BAND OF THE WEEK: CRADLE OF FILTH

29 Μαίου, 2018 - 00:00

Ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα του extreme metal, οι CRADLE OF FILTH, έρχεται για δύο συναυλίες, το Σάββατο 2 Ιουνίου στην Αθήνα (Gagarin205) και μία μέρα νωρίτερα στη Θεσσαλονίκη (Principal Club Theater) κι όπως πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, η συντακτική ομάδα του Rock Hard μαζεύτηκε για να εκφέρει τη γνώμη της για τους Βρετανούς. Όπως πάντα, ακολουθεί το καθιερωμένο poll, όπου μπορείτε να ψηφίζετε τον αγαπημένο σας δίσκο απ’ όλη την καριέρα του γκρουπ.

Όταν ένα black metal συγκρότημα έχει παρουσιάσει πολλές φορές τα video clip του στο MTV, όταν αντί να μιλά στους στίχους του για τον Σατανά προτιμά τη λογοτεχνία τρόμου, όταν ξέρουν να παίζουν καλά τα όργανά τους οι μουσικοί που έχουν περάσει από τις τάξεις του, όταν κάνει εμπορική επιτυχία, αυτοί είναι πολλές φορές μερικοί από τους λόγους που οι die-hard οπαδοί του ιδιώματος, τους γυρνάνε την πλάτη. Αυτοί για εμένα, πάλι, είναι κάποιοι από τους λόγους για τους οποίους μου αρέσουν πολλές δισκογραφικές προσπάθειες των CRADLE OF FILTH. Ιδιαίτερα η τριάδα “Dusk… and her embrace”, “Cruelty and the beast” και “Midian”, είναι εκπληκτική, ενώ δεν μπορώ να αφήσω απ’ έξω την πιο εμπορική τους προσπάθεια με το “Nymphetamine”. Ο Dani Filth, είναι σίγουρα μία από τις πιο χαρισματικές φυσιογνωμίες του ιδιώματος, με πολλούς θαυμαστές, αλλά και πολέμιους, κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα trademark φωνητικά του, που δημιούργησε σχολή και στρατιά αντιγραφέων. Ευτυχώς το συγκρότημα, μετά από μία «κοιλιά» διαρκείας, δείχνει να ξαναβρίσκει τον δρόμο του στους δύο τελευταίους του δίσκους και λογικά θα απολαύσουμε ένα πολύ ενδιαφέρον live!

 

Σάκης Φράγκος

 

 

EMPEROR, DIMMU BORGIR, LIMBONIC ART, CRADLE OF FILTH… αυτή θυμάμαι ήταν η ανίερη (στην προκειμένη) τετράδα του majestic/symphonic (όπως θέλετε) black metal τότε, χοντρικά γύρω στο 1994. Και όχι άδικα προφανώς!
Και οι CRADLE OF FILTH, όπως και οι EMPEROR (αφού είχαμε τον Ihsahn την προηγούμενη εβδομάδα), είχαν την τύχη να έχουν έναν πανέξυπνο frontman, που στην προκειμένη ήταν και εξαιρετικά ταλαντούχος και σαν στιχουργός. Επίσης από τους τύπους που μου έχουν κάνει εξαιρετική εντύπωση όταν τον είχα συναντήσει για συνέντευξη, ο Dani Filth, κατάφερε με την παρέα του από την Αγγλία να μπει σφήνα στη Νορβηγική σκηνή που τότε γνώριζε την άνθηση και να γιγαντώσει το δικό του σχήμα.
Πρώτη μου επαφή μαζί τους, το 1996 με το δεύτερο άλμπουμ τους, “Dusk and her embrace”, αλλά οπτική, λίγο καθυστερημένη χρονικά, με το βίντεο του “From the cradle to enslave”, κλασικά από το Headbanger’s Ball του MTV. Σοκ και δέος! Πολύ σκληρό για την εποχή του, με την κλασική σκηνή με το κόψιμο των φλεβών. Και μπορεί μουσικά να μην ήταν κάτι το τελείως διαφορετικό από όσα είχαμε ακούσει, ειδικά από BORGIR, αλλά και από τους δύο άλλους «μεγάλους» της σκηνής, όμως είχαν το δικό τους χαρακτήρα και σε αυτό έπαιξε ρόλο η ιδιαίτερη και προσαρμοστική φωνή του Dani (Ντάνι αλάνι, για πάντα στο λιμάνι… άσχετο). 
Τα 4 πρώτα άλμπουμ, μέχρι και το “Midian”, τα πράγματα κυλάνε εξαιρετικά! Συνεπέστατοι, με ποιοτικότατες δουλειές ανά δύο χρόνια και σταδιακά και σταθερά να ανεβαίνουν. Από εκεί και μετά όμως, αρχίζουμε τα μία κρύο μία ζέστη. Όχι τόσο επειδή ξεκίνησαν περισσότερο οι πειραματισμοί, κάτι που μόνο κακό δεν είναι, αλλά αντιθέτως είναι απολύτως σεβαστό αφού μιλάμε για καλλιτέχνες, αλλά επειδή αυτοί οι πειραματισμοί δε συνοδεύτηκαν από τίποτα τρομερές κυκλοφορίες στο μεγαλύτερο ποσοστό τους. Ειδικά εκεί 2010 με 2012, τα πράγματα ήταν απογοητευτικά, όμως το περσινό άλμπουμ ήταν τιμιότατο και ήρθε από εκεί που δεν το περιμέναμε, με τους COF να θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν τους! Και μπορεί η φωνή του Dani να μην είναι όπως τότε, όμως live, όταν τους είδα τελευταία φορά με τον φίλτατο Γιώργο Κουκουλάκη στο Wacken του 2015, ήταν λες και είχαν αναζωογονηθεί για τα καλά. 
Και αυτούς τους είχαμε απολαύσει στο Ρόδον, με καλύτερη εμφάνιση μάλλον εκείνη της περιοδεία του “Midian”, το Νοέμβριο του 2000, που μένει αξέχαστη για κάποιους από εμάς και για τη σκηνή που είδαμε απ’ έξω, στο tour bus, που δεν είναι για εδώ καλώς ή κακώς!
Αγαπημένος δίσκος σίγουρα το “Cruelty and the beast”. Κομμάτια διάφορα, αλλά ας πάμε με ένα από εκεί που είναι σταθερή αξία στις προτιμήσεις.

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

 

 

Πριν από λίγο καιρό, στην κριτική που έγραψα για το τελευταίο άλμπουμ των Βρετανών, είχα αναρωτηθεί τι σόι μπάντα είναι οι CRADLE OF FILTH. Πολύ extreme για τους παραδοσιακούς; Πολύ «φλώροι» για τους blacksters; Κατά την άποψη μου, οι CRADLE OF FILTH έχουν πάψει να παίζουν black metal εδώ και πολύ καιρό και μόνο τα φωνητικά του Dani προδίδουν τις καταβολές τους. Παρόλα αυτά, εξακολουθούν και προσφέρουν δυνατές συγκινήσεις μέσα από τη μουσική τους υπό το πρίσμα ενός extreme Gothic metal φάσματος ενώ ξεδιπλώνουν με μαεστρία τις σκοτεινές ιστορίες τους.  Προσωπικά μου αρέσουν πολύ οι FILTHIES. Μου αρέσει η μουσική τους και οι ιστορίες που διηγούνται. Και κάθε δίσκος τους μου εξιτάρει το ενδιαφέρον. Τους βγάζω το καπέλο διότι έχουν το θάρρος (ή θράσος αν θέλετε) να πειραματίζονται και μέσα από τη μουσική τους, είτε με συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες ή ακόμα και με διασκευές-έκπληξη.  Εν αναμονή λοιπόν της επερχόμενης συναυλίας τους, διάλεξα να ακούσω κάτι από το φανταστικό “Midian” του 2000. CRADLE OF FILTH επηρεασμένοι από H.P. Lovecraft. Μακελειό!

Θοδωρής Κλώνης

 

Η επαφή μου με την μουσική της συγκεκριμένης μπάντας έγινε όταν μπήκε το μικρόβιο με το Black Metal ιδίωμα στα μέσα 90s. Είχα ακούσει το "Principle of Evil Made Flesh" αλλά δεν με "άγγιξε", όπως με αγγιξαν τα ακούσματα από Νορβηγία μεριά. Το 1996 ακούμε το Vempire E.P. που μας σκαλώνει ομαδικώς σαν παρέα και το "τέλος" ήρθε όταν ο κολλητός μου με ενημερωνει για την κυκλοφορία του "Dusk and her Embrace". Ήταν ο ορισμός της κοσμογονίας. Δίσκος από άλλη διάσταση...οι συνθέσεις "μία και μία" και από το πρώτο τραγούδι, στο σημείο που βγάζει τα σωθικά του ο Dani έξω ..." And virtues once aloof, now worming beneath us / Shalt see their children, pleasuring as slaves.... Attaaaaaaaaaack!!!!!" αγαπήσαμε την μπάντα για τα καλά. Από τότε και μετά κυκλοφόρησαν άλλες δύο υπερδισκάρες μέχρι και το "Midian". Από το σημείο εκείνο και μετά, δεν μου άρεσε κάποιος δίσκος ολόκληρος κι ανά κυκλοφορία ξεχώρισα συνθέσεις. Συναυλιακά όμως η μπάντα όποτε την είδα εντός Ελλάδος αλλά και εκτός, τα τελευταία χρόνια, το επίπεδο ήταν πάντα υψηλό. Βέβαια, πάντα μου δημιουργούσε μία "στεναχώρια" για το ότι οι κυκλοφορίες τους δεν συνέχισαν σε ίδια (όσο γίνεται) standards, γιατί μιλάμε για μια από τις κορυφαίες και αγαπημένες Black Metal μπάντες των 90’s. Αγαπημένος δίσκος των COF όσα χρόνια και να περάσουν θα είναι το “Dusk and her Embrace”, ο δίσκος που με σκάλωσε με την μουσική τους και που είναι άκοπα αναμεσα στα top αγαπημένα album που έχω ακούσει ποτέ. Πέρασαν 7 χρόνια από την τελευταία τους εμφάνιση στην Ελλάδα και στα live τους στις 1/6 & 2/6 επιβάλλεται να είμαστε όλοι εκεί . . . Καθώς δεν υπάρχει περίπτωση να μην περάσεις καλά σε live των CRADLE OF FILTH.

Θάνος “Thanoz” Κολοκυθάς

 

 

Ο κακός χαμός είχε γίνει με αυτούς τους λεβέντες για περίπου 10 χρόνια από την ημέρα που κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο. Δεν γινόταν να μην ακούς τους FILTHIES εκείνη την εποχή. Μέχρι κι εγώ που δεν ήμουν οπαδός τους black metal και αγόραζα τους δίσκους τους. Αλλά και τι δίσκοι έτσι; Δισκάρες ολκής! Είχα και την τύχη να τους δω στο Rockwave Festival το 2001 με τα μπουκάλια να φεύγουν σωρηδόν προς τη σκηνή! Μετά το “Nymphentamine”  δεν ασχολήθηκα καθόλου με το συγκρότημα μέχρι και σήμερα. Δεν παύει όμως να αποτελούν μία από τις αγαπημένες μου εφηβικές μπάντες και με περίσσια ευκολία ακούω ακόμα και αυτή την εποχή οποιοδήποτε δίσκο τους από τη χρυσή τους δεκαετία! 

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

Οι CRADLE OF FILTH ήταν μια από τις αγαπημένες μπάντες της εφηβείας μου. Ακόμα μάλιστα θυμάμαι την ειδική έκδοση σε σχήμα φέρετρο του "Dusk and her embrace" που κοσμούσε για αρκετό καιρό τη δισκοθήκη μου μέχρι που... τους ξεπέρασα. Καμιά φορά βέβαια νοσταλγώ λίγο και σκέφτομαι πως πάει καιρός που άκουσα τους δύο αγαπημένους μου τότε δίσκους, τα "Cruelty and the beast" και "Midian", αλλά δεν αντέχω τελικά για πολλή ώρα. Ομολογώ όμως πως αναγνωρίζω ακόμα την αδιαμφισβήτητη αξία των μουσικών και του Dani Filth μιας και μιλάμε για μια μπάντα που έκανε κάποιες σημαντικές καινοτομίες είτε με τη σαγηνευτική ατμόσφαιρα που διαπνέουν ειδικά οι πρώτοι δίσκοι είτε γιατί κατάφεραν, παρέα με τους DIMMU BORGIR, να κάνουν το black metal πιο εμπορικό. Άσε που καμιά φορά σκαλώνω με τους στίχους του Filth που δεν ξέρεις αν είναι απλά σύνοψη πορνογραφικής ταινίας τρόμου ή ποίηση!

Φίλιππος Φίλης

 

 

Με το black metal των CRADLE OF FILTH, ενώ σε γενικές γραμμές θα μπορούσα να έχω καλές σχέσεις λόγω του majestic ύφους του και του καθαρά κλασσικομεταλλικού (λέγε με IRON MAIDEN) υπόβαθρού τους, στο τέλος δεν κάνουμε χωριό. Και βασικός υπεύθυνος αυτής της αποτυχημένης σχέσης, είναι ο αρχηγός της μπάντας Dani. Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να ακούσω τη φωνή του με τίποτα, δεν την αντέχω. Και ενώ στα χαμηλά brutal τα πάει καλά, έρχονται αυτές οι άθλιες τσιρίδες και μου χαλούν όλη τη «σούπα». Αναγνωρίζω όμως πως είναι όλοι τους πολύ καλοί μουσικοί, πως τα άλμπουμ τους έχουν πανέμορφες συνθέσεις, πως ο κοντός είναι μεγάλη «γάτα» και πως υπό άλλες συνθήκες θα τους τιμούσα δεόντως! Τώρα, απλά κάποια κομμάτια από δω και από εκεί. Και ένα από αυτά είναι το παρακάτω, μέσα από έναν αντικειμενικά πολύ καλό δίσκο που εξιστορεί τα πεπραγμένα του Gilles De Rais, το “Godspeed on the devil's thunder”… ΥΓ: Για την εμφάνιση σε εκείνο το Rockwave, τις γιούχες και τα κουτάκια μπύρας και coca cola που τους έριχνε το κοινό την ώρα που έπαιζαν, δεν λέω τίποτα. Ε!

Δημήτρης Τσέλλος

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: NIGHTWISH

22 Απριλίου, 2020 - 10:00 Rockhard

Με τους NIGHTWISH να έχουν κυκλοφορήσει πριν λίγες μέρες το “Human. : Nature.”, να έχει γίνει ομαδική κριτική και να μην έχουν μπει Band of the week μέχρι στιγμής, η επιλογή μας ήταν μονόδρομος. Για...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: RAINBOW

14 Απριλίου, 2020 - 19:45 Rockhard

Ένας από τους κορυφαίους –αν όχι ο κορυφαίος- κιθαρίστες όλων των εποχών και σίγουρα από τους πιο επιδραστικούς, ο Ritchie Blackmore, με την τεράστια καριέρα του στους DEEP PUPRLE και τους RAINBOW...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: EDGUY

8 Απριλίου, 2020 - 10:15 Rockhard

Αυτές τις ημέρες, ο Tobias Sammet, ηγέτης των EDGUY και AVANTASIA, ανακοίνωσε ότι ουσιαστικά βάζει τους πρώτους, στον πάγο, μέχρι νεωτέρας. Με αφορμή αυτό, αλλά κυρίως και την επέτειο 16 χρόνων από...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: MY DYING BRIDE

1 Απριλίου, 2020 - 13:00 Rockhard

Οι Βρετανοί doomsters, MY DYING BRIDE, έκαναν τη δισκογραφική τους επιστροφή, με το “The ghost of Orion”, πέντε χρόνια μετά το “Feel the misery”, ικανοποιώντας στο έπακρο τους οπαδούς τους. Λογικό...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: THE NUMBER OF THE BEAST

22 Μαρτίου, 2020 - 21:00 Rockhard

Η αρχή έγινε με το “Master of puppets”, που ήταν ο πρώτος δίσκος που κάναμε “Band of the week” στο Rock Hard. Σαν σήμερα, στις 22 Μαρτίου 1982, κυκλοφόρησε ένας ακόμα απίστευτα σημαντικός δίσκος για...

[περισσότερα]