BAND OF THE WEEK: BEHEMOTH

16 Οκτωβρίου, 2018 - 01:30

Η μπάντα αυτής της εβδομάδας, ανήκει στον ακραίο ήχο και δεν είναι άλλη από τους Πολωνούς extreme metallers, BEHEMOTH. Με τον ηγέτη τους, Nergal, να είναι μία από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες του κινήματος, κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ, “I loved you at your darkest” και μας κίνησαν το ενδιαφέρον να γράψουμε τη γνώμη μας για το συγκρότημα, αφού όλοι εσείς ψηφίσετε τον αγαπημένο σας δίσκο τους.

Θα ήμουν ψεύτης αν υποστήριζα ότι είμαι fan των BEHEMOTH. Μου αρέσουν περιστασιακά κάποια κομμάτια τους, κυρίως από την τελευταία δεκαετία κι όχι από την πρώιμη περίοδό τους. Δεν μπορώ όμως να μην παραδεχτώ ότι ο Nergal, είναι «μανούλα» στο να προωθεί την εικόνα του και το συγκρότημά του. Από το σκίσιμο της Βίβλου, μέχρι τον ορυμαγδό ποσταρισμάτων στα social media, τα τρομερά τους video clip-υπερπαραγωγές και τη σκηνική τους παρουσία. Τον παραδέχομαι διότι βρήκε και τη δύναμη να νικήσει τη λευχαιμία και να συνεχίζει να περιοδεύει, παρότι η φυσική του κατάσταση δεν μπορεί να είναι όπως πριν. Στη χώρα του, είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, με τρία μπαρμπέρικα, με night club και συνολικά εφτά επιχειρήσεις αν δεν κάνω λάθος, συμπεριλαμβάνοντας και τους BEHEMOTH! Είναι τόσο αεράτος, που μπορεί και κάνει τους ME AND THAT MAN, όπου παίζει Americana και πιάνει κι εντελώς διαφορετικό κοινό. Ένα κοινό που το χειρίζεται όπως γουστάρει, αφού έχει την άνεση να δηλώνει πως θα γίνει όσο πιο ακραίος γίνεται και αντί να γελάνε μαζί του, τον πιστεύουν. Μάγκας μεγάλος, από εκεί που έπαιζαν οι BEHEMOTH μπροστά σε λίγους συμπατριώτες τους στη χώρα μας, στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και σε λίγους συντάκτες που είχαν προσκλήσεις, έφτασαν να γεμίζουν μεγάλα venues και να είναι leading όνομα στο ακραίο metal, όχι όμως μόνο με την εικόνα, ας μην τα παραλέμε. Το τελευταίο τους άλμπουμ, δεν με ενθουσίασε, αλλά συντηρεί τον μύθο τους και θα τους βγάλει σε μία ακόμη επιτυχημένη περιοδεία. Ας λένε οι πολέμιοι του γκρουπ ότι θέλουν. Είναι βέβαιο ότι ο Nergal γελάει πολύ με την πάρτη τους…

Σάκης Φράγκος

 

 

