16:30

"Learning from the mistakes"

Τρεις αποτυχημένες προσπάθειες ήταν αρκετές για να φτάσουν την μπάντα στα πρόθυρα της διάλυσης. Εκκρεμούσαν όμως κάποια ανολοκλήρωτα τραγούδια που ήθελαν να κυκλοφορήσουν. Οι AVATAR, ως μια παρέα καλών φίλων, δεν είχαν να χάσουν πλέον τίποτα. Σήμερα, αρκετά χρόνια αργότερα και με 3 επιτυχημένες δουλειές στο τσεπάκι τους, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Ευτυχώς δεν ήταν το συγκρότημα που έγινε γνωστό από το ντεμπούτο κιόλας και μέσα από τις δυσκολίες, τις στάχτες του παρελθόντος, ξεπρόβαλλε μια μπάντα πιο ώριμη, δυνατή και σκληροτράχηλη. Το “Feathers and flesh” είναι ότι πιο περιπετειώδες και φιλόδοξο έχουν επιχειρήσει, μια μελοποιημένη παραβολή, με εκκεντρική παραγωγή και αντίστοιχες συνθέσεις. Πετύχαμε τον τραγουδιστή τους σε μια από τις τελευταίες τους εμφανίσεις στις ΗΠΑ, για το πρώτο σκέλος της περιοδείας. Άλλωτε εκεί, τους έχουν αγκαλιάσει θερμά από την εποχή του “Black waltz”. Ο Johannes μας αντάμειψε με αρκετές λεπτομέρειες για την μπάντα, το άλμπουμ, κάστρα στην Γερμανία και βέβαια για την ιστορία του άλμπουμ.

Μου άρεσε πολύ η περίπλοκη παραβολή που έγραψες για την θεματολογία του “Feathers and flesh”. Πες μας τα βασικά σημεία της ιστορίας σε παρακαλώ.
Ή παραβολή, όπως σωστά είπες, μιλά για μια κουκουβάγια, που κηρύσσει τον πόλεμο, για να εμποδίσει τον ήλιο να ανατείλλει, επειδή ο δικός της κόσμος είναι η νύχτα. Ο αετός που έρχεται, αναγγέλει πως ο ήλιος έρχεται και η κουκουβάγια που δεν μπορεί να αποδεχτεί την πάροδο του χρόνου, νομίζει πως αν σκοτώσει τον αετό, θα αποτρέψει την ανατολή. Στον δρόμο, με τις αποτυχίες της, δεν επιτρέπει στον εαυτό της να γίνει σοφότερη μέχρι που πεθαίνει. Έτσι κι εμείς, παρότι ζούμε σε μια εποχή με εύκολη πρόσβαση σε πληροφορίες, δεν γινόμαστε σοφότεροι και πέφτουμε στην παγίδα να επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος.

Τι ήταν αυτό που σε έσπρωξε να γράψεις κάτι τόσο φιλόδοξο; Είναι όλο σε στίχο, με ομοιοκαταληξία και τελικά κυκλοφορεί με ολόκληρο βιβλίο σαν οδηγό στην ιστορία.
Ναι. Πρώτα ήρθε η ιδέα να γράψουμε ένα concept, αφού θέλαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό ως μπάντα, γιατί χρειαζόμασταν να προκαλέσουμε κάτι δύσκολο για εμάς. Ψάχναμε για το επόμενο αφύσικο βήμα. Μας φάνηκε αρκετά δύσκολο για να μας προκαλέσει. Η ιδέα της ιστορίας ήρθε παρατηρώντας την καθημερινότητά μας. Αρχικά ψάχναμε σε βιβλία για να βρούμε ένα μυθιστόρημα που να μας αρέσει, αφού το “Nightfall in Middle Earth” των BLIND GUARDIAN είναι από τα αγαπημένα μου. Από εκεί ήρθε η ιδέα της παραβολής. Αυτό εξελίχθηκε βέβαια στην πορεία και φτάσαμε στην παραβολή που διαβάζει ο Κλόουν, δηλαδή εγώ.

Μάλιστα, αρκετά μεγάλο ταξίδι. Συγκρίνοντας όμως την παραβολή με την ιστορία των AVATAR, θα έλεγα πως η μπάντα έχει μάθει από τα λάθη της σε αντίθεση με την ιστορία του άλμπουμ, δεν νομίζεις;
Ναι, ως συγκρότημα μάθαμε αρκετά, αλλά σε ανθρώπινο επίπεδο δεν σημαίνει πως δεν επαναλαμβάνουμε κι εμείς τα λάθη μας. Για παράδειγμα, σε κάθε περιοδεία θα υπάρχει κάποιος που θα νευριάσει κάποιον άλλο ξανά για τον ίδιο λόγο (γέλια). Και στην ιστορία υπάρχουν χαρακτήρες όπως η Αρκούδα, που έχει ανωτερώτητα, κάποια σοφία. Η κουκουβάγια είναι μόνο μια πτυχή της ιστορίας.

Όντας σε εποχή καταναλωτισμού, ακόμα και στην μουσική μας, δεν είναι δυσκολότερο στις μέρες μας να κάνεις ένα concept άλμπουμ, με παραβολές;
Ναι και όχι, θα έλεγα. Πρέπει να πιστεύεις στην ιδέα σου, κάτι που δεν είναι mainstream. Πιστεύω πως οι PINK FLOYD για παράδειγμα, ήταν πολύ πιο mainstream απ' ότι είμαστε εμείς σήμερα, όταν επιχειρούσαν να κάνουν το δικό τους concept. Σίγουρα ο κόσμος αγόραζε δίσκους τότε (γέλια). Από την άλλη πιστεύω ότι αν είσαι ειλικρινής με τον κόσμο και γράφεις 14 καλά τραγούδια, μαζί με μια φιλόδοξη ιστορία, δεν νομίζω πως το κοινό θα την παραβλέψει. Προσφέρει μια βαθύτερη εμπειρία, με τους πολλούς στίχους, το βιβλίο, την παραβολή κλπ, αλλά παραμένει μια ποιοτική και φοβερή heavy metal δουλειά για μας. Νομίζω πως οι άνθρωποι ενθουσιάζονται όταν υπάρχουν διαφορετικές επιλογές και φαίνεται πως λειτουργεί αυτό. Άλλωστε νομίζω πως αυτή η τάση βρίσκει περισσότερους υποστηρικτές και πάλι, κόσμος που αγοράζει περισσότερα βινύλια, ή ενδιαφέρεται για πιο πολύπλοκες ιστορίες.

Είναι κάτι που οι πιο παλιομοδίτικοι ακροατές, όπως εγώ, σίγουρα επικροτούν. Το άλμπουμ είναι σίγουρα πιο πολύπλοκο, πολύ-επίπεδο, δίχως κάποιο τραγούδι να μοιάζει με κάποιο άλλο, ανάμεσα στα 14 που υπάρχουν. Πρέπει να ήταν αρκετά δύσκολο. Η μουσική σίγουρα έπρεπε να ακολουθεί την ιστορία φαντάζομαι, έτσι;
Ναι, αν και συνεχίσαμε στον τρόπο που κάναμε και παλαιότερα. Όλα αρχίζουν από το καλύτερο ριφ που μπορείς να γράψεις, μετά έρχεται ο πιο πετυχημένος ρυθμός που μπορείς να προσθέσεις, πριν ακολουθήσει η μελωδία που θα σου μείνει. Το αποτέλεσμα σου ξυπνά κάποια συναισθήματα και ίσως κάποιες εικόνες. Το συναίσθημα με ωθεί συνήθως να γράψω στίχους και φωνητικά. Έτσι δουλεύαμε. Αυτή την φορά βέβαια γράφαμε πιο ελεύθερα, δίχως την δομή ενός τραγουδιού. Τα συναισθήματα που μας έβγαιναν καθόριζαν το σημείο που θα έμπαινε αυτή η ιδέα στο άλμπουμ, βάσει της ιστορίας. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι εννοώ. Ήξερα τι συναισθήματα έψαχνα για να μπουν στην ιστορία. Αυτό και η ιστορία μας βοήθησε στο να χτίσουμε τα τραγούδια.

Συνθετικά τώρα, δεν υπάρχει κάποιο τραγούδι που εύκολα θα λέγαμε πως αντιπροσωπεύει το ύφος του δίσκου. Όλα τα τραγούδια είναι διαφορετικά και παρότι καταλαβαίνω τον λόγο που επιλέξατε το “The eagle has landed” για το βίντεο, με την χαρακτηριστική του μελωδία, από την άλλη δεν είναι και αντιπροσωπευτικό.
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Οι πιο χαρακτηριστικές επηροές μας για το άλμπουμ είναι οι PINK FLOYD με το “The wall” , οι QUEEN με το “A night at the opera” και οι BEATLES με το “White album”. Σε όλα αυτά, δεν υπάρχει αντιπροσωπευτικό κομμάτι, κάτι καθοριστικό. Ίσως για παράδειγμα το πιο καθοριστικό να ήταν το “Bohemian rhapsody”, αλλά δεν συγκρίνεται με το “Death on two legs” ή το “Good company”. Σε αυτό προσβλέπαμε κι εμείς.

Όταν μιλούσα με τον John (drums), πέρυσι το καλοκαίρι στο Wacken, μου περιέγραψε το άλμπουμ λέγοντας “Υπάρχουν αρκετά ανθεμικά στοιχεία, για να μπορεί ο κόσμος να τραγουδά μαζί μας. Στο ξεκίνημα είναι για headbanging, στο μέσο του άλμπουμ θα τραγουδάς μαζί και στο τέλος του θα κλαις”. Τώρα που ακούω το αποτέλεσμα, καταλαβαίνω τα λόγια του.
Ναι, θέλαμε μια ροή που θα σε κρατάει. Παράλληλα θέλουμε να έχουμε καλό heavy metal και να προσθέτουμε επίπεδα στην μουσική μας.
 
Ναι μιλώντας γι’ αυτό, από SOAD, Α7X, μέχρι την "Μισιρλού” μπορώ να αναφέρω περιγράφοντας στοιχεία του “Feathers and flesh”. Τι αντιδράσεις λαμβάνετε από το κοινό σας;
Μέχρι στιγμής μπορώ να πω, εξαιρετικά θετικές και φαίνεται να το αγκαλιάζει ο κόσμος. Το βλέπουμε και στις συναυλίες τώρα, παρά του ότι είναι ακόμα φρέσκος. Πάντως, όσο και εγωιστικό αν ακούγεται, νομίζω πως πρωτίστως πρέπει να δημιουργείς κάτι για εσένα, ως καλλιτέχνης και όχι για τους άλλους. Νομίζω πως αυτό είναι πιο ειλικρινές και σωστό.

Να υποθέσω πως είναι ένα από τα μαθήματα που μάθατε ως μπάντα, αυτό;
Απολύτως. Απολύτως. Ξεκινήσαμε μικροί, αλλά μεγαλώνοντας σταματάς να ανησυχείς για τους άλλους και επικεντρώνεσαι στον εαυτό σου και στο τι θέλεις εσύ να κυκλοφορήσεις. Άυτό μας έφτασε εδώ σήμερα.

Και η δική σας επιτυχία ήρθε αφότου νιώσατε πως δεν έχετε τίποτα να χάσετε.
Ακριβώς. Το “Black waltz” γράφτηκε έτσι και τελικά άρεσε στον κόσμο, αφότου είχαμε αποφασίσει πως δεν θα δώσουμε σημασία σε κανέναν άλλο και θα παίξουμε αυτό που πραγματικά νοιώθουμε.

Γιατί επιλέξατε να γράψετε σε 3 διαφορετικά στούντιο, αφού είχατε να κάνετε μια συγκεκριμένη ιστορία και θα έπρεπε να υπάρχει συνοχή στο αποτέλεσμα;
Η Sylvia Massi, που ανέλαβε την παραγωγή, μας βρήκε ένα κάστρο στη Γερμανία όπου χτίσαμε τα κομμάτια, γράψαμε τα τύμπανα, το μπάσο, αλλά δεν τα ολοκληρώσαμε εκεί. Στο Ελσίνκι, όπου ζω εγώ, γράψαμε τα φωνητικά, μόνο ο John, η Sylvia κι εγώ, όπου δεν χρειαζόταν να είμαστε όλοι μαζί. Και στη Σουηδία, τελειώσαμε κάποιες μερικές λεπτομέρειες, με κόσμο που γνωρίζαμε για χορωδία, όπου βρήκαμε μια εκκλησία για να γράψουμε το εκκλησιαστικό όργανο που ψάχναμε κλπ.

Πόσα ενδιαφέροντα πράγματα μπορούν να συμβούν όταν ζεις και ηχογραφείς σε ένα κάστρο;
Ένας πανκ, διατηρεί το κάστρο ενός πάμπλουτου Καναδού. Διοργανώνει τοπικές εκθέσεις, βοηθάει πρόσφυγες και διάφορα άλλα τέτοια. Ένα από τα πιο cool πράγματα, ήταν που χρησιμοποιήσαμε μικρόφωνα από το 1920 για τα τύμπανα, αφού ο τύπος έχει μαζέψει διάφορα παλιά μηχανήματα. Πραγματικά μοναδικό συναίσθημα. Απ’ όσο ξέρω πάντως δεν ήταν στοιχειωμένο το κάστρο.

(γέλια) Οπότε δεν είχατε τίποτα περίεργους ήχους;
Οι μόνοι περίεργοι ήχοι πρέπει να ήταν από εμάς, μετά από πολλή μπύρα (γέλια).

Πες μου περισσότερα για την συνεργασία σε με την Sylvia, που έχει δουλέψει με αρκετούς που μπορούμε να αναφέρουμε και σαν δικές σας επιρροές. Πώς ήταν;
Είναι ιδιοφυΊα. Το καλό είναι πως η Sylvia έρχεται με μουσικό υπόβαθρο, αλλά και σπουδαγμένη. Όταν αναζητούσαμε τον παραγωγό, ήταν η μόνη που μας μίλησε με πάθος, ως συντελεστής και όχι μόνο επιχειρηματικά. Το οικονομικό και οι λεπτομέρειες ήρθαν μετά. Ήταν απίστευτη από την αρχή. Μιλούσαμε μόνο για μουσική και ήταν ενθουσιασμένη με το project. Ίσως να ακούγεται κλισέ, αλλά λες και ήμασταν σε ταινία όπου η γυναίκα αφήνει τον ισχυρό άντρα να νομίζει πως μια ιδέα είναι δικιά του, ενώ στην ουσία αυτή το ήθελε (γέλια). Κοιτώντας πίσω, πιστεύω πως το έκανε αρκετές φορές. Μας διατήρησε την έμπνευση και μας έκανε να σκεφτούμε αρκετά έξω από το κουτί.

Πολύ ωραία. Μπορείς να μου δώσεις ένα συγκεκριμένο παράδειγμα;
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το “For the swarm”. Αρχικά ήταν 5άλεπτο τραγούδι, αλλά ρωτώντας συνεχώς τους εαυτούς μας, τι πραγματικά αξίζει από το τραγούδι, έμεινε μισό. Μας έκανε να συγκεντρωθούμε μόνο στα καλύτερα σημεία της κάθε σύνθεσης, στις πιο πετυχημένες ιδέες και αφήσαμε τα υπόλοιπα εκτός. Έτσι το ξαναγράψαμε από την αρχή κι από ένα 5άλεπτο τραγούδι που δεν ήταν καλό στο σύνολό του, το μετατρέψαμε σε μια δίλεπτη έκρηξη.

Υπέροχα. Σε πιο φιλοσοφικό επίπεδο, θα ήθελα να μας εξηγήσεις, πώς μια παρέα ξεκινά σε νεαρή ηλικία να παίζει ακραία, μεταλλάσσεται στην πορεία, προσθέτει μακιγιάζ, κουστούμια, θεατρικά στοιχεία, αργότερα δημιουργεί ένα πολύπλοκο concept άλμπουμ και μέσα από όλα αυτά καταφέρνει να συμφωνεί για την πορεία που θα ακολουθήσει. Σίγουρα δεν είναι μια εύκολη πορεία.
Με το πέρασμα του χρόνου δενόμαστε ως οικογένεια και μαθαίνουμε πως να αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλο. Σκοτώσαμε τον εγωισμό μας, πολύ πριν έρθουν λεφτά και καλά συμβόλαια. Έχουμε περάσει τόσες ώρες μαζί παίζοντας ή γράφοντας μουσική, που έχει κάνει πολύ στενό τον δεσμό μας. Είμαστε κοντά και στηριζόμαστε ο ένας στον άλλο, οπότε έχουμε μάθει να πορευόμαστε μαζί.
Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης

www.avatarmetal.com

Line-up:
Johannes Michael Gustaf Eckerström - φωνητικά
John Alfredsson - ντραμς
Kungen - κιθάρες
Tim Öhrström - κιθάρες
Henrik Sandelin - μπάσο

Δισκογραφία:
"Thoughts of No Tomorrow" (2006)
"Schlacht" (2007)
"Avatar" (2009)
"Black Waltz" (2012)
"Hail the Apocalypse" (2014)
"Feathers & Flesh" (2016)

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

INTELLIGENT MUSIC PROJECT (Milen Vrabevski)

23 Οκτωβρίου, 2020 - 12:45 Σάκης Νίκας

“Music is intelligence” Ο Milen Vrabevski είναι ένας Βούλγαρος συνθέτης, μουσικός, παραγωγός και ο ιθύνων νους πίσω από το INTELLIGENT MUSIC PROJECT στο οποίο συμμετέχουν διάσημοι μουσικοί όπως...

[περισσότερα]

JOHN PETRUCCI interview

21 Οκτωβρίου, 2020 - 02:30 Σάκης Φράγκος

“Instrumental experiments” Έχω μιλήσει με πρώην και νυν μέλη των DREAM THEATER, αμέτρητες φορές. Για κάθε στούντιο άλμπουμ από το “Falling into infinity”, σε κάθε ζωντανή τους εμφάνιση, για κάθε...

[περισσότερα]

SACRED OUTCRY interview (Γιώργος Απαλοδήμας)

15 Οκτωβρίου, 2020 - 10:00 Δημήτρης Τσέλλος

“Feel the anger, feel the pain, hear the sacred outcry!” Οι Έλληνες SACRED OUTCRY «τάραξαν τα νερά» του επικού power metal στην χώρα μας με το εκπληκτικό ντεμπούτο τους, “Damned for all time...

[περισσότερα]

JUDICATOR interview (John Yelland)

13 Οκτωβρίου, 2020 - 09:30 Δημήτρης Τσέλλος

“O stavros nika, oh let there be light!” Οι Αμερικάνοι JUDICATOR, κυκλοφόρησαν φέτος μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της χρονιάς, το άλμπουμ “Let there be nothing”. Ή τουλάχιστον έκπληξη για...

[περισσότερα]

Δείτε ολόκληρο το Instagram Chat με τον Matt Barlow (ASHES OF ARES, SCHAFFER / BARLOW PROJECT, ex-ICED EARTH)

6 Οκτωβρίου, 2020 - 01:15 Σάκης Φράγκος

Την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου, ο Σάκης Φράγκος έκανε ένα Instagram Live Chat μέσα από τη σελίδα του Rock Hard με καλεσμένο τον Matt Barlow τραγουδιστή των ASHES OF ARES, SCHAFFER / BARLOW PROJECT,...

[περισσότερα]