NIGHTRAGE interview (Marios Iliopoulos)

25 Αυγούστου, 2017 - 01:30

“Vengeance is sweet and... venomous”

Η περίοδος που στην Ελλάδα είχαμε συνηθίσει να προσπερνάμε εγχώρια σχήματα, νομίζω πως έχει περάσει. Τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω. Άνθρωποι όπως ο Μάριος Ηλιόπουλος συνέβαλλαν σε αυτό. Χρειάστηκε να ξενιτευτεί για να καταφέρει να φτιάξει μια μπάντα που να ηχεί έτσι όπως ο ίδιος ήθελε, αλλά και για να καταφέρει να συνεργαστεί με καλλιτέχνες και δισκογραφικές που θα ταξίδευαν την μουσική του σε όλο τον κόσμο. Οι NIGHTRAGE ακολουθούν πιστά το μουσικό όνειρο του κιθαρίστα για καλό και μελωδικό Death metal, της Σουηδικής σχολής. Περίπου ένα χρόνο πριν, βρεθήκαμε στα Zero Gravity Studios όπου ο Μάριος έβαλε αρχή να ηχογραφήσει το έβδομο άλμπουμ της μπάντας, σε 15 χρόνια. Πριν μερικούς μήνες χαμογελούσα ακούγοντας το πόσο καλό βγήκε στην τελική του μορφή και μόλις πριν μιλήσουμε κρατούσα στα χέρια μου το "The venomous" σκεπτόμενος πως άξιζε τα θετικά μου σχόλια στην παρουσίασή του. Διαβάστε πως ο επαναπατρισμένος αρχηγός της μπάντας βλέπει το παρόν αλλά και την όλη ιστορία των NIGHTRAGE. Με άλμπουμ όπως το "The venomous" μας δίνουν λόγους να επενδύσουμε τα χρήματά μας στην μουσική τους.
 
Μάριε, λίγο καιρό μετά την παρουσίαση του άλμπουμ, μιλάμε για την νέα σας δουλειά. Είναι η πρώτη φορά, μετά την σύσταση των NIGHTRAGE που σε βρίσκω εγκατεστημένο στην Ελλάδα.
Ναι Γιώργο, από τον Ιανουάριο, έχω επιστρέψει στην Θεσσαλονίκη και μάλιστα μπορώ να σου αποκαλύψω πως ετοιμάζουμε ένα μεγάλο στούντιο εδώ, το οποίο θα τρέχω εγώ, θα είναι διεθνών προδιαγραφών και ελπίζουμε να φέρουμε αρκετούς καλλιτέχνες από το εξωτερικό, όπως και Ελληνικές μπάντες. Έχω φέρει και τον Γιώργο Νερατζή, που δούλευε στα Dug out studios, έχοντας δουλέψει σε άλμπουμ των ABBATH, PAIN OF SALVATION, WITCHERY, των NIGHTRAGE βέβαια και πολλών άλλων. Είναι 5 λεπτά από το αεροδρόμιο κι ελπίζουμε πως μέσα στο καλοκαίρι (σ.σ. η συνέντευξη έγινε τον Μάιο) θα είμαστε έτοιμοι. Θα είναι τριώροφο κτήριο, με 3 δωμάτια για πρόβες, μεγάλο δωμάτιο για τα τύμπανα και γενικά θα είναι πολύ προσεγμένο. Εκεί βλέπω να γράφουμε κι εμείς τα επόμενά μας άλμπουμ. Μου αρέσει που θα ασχολούμαι και με αυτή την πλευρά της μουσικής και για μένα είναι υπέροχη συγκυρία, αφού μόλις επέστρεψα στην Ελλάδα. Είμαι πάνω από 20 χρόνια στην δισκογραφία, οπότε τώρα το βλέπω και σαν μια πρόκληση να συνεχίσω κι από άλλη σκοπιά, το να κάνω δίσκους. 
 
Οι αντιδράσεις που βλέπω για το "The venomous" είναι εξαιρετικά θετικές.
Ναι, οι αντιδράσεις είναι πολύ θετικές. Έχουμε αποσπάσει καλές βαθμολογίες και αρκετοί, από το κοινό κι από περιοδικά λένε πως ο δίσκος είναι μια καλή συνέχεια του "Sweet vengeance", του ντεμπούτου μας, που πολλοί το θεωρούν το καλύτερό μας άλμπουμ. Δείχνει ότι δεν έχουμε στερέψει σε ιδέες, κάτι που είναι ενθαρρυντικό.
 
Δεν σου κρύβω πως είχα λίγο παραπάνω άγχος για το πώς θα ήταν το νέο άλμπουμ. Η διαδικασία ήταν διαφορετική και όταν είδα το μοντέρνο εξώφυλλο, δεν ήξερα τι να περιμένω. Τελικά, έπιασες κορυφή πάλι.
Χάρηκα ειλικρινά που σου άρεσε και το είδες σαν συνέχεια του προηγούμενου.
 
Ναι, αν μου έλεγες πως είναι το "The puritan part II" δεν θα παραξενευόμουν.
Κατά κάποιο τρόπο στέκει αυτό, αν και πιστεύω πως η συνεισφορά του Magnus, του άλλου κιθαρίστα μας ,το έκανε και κάπως πιο διαφορετικό. Όπως ξέρεις πάντα δίνω χώρο στους συνεργάτες μου να φέρουν ιδέες και ο Magnus πρόσθεσε νομίζω μια πιο μοντέρνα πτυχή. Κάναμε ένα ωραίο συνδυασμό πιστεύω.
 
Το "The venomous" έχει κάποιες καινοτομίες για την μπάντα.
Νομίζω πως το άλμπουμ έχει ωφεληθεί από το ότι είμαστε πιο δεμένη μπάντα εδώ. Στο προηγούμενο, δούλεψα μόνο με τον Ronny ενώ τώρα είμαστε 5 άτομα και ο καθένας έβαλε ένα λιθαράκι. Επειδή όμως ο τρόπος που συνθέτω τις μελωδίες παραμένει, νομίζω πως το άλμπουμ εξακολουθεί να ηχεί ως NIGHTRAGE. Το κρατήσαμε αυτό πιστεύω.


 
Ακούω το ριφ του "Bemoan" και ξέρω πως είναι καθαρόαιμο NIGHTRAGE, όπως και το "Affliction". Είναι αρκετά τα μελωδικά στακάτα, midtempo τραγούδια που είναι ιδανικά για τρελό headbanging. Βλέπω την εξέλιξη αλλά από την άλλη είναι NIGHTRAGE.
Έχει εμπλουτιστεί παραπάνω ο ήχος μας, αλλά και ήμασταν πιο καλά προετοιμασμένοι, έχοντας κάνει ολοκληρωμένη προπαραγωγή και είχαμε μια καλή ιδέα του πώς θα είναι ο δίσκος. Βέβαια όταν ηχογραφήσαμε στην Αθήνα, αλλάξαμε κάποια πράγματα, αλλά η βάση είναι όπως είχαμε σχεδιάσει.
 
Επειδή είχαμε μιλήσει αρκετά για την ποικιλία του προηγούμενο, νομίζω πως η ποικιλία του "The puritan" είναι και πάλι εδώ, αν και μου φαίνεται πως το “Venomous”, είναι κάπως πιο μαζεμένο.
Σίγουρα. Πιστεύω πως η καλή συνεργασία που είχαμε με τον Magnus, το έβγαλε αυτό. Μαζί χτίσαμε όλα τα κομμάτια, ακόμα και τα δύο που έχω συνθέσει εξ ολοκλήρου εγώ, συνείσφερε αρκετά. Παρά τις πολλές αλλαγές μελών, που ίσως με κάνει στα μάτια πολλών να έχω δικτατορικό προφίλ, εσύ ξέρεις πως πάντα δέχομαι καλές ιδέες από τους συνεργάτες μου και τους επιτρέπω να προσθέσουν στο χαρακτήρα της μπάντας.   
 
Μιλώντας για την επιρροή των υπολοίπων, πόσο νομίζεις ότι βοήθησε το γεγονός ότι η μπάντα δέθηκε στην περιοδεία του προηγούμενου άλμπουμ, πριν ξεκινήσει η διαδικασία του νέου;
Βοήθησε πάρα πολύ, διότι η περιοδεία ήταν ένα είδος πειράματος, για να δούμε πως θα είναι ο καθένας επί σκηνής, αλλά και πώς θα ήμασταν όλοι μαζί. Η αλήθεια ξέρεις, φαίνεται όταν είσαι στο δρόμο, σε περιοδεία και τελικά αυτό λειτούργησε πολύ θετικά στην δημιουργία του "The venomous". Είναι όλα χημείας. Η μπάντα είναι μια οικογένεια που πρέπει να τα πηγαίνει καλά. Αν υπάρχουν προβλήματα, είναι σαν ένας κρίκος της αλυσίδας που όταν σπάει, μπορεί να χαλάσει όλη την χημεία της μπάντας. Με αυτά τα παιδιά είμαι πολύ ευχαριστημένος. Εκτός του Magnus να πω και για το τρομερό παίξιμο του Lawrence στα τύμπανα, για τον οποίο έχω λάβει ενθουσιώδη σχόλια. Αναμιγνύει πολλά στοιχεία στο παίξιμό του και προσπαθεί να παίξει με τα ριφ, όχι απλά να κρατήσει το ρυθμό και δίνει στην μουσική κάτι παραπάνω.
 
Από τα στοιχεία που ξεχώρισα στο άλμπουμ είναι ο οργανικός του ήχος, κάτι που ιδιαίτερα φαίνεται στα τύμπανα. Αυτό που συνήθως στα NWOSDM συγκροτήματα, ακούγεται πλαστικό.
Είναι αλήθεια αυτό που λες. Ξέρεις, τα μέρη που ακούς, έχουν αυτούσια παιχτεί από τον Lawrence στο στούντιο, όσο αστείο κι αν ακούγεται αυτό. Το λέω, διότι πολλοί επαναπαύονται στην χρήση του υπολογιστή και τελικά το συναίσθημα χάνεται. Αυτό που ακούς στο "The venomous" είναι τα χτυπήματα του Lawrence κάτι που παίζει σημαντικό ρόλο.
 
Τα γεμίσματά του, που τα χαρακτήρισα "άναρχα" στην παρουσίαση, νομίζω ότι πραγματικά δίνουν χαρακτήρα στα κομμάτια. Ξεχωρίζει η έλλειψη του "copy-paste" στον υπολογιστή.
Ναι, προσπάθησε να παίξει με το συναίσθημα της μουσικής, παίζοντας πάνω στα ριφ και οι ιδέες του μου αρέσουν πάρα πολύ. Νομίζω ότι βρήκαμε έναν πολύ καλό drummer κι ελπίζω να κάτσει (γέλια)
 
Να μην τον ματιάσουμε! (γέλια)
Ανέκαθεν ήταν μια πληγή που με ακολουθούσε κι εγώ έψαχνα το αντίδοτο. Ελπίζω να παραμείνει αυτή η σύνθεση, διότι η συνεργασία που είχαμε με τον Magnus και τον Ronnie, είμαστε σε καθημερινή επαφή και όλοι έχουν ενδιαφέρον για την μπάντα συνεχώς. 

 
Να μιλήσουμε λίγο για τα κομμάτια. Έχεις τον Rory στο "Affliction" πάλι να δίνει χρώμα, σε ένα χιτάκι θα έλεγα, με δυνατό ρεφραίν, αλλά και το "Bemoan" ή το ομώνυμο κομμάτι, είναι μελωδικά, πιο απλά και φτιαγμένα για headbanging. 
Είναι πιο μελωδικά αυτή τη φορά. Δώσαμε έμφαση, όχι για να βγάλουμε μια διαφορετική πτυχή των NIGHTRAGE, αλλά αυτό το midtempo, groovy στυλ που φανερώνει άλλα χαρακτηριστικά της μπάντας. Έχουμε αποδείξει πόσο μας αρέσει και πόσο γρήγορα μπορούμε να παίξουμε. Από την άλλη, η πρόκληση είναι να γράψεις ένα τραγούδι που δεν είναι πολύ γρήγορο αλλά να το κάνεις δυνατό και βαρύ. 
 
Θυμάμαι όταν είχαμε βρεθεί στα Zero Gravity, στην Αθήνα, όταν ξεκινούσατε τις ηχογραφήσεις, πως αυτό ακριβώς μου έλεγες, αλλά μόνο τώρα που ακούω το αποτέλεσμα το καταλαβαίνω πραγματικά. 
Πιστεύω πως το πετύχαμε, είμαστε ενθουσιασμένοι με τα κομμάτια αυτά και ο κόσμος τα δέχτηκε πολύ θετικά. Θέλαμε να δείξουμε πως μπορούμε να εμπλουτίσουμε την μουσική μας, δίχως να χάνει την δύναμη. Παραμένουμε 100% heavy κάτι που δεν θα εκλείψει ποτέ από τους NIGHTRAGE, είναι ο ορισμός αυτού που κάνουμε. Πρέπει να μπορείς να εξελίσσεις την μουσική σου, ώστε να μπορέσεις να γίνεις καλύτερος στην σύνθεση, πιο ώριμος.
 
Δεν μπορώ να πω εγώ ότι το ύφος της μπάντας άλλαξε, από την στιγμή που στα προηγούμενα άλμπουμ υπάρχουν τραγούδια όπως το "Desperate vows", ή το "Futile tears" σε αυτό το ύφος. Ίσως εδώ να γίνεται πιο εμφανές αφού αντί για 1-2, υπάρχουν περισσότερα κομμάτια σε αυτό το ύφος. 
Για παράδειγμα, το "The venomous" είναι από τα πιο απλά τραγούδια που έχουμε συνθέσει. Πιστεύω ο ακροατής είναι καλό να παίρνει πιο εύκολα το μήνυμά σου κάποιες φορές και τέτοια κομμάτια έχουν αυτό το πιο ευθύ τρόπο. 
 
Βέβαια από την άλλη έχεις κάτι "Metamorphosis" που βγάζεις το επιθετικό σου πρόσωπο ή το "Catharsis". Αυτό ήταν και το πρώτο κομμάτι που ξεχώρισα όταν άκουσα για πρώτη φορά το άλμπουμ.
Το να παίζουμε γρήγορα είναι και σήμα κατατεθέν της μπάντας, μας αρέσει πολύ και γράφουμε αυθόρμητα έτσι. Οπότε δεν νομίζω να σταματήσει αυτό, αλλά θέλω να κρατήσω μια καλή ισορροπία στα άλμπουμ. Χαίρομαι που το λες αυτό, διότι δεν έχουμε αφιερώσει πολλά σχόλια σε αυτό, αλλά κι εγώ το θεωρώ λίγο διαφορετικό για το ύφος μας, έχει μια πιο hardcore αισθητική στα φωνητικά, με ωραίες μελωδίες. Αυτό είμαστε, μια μπάντα που συνδυάζει διαφορετικά στοιχεία αλλά με τον δικό της τρόπο.
 
Υπάρχει κάποια συνέχεια στο στιχουργικό μέρος; Κάποιο concept; Με τι καταπιάνονται οι στίχοι και ποιος τους έγραψε;
Αρχικά εγώ έγραψα τους στίχους με τα θέματα που είχα. Ο Ronnie τους βελτίωσε, τους ξαναέγραψε, αλλά κράτησε την θεματολογία, που αναφέρεται στα δηλητηριώδη συναισθήματα που έχουμε μέσα εμείς οι άνθρωποι. Η δίψα για αιματοχυσίες, αθώοι σκοτώνονται στο όνομα ενός θεού, στην εποχή που ζούμε, κυριαρχεί ο φόβος και αυτό μας επηρέασε. Ψάχνουμε να δούμε αν υπάρχει κάποια ελπίδα. 
 
Όταν μιλήσαμε για το "The puritan", έλεγες πως είναι το καλύτερό σας άλμπουμ. Εγώ δεν διαφωνώ, αλλά έδωσα στο "The venomous" τον ίδιο βαθμό. Εσύ πώς το βλέπεις;
Πιστεύω πως το "The venomous" ακούγεται πιο φρέσκο, οι συνθέσεις είναι πιο ανοιχτές στις επιρροές μας και ο Magnus πιστεύω πως βοήθησε σε αυτό. Ακόμα και ο Ronnie, νομίζω πως βρήκε περισσότερο τον εαυτό του, το παρελθόν του είναι πιο metalcore και στο προηγούμενο δεν ήταν σίγουρος για τα πατήματά του, ενώ εδώ σαν να είναι πιο σίγουρος. Στα δικά μου αυτιά, το νέο άλμπουμ ακούγεται πιο ποικίλο και πιο ενδιαφέρον λοιπόν. Δώσαμε αρκετή έμφαση στα ρεφραίν, τα δουλέψαμε πολύ, για να υπάρχει ενδιαφέρον στον ακροατή. Κοιτάζουμε να γράφουμε έτσι ώστε το τραγούδι να έχει να πει κάτι στον κόσμο και τα ρεφραίν είναι το ζενίθ.
 
Μίξη από τον Mackrory πάλι, που συμμετέχει και πάλι στο χιτάκι "Affliction".
Ναι, έκανε την μίξη στη Σουηδία, μετά τις ηχογραφήσεις μας στα Zero Gravity στην Αθήνα και ο συνδυασμός είναι φοβερός. Βγάλαμε ένα πιο old school ήχο, αλλά με μοντέρνα προσέγγιση.
 
Ξέρω πως σου αρέσει να γράφεις τα όργανα ένα-ένα. Όμως τα τελευταία χρόνια έχεις λιγότερα overdubs στις κιθάρες και τα κομμάτια ακούγονται στον δίσκο, σαν να είναι παιγμένα ζωντανά. Δεν θα ήθελες να δοκιμάσεις να γράψεις ταυτόχρονα, παίζοντας όλοι μαζί;
Θα ήταν μια καλή πρόκληση νομίζω για εμάς και ίσως να το κάνουμε στο επόμενο άλμπουμ, στο στούντιο που ετοιμάζουμε εδώ. Αν έχουμε τον χρόνο και τον προϋπολογισμό ώστε να το δουλέψουμε σωστά, ίσως το επιχειρήσουμε στο επόμενο. Θα ήταν ενδιαφέρον αυτό που είπες, να ηχογραφήσουμε παίζοντας ζωντανά γιατί θα δώσει μια άλλη αίσθηση στον ήχο μας. 

 
Πώς ήταν η εμπειρία των Σουηδών να έρθουν στην Ελλάδα για να γράψουν το άλμπουμ; 
Ενδιαφέρον και γι' αυτούς, αφού ήταν σαν μια αποστολή και η Ελλάδα είναι ένας εξωτικός προορισμός. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να είμαστε όλοι μαζί, για διάφορους λόγους, αλλά όλοι το ευχαριστήθηκαν και έμειναν ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα.
 
Αφού παίζεις αυτό το Σουηδικό death metal, θα ήθελα την άποψή σου για το ποια μπάντα σε έχει επηρεάσει περισσότερο.
Νομίζω οι DISSECTION περισσότερο, αλλά και οι AT THE GATES. Οι πρώτοι μπορεί να μην υπάρχουν πια και οι δεύτεροι να έχουν αλλάξει τον ήχο τους, αλλά για μένα ήταν οι βασιλιάδες της σκηνής που μας επηρέασαν στις ρίζες μας. Πολλές μπάντες έχουν αλλάξει και ίσως να έχουν χάσει τον δρόμο τους, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πολλοί που να παίζουν στο ύφος μας. Αυτό ίσως αποδειχτεί καλό για εμάς (γέλια), αν ποτέ επιστρέψει η ζήτηση για αυτό τον ήχο. Πολλές μπάντες έχουν χάσει τον δρόμο τους πιστεύω. Όσο μεγαλώνουν, αλλάζει η μουσική τους. Εγώ όσο μεγαλώνω, τόσο μου φαίνεται πως επιστρέφω στις ρίζες μου μουσικά.
 
Θα πάρω αυτό που λες και σε συνδυασμό με τον επαναπατρισμό σου στην Θεσσαλονίκη, θα σε ρωτήσω αν και πότε σχεδιάζεις το επόμενο άλμπουμ των EXHUMATION; (γέλια).
Θα ήταν ωραία, μακάρι να θέλανε και να μπορούσαν και οι υπόλοιποι να το κάνουμε αυτό. Δεν ξέρω πόσο εφικτό θα ήταν αυτό. Μέσα από τους EXHUMATION έμαθα πάρα πολλά, έστω κι αν δεν συνεχίσαμε μαζί και ποτέ δεν ξέρεις. Ίσως μια μέρα να γίνει κι αυτό.
 
Να κλείσουμε με τα σχέδιά σου;
Προσπαθούμε να οργανώσουμε μια Ευρωπαϊκή περιοδεία με τους HATESPHERE, ενώ έχουμε και μια προσφορά να ανοίξουμε ως support στην περιοδεία μια μεγάλης μπάντας στην Αμερική, ενώ τέλος προσπαθούμε να κλείσουμε και κάτι στην Ασία. Μακάρι να καταφέρουμε και τα τρία αυτά, ώστε να μας δοθεί η ευκαιρία να παίξουμε τα νέα μας κομμάτια. 
 
Ευχαριστούμε Μάριε για το χρόνο σου.
Ευχαριστώ κι εγώ για την υποστήριξη. Ελπίζω οι Έλληνες φίλοι μας να είναι ικανοποιημένοι από το άλμπουμ, να το υποστηρίξουν και στα πλαίσια της περιοδείας μας να περάσουμε κι από την Ελλάδα.   

Γιώργος Κουκουλάκης

 

 
Line-up
Marios Iliopoulos - Κιθάρες 
Lawrence Dinamarca - Τύμπανα
Ronnie Nyman - Φωνητικά
Magnus Soderman - Κιθάρες
Anders Hammer - Μπάσο
 
Δισκογραφία
"Sweet vengeance" (2003)
"Descent into chaos" (2005)
"A new disease is born" (2007)
"Wearing a martyr's crown" (2009)
"Insidious" (2011)
"The puritan" (2015)
"The venomous" (2017)

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

BEAST IN BLACK interview (Anton Kabanen – Γιάννης Παπαδόπουλος)

3 Νοεμβρίου, 2017 - 17:30 Ντίνος Γανίτης

“The Beast is Back” Ο Anton Kabanen είναι από τους καλλιτέχνες που λατρεύω. Για μένα είναι από τους καλύτερους συνθέτες της γενιάς του και υπεύθυνος για ένα συγκρότημα που έχει κάνει τρομερό...

[περισσότερα]

THRESHOLD interview (Karl Groom)

30 Οκτωβρίου, 2017 - 08:30 Γιώργος Κουκουλάκης

“Prog legends” Δεν ήταν μόνο η εξαιρετική πρόσφατη κυκλοφορία από τους THRESHOLD. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να μιλήσουμε γι’ αυτούς. Επιστρέφουν μετά από τρία χρόνια. Στο μικρόφωνο, μετά την...

[περισσότερα]

MASTERPLAN interview (Roland Grapow)

16 Οκτωβρίου, 2017 - 01:45 Σάκης Φράγκος

“Smashing Pumpkings” Από την πρώτη στιγμή, η κυκλοφορία του άλμπουμ “Pumpkings” από τους MASTERPLAN, που αποτελούνταν από τα κομμάτια που είχε γράψει ο ιδρυτής τους, Roland Grapow, την περίοδο που...

[περισσότερα]

PARADISE LOST interview (Nick Holmes)

29 Σεπτεμβρίου, 2017 - 01:45 Ντίνος Γανίτης

“A grasping hunger as darkness grows” Οι Άγγλοι ηγέτες του ατμοσφαιρικού ήχου, PARADISE LOST, ετοιμάζονται για την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου που θα ονομάζεται “Medusa”. Από το 1990 μέχρι και...

[περισσότερα]

ARCH ENEMY interview (Michael Amott)

19 Σεπτεμβρίου, 2017 - 11:30 Rockhard

“The world is theirs” Με νέο, εξαιρετικό δίσκο στις αποσκευές τους, το “The will to power”, οι ARCH ENEMY έρχονται για δύο επισκέψεις στην Ελλάδα, την Παρασκευή 22/9 στο Piraeus Academy στην Αθήνα...

[περισσότερα]