Η επαφή μου με τους Πολωνούς ξεκίνησε στα mid 90’s όταν ακόμα έπαιζαν καθαρόαιμο black metal και ήταν από τις ανερχόμενες δυνάμεις του χώρου! Ακόμα θεωρώ το “Grom” ως ένα από τα καλύτερα albums που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ και ήταν το τελευταίο τους στη μαυρομεταλλική ηχητική τους πορεία. Η δραστική αλλαγή ήρθε με το επόμενο album τους, “Pandemonic incantations”, στην οποία μπήκαν τα death metal στοιχεία, τα οποία τους έκαναν ξεχωριστούς και ιδιότυπους. To “Satanica” που ακολούθησε ήταν η πρώτη ολοκλήρωση του οράματος τους και οριοθέτησε σε μεγάλο βαθμό τον όρο blackened death metal. Με αυτό το δίσκο στις αποσκευές τους ήρθαν πρώτη φορά για συναυλία στη χώρα μας μπροστά σε ελάχιστους στο ΑΝ club. Από αυτή την ημέρα έχω πολλά να θυμάμαι! Ο διοργανωτής μου έδωσε ένα πεντοχίλιαρο – ναι 5000 δραχμές = 15 ευρώ – για να τους πάω στην Ακρόπολη και να τους βγάλω έξω για φαγητό εκείνο το μεσημέρι – ναι με μόλις 15 ευρώ μπορούσες να πληρώσεις φαγητό και είσοδο στην Ακρόπολη το 1999, μέχρι και να αγοράσεις ένα περιοδικό που άρεσε στο Nergal όπως περπατούσαμε στην Ομόνοια! Δεν θα ξεχάσω καθώς τρώγαμε που ένας μουσικός τους πέταξε μια χριστοπαναγία και όλοι μαζί μου ζήτησαν συγγνώμη, επειδή θεώρησαν ότι με προσέβαλαν! Αυτό σαν υπενθύμιση για το τι πρεσβεύουν σαν προσωπικότητες όσοι θεωρούν εαυτούς ως σατανιστές και θεωρούμε ότι δεν σέβονται την πίστη του άλλου! Δυστυχώς δεν ήταν ανοιχτή η Ακρόπολη για τους επισκέπτες εκείνη την ηλιόλουστη μέρα και καθίσαμε στο λόφο βλέποντάς την από μακριά. Εκεί έκανα μια ολιγόλεπτη συνέντευξη με το Nergal και μου έχει καρφωθεί στη μνήμη η εκτίμηση του όσον αφορά την απήχηση που είχαν τότε: «Εάν ήμασταν Νορβηγοί θα ήμασταν μεγαλύτεροι από τους EMPEROR». Σήμερα γελάμε με αυτό, αλλά τότε ήταν πλήρως κατανοητό σαν παράπονο, γιατί οι EMPEROR δεν είναι το σημερινό μεγαθήριο που παίζει μόνο σε φεστιβάλ που μπορούν να πληρώσουν την εξαψήφιά ανταμοιβή τους. Εκείνη την ημέρα μέχρι και φωτογράφιση τους έκανα με την ταπεινή μου Zenit 122 και το Nergal να φοράει τα γυαλιά ηλίου μου. Την κασέτα της συνέντευξης την έχω χάσει, αλλά ευτυχώς τα αρνητικά της φωτογράφισης τα βρήκα πρόσφατα και τα ψηφιοποίησα. Στη συναυλία τράβηξα κάποιες καλές φωτογραφίες, φεύγοντας από το πόστο του merchandise που μου είχαν εμπιστευτεί – είχαν έρθει ολομόναχοι χωρίς έστω έναν για να τους βοηθάει! Μάλιστα ένα παιδί ήρθε στο stand και μου λέει: «Έλα να πάρω ένα CD…κανείς δεν θα το καταλάβει»! Και έλαβε την απάντηση από εμένα: «Θα σου άρεσε να πας σε μια ξένη χώρα για συναυλία και να σε κλέβουν»; Μετά τις συναυλίες ο Nergal μέτρησε τα CDs και αφού τα βρήκε σωστά μου χάρισε μια μπλούζα και μια special edition του “Satanica”. Η συναυλία ήταν απλά φοβερή και όσοι είμασταν παρόντες έχουμε να θυμόμαστε τους BEHEMOTH του 1999 ως μια φοβερή live extreme  μπάντα. Τελειώνει η συναυλία και πάμε τον εξοπλισμό στο ξενοδοχείο. Εκεί ετοιμάζονται για να φύγουν κατευθείαν για τo Ελληνικό με τα ελάχιστα χρήματα που τους έδωσε ο διοργανωτής για το ταξί! Ήταν νομίζω 2000 δραχμές και πραγματικά φοβήθηκα ότι θα τους αφήσει στο δρόμο ο ταξιτζής και τους έδωσα επιπλέον για να μη δημιουργηθεί πρόβλημα. Αναμνήσεις…

…και επιστροφή στο σήμερα! Στα 00’s οι Nergal δισκογραφούσε με την μπάντα του πολύ συχνά και κατάφερε τελικά να γίνει πιο γνωστός από τους EMPEROR εν έτει 2018. H αρμάδα του σήμερα είναι ουσιαστικά το black metal που ακούν οι μάζες των φίλων του ευρύτερου σκληρού ήχου. Οι fans του ακραίου ήχου τους σέβονται, αλλά πολλοί από αυτούς – βάλτε κι εμένα μέσα – δεν θεωρούν τα τελευταία τους album ως κάτι το ιδιαίτερο! Κάτι τα άριστα γυρισμένα video clips, κάτι ο πιο απλοϊκός τρόπος σύνθεσής τους σε συνδυασμό με τα εντυπωσιακά σκηνικά στα live τους, είναι λογικό να έχουν το όνομα που έχουν σήμερα! Στη χώρα μας έχουν ξαναέρθει μετά το 1999 άλλες τρεις φορές! Η πρώτη στο ΑΝ αντικατόπτρισε σε τεράστιο βαθμό την γιγάντωσή του, καθώς γέμισε ασφυκτικά το club! Πλάκα είχε όταν ο Nergal ζήτησε από τον κόσμο να σηκώσει το χέρι του όποιος ήταν παρόντες το 1999! Πολλοί σήκωσαν το χέρι τους, αναγκάζοντας τον ίδιο να πει: «Δεν ήσασταν τόσοι πολλοί τότε»! Μετά ήρθαν στο festival στην Πλατεία Νερού όπου ξεχώρισαν με τα σκηνικά τους και το 2015 στο πρώτο μεγάλο club show τους στο Fuzz club!
Καταληκτικά θεωρώ ότι οι BEHEMOTH των 90’s έβγαλαν ιδιότυπους δίσκους και άνοιξαν διάπλατα τον blackened death ήχο που ακολούθησαν πολλές μπάντες έκτοτε. Στην καρδιά μου θα μείνει η εικόνα που μου έδωσαν εκείνη την ημέρα του 1999…μιας μπάντας που ονειρευόταν να γίνει τόσο μεγάλη και σημαντική όσο πίστευε ότι άξιζε! Το ότι το κατάφερε είναι κάτι σημαντικό για τους ίδιους και μόνο και δεν αξίζει να κατακριθεί από κανέναν μας εκτός κι αν θέλει να το παίξει πιο “true”. Προσωπικά πιστεύω ότι το hype τους οφείλεται πλήρως στη διείσδυση τους σε κοινό εκτός του extreme metal – ό,τι ακριβώς κατάφεραν και οι DIMMU BORGIR στα 00’s!

Λευτέρης Τσουρέας

 

 

Οι Πολωνοί χάρη στην εμπορική ευστροφία του ιθύνοντα νου τους, Nergal, κατά κόσμον Adam Darski, έχουν φέρει την ακραία βλάσφημη metal μουσική στα σαλόνια. Αν σήμερα υπήρχε το λατρεμένο Mtv των 90s, είμαι σίγουρος ότι θα ακούγαμε κομμάτια τους εκεί (εντάξει με τη περισσότερη εικόνα censored). Πολλοί τους έχουν κατηγορήσει γι αυτό, αλλά εγώ προσωπικά δεν είχα ποτέ πρόβλημα με την εμπορευματοποίηση ενός συγκροτήματος, αν δεν χαλούσε η ποιότητα του. Και οι BEHEMOTH, για τα δικά μου γούστα τουλάχιστον, είναι όχι μόνο καλύτεροι ποιοτικά, αλλά διανύουν τη καλύτερη περίοδο τους (μη με ρωτάτε για το καινούριο άλμπουμ, δεν έχω ακούσει νότα). Στα δισκογραφικά τους τώρα, προτιμώ τη 2η περίοδο τους, αρκετά πιο πολύ από τη πρώτη, η οποία με… κουράζει. Μάλιστα αγαπημένο μου άλμπουμ είναι το σχετικά πρόσφατο “The Satanist”, το οποίο είναι γεμάτο κομματάρες. Παρόλα αυτά, για αγαπημένο κομμάτι δε θα επιλέξω κάτι από αυτό. Ούτε καν από στούντιο δίσκο. Πρόκειται για το  “Chant for Έσχατον 2000” live από την συμμετοχή τους στο Hellfest to 2014. Κάθε φορά που το ακούω/βλέπω ανεβαίνουν οι παλμοί κατακόρυφα! Για πάμε!

Γιώργος Δρογγίτης

 

 

Ακραίοι, προκλητικοί αλλά ταυτόχρονα σαγηνευτικοί, οι BEHEMOTH είναι μαζί με τους VADER  τα μεγαλύτερα ονόματα της Πολωνικής σκηνής αλλά και από τα μεγαλύτερα στο είδος τους γενικότερα. Προσωπικά τρέφω μεγάλη αδυναμία τόσο στους ίδιους, όσο και στον ηγέτη τους τον Nergal, τον οποίο έχω σε μεγάλη εκτίμηση, τόσο σαν συνθέτη αλλά κυρίως για τον τρόπο που αντιμετωπίζει την ασθένειά του. Αναμενόμενο λοιπόν ήταν η νέα δουλειά των BEHEMOTH “I Loved You At Your Darkest” να μου κινήσει άμεσα το ενδιαφέρον. Κατά την ταπεινή μου άποψη ο νέος δίσκος των BEHEMOTH ακούγεται περισσότερο σαν μια solo δουλειά του Nergal, ένας δίσκος, ας μου επιτραπεί η έκφραση πιο προσωπικός, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κομμάτια που δεν φέρουν φαρδιά πλατιά την σφραγίδα των BEHEMOTH, με όλα αυτά τα στοιχεία τους που ξέρουμε και αγαπάμε. Δεν είναι η καλύτερη αλλά ούτε και η χειρότερη δουλειά τους. Οπωσδήποτε θα χρειαστούν περισσότερες ακροάσεις του δίσκου και ενδεχομένως θα μπορέσουμε τότε να πούμε περισσότερα. Για την ώρα, ακούμε κάτι εξαιρετικό από το παρελθόν τους.

Θοδωρής Κλώνης 

 

 

Ενώ είμαι ένας άνθρωπος που γουστάρει τον ακραίο ήχο, στους BEHEMOTH δεν έχω δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα. Ίσως είναι πιο ακραίοι για τα γούστα μου; Μπορεί. Ίσως απλά να μην έχω βρει ακόμα την κατάλληλη στιγμή για να αφιερώσω τον χρόνο που χρειάζεται στη μουσική τους. Κατά τα άλλα, οι BEHEMOTH είναι ένα συγκρότημα που μετρά 27 χρόνια παρουσίας, έχοντας καταφέρει να κάνουν τον ντόρο τους στην metal κοινότητα. Τώρα αν αυτός ο ντόρος δικαιολογείται από την μουσική τους ή την σατανική θεματολογία και τα καμώματα του ιθύνοντα νου της μπάντας, Nergal, δεν μπορώ να το γνωρίζω. Για αυτό όμως που είμαι σίγουρος είναι πως αναμφισβήτητα οι BEHEMOTH είναι ένα από τα πιο εξελίξιμα συγκροτήματα του extreme metal, αφήνοντας την δική τους σφραγίδα επάνω του.
Y.Γ. Ο Inferno δεν είναι ντράμερ. Πιο πολύ για το πυροβόλο M2 Browning μου κάνει εμένα.

Δημήτρης Μπούκης

 

Δεν έχω υπάρξει ποτέ οπαδός του black metal πόσο μάλλον του ακραίου/βλάσφημου black metal που εκπροσωπούν οι BEHEMOTH και ο Nergal. Οφείλω όμως να δώσω ένα respect εκεί που αρμόζει. Πρώτον μιλάμε για μια εμπορικά πετυχημένη μπάντα που έχει μεν εμπορευματοποιήσει τον ήχο και το στυλ ενός είδους που όλοι το θέλανε να είναι underground και αγνό, έχει όμως δε φέρει πολύ κόσμο κοντά στο black metal και έχει καταφέρει να πει και να κάνει πολλά αδιανόητα για ένα Πολωνό που έχει φάει στα μούτρα την αηδία της Καθολικής Εκκλησίας. Γι’ αυτό και μόνο μπράβο στο παλικάρι αλλά και που γενικά, βλέποντας συνεντεύξεις του, είναι οξυδερκής και σκληρόπετσος χωρίς να είναι γαϊδούρι. Να πω επιπλέον ότι τα βίντεο της μπάντας είναι τουλάχιστον επικά και κινηματογραφικά, με αναφορές στο σύγχρονο ρεύμα του τρόμου και ταινίες όπως “The witch” πράγμα που και πάλι κάνει τους BEHEMOTH μια ξεχωριστή μπάντα που πάντοτε μου κινεί τη περιέργεια. Πάντως, και πάλι, παρόλο τον επικό χαρακτήρα των συνθέσεων τους και το μένος που βγάζει η ατμόσφαιρα κομματιών όπως “Blow your trumpets Gabriel”, δεν μπορώ να μυηθώ στο black metal των BEHEMOTH.

Φίλιππος Φίλης

 

 

Δεν έχω και φυσικά ούτε και θέλω καμία απολύτως ανάμιξη με τούτους εδώ τους Σατανάδες. Εγώ είμαι παιδί του Θεού, του φωτός, τι λόγο έχω να ασχοληθώ με τη μαυρίλα; Κανέναν απολύτως. Γιατί γράφω όμως; Γράφω γιατί πρέπει να είμαστε και λίγο αντικειμενικοί. Οι ΒΕΗΕΜΟΤΗ στον χώρο τους θεωρούνται ηγέτες και όχι άδικα. Θυμάμαι τον χαμό που είχαν προκαλέσει με το “Demigod”. Άποψη δεν έχω καθώς δεν έχω σχέση με τον συγκεκριμένο ήχο. Ξέρω όμως ότι πρόκειται για μεγάλη δύναμη στον χώρο. Άλλωστε υπάρχουν άλλοι, πιο ειδικοί από μένα που θα τα πουν καλύτερα για τους BEHEMOTH. 

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

 

Δεν έχω καθόλου καλή σχέση με τους BEHEMOTH. Βασικά, τους θεωρώ πολύ κακό για το τίποτα. Αυτά που παίζουν, τα έχουν παίξει άλλοι και καλύτερα, επομένως το επιχείρημα περί πρωτοπορίας πάει για χόρτα. Έχουν δώσει τρελλή έμφαση στην εικόνα και στο show τους, οπότε κάτι μου βρωμάει εδώ. Γιατί, show και μουσική σε υψηλό επίπεδο, πρέπει να είσαι ξερω γω οι KISS για να τα πετύχεις. Ή έστω CRADLE OF FILTH στα ντουζένια τους, για να μιλήσουμε με ακραίους όρους. Και οι «ΒΕΧΕΜΟΘ» που λέει και ο φίλος Γανίτης, μόνο KISS δεν είναι. Συνθετικά, σιγά τα ωά. Πουλάνε και σατανίλα, διαβολίλα, κακουργίλα και όλα τα εις -ίλα, και ψαρώνουν κάτι πιτσιρικάδες που έχουν ακούσει ως τώρα δέκα μπάντες. Α, επίσης ρίχνω γέλιο στα video clip τους. Αίμα, σατανικές τελετές, θυσίες, ζώα, αλλά οκ, όταν είναι να φανεί η ρώγα από το μεμέ, το κάνουμε censored. Χαχαχα! Βρε, ούστ!

Δημήτρης Τσέλλος

 

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: SOULFLY

30 Οκτωβρίου, 2018 - 00:30 Rockhard

“Ritual” ονομάζεται το 11ο στούντιο άλμπουμ των SOULFLY, που μόλις κυκλοφόρησε και άφησε –αν μη τι άλλο- πολύ θετικές εντυπώσεις. Οι συντάκτες του Rock Hard, μαζεύτηκαν να εκφράσουν τη γνώμη τους για...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: DISTURBED

23 Οκτωβρίου, 2018 - 01:00 Rockhard

Οι Αμερικάνοι DISTURBED έχουν ήδη κυκλοφορήσει πριν λίγες μέρες το νέο τους άλμπουμ, με τίτλο “Evolution”, αναμένοντας μερικά εκατομμύρια πωλήσεις, για μία ακόμη φορά. Όπως είναι φυσικό, οι συντάκτες...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: SLASH

8 Οκτωβρίου, 2018 - 23:45 Rockhard

Λίγες εβδομάδες πριν, είχαμε στη στήλη μας, Band Of The Week τους GUNS N’ ROSES. Τώρα ήρθε η ώρα του μυθικού κιθαρίστα τους, με το ημίψηλο καπέλο, του Slash, ο οποίος κυκλοφορεί νέο δίσκο με την...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: RUNNING WILD

2 Οκτωβρίου, 2018 - 02:15 Rockhard

Οι πειρατές του metal, οι RUNNING WILD, κυκλοφορούν ένα box set, με τον τίτλο “Pieces of eight” κι εμείς άλλο που δεν θέλαμε, αφορμή ψάχναμε, για να τους κάνουμε μπάντα της εβδομάδας!!! Οι συντάκτες...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: STRATOVARIUS

25 Σεπτεμβρίου, 2018 - 16:00 Rockhard

Οι Φιλανδοί power metallers, STRATOVARIUS, κυκλοφορούν τον δίσκο “Enigma: Intermission 2”, τον διάδοχο, ουσιαστικά, του “Intermission” του 2001, και είπαμε εδώ στο Rock Hard, να ασχοληθούμε με το...

[περισσότερα